Τα γεγονότα της Κυπριακής τραγωδίας 1974 – Η μεγάλη προδοσία

Χωρίς τίτλο.jpg

Μέρος Α’

Ο Ταξίαρχος (Ι) ε.α. Νικόλαος Παγώνης ήταν Διευθυντής Επιχειρήσεων του Αρχηγείου Αεροπορίας κατά την διάρκεια των γεγονότων της Κύπρου. Ως εκ τούτου είναι κατ’ εξοχήν αρμόδιος να καταγράψει από πρώτο χέρι τι ακριβώς συνέβη κατά το κρίσιμο διάστημα από 20 Ιουλίου 1974 έως την άφιξη του Κων/νου Καραμανλή.

«Τα γεγονότα της Κύπρου του 1974 μονοπώλησαν για χρόνια την επικαιρότητα μετά την Μεταπολίτευση και τόνοι μελάνης χύθηκαν, προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια των γεγονότων και να εντοπισθούν οι υπεύθυνοι για την διχοτόμηση της μαρτυρικής μεγαλονήσου. Δυστυχώς παρά την πλούσια αρθρογραφία, την έκδοση σωρείας βιβλίων και την κατ’ επίφαση έρευνα της Βουλής για “τον φάκελο της Κύπρου”, η ενημέρωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού βρίσκεται στο ίδιο σημείο που ήταν το φθινόπωρο του 1974. Πιστεύω ακράδαντα, ότι η σύγχυση που επικρατεί σήμερα γύρω απ’ τα γεγονότα εκείνα θα είχε αποφευχθεί και θα είχε ριφθεί άπλετο φως στην αλήθεια, αν το πόρισμα του φακέλου είχε ανακοινωθεί και οι αναλογούσες ευθύνες είχαν καταλογισθεί στους υπαιτίους. Ας αναφερθούμε όμως δι’ ολίγων στο ιστορικό της παρωδίας της διερευνήσεως της υποθέσεως:

(Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.)

Η εξέγερση των κομιτατζήδων του Ίλιντεν

Στις 20 Ιουλίου του 1903 (στις 2 Αυγούστου, 13 ημέρες αργότερα, με το γρηγοριανό ημερολόγιο), έγινε η εξέγερση του «Ίλιντεν» – που σημαίνει στα βουλγαρικά «ημέρα του Προφήτη Ηλία». Στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία, οι Βούλγαροι κομιτατζήδες της οργανώσεως ΒΜΡΟ («Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση», ιδρυθείσα το 1897) επιχείρησαν να ξεσηκώσουν τον κόσμο με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Σε επίπεδο πράξεων, η δράση των κομιτατζήδων ήταν πολύ περιορισμένη. Ανατίναξαν τηλεγραφικούς στύλους, ξήλωσαν τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής και εισήλθαν για λίγο σε ορισμένα χωριά.

Έπειτα, ήρθαν τα τουρκικά αντίποινα, που έπληξαν κυρίως την πόλη Κρούσοβο (η οποία ανήκει σήμερα στα Σκόπια), την Κλεισούρα και το Νυμφαίο Φλωρίνης και η καταστολή της εξέγερσης.

Η εξέγερση αφύπνισε την Ελλάδα, που αντελήφθη πλέον τον βουλγαρικό κίνδυνο για την Μακεδονία.

Την επέτειο του Ίλιντεν διάλεξε ο Τίτο (εβραϊκό όνομα Γιοζίπ Μπροζ), το 1944, για να συγκαλέσει την «Αντιφασιστική Συνέλευση του Μακεδονικού λαού» στο Μοναστήρι. Εκεί  κατασκεύασε το «μακεδονικό» έθνος, μετονόμασε την περιοχή των Σκοπίων από Βάρνταρσκα σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και διακήρυξε ότι πρέπει να «απελευθερωθούν» η «Μακεδονία του Αιγαίου» (η Βόρειος Ελλάς) και η «Μακεδονία του Πιρίν», δηλαδή η νοτιοδυτική Βουλγαρία, για να αποτελέσουν ενιαίο «Μακεδονικό» κράτος.

Το «Ίλιντεν» το γιορτάζουν και οι Βούλγαροι και οι Σκοπιανοί, με την διαφορά ότι οι Βούλγαροι υποστηρίζουν ότι οι «επαναστάτες» είχαν βουλγαρική εθνική συνείδηση, ενώ οι Σκοπιανοί «μακεδονική» εθνική συνείδηση.

Φέτος, γίνεται προσπάθεια κοινού εορτασμού, που αν επιτευχθεί θα σημάνει την απαρχή της βουλγαροποίησης των Σκοπίων, με όποιες συνέπειες θα έχει κάτι τέτοιο στην εθνική υπόθεση του ονόματος της Μακεδονίας μας!

Πηγή

Και δεύτερος υπουργός στην κυβέρνηση Ερντογάν με καταγωγή από την Ελληνική Θράκη

Ύπουλες μεθοδεύσεις της Άγκυρας: Και δεύτερος υπουργός στην κυβέρνηση Ερντογάν με καταγωγή από την Ελληνική Θράκη

Με «αθόρυβες», αλλά απολύτως ενδεικτικές των επεκτατικών τους διαθέσεων, ενέργειες οι τούρκοι δείχνουν ότι επιθυμούν ένα ζοφερό μέλλον για την Θράκη.

Μέλος της τουρκικής Κυβέρνησης είναι από χθες ένας ακόμα μουσουλμάνος με καταγωγή από την περιοχή της Δυτικής Θράκης, μετά την ανακοίνωση του ανασχηματισμού που συνεφωνήθη  μεταξύ του Προέδρου της τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερτογάν και του Πρωθυπουργού, Μπιναλή Γιλντιρίμ. Πρόκειται για τον τέως πρόεδρο του Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης- παραρτήματος Προύσσας, Χακάν Τσαβούσογλου, ο οποίος αναλαμβάνει χρέη αντιπροέδρου.

Η ανακοίνωση ήλθε λίγες μόλις εβδομάδες μετά τις δηλώσεις του υπουργού Εργασίας  και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Μεχμέτ Μουεζίνογλου, ο οποίος συνόδευσε τον Γιλντιρίμ στην επίσκεψή του στην Θράκη και προέβη σε προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδος, επικαλούμενος  την καταγωγή του από την περιοχή.

Η υπουργοποίηση  μουσουλμάνων με καταγωγή από την Ελληνική Γη της Θράκης αφήνει σαφώς στίγμα των τουρκικών προθέσεων για «αλυτρωτικές» συμπεριφορές εκ μέρους του Ερτογάν. Φανερώνει, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, την επιθυμία της Τουρκίας να «κοσοβοποιήσει» κάποια στιγμή την Θράκη προς δικό της όφελος.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Οι ΗΠΑ τερμάτισαν το πρόγραμμα εκπαίδευσης και εξοπλισμού των τζιχαντιστών εναντίον του Άσαντ

Οι ΗΠΑ τερμάτισαν το πρόγραμμα εκπαίδευσης και εξοπλισμού των τζιχαντιστών εναντίον του Άσαντ

Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια έχουμε διατυπώσει αιτιολογημένα την άποψη ότι οι τζιχαντιστές-μισθοφόροι της «αραβικής άνοιξης» και του συμμοριτοπολέμου στην Συρία και στο Ιράκ εξοπλίζονταν από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ βάσει ενός προγράμματος που είχε εκπονηθεί από τον Λευκό Οίκο επί προεδρίας του φαιού Ομπάμα.

Η CIA προμήθευε με σύγχρονο οπλισμό τους κανίβαλους βαχαμπιστές από το 2011 που ξεκίνησε ο συμμοριτοπόλεμος στην Συρία και συνέχισε να το κάνει έως πρόσφατα. Το σχέδιο του εντολοδόχου από το σιωνιστικό παρακράτος Ομπάμα ήταν ο κατακερματισμός των μη αρεστών κρατών της Μέσης Ανατολής και ο επανασχεδιασμός των συνόρων με γνώμονα την κυριαρχία του Ισραήλ στην περιοχή, καθώς και η αποσταθεροποίηση του Ιράν με σκοπό την γεωπολιτική περικύκλωση της Ρωσίας.

Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Washington Post ο αμερικανός πρόεδρος προ ολίγων εικοσιτετραώρων έδωσε εντολή στην CIA να σταματήσει πάραυτα να προμηθεύει με όπλα τους ισλαμοσυμμορίτες που μάχονται κατά της κυβέρνησης του Άσαντ. Πολιτικοί αναλυτές στην Ουάσιγκτον διατυπώνουν την άποψη ότι η απόφαση αυτή του Τραμπ έχει ως υπόβαθρο την συνεννόηση με την Μόσχα η οποία είναι ο κύριος σύμμαχος του Άσαντ. Με την απόφαση του αυτή ο Τραμπ θέλει να στείλει ένα μήνυμα στον Πούτιν και αυτό το μήνυμα έχει την επικεφαλίδα «βελτίωση των σχέσεων».

Υπενθυμίζουμε ότι ο Τραμπ είχε συναντηθεί με τον Πούτιν προ δυο εβδομάδων στο Αμβούργο στο πλαίσιο της Συνόδου των G-20. Μετά την συνάντηση τους,  η οποία ήταν πολύ εγκάρδια, φιλική και εποικοδομητική, είχε ανακοινωθεί η κατάπαυση του πυρός μεταξύ των αντιμαχομένων πλευρών σε μια ζώνη 20 τετραγωνικών χλμ στην νότια Συρία, κάτι που ενόχλησε σφόδρα το Τελ Αβίβ αφού είναι η μόνη κρατική οντότητα που υποστηρίζει επισήμως τους τζιχαντιστές και η κατάπαυση πυρός ευνοεί τις κυβερνητικές δυνάμεις της Δαμασκού.

Η ενέργεια αυτή του Τραμπ προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό και κατήφεια στο σιωνιστικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον, ήδη τα σιωνιστικά φερέφωνα New York Times, Wall Street Journal και Washington Post κατηγορούν τον αμερικανό πρόεδρο ότι υπέκυψε στις πιέσεις του Πούτιν, μάλιστα αρκετά σιωνιστικά έντυπα και ιστοσελίδες έχουν την επικεφαλίδα «ο Πούτιν νίκησε» σε σχετικά τους άρθρα.

Η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης για αναστολή υποστήριξης των ισλαμοσυμμοριτών αποδεικνύει με τον πλέον ισχυρό τρόπο ότι όντως υπήρξε συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με τους κανίβαλους τζιχαντιστές και ότι αυτή η υποστήριξη διήρκεσε επί πολλά έτη.

Αναμφισβήτητο είναι επίσης ότι ηθικός αυτουργός των πάσης φύσεως εγκλημάτων που διέπραξαν οι μισθοφόροι του σιωνιστικού παρακράτους της Ουάσιγκτον είναι ο Ομπάμα, η Χίλαρυ Κλίντον ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Ομπάμα, αλλά και όλοι οι ηγέτες της Δύσης και των κρατών μελών του ΝΑΤΟ που υποστήριξαν τις εγκληματικές πολιτικές της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή.

Γ. Λιναρδής  

Ο συριακός στρατός ανέκτησε από τους τζιχαντιστές τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών στη Ράκα

Ο συριακός στρατός ανέκτησε από τους τζιχαντιστές τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών στη Ράκα

Ο συριακός στρατός επικουρούμενος από τις σφοδρούς βομβαρδισμούς που εξαπολύει η πολεμική αεροπορία της Ρωσίας πήρε υπό τον έλεγχό του μια σειρά πετρελαιοπηγών στο νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας Ράκα σήμερα, καθώς οι μαχητές της τρομοκρατικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος συνεχίζουν να αντιστέκονται υπερασπιζόμενοι τα εδάφη που παραμένουν υπό τον έλεγχό τους στην χώρα.

Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ikhbariyah επικαλέστηκε μια πηγή από τον στρατό, σύμφωνα με την οποία οι κυβερνητικές δυνάμεις κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές Ουαχάμπ, αλ Φαχντ, Ντμπαϊσάν, αλ Κσιρ, Άμπου αλ Κατάτ και Άμπου Κατάς όπως και πολλά άλλα χωριά στην περιοχή.

Οι περιοχές με τις πετρελαιοπηγές εκτείνονται νότια της πόλης Ρασάφα, όπου επίσης υπάρχουν πετρελαιοπηγές και τον έλεγχο της οποίας ανέκτησε ο στρατός τον περασμένο μήνα, στην πρώτη μεγάλη νίκη επί των τζιχαντιστών στην επαρχία.

Με την τελευταία τους αυτή νίκη, ο συριακός στρατός σφίγγει τον κλοιό σε μια περιοχή που εκτείνεται από την ανατολική επαρχία Χάμα στην ανατολική Χομς έως τα όρια των επαρχιών Ράκα και Ντέιρ Ζορ, έγινε γνωστό από τη ΜΚΟ Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με την οργάνωση αυτή, η πολεμική αεροπορία της Ρωσίας έχει εντείνει τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον αρκετών στόχων και πόλεων που ελέγχουν οι τζιχαντιστές στην περιοχή που περιλαμβάνεται το Ουκαϊρμπάτ, το οποίο στοχοθετήθηκε με ρωσικούς πυραύλους Κρουζ στις επιδρομές από πολεμικά πλοία στη Μεσόγειο στα τέλη Μαΐου.

Επόμενος στόχος των κυβερνητικών δυνάμεων είναι η ανακατάληψη της πόλης Σούκνα, μια πύλη προς την ανατολική επαρχία Ντέιρ Ζορ που συνορεύει με το Ιράκ και ενδέχεται να αποτελέσει το τελευταίο μεγάλο προπύργιο των τζιχαντιστών στην περίπτωση που χάσουν τη Ράκα.

Φάκελος Κύπρου: Η προδοσία που εγκαθίδρυσε ένα πολιτικό κατεστημένο

Φάκελος Κύπρου: Η προδοσία που εγκαθίδρυσε ένα πολιτικό κατεστημένο

Δύο φορές έχει αιτηθεί η Χρυσή Αυγή να ανοίξει ο περιβόητος «Φάκελος της Κύπρου», όπου περιλαμβάνονται οι μαρτυρικές καταθέσεις και τα επίσημα έγγραφα των συμβάντων που οδήγησαν στην εθνική τραγωδία του 1974.

Παρά τις δύο αιτήσεις, το λεγόμενο «συνταγματικό τόξο» ουδέποτε αναψηλάφησε την υπόθεση, αντιθέτως συνέχισε να επαναλαμβάνει την ψευδολογία περί προδοσίας της Κύπρου από το στρατιωτικό καθεστώς, άποψη που προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, παρά τα όποια πιθανά λάθη στρατηγικής ή διοικητικής μέριμνας, αλλά δρα δόλια, προκειμένου να αποκρύψει την πραγματική ταυτότητα των δραστών και να τους αθωώσει.

Αυτή την αναψηλάφηση των γεγονότων που οδήγησαν στην απώλεια του 1/3 της μαρτυρικής Μεγαλονήσου θα επιχειρήσουμε, μέσα από τα γραπτά των πρωταγωνιστών εκείνης της εποχής, ασχέτως με τις όσες αβαρίες βαραίνουν τις ψυχές τους. Αξίζει να σημειωθεί, προς άρσιν της όποιας παρεξηγήσεως πως δεν θα γίνει αναφορά στις επικές μάχες του δώσανε οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ και της Εθνικής Φρουράς, αλλά στις πολιτικές κινήσεις που λάμβαναν χώρα στο παρασκήνιο των πολεμικών επιχειρήσεων.

Τα… προεόρτια

Θα ήταν θεμιτό, επίσης, να υπάρξει αναψηλάφηση των γεγονότων που οδήγησαν στα Σεπτεμβριανά του 1955, τον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως, ύστερα από συστηματική δράση της οργανώσεως «Η Κύπρος είναι Τουρκική» και του τουρκικού κράτους.

Όμως τα πραγματικά προεόρτια για την διπλή τουρκική εισβολή ήταν η χρήση του τουρκικού θύλακος εν Κύπρω για την προμήθεια τρομοκρατικών οργανώσεων (όπως η ΤΜΤ στην οποία ηγείτο ο Ραούφ Ντεντκάς), ο επακόλουθος τριήμερος βομβαρδισμός με εμπρηστικές βόμβες των χωριών της Κύπρου μας, σε συνδυασμό με μία γενικευμένη ανταρσία των «τουρκοκυπρίων» που τελικώς κατεστάλη από τις Ελληνικές Δυνάμεις, τον Γρίβα και τον Στρατηγό Ντερτιλή.

Είχαν προηγηθεί οι προδοτικές Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, οι οποίες όριζαν ως εγγυήτριες δυνάμεις την Τουρκία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελλάδα και οι οποίες χρησιμοποιήθησαν ως προκάλλυμα για τις τουρκικές εισβολές και τον εξοπλισμό με οπλισμό των τούρκων που βρίσκονταν στην Κύπρο. Ενδεικτικό της καταστάσεως είναι απόσπασμα από το σημείωμα της ΚΥΠ προς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή:

«Εκ των μέχρι τούδε υφισταμένων στοιχείων προκύπτει ότι, εκτός των εις χείρας των Τουρκοκυπρίων αστυνομικών και επικουρικών αστυνομικών περιστρόφων της βρετανικής διοικήσεως, η τουρκοκυπριακή μαχητική οργάνωσις ΤΜΤ διέθετε την εποχή της συνάψεως των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου μόνον 950 πιστόλια και περίστροφα… Εν συμπεράσματι, την εποχήν της συνάψεως των περί Κύπρου Συμφωνιών, η ΤΜΤ δεν διέθετε άνω των 1.000 πιστολίων και περιστρόφων. Κατά το εξάμηνον διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου 1959 – Ιουλίου 1959 λαθραίως εισήχθησαν υπό των Τουρκοκυπρίων 6.000 όπλα, ήτοι βαρέα πολυβόλα, οπλοπολυβόλα, τυφέκια, πιστόλια και περίστροφα, ως και όλμοι των 2 και τριών ιντσών, ανελθόντος, ούτω, κατά Ιούνιον 1959 του αριθμού των υπό της τουρκικής κοινότητος κατεχομένων όπλων εις 7.000, μετά μεγάλου αριθμού σφαιρών. Μετά τον Ιούλιον 1959 μέχρι 2 Σεπτεμβρίου 1960 εσυνεχίσθη εις μεγάλην κλίμακα η λαθραία εισαγωγή όπλων και πυρομαχικών υπό Τουρκοκυπρίων, ώστε σήμερον να πιστεύεται ότι οι Τουρκοκύπριοι διαθέτουν όπλα ανερχόμενα εις 10.000 τεμάχια…»

Αυτό το σημείωμα της ΚΥΠ, σε συνδυασμό με την άκρως απόρρητη επιστολή της 19ης Απριλίου του 1963 από τον Αβέρωφ προς τον Μακάριο, όπου σημειώνεται η πρόθεση της ελλαδικής κυβερνήσεως Καραμανλή «να διαχωρίσωμεν και δημοσία την γραμμήν μας αν επιδιωχθεί μονομερής κατάργησις των Συμφωνιών ή μέρους αυτών», δείχνει τον ρόλο των δύο «Εθναρχών» στο μετέπειτα δράμα που βίωσε ο Κυπριακός Ελληνισμός, αφού ήταν υπαίτιοι για τον εξοπλισμό των τούρκων που βρίσκονταν επί της νήσου.

Η προσπάθεια ανατροπής του Μακαρίου και η πρόσκληση στους Τούρκους

Στα μέσα Ιουλίου του 1975, το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών, υπό τον Ταξίαρχο Δ. Ιωαννίδη, αποφασίζει την ανατροπή του Μακαρίου στην Κύπρο. Αιτία της θελήσεως αυτής του στρατιωτικού καθεστώτος ήταν η σταθερή στάση του Μακάριου να προδίδει τα όνειρα του Κυπριακού Ελληνισμού για Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα και η προσκόλλησή του στα αγγλικά συμφέροντα. Αφορμή για επιτάχυνση των εξελίξεων ήταν η από 2ας Ιουλίου επιστολή του Μακαρίου προς τον Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Φαίδωνα Γκιζίκη, που αξίωνε την ανάκληση των 650 ελλαδιτών αξιωματικών, που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά.

Πολλοί, μεταξύ αυτών και οι ελλαδίτες πολιτικοί απατεώνες, θεωρούν την προσπάθεια ανατροπής του Μακαρίου ως αίτιο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Όπως είδαμε και παραπάνω, σε ένα και μόνο παράδειγμα αυτή δεν ήταν η αιτία, αλλά η αφορμή. Στην πραγματικότητα, οι τούρκοι είχαν από δεκαετίες εκπονήσει σχέδιο κατάληψης της Κύπρου και η εισβολή του 1964 ήταν μονάχα μία από τις εκδηλώσεις αυτής της βούλησής τους.

Τελικώς, ο Μακάριος κατάφερε να γλιτώσει την σύλληψή του εκείνες τις ημέρες και διέφυγε με βρετανικά μέσα. Οι παλαιοί κατακτητές του νησιού βοηθούσαν τον Μακάριο να απευθύνει κάλεσμα για εκ νέου κατάληψη του νησιού, αυτή τη φορά από τους τούρκους. Εν τέλει ο Μακάριος βρέθηκε στην συνέλευση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και απήυθυνε ανοικτή πρόσκληση προς τους τούρκους να αιματοκυλήσουν το νησί, προκειμένου αυτός να πάρει και πάλι την καρέκλα του Προέδρου. Σας παραθέτουμε επίμαχα αποσπάσματα από την σχετική ομιλία του:

«Ακολούθως, με επισκέφθηκε ο Έλληνας πρεσβευτής στην Κύπρο, κατόπιν εντολής της κυβερνήσεώς του, για να μού εξηγήσει, ότι η αριθμητική μείωση των μελών της εθνοφρουράς ή η αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών θα οδηγούσαν στην εξασθένιση της κυπριακής άμυνας, σε περίπτωση τουρκικού κινδύνου. Αυτό το επιχείρημα, παρόλο που φαινόταν λογικό, δεν ήταν καθόλου πειστικό, διότι γνώριζα, ότι πίσω από αυτό εκρύβοντο άλλα συμφέροντα. Απάντησα ότι, όπως έδειχναν να εξελίσσονται τα πράγματα, θεωρούσα τον τουρκικό κίνδυνο πιο ασήμαντο από τον ελληνικό. Και, όπως αποδείχθηκε, οι φόβοι μου ήσαν δικαιολογημένοι…

Είμαι ευγνώμων στη βρεττανική κυβέρνηση, που μού χορήγησε ελικόπτερο, το οποίο με μετέφερε από την Πάφο στις βρεττανικές βάσεις, και αεροπλάνο από τις βάσεις στο Λονδίνο, μέσω Μάλτας…

Όπως ανέφερα ήδη, τα γεγονότα της Κύπρου δεν αποτελούν εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Αφορούν και επηρεάζουν και τους Τουρκοκυπρίους…

Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας αποτελεί εισβολή, και οι συνέπειές του πλήττουν ολόκληρο τον κυπριακό λαό, Έλληνες και Τούρκους…»

Η εισβολή αρχίζει… ο Μπονάνος «νομίζει» ότι είναι άσκηση!

Παρασκευή 19 Ιουλίου 1974: Το BBC μεταδίδει ότι σε λιγότερο από 20 ώρες η Τουρκία θα εισβάλει στην Κύπρο. Στη Μερσίνα, στρατεύματα επιβιβάζονται στα αποβατικά σκάφη. Στη Λευκωσία, οι τούρκοι σε πλήρη επιφυλακή και ο Ντενκτάς διατάζει το κλείσιμο όλων των διοδίων από και προς τους τουρκικούς θύλακες. Ολες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η τουρκική επιδρομή εις βάρος της Κύπρου είναι ζήτημα ωρών.

Κι ενώ οι Τούρκοι συνέχιζαν πυρετωδώς την προεργασία τους, στο Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων ο Γρηγόριος Μπονάνος καθησύχαζε τους πάντες ότι επρόκειτο για τουρκική άσκηση και ότι δεν υπήρχε κίνδυνος εισβολής.

Αρχηγός του Ναυτικού, ο οποίος στο βιβλίο του, «Το τέλος της σιωπής», δίνει αρκετές λεπτομέρειες σχετικά με τα τεκταινόμενα, ήταν ο Αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης. Στις 8.30 το πρωί της 20ής Ιουλίου, τρεις ολόκληρες ώρες μετά την εκδήλωση της τουρκικής επιδρομής κατά της Κύπρου, συνεδρίασε στην Αθήνα το Πολεμικό Συμβούλιο. Το Συμβούλιο δεν έλαβε καμιά απόφαση να κτυπηθούν οι τουρκικές αποβατικές δυνάμεις ούτε με ενισχύσεις από την Ελλάδα ούτε καν από την Εθνική Φρουρά που ήταν ακόμη δεσμευμένη από τη διαταγή Μπονάνου, η οποία έλεγε «Πάσα ενέργεια ή εκδήλωσις έναντι Τουρκίας δέον να αναλαμβάνεται μόνο κατόπιν εγκρίσεως ΑΕΔ». «Το πολεμικό συμβούλιο δεν ήθελε την προσβολή των εχθρικών στρατευμάτων», γράφει ο Αραπάκης.

Το ποιός ήταν ο Αραπάκης αποκαλύπτεται από τα απόρρητα τηλεγραφήματα των αμερικανών που είδαν, σχετικώς πρόσφατα, το φως της δημοσιότητας:

«Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης Αβέρωφ βράβευσε τον Αραπάκη, ο οποίος ήταν ο τελευταίος υψηλόβαθμος στρατιωτικός διορισμένος την περίοδο της χούντας και θεωρείτο «απόλυτα έμπιστο πρόσωπο»».

«Ο Αραπάκης σε τελετή αλλαγής διοίκησης παρατήρησε ότι το ελληνικό Ναυτικό δεν ήξερε τίποτα για το σχέδιο ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου και ο ίδιος προσωπικά αντιτάχθηκε στην πιθανότητα άμεσης έναρξης εχθροπραξιών με την Τουρκία. Πρόσθεσε ο Αραπάκης ότι ο ελληνικός στόλος υπό την καθοδήγησή του ποτέ δεν θα έβγαινε εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων κατά την κρίση του Ιουλίου στην Κύπρο και κανένα ελληνικό υποβρύχιο που βρισκόταν στην περιοχή της Κύπρου κατά την κρίση δεν επρόκειτο να αναλάβει δράση κατά των τουρκικών πλοίων

Αντιστοίχως, επειδή λόγος έγινε σχετικά με την διστακτικότητα του Μπονάνου και το γεγονός ότι καθυστέρησε την επιστράτευση, καθώς και όλες τις άλλες προσπάθειες επί μακρόν, αξίζει να παραθέσουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του «Η Αλήθεια», προκειμένου να αντιληφθούμε τους σκοπούς και τους εντολείς του:

«Έχρειάζετο λοιπόν ψυχή, προσοχή καί επαγρύπνησις. Καί έπρεπε να επιλέξω τήν κατάλληλον στιγμήν διά νά δράσω. Από πολλού χρόνου είχα καταλήξει ότι ή λύσις είναι μία: Η πολιτικοποίησις του καθεστώτος. Εχρειάζετο η Ελλάς μίαν κυβέρνησιν με ακτινοβολίαν πρός τον λαόν, διά να βγάλη την χώραν από τό άδιέξοδον. Και αι Ένοπλοι Δυνάμεις να αφοσιωθούν άνευ έτερου στο έργον των. Ποιοι όμως θα εσχημάτιζαν αυτήν τήν κυβέρνησιν; Ποίοι είχαν ολιγώτερον φθαρεί και επομένως ήδύναντο να εμπνεύσουν τον λαόν; Ποιοι θα ήσαν γενικής αποδοχής; Οι πολιτικοί παράγοντες τούς οποίους είχα βολιδοσκοπήσει διά του Ματάτση προηγουμένως, με έπεισαν ότι υπεράνω όλων θέτουν το προσωπικόν καί το κομματικόν των συμφέρον. Και όμως, είς τον χώρον αυτόν έπρεπε να στραφώ. Δεν είχα άλλην επιλογήν.»

Στο ίδιο βιβλίο ο Μπονάνος σημείωνε για κάποιες παραπλανητικές πληροφορίες που έφτασαν στο Επιτελείο από ξένες δυνάμεις, σχετικά με τα «σχέδια» των τούρκων να επιτεθούν και σε άλλα σημεία, πέραν της Κύπρου, γεγονός που «δικαιολογούσε», κατά τη γνώμη του, την μη αποστολή δυνάμεων στην Κύπρο:

«Αργότερα, μετά την μεταπολίτευσιν, επληροφορήθην ότι αι πληροφορίαι αυταί δεν ήσαν αληθείς και μάλλον ενετάσσοντο στην όλην προσπάθειαν δημιουργίας συγχύσεως, ώστε έτσι να εξυπηρετηθούν ευκολώτερα τα σχέδια όσων επεδίωκαν την «διά μιας εθνικής συμφοράς» ανατροπή του καθεστώτος»

Ο ρόλος των ξένων δυνάμεων

Είδαμε προηγουμένως τις ευχαριστίες του Μακαρίου προς τους βρετανούς. Γνωστές επίσης οι επαφές των πολιτικών με τους αμερικανούς, αλλά και το γεγονός ότι οι περισσότεροι εξ αυτών, περιλαμβανομένου του «Εθνάρχη» Καραμανλή, βρίσκονταν στο εξωτερικό, σε αγαστή συνεργασία με τις ξένες πρεσβείες που πίεζαν για μία «πολιτικοποίηση» του εν Ελλάδι καθεστώτος.

Ας δούμε, λοιπόν, το ρόλο των ξένων «νατοϊκών συμμάχων» μέσα από τα γραπτά του Μπονάνου:

Αμερικανοί: «Ολίγον προ του μεσονυκτίου της 20ης Ιουλίου 1974, πρώτης επαναλαμβάνω ημέρας του αγώνος κατά των εισβολέων εν Κύπρω, μου ετηλεφώνησεν ο Ελληνοαμερικανός Συνταγματάρχης των ΗΠΑ, Φράνκ Άθανσον, εκ μέρους του πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών εις Αθήνας, Χένρυ Τάσκα, και με ηρώτησεν εάν συμφωνώ να εγκατασταθή στο Αρχηγείον Ένοπλων Δυνάμεων ένα κλιμάκιον της αμερικανικής πρεσβείας, προς πληρεστέραν και αμεσωτέραν ενημέρωσιν!

Δεν γνωρίζω εάν η πρότασις του αυτή προήρχετο πράγματι από τον Τάσκα, το γεγονός όμως ότι διετυπώθη, όπως και το γεγονός ότι ο Τάσκα προσεπάθει επιμόνως να συναντηθεί με τον Ιωαννίδη χωρίς να το επιτυγχάνει, με ωδήγησαν στο συμπέρασμα ότι οι Αμερικανοί ανησυχούσαν διά την αποτυχίαν των Τούρκων εισβολέων, παρά τας συνεχείς προσπάθειες των, να δημιουργήσουν ικανόν προγεφύρωμα στην Κύπρον κατά την πρώτη ημέραν της εισβολής των και επιθυμούσαν να τους βοηθήσουν διά της μεταδόσεως πληροφοριών περί των ενεργειών και των προθέσεών μας.»

Βρετανοί: «Την επομένην, 22α Ιουλίου, οι Άγγλοι μάλλον εκ κατασκόπων πληροφορηθέντες τα της αεροπορικής αφίξεως δυνάμεως εις Κύπρον, απέστειλαν προς το ΑΕΔ σήμα, διά του οποίου υπενθύμιζαν ότι βάσει των Συμφωνιών Εγκαθιδρύσεως των Βρεταννικών βάσεων εις Κύπρον, η Βρεταννία διετήρει την ευθύνην του ελέγχου του εναερίου χώρου της Κύπρου. Και μας προειδοποιούσαν ότι εφ’ εξής θα αναχαιτίζουν κάθε αεροπλάνον το οποίον θα υπερίπταται της Κύπρου άνευ αδείας των. Το σήμα ελήφθη από τον ΔΑΚ/ΑΔΕ Υποστράτηγον Χανιώτην. Όταν μου το προσεκόμισε και το ανέγνωσα, διηρωτήθην διατί αυτή η αγγλική ευαισθησία έναντι των ελληνικών αεροσκαφών; Τα τουρκικά αεροπλάνα που εβομβάρδιζαν την Κύπρον, είχον λάβει άδεια από τους Βρεταννούς;»

Επιμύθιο

Τα όσα παρατέθηκαν παραπάνω αφορούν την περίοδο της πρώτης φάσεως της επιχειρήσεως «Αττίλα» που έλαβε χώρα επί κυβερνήσεως Ιωαννίδη. Όπως γίνεται εμφανές το καθεστώς είχε την ατυχία να έχει ως επικεφαλής των Ένοπλων Δυνάμεων ανθρώπους που επιθυμούσαν την ανατροπή του. Αυτό, βεβαίως, με την συμβολή των ξένων δυνάμεων έγινε μέσω μίας εθνικής τραγωδίας, πάνω στο αίμα των νεκρών και τα δάκρυα των συγγενών των αγνοούμενων.

Εν τέλει το καθεστώς «πολιτικοποιήθηκε» και ο ερχομός του Καραμανλή συνοδεύτηκε από χιλιάδες Ελλήνων με… κεριά. Κεριά που δεν είχαν αναφτεί για τις ψυχές των Κυπρίων αδελφών μας, αλλά για τον ερχομό ενός πολιτικάντη, ο οποίος λίγες ημέρες μετά θα έλεγε το περιβόητο «η Κύπρος κείται μακράν», που θα σφράγιζε την τραγωδία του 1974.

Κώστας Αλεξανδράκης

Από το 13ο τεύχος του περιοδικού Μαίανδρος

Διαβάστε επίσης: Πανικόβλητη η Νέα Δημοκρατία εμπρός στον φάκελο της Κύπρου – Μητσοτάκης: Μην ανοίξει η υπόθεση και φανεί η προδοσία μας!

Ομολογία Βούτση: “Χάθηκαν” 11 βασικές μαρτυρικές καταθέσεις από τον Φάκελο της Κύπρου – Η Χρυσή Αυγή έφερε το θέμα στην βουλή

Άμεση η ανάγκη ανακήρυξης της Ελληνικής ΑΟΖ μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στην Κύπρο

Άμεση η ανάγκη ανακήρυξης της Ελληνικής ΑΟΖ μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στην Κύπρο

Η έλευση των πετρελαϊκών κολοσσών στην Κύπρο αλλά και στην Ελλάδα με την προστασία αμερικανών και γάλλων δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για την νόμιμη κατοχύρωση των Ελληνικών υδρογονανθράκων στην δικαιοδοσία της Ελλάδος στο Ιόνιο, το Λιβυκό και το Αιγαίο Πέλαγος αλλά και ως την ανατολική Μεσόγειο που συναντώνται το όριο της Ελληνικής με την ήδη υπάρχουσα Κυπριακή ΑΟΖ.

Η μακροχρόνια ηττοπαθής πολιτική της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα απέναντι στην αδιάλλακτη επιθετική επεκτατική πολιτική της Τουρκίας έχει προσδώσει μόνο διπλωματικές ήττες στην εξωτερική πολιτική και δυστυχώς σήμερα προαλείφει και σοβαρούς κίνδυνους εσωτερικής ασφάλειας στην Θράκη με την δράση τούρκων πρακτόρων και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους με την άκρατη λαθρομετανάστευση.

Η σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η Πατρίδα μας είναι άμεσο αποτέλεσμα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής των κλεπτοκρατικών κομμάτων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του Σύριζα και των ΑΝΕΛ. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι το ΠΑΣΟΚ μαζί με την Νέα Δημοκρατία και σήμερα η φυσική εξέλιξη τους που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για την χάραξη μιας σωστής εξωτερικής πολιτικής που να διαφυλάσσει την ειρήνη και την ασφάλεια στις νευραλγικές ακριτικές περιοχές της Ελλάδος, δηλαδή ιδιαίτερα στην Ήπειρο, στην Θράκη και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους.

Το πλήθος των παραβιάσεων για εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα του Ελληνικού FIR από την τουρκία έχει αντιμετωπιστεί δειλά από όλα τα κόμματα της μεταπολίτευσης με σοβαρό κόστος σε Έλληνες ήρωες πιλότους που έδωσαν την ζωή τους για την προάσπιση της Ελληνικής Εθνικής Κυριαρχίας. Επιπροσθέτως η αδικαιολόγητη επιμονή των πολιτικών στα 6 ναυτικά μίλια για τα Ελληνικά χωρικά ύδατα επέτρεπε στους τούρκους να βολτάρουν ακόμη και ως την Εύβοια.

Όμως με την πρόσφατα εξελισσόμενη πλήρη διάσταση των τουρκικών από τα αμερικανικά συμφέροντα για τους υδρογονάνθρακες της Κύπρου η θαλάσσια γεωπολιτική σκακιέρα σε όλη την Μεσόγειο αλλάζει ριζικά σε συσχετισμούς δυνάμεων και σε σύνθεση κέντρων εξουσίας.

Για παράδειγμα στις 12 Ιουλίου 2017 εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατακεραύνωνε τις απειλές του προέδρου-σουλτάνου Ταγίπ Ερντογάν εναντίον της Κύπρου και των εταιρειών που συνεργάζονται με την Κύπρο για έρευνες και γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Βέβαια, οι αμερικανοί δεν θα μπορούσαν να δυσαρεστήσουν οριστικά τους τούρκους και έτσι στην δήλωση αναφέρεται ότι οι πόροι των κυπριακών υδρογονανθράκων θα πρέπει να κατανεμηθούν «ακριβοδίκαια και μεταξύ των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης».

Λοιπόν εάν οι αμερικανοί επιθυμούν μια ακριβοδίκαιη μοιρασιά τότε η Ελληνική πλευρά που είναι η νόμιμη στην Κύπρο θα πρέπει να πάρει όλα τα οφέλη και οι τούρκοι έποικοι που έχουν εμφυτευτεί βίαια από του τουρκικό στρατό θα πρέπει να αποχωρήσουν άμεσα.

Επίσης θα πρέπει συνεχώς να τονίζονται και να καταδικάζονται τα στυγερά έγκληματα που διέπραξε σε βάρος της Κύπρου η τουρκία. Επιπροσθέτως ο τουρκικός στρατός θα πρέπει να αποχωρήσει άμεσα από το τμήμα της Κύπρου που σήμερα κατέχει παράνομα.

Σίγουρα το συμφέρον της Αμερικής σήμερα συμπορεύεται με το συμφέρον της Κύπρου. Ήδη νότια της Κύπρου, εξυπηρετώντας παράλληλα την αμερικανική πολιτική για την Συρία, βρίσκεται το αεροπλανοφόρο USS George W Βush μαζί φυσικά με τον στόλο προστασίας του, ενώ γύρω από την μεγαλόνησο, αλλά και σε απόσταση αναπνοής από τις ρωσικές βάσεις στην Ταρτούς και της Λαττάκειας, περιπολούν αμερικανικά προηγμένα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και ανθυποβρυχιακού πολέμου P-8A Poseidon.

Σήμερα είναι η καλύτερη στιγμή για την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ αφού η προσωρινή αντίθεση των τουρκικών συμφερόντων με τα συμφέροντα των πολυεθνικών δημιουργεί ένα παράθυρο ευκαιρίας που δεν πρέπει να χαθεί. Οι ΗΠΑ συντόμως θα θυμηθούν τα σχέδιά τους για μία τουρκική περιφερειακή δύναμη και θα πιέζουν για συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων. Εδώ περιλαμβάνουν αυτή την ιδέα στις τωρινές δηλώσεις τους, που αντικρούονται τα συμφέροντά τους με τα τουρκικά.

Είναι καιρός εφαρμογής του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου μαζί με την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ που θα εφάπτεται της Κυπριακής. Βέβαια σήμερα στην Ελλάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Μητσοτάκη η χάραξη μιας επωφελούς εξωτερικής πολιτικής για την Ελλάδα μοιάζει ως όνειρο θερινής νυκτός.

Μόνο με μια Εθνική Κυβέρνηση του Λαϊκού Σύνδεσμου Χρυσή Αυγή θα μπορέσει να αποκτήσει η Ελλάδα ένα έμπειρο κανάλι εξωτερικής πολιτικής που θα αφουγκράζεται τις διεθνείς εξελίξεις και θα πράττει άμεσα και αποτελεσματικά υπέρ των συμφερόντων της Ελλάδος.