Η αρχιτέκτων της ευρωπαϊκής προσφυγικής καταστροφής συνδέει τις συμφωνίες «εμπορίου» TTP και TTIP

 

https://i1.wp.com/www.thenewamerican.com/media/k2/items/cache/a99302d33699be07dea33441e0935a53_XL.jpg

Η Global Business Dialogue, ένας συνασπισμός εταιρικών διεθνιστών που προάγουν την παγκόσμια κυβέρνηση μέσω των αποκαλούμενων συνθηκών ελεύθερου εμπορίου, έστειλε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στα μέλη της στις 21 Μαρτίου 2016 επαινώντας μια ομιλία της Cecilia Malmstrom, μιας αρχιτέκτονος κλειδί του καταστροφικού προγράμματος μεταναστών/προσφύγων το οποίο διαλύει τη γενέτειρά της Σουηδία και όλη την Ευρώπη.

Η Malmstrom (φωτο.) είναι επιτελικό μέλος του σουηδικού κόμματος Liberal People’s Party, το οποίο έχει προσπαθήσει ανεπιτυχώς να αντικαταστήσει η Σουηδία το εθνικό της νόμισμα, την κορώνα, με το ευρώ. Έχει επίσης υπηρετήσει ως Επίτροπος της Σουηδίας για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις (2006-2010) και πιο πρόσφατα ως Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2010-2014). Και στις δύο αυτές θέσεις, η Malmstrom εργάστηκε σκληρά να επεκτείνει τη δικαιοδοσία της ΕΕ εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας και ιδιαίτερα να υπονομεύσει την ασφάλεια των συνόρων και να απαλείψει τους περιορισμούς για τη μετανάστευση.

Τα μεταναστευτικά/προσφυγικά κύματα που έγιναν πλημμύρα το 2014 και τσουνάμι το 2015 είναι εν γένει το αποτέλεσμα της δικής της χειροτεχνίας. Ενώ οι πιο πολλοί Ευρωπαίοι, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, βλέπουν τη μαζική εισροή 1,5 εκατομμυρίων μεταναστών (οι περισσότεροι εξ αυτών Μουσουλμάνοι που είναι σε μεγάλο ποσοστό άρρενες σε ηλικία στράτευσης) ως ολοκληρωτική καταστροφή, η Malmstrom έχει ανταμειφθεί από τους πλουτοκράτες της ΕΕ. Συγκριμένα, έχει προαχθεί σε Επίτροπο Εμπορίου της ΕΕ, με κύρια αποστολή να κερδίσει την έγκριση για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade and Investment Partnership, TTIP), η σκευωρία των διεθνιστών που θα συγχωνεύσει (οικονομικά και πολιτικά) τις Ηνωμένες Πολιτείες με την ΕΕ, με τον ίδιο τρόπο που τα πρώην ανεξάρτητα έθνη της Ευρώπης έχουν περιέλθει κάτω από τον έλεγχο μιας όλο και περισσότερο καταπιεστικής ολιγαρχίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Στο ηλ. μήνυμά της η Global Business Dialogue (GBD) αναφέρθηκε με λαμπρότητα στην  πρόσφαη ομιλία  της Malmstrom στο Peterson Institute for International Economics. Παίρνοντας το όνομα του προέδρου του, Peter G. Peterson — που ήταν επίσης για πολλά χρόνια πρόεδρος (και τώρα επίτιμος πρόεδρος) του Council on Foreign Relations — το ινστιτούτο αυτό υπήρξε μια δεξαμενή σκέψης με τη μεγαλύτερη επιρροή προωθώντας την παγκόσμια διακυβέρνηση.

“Σε μια ευρεία και θεμελιωδώς αισιόδοξη ομιλία στο Peterson Institute νωρίτερα αυτόν τον μήνα,” σημείωνε το ηλ.  μήνυμα της GBD, “η Επίτροπος Εμπορίου της ΕΕ Cecilia Malmstrom μίλησε για τους τρόπους με τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούν να λειτουργήσουν αλληλοϋποστηρικτικά. Ένας τρόπος με τον οποίο οι δύο μπορούν να βοηθηθούν, είπε,  ‘είναι στις επιμέρους σχέσεις μας με άλλες χώρες.’»

“Το διευκρίνισε αυτό το σημείο,” συνεχίζει το ηλ. μήνυμα, “αναλύοντας την TPP, τονίζοντας, για παράδειγμα, ότι: Οι εταιρείες της ΕΕ που λειτουργούν σε χώρες της TPP κάνουν δουλειές αξίας περίπου 2,2 τρις δολάρια ετησίως. Η ατζέντα της ΕΕ περιλαμβάνει πολλές χώρες στην Περιοχή Ασίας-Ειρηνικού.”

Η Malmstrom περιέγραψε τις διαπραγματεύσεις της ΕΕ για συνθήκες εμπορικών σχέσεων με χώρες της TPP όπως οι Φιλιππίνες, η Σιγκαπούρη, το Βιετνάμ, η Ινδονησία, η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς, όπως επίσης και η Ιαπωνία. Το μήνυμα που σκόπευε να εκφράσει ήταν ότι οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ θα μείνουν πίσω και θα αντιμετωπίσουν ανταγωνισμό από τις εταιρείες της ΕΕ που απολαμβάνουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα, εκτός αν πείσουν το Κογκρέσο να εγκρίνει τη συμφωνία TPP.

Σημειώνοντας την αναφορά της Malmstrom στην αντίθεση προς την TPP που εκφράζουν οι υποψήφιοι για την προεδρία Donald Trump, Bernie Sanders και Ted Cruz, το ηλ. μήνυμα της GBD λέει:

Επιστρέφοντας στον σκεπτικισμό σχετικά με το εμπόριο στο πολιτικό μέτωπο, το προφανές σημείο αφετηρίας στην αντίθεση στην TPP που προέρχεται από τους υποψήφιους για την προεδρία. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι πολύ πιθανόν μερικές από αυτές τις πρωτοβουλίες της ΕΕ που αναφέρθηκαν παραπάνω, η συμφωνία με τον Καναδά για παράδειγμα και ίσως αυτή με την Ιαπωνία, θα μπορούσαν να τεθούν σε ισχύ πριν ακόμη και την ψηφοφορία για την TPP. Αν συμβεί αυτό, το Κογκρέσο είναι πιθανόν να ακούσει πολλά για τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που απολαμβάνουν οι εταιρείες της ΕΕ εις βάρος των ανταγωνιστών τους στις ΗΠΑ σε εκείνες τις κρίσιμες αγορές.

Αυτό το σχήμα λόγου που “αφέθηκε πίσω” ήταν ένα συνηθισμένο τέχνασμα που χρησιμοποιούσαν οι επιτήδειοι του Peterson Institute, του CFR, της GBD και των συμμάχων τους για χρόνια να προωθούν πολυμερείς “Free Trade Agreements” (FTAs) όπως η NAFTA, η CAFTA, η FTAA και τώρα η TPP και η TTIP (επίσης γνωστή και ως  “ObamaTrade”). Όλες αυτές τελικά εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Ηνωμένων Εθνών και του Οργανισμού Διεθνούς Εμπορίου. Από τη μια μεριά, οι διεθνιστές της FTA προειδοποιούν ότι αν δεν “ενταχθούμε” με περισσότερα έθνη στα θέματα που σχετίζονται με το εμπόριο, η μεγάλη κακή ΕΕ θα μας ισοπεδώσει και θα μας αφήσει στη σκόνη. Από την άλλη μεριά, ισχυρίζονται ταυτόχρονα ότι είναι προς το εθνικό μας συμφέρον να συνενωθούμε και να ενσωματωθούμε με τη μεγάλη και την καλή ΕΕ με τον ίδιο τρόπο όπως η Ατλαντική Ένωση και η TTIP.

Η Malmstrom ζήτησε “διατλαντική συνεργασία,” σχολιάζοντας ότι επειδή “η ΕΕ και οι ΗΠΑ έχουν παρόμοιους σκοπούς, πρέπει να αλληλοϋποστηρίξουν τις προσπάθειές τους για να πετύχουν τους στόχους αυτούς.”

Πώς προτείνει να γίνει αυτό; “Μπορούμε να το κάνουμε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου,” είπε η Malmstrom, “… Και μπορούμε να το κάνουμε μέσω της Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων ή TTIP.” Αυτό σημαίνει, εξήγησε, ότι χτίζεται μια “αναζωογονημένη ατζέντα του ΠΟΕ” για να αυξήσει τη δικαιοδοσία του ΠΟΕ πάνω στα “εργασιακά δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος και τη στιβαρή ρύθμιση,” όπως επίσης και “το εμπόριο στις υπηρεσίες.”

Η σύνδεση της Malmstrom των TPP και TTIP δεν είναι κάτι νέο, τουλάχιστον στους κύκλους των μυημένων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τις Διεθνείς Σχέσεις (European Council on Foreign Relations, ECFR), το ευρωπαϊκό αντίστοιχο του βασισμένου στη Νέα Υόρκη CFR, μας λέει:

Η μοίρα της TTIP συνδέεται με τη συμφωνία Trans-Pacific Partnership (TPP), που είναι πιο προχωρημένη από την TTIP αλλά έχει επίσης κολλήσει. Αν αποτύχει η TPP, η TTIP θα είναι δύσκολο να επικυρωθεί. Η νίκη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που γενικά είναι υπέρ του εμπορίου στις ενδιάμεσες εκλογές μπορεί να βοηθήσει την πολιτική του εμπορίου.

Τελικά η πρόκληση για την TTIP είναι ίδια και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού – σε μια εποχή οικονομικής δυσπραγίας, οι συμβατικοί πολιτικοί το θεωρούν δύσκολο να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της παγκοσμιοποίησης.

Αυτή η παρασκηνιακή καθοδήγηση από το CFR, το ECFR και τους διάφορους  συνεργάτες τους  στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και την Ασία είναι αναμενόμενη, καθώς η κλίκα του CFR είναι η πιο προφανής δύναμη που σέρνει την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης των UN-WTO-FTA. Όπως  αναφέραμε πέρυσι:

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το Council on Foreign Relations ήταν ο καθοδηγητής πίσω από τις διάφορες ομάδες υψηλής πολιτικής επιρροής (λόμπυ), οργανισμούς ΜΜΕ  και δεξαμενές σκέψης που προωθούν τις TPA, TPP και TTIP. Αυτό είναι προφανές από το περιεχόμενο της ιστοσελίδας του CFR, τα άρθρα στο περιοδικό του το Foreign Affairs, τα προγράμματα ομιλιών που χρηματοδοτεί, τα  μέλη του που κατέχουν κυβερνητικές θέσεις κλειδιά στις ΗΠΑ και τα μέλη του που κατέχουν επιτελικές θέσεις σε μεγάλες εταιρείες και επιχειρηματικούς συνδέσμους.

Το μέλος του CFR ο Dr. Michael A. Samuels υπηρετεί ως γραμματέας του Global Business Dialogue (GBD), όπως επίσης και ως ένας από τους τρεις διευθυντές του. Ο Dr. Samuels, πρώην βοηθός εκπρόσωπος εμπορίου των ΗΠΑ και πρέσβης των ΗΠΑ στην GATT στη Γενεύη, επίσης υπηρετεί στην επιτροπή συμβούλων του GBD.

Ένας από τους κυριότερους οργανισμούς που χρηματοδοτούν την Global Business Dialogue είναι το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ, του οποίου ο πρόεδρος, ο Tom Donohue (CFR), είναι ακούραστος σχολιαστής για την επιχειρηματική, διεθνιστική ατζέντα.

Επιπλέον, ο κατάλογος των εταιρειών που χρηματοδοτούν την Global Business Dialogue περιλαμβάνει βαρέων βαρών ονόματα ευθυγραμμισμένα με το CFR όπως Walmart, UPS, Dow Chemical, Unilever USA, Deloitte Touche, Tohmatsu Ltd, Caterpillar Inc., Chevron, Pharmaceutical Research and Manufacturers of America (PhRMA), United States Steel Corporation, DHL Express, U.S. Dairy Export Council, και Fluor Corporation.

Πέρα στο Peterson Institute, εκτός από τον πρόεδρο Peter G. Peterson, άλλοι μυημένοι στο CFR περιλαμβάνουν τον συνιδρυτή και διευθυντή C. Fred Bergsten, τον πρόεδρο Adam Posen  και πάνω από δυο δωδεκάδες διευθυντές, συνεργάτες και μέλη του προσωπικού όπως οι Lynn Forester de Rothschild, David Rockefeller, Maurice Greenberg, Richard N. Cooper, George P. Shultz, Carla  Hills, Alan Greenspan, Paul Volcker και Robert Zoellick.

Malmstrom, Sutherland, Goldman Sachs, Soros, Rockefeller

Η Cecilia Malmstrom της ΕΕ κινείται μέσα σ’ αυτούς τους κύκλους της αφρόκρεμας  ισχύος για χρόνια δουλεύοντας σε μια ιδιαίτερα στενή σχέση με τον Peter Sutherland, τον υπερ-μυημένο της διεθνούς χρηματοοικονομικής και της πολιτικής. Ο Sutherland, ο ειδικός αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών του γενικού γραμματέα για τη διεθνή μετανάστευση μαζί με τη Malmstrom, τον διευθύνοντα σύμβουλο της UNICEF  Anthony Lake (CFR) και τον Επίτροπο των Ηνωμένων Εθνών για τους Μετανάστες Antonio Guterres (πρώην πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς), επινόησαν το πρόγραμμα για τους μετανάστες/πρόσφυγες που πνίγει την ΕΕ. Ο Sutherland, φανατικός Ευρώφιλος διεθνιστής, έχει ευνοήσει κάθε μηχανορραφία που θα μείωνε την εθνική κυριαρχία για χάρη μιας “όλο και πιο κοντινής ένωσης” κάτω από τους ολιγάρχες των Βρυξελλών.

Σε μια προηγούμενη έκθεση, τονίσαμε μερικές κρίσιμες πληροφορίες για τον Sutherland που συνήθως λείπει από τις περισσότερες αναφορές για αυτόν στα καθεστωτικά ΜΜΕ:

  • Μέχρι τον περασμένο Ιούνιο, ο Sutherland ήταν πρόεδρος της Goldman Sachs International, του παγκόσμιου τραπεζικού κολοσσού γνωστού στους επικριτές ως “το καλαμάρι βρικόλακας” για τις αρπακτικές, διεφθαρμένες πρακτικές του.
  • Είναι συχνός συμμετέχων και πρώην μέλος της Επιτροπής Συντονισμού του υπερ-μυστικοπαθούς, υπερ-ελίτ Bilderberg Group.
  • Ήταν πρόεδρος Ευρώπης της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission).
  • Είναι πρώην πρόεδρος της British Petroleum (BP).
  • Είναι επίτιμος πρόεδρος του δικτύου Transatlantic Policy Network (TPN), ενός από τους κυριότερους μυημένους στις επιχειρήσεις οργανισμούς που προωθεί τη συγχώνευση των ΕΕ-ΗΠΑ μέσω της TTIP.
  • Ως βασικός αρχιτέκτων του WTO, έχει ονομαστεί ως “ο πατέρας της παγκοσμιοποίησης”.
  • Ως κορυφαίος αξιωματούχος της ΕΡ, έχει παίξει ηγετικό ρόλο στην καταστροφή της εθνικής κυριαρχίας με την αντικατάσταση των εθνικών νομισμάτων (και τον εθνικό νομισματικό έλεγχο) με το ευρώ, καθώς επίσης και στη δημιουργία της “χωρίς σύνορα Ευρώπης,” η οποία αποδεικνύεται με την τρέχουσα προσφυγική κρίση ότι υπήρξε τόσο καταστροφική.

Σε ένα κείμενο γνώμης του 2012 με τίτλο “Η μεταναστευτική πρόκληση της Ευρώπης” οι συγγραφείς Cecilia Malmstrom και Peter Sutherland καταδίκασαν τους επικριτές του σχεδίου τους των ανοιχτών συνόρων ως “ξενοφοβικούς,” “αντι-μεταναστευτικούς,” και “επικίνδυνους.” Το κείμενο δημοσιεύτηκε από το Project Syndicate, το οποίο δημιουργήθηκε και χρηματοδοτήθηκε από τον δισεκατομμυριούχο οπαδό του Ενός-Κόσμου George Soros (CFR).

Στην πραγματικότητα, ήταν το σχέδιο Malmstrom-Sutherland που αποδείχτηκε πραγματικά επικίνδυνο, όπως επίσης και αντι-μεταναστευτικό, επειδή ένας τεράστιος αριθμός ενδεχομένων μεταναστών έχουν απλά απορρίψει την επίσημη διαδικασία της μετανάστευσης και προτίμησαν να διασχίσουν τα σύνορα προς την ΕΕ. Και έχει δημιουργήσει την ξενοφοβία που κατέκριναν, επειδή κανένα έθνος δεν μπορεί να απορροφήσει και να αφομοιώσει τόσο μεγάλο αριθμό μεταναστών σε τόσο σύντομο χρόνο. Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα για τους μετανάστες που δεν επιθυμούν να αφομοιωθούν και δεν έχουν και κανένα κίνητρο να το κάνουν. Όπως είναι φυσικό – και αναμενόμενο – αυτό προκαλεί κακία ανάμεσα στον ιθαγενή πληθυσμό, ο οποίος αναγκάζεται όχι μόνο να πληρώσει για την εγκατάσταση και τη διατροφή των μεταναστευτικών ορδών, αλλά επίσης και να αντιμετωπίσει τις απακόλουθες κοινωνικές διαμάχες και συγκρούσεις.

Εντούτοις, η Malmstrom και ο Sutherland, αντί να μετανιώσουν για την καταστροφική μεταναστευτική τους πανωλεθρία, προχωρούν πιο πολύ στην ισοπέδωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από την κοινή γνώμη των Ευρωπαίων περί του αντιθέτου. Ένα από τα πιο αγαπημένα τους έργα βεβαίως είναι η TTIP. Όλες οι ενδείξεις είναι ότι αυτοί και οι διεθνιστές αδελφοί τους σκοπεύουν να είναι τόσον απορριπτικοί της αντίδρασης του κοινού στο έργο αυτό όπως ήταν (και συνεχίζουν να είναι) σχετικά με τη μεταναστευτική/προσφυγική κρίση. Στην ομιλία της στο Peterson Institute που προωθούσε η Global Business Dialogue, η Malmstrom ψευδώς έδωσε μια εικόνα της TTIP ως  μιας διαδικασίας “ανοικτότητας,” “διαφάνειας” και “μη αποκλειστικότητας.”

“Και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, χρειαζόμαστε πλήρη, ειλικρινή, ανοιχτό και δημοκρατικό διάλογο για την πολιτική εμπορίου,” είπε με σοβαρό ύφος, αγνοώντας απλώς τη μυστικότητα και την εταιρική αποκλειστικότητα της συμφωνίας TTIP. “Αυτό περιλαμβάνει το να επιχειρηματολογούμε υπέρ των ανοιχτών αγορών,” συνέχισε. “Αλλά επίσης συμπεριλαμβάνει το να ακούμε τις βασικές ανησυχίες που εγείρονται. Το πράττουμε αυτό μέσω μιας συμπεριληπτικής πολιτικής επικοινωνίας με τους πολίτες και τους εμπλεκόμενους…. Όχι μόνον ακούγοντας αλλά επίσης λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ανησυχίες των ανθρώπων. Αν πρόκειται οι εμπορικές συμφωνίες που προτείνουμε να έχουν την υποστήριξη των λαών, θα χρειαστεί στην πράξη να συμπεριλάβουμε τις καλές ιδέες.”

Σε άρθρο του για τον Independent του Ηνωμένου Βασιλείου, ο John Hilary ανέφερε μια συνομιλία που είχε με τη Malmstrom που δείχνει ότι τα σχόλιά τη για “επικοινωνία προς τα έξω” και για “το να ακούμε” είναι τυπικές πολιτικές ασυναρτησίες: Ρητορική πολιτικής εκστρατείας που στοχεύει στον κατευνασμό της ανησυχίας του κοινού. Ο τίτλος του Hilary τα λέει όλα: “Δεν πίστευα ότι η TTIP θα μπορούσε να γίνει πιο τρομακτική, αλλά μετά μίλησα στην αξιωματούχο της ΕΕ που είναι υπεύθυνη γι’ αυτήν.” Ο υπότιτλός του είναι επίσης αξιοσημείωτος: “Μόνο με οκτώ λέξεις αποκάλυψε οτιδήποτε είναι εσφαλμένο στη συμφωνία αυτή και γιατί πρέπει να απορριφθεί.”

Εδώ είναι αυτές οι οκτώ λέξεις από την Malmstrom:  “Δεν παίρνω διαταγές από το λαό της Ευρώπης.”

Και εδώ είναι το συγκείμενο από το άρθρο του Hilary:

Στη συνάντησή μας με τη Malmström, την πίεσα σχετικά με την τεράστια αντίδραση προς την TTIP σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το προηγούμενο έτος, διακόσιες πενήντα χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες έχουν υπογράψει το αίτημα εναντίον της TTIP. Χιλιάδες συναντήσεις και διαδηλώσεις έχουν λάβει χώρα σε όλα τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ, μαζί μ μια εντυπωσιακή διαδήλωση 250.000 ατόμων στο Βερολίνο αυτό το Σαββατοκύριακο.

… Όταν της το έθεσα, η Malmström αναγνώρισε ότι η συμφωνία του εμπορίου ποτέ δεν ενέπνευσε μια τέτοια παθιασμένη και διαδεδομένη αντίδραση. Όμως, όταν ρώτησα την επίτροπο εμπορίου πώς θα συνέχιζε με την επίμονη προώθηση της συμφωνίας εν όψει τέτοιας μαζικής δημόσιας αντίθεσης, η αντίδρασή της ήταν παγωμένη: “Δεν παίρνω διαταγές από το λαό της Ευρώπης.” (Η έμφαση στο αρχικό κείμενο.)

Παρομοίως, όταν πρόκειται για την TPP, πολλά μέλη του Κογκρέσου – ειδικά αυτοί που είναι μέλη του δικτύου Transatlantic Policy Network υπό την ηγεσία του διεθνιστή Sutherland — δεν παίρνουν τις “διαταγές” τους από τον αμερικανικό λαό. Ούτε επιτρέπουν στους όρκους τους περί της υπεράσπισης του Συντάγματος τους εμποδίσουν να υποστηρίζουν διεθνιστικές σκευωρίες που παραβιάζουν το Σύνταγμα και υπονομεύουν την εθνική μας ακεραιότητα.

Οι προσπάθειες να εκτροχιαστούν και να ηττηθούν οι TPP και TTIP είναι σημαντικές και συνεχίζουν να εντείνονται, αλλά θα αποτύχουν αν δεν ξεμπροστιαστούν τα ψέματα και η δολιότητα επισήμων όπως η Malmstrom και ο Sutherland και οι αντίστοιχοί τους στον Λευκό Οίκο και το Κογκρέσο, μαζί με τη διεθνιστική ατζέντα, η οποία στοχεύει τελικά στη χρήση σκευωριών όπως οι TPP και TTIP ως δομικά στοιχεία μιας παντοδύναμης παγκόσμιας κυβέρνησης.

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Πηγή: William F. Jasper

 

 

Advertisements

Η ΕΕ τα κάνει μαντάρα με τη γεωπολιτική του βαλκανικού αερίου

 

Αποφασισμένοι να παρακάμψουν την εξάρτησή τους από το ρωσικό φυσικό αέριο, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών ενέκριναν την κατασκευή ενός Αδριατικού αγωγού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν στην Ελλάδα. Μοιάζει να λειτουργεί στο χαρτί, αλλά δεν είναι. Είναι η τελευταία κίνηση στον καταδικασμένο σε ήττα πόλεμο της ΕΕ με τη Ρωσία για τους αγωγούς. ΟΙ κυριότεροι χαμένοι θα είναι οι καταναλωτές της ΕΕ και η βιομηχανία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μόλις ενέκρινε τη συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής κυβέρνησης και της εταιρείας TAP AG για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP) που θα φέρει το Αζέρικο αέριο στην Ευρώπη. Η Δανή Επίτροπος για τον Ανταγωνισμό Margrethe Veestager δήλωσε “Ο αγωγός Trans Adriatic Pipeline θα φέρει νέο αέριο στην ΕΕ και θα αυξήσει την επάρκεια της παροχής ενέργειας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.” Στην εταιρεία TAP AG θα χορηγηθεί ένα καθεστώς φορολογικής ελάφρυνσης στην Ελλάδα. Για να πάρει τη συμφωνία  η φορτωμένη με χρέος ελληνική κυβέρνηση έδωσε μια φοροαπαλλαγή 35 ετών στην TAP, που είναι μια κοινοπραξία μεταξύ της BP, της Αζέρικης κρατικής εταιρείας ενέργειας SOCAR και Ιταλικές και Βελγικές εταιρείες. Ο TAP θα συνδέσει τον Νότιο διάδρομο αερίου της ΕΕ και θα μεταφέρει το αέριο από την Κασπία στην Ευρώπη, διασχίζοντας την Ελλάδα, την Αλβανία και την Αδριατική θάλασσα και μετά θα καταλήξει στη Νότια Ιταλία. Ο σχεδιαζόμενος αγωγός αναμένεται να έχει χωρητικότητα 10 δις κυβικά μέτρα αερίου ανά έτος.

Βιαστική απάντηση στη Gazprom

Η συμφωνία για τον TAP ανακοινώθηκε βιαστικά από τις Βρυξέλλες λίγες ημέρες αφότου η Ρωσική Gazprom ανακοίνωσε μια νέα πρόταση για την παροχή αερίου στα Βαλκάνια, ανεξάρτητα από την εμπόλεμη και δυσλειτουργική Ουκρανία.

Στις 25 Φεβρουαρίου 2016 η Gazprom ανακοίνωσε ένα νέο έργο για την κατασκευή ενός αγωγού κάτω από τη Μαύρη Θάλασσα για να παραδίδει ρωσικό φυσικό αέριο στην Ελλάδα μέσω μιας μη κατονομαζόμενης τρίτης χώρας και να συνεχίζει στην Ιταλία. Ο γενικός διευθυντής της Gazprom, Aleksey Miller, η Δημοσία Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) της Ελλάδος και η ιταλική εταιρεία Edison SpA στη Ρώμη υπέγραψαν ένα μνημόνιο κατανόησης για το έργο, μια νέα προσπάθεια για την προμήθεια αερίου στη Νότια Ευρώπη. Θα απέφευγε και την Ουκρανία και την Τουρκία που έχει πολύ εχθρικές σχέσεις με τη Ρωσία λόγω της κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους πέρυσι στη Συρία.

Μέχρι την εφαρμογή πίεσης από την Ουάσιγκτον μέσω της ΕΕ προς τη βουλγαρική κυβέρνηση να ακυρώσει το συμβόλαιό της για έναν αγωγό αερίου με τη Ρωσία, η Gazprom σχεδίαζε να συμπληρώσει τον υποθαλάσσιο αγωγό της στη Βαλτική Nord Stream I προς τη βόρεια Γερμανία με αυτό που ονόμαζε South Stream για τα κράτη της Νότιας Ευρώπης μέσω Βουλγαρίας. Προηγουμένως η Ρωσία ήθελε να διανέμει αέριο στην Ευρώπη μέσω του 40 δις δολαρίων αγωγού South Stream χωρητικότητας 63 δις κυβικών μέτρων που σκόπευε να περάσει μέσω Βουλγαρίας στη Σερβία, την Αυστρία την Ουγγαρία, εντελώς ανεξάρτητα από την Ουκρανία. Η πίεση των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον προς τη Βουλγαρία και την Gazprom κατέστρεψε εκείνο το έργο. Οι Βρυξέλλες ισχυρίστηκαν ότι ο South Stream δεν ήταν συμβατός με το Τρίτο Πακέτο για την Ενέργεια της ΕΕ, που επινοήθηκε αυθαίρετα να εμποδίσει την αυξανόμενη παρουσία της Gazprom στην αγορά αερίου της ΕΕ. Αυτό τελικώς οδήγησε τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν να ακυρώσει τον βουλγαρικό South Stream που είχε διαπραγματευτεί με τη Βουλγαρία ως το σημείο προσεδάφισης στις νότιες αγορές της ΕΕ. Καθώς οι Βρετανοί και άλλοι λαοί της ΕΕ αντιλαμβάνονται πλέον, δεν υπάρχουν εθνικά δικαιώματα για κυριαρχικές αποφάσεις στον κεντρικό σχεδιασμό της ΕΕ.

Την ίδια ημέρα τον Δεκέμβριο του 2014 στην Άγκυρα, κατά τη συνάντησή του με τον Ερντογάν και άλλους Τούρκους αξιωματούχους την περίοδο των φιλικών σχέσεων, ο Πούτιν ανακοίνωσε ότι η Gazprom και η τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου BOTAŞ Petroleum Pipeline Corporation είχαν σοβαρές συνομιλίες για έναν υποθαλάσσιο αγωγό που θα τερμάτιζε στα σύνορα Τουρκίας-Ελλάδος. Από εκεί θα πήγαινε στην ΕΕ μέσω αγωγών που κατασκευής και ιδιοκτησίας των διαφόρων χωρών της ΕΕ και όχι της Gazprom, αποφεύγοντας την Τρίτη Οδηγία για την Ενέργεια. Τώρα που η Ρωσία έχει επιβάλει οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία λόγω της κατάρριψης του Ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους Su-24 military τον Νοέμβριο του 2015, ο τουρκικός αγωγός Turk Stream είναι επίσης νεκρός.

Οι ΗΠΑ παρεμβαίνει στον TAP

Μια εβδομάδα αφότου η Gazprom είχε συναντήσεις με την Ελλάδα και την Ιταλία για να υπογράψουν το νέο Μνημόνιο Κατανόησης για έναν νέο ρωσικό αγωγό αερίου που θα ονομάζονταν Ποσειδών, τα ελληνικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι “Η ΕΕ και οι ΗΠΑ αποστασιοποιούνται από την «τεχνητή αναπνοή» που θα δίδονταν στον αγωγό South Stream για τη μεταφορά ρωσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Ελλάδος και Ιταλίας.” Η διατύπωση είναι αποκαλυπτική. Τι νομικό έρεισμα έχει η κυβέρνηση των ΗΠΑ για να «αποστασιοποιείται» από μια Ελληνική, Ιταλική και Ρωσική συμφωνία για την ενέργεια; Έχουν αποκτήσει το δικαίωμα να ελέγχουν τις ενεργειακές ροές παγκοσμίως;

Το ατόπημα!

Υπάρχει κάποιο προβληματάκι με τη βιαστική κίνηση της Ουάσιγκτον να υπογραφεί μια συμφωνία με την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν να προμηθεύσει με αέριο την Ελλάδα. Έντονες ελλείψεις στην προσφορά αερίου υπερακτίως του Αζερμπαϊτζάν αναγκάζουν την Αζέρικη κυβέρνηση και την κρατική της εταιρεία πετρελαίου και αερίου, Socar, να ψάξει για πιθανές εισαγωγές αερίου από τη … ρωσική Gazprom.

Ο αντιπρόεδρος της Socar για τη στρατηγική ανάπτυξη Tofig Gahramanov ανακοίνωσε στις 19 Φεβρουαρίου ότι “η δραστηριότητα στο έργο OGPC της Socar έχει παγώσει προσωρινά.”

Το πρόβλημα για τις αρχές του Αζερμπαϊτζάν και ιδιαίτερα για τη Socar είναι ότι παρά το γεγονός ότι ο υπουργός ενέργειας Natiq Aliev έχει δηλώσει ότι η συνολική παραγωγή θα αυξηθεί ελαφρώς από τα 29,1 δις. κ.μ. το 2015 στα 29.3 δις. κ.μ. το 2016, μια πτώση στην παραγωγή της Socar σημαίνει ότι οι υπάρχουσες υποχρεώσεις για εξαγωγές διακινδυνεύουν να την αφήσουν χωρίς αέριο για εγχώρια χρήση. Χωρίς αυτό να λέει τίποτα για τις νέες εξαγωγές προς την Ελλάδα υπό το έργο TAP που η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες σπρώχνουν.

Η κύρια πηγή αερίου του Αζερμπαϊτζάν για εξαγωγές από το γιγαντιαίο υπεράκτιο πεδίο Shah Deniz που λειτουργεί η BP έχει ήδη συμφωνηθεί για εξαγωγή στην Τουρκία και τη Γεωργία. Η BP λέει ότι η παραγωγή αερίου θα παραμείνει στάσιμη για αρκετά χρόνια στο μέλλον. Δεν υπάρχει αέριο για την Ελλάδα και την Ιταλία

Η όλη ενεργειακή γεωπολιτική της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών εναντίον του ρωσικού αερίου προκαλεί μεγάλες κρίσεις στις οικονομίες της Νότιας Ευρώπης. Η Σερβία μόλις ανακοίνωσε ότι με βεβαιότητα θα μείνει χωρίς ρωσικό αέριο δια μέσου της Ουκρανίας το 2019 και «μέχρι τότε πρέπει να βρει έναν τρόπο να πάρει αέριο.”

Τα σχέδια της Ουάσιγκτον να προσφέρει στις χώρες της ΕΕ αέριο από σχιστόλιθο σε υγροποιημένη μορφή δεν είναι καθόλου βιώσιμη εναλλακτική. Ο κλάδος του πετρελαίου και του αερίου από σχιστόλιθο στις ΗΠΑ βρίσκεται σε κρίση ύπαρξης, δεδομένων των πολύ χαμηλών τιμών πετρελαίου και αερίου. Το μέλλον για το σχιστολιθικό αέριο έχει χαρακτηριστεί από τους ειδήμονες του κλάδου ως «ζοφερό». Πολλές εταιρείες σχιστολιθικής ενέργειας υποβάλλουν αιτήσεις για χρεοκοπία και απολύουν δεκάδες χιλιάδες καθώς οι τράπεζες τους κόβουν τις πιστώσεις. Χώρια από αυτό, η ταχεία εξάντληση των κοιτασμάτων σχιστολιθικού αερίου σημαίνει ότι πολλές από τις πιο παραγωγικές πηγές αερίου ξεκινούν μια φάση ταχείας πτώσης. Η φούσκα του σχιστολιθικού αερίου των ΗΠΑ έχει σπάσει. Επίσης σε όλες τις ΗΠΑ προς το παρόν υπάρχει μόνο ένα τερματικό LNG για σχιστολιθικό αέριο εν λειτουργία, στο Τέξας.

Η συμπεριφορά των ΗΠΑ και των Βρυξελλών θυμίζει ένα δωμάτιο γεμάτο από κακομαθημένα παλιόπαιδα που φιλονικούν για το ποιος θα παίζει το ρόλο του Βασιλιά στο Λόφο. Ο κόσμος έχει αρχίσει να κουράζεται από το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον παίζει πάντα αυτόν τον ρόλο. Είναι βαρετό.

William Engdahl

Ο Συριακός στρατός απελευθέρωσε όλη την Παλμύρα και τους αρχαιολογικούς χώρους που κατέστρεφαν οι τζιχαντιστές

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016 – 15:16

Ο Συριακός στρατός απελευθέρωσε όλη την Παλμύρα και τους αρχαιολογικούς χώρους που κατέστρεφαν οι τζιχαντιστές

Λαβωμένη αλλά όρθια η Παλμύρα – Λεηλασία και καταστροφές στο αρχαιολογικό μουσείο από τους τζιχανιστές

Ο συριακός στρατός ανακατέλαβαν σήμερα την Παλμύρα, από όπου εκδίωξε τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), οι οποίοι είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους την πόλη αυτή στην κεντρική Συρία πριν από περίπου έναν χρόνο, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο μια στρατιωτική πηγή στην Παλμύρα. «Έπειτα από σφοδρές μάχες στη διάρκεια της νύχτας, ο στρατός ελέγχει πλέον ολόκληρη την πόλη της Παλμύρας, συμπεριλαμβανομένης της αρχαίας πόλης και του κατοικημένου τμήματός της. Αυτοί (οι τζιχαντιστές) αποσύρθηκαν», δήλωσε.

Σύμφωνα με την πηγή αυτή, οι μαχητές του ΙΚ «αναδιπλώθηκαν στο Σοκνέ, τη Ράκα και το Ντέιρ αλ Ζορ» τα προπύργιά τους στη βόρεια και την ανατολική Συρία. «Οι μονάδες μηχανικού του στρατού εξουδετερώνουν τώρα δεκάδες βόμβες και νάρκες μέσα στην αρχαία πόλη» της Παλμύρας.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας υποστηριζόμενες από την ρωσική πολεμική αεροπορία εξαπέλυσαν στις 7 Μαρτίου επιχείρηση για να ανακαταλάβουν την Παλμύρα από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίο την είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους τον Μάιο του 2015.

Οι τζιχαντιστές κατέστρεψαν μέρος των θησαυρών της αρχαίας πόλης της Παλμύρας, η οποία έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Διαβάστε επίσης: Αυτοί εισβάλλουν στην Ελλάδα: τζιχαντιστές ανατίναξαν το Ναό του Δία στην Παλμύρα της Συρίας

Ο ρόλος των Βορειοηπειρωτών στην Επανάσταση του 1821

 https://i1.wp.com/www.himara.gr/images/easyblog_articles/4300/1821-epanastasi.jpg

Οι Βορειοηπειρώτες στον πανελλήνιο ξεσηκωμό του ’21 δεν έμειναν αμέτοχοι. Αρκετοί ήταν αυτοί από τις περιοχές της Χειμάρας, του Αργυροκάστρου, της Μοσχόπολης, της Πρεμετής, που είχαν μυηθεί στα σχέδια της Φιλικής Εταιρείας.

Αναφέρουμε μερικά ονόματα φιλικών, όπως τα κατέγραψαν στα βιβλία τους οι: Α. Παπακώστας και Ν. Πατσέλης: Ο Μιχαήλ Λαζάρου Στέλιος, ο Ελευθεριάδης Βενιαμίν από τη Σέλτση Αργυροκάστρου, ο Επίσκοπος Ευρίπου Γρηγόριος ο Αργυροκαστρίτης (ο κυριότερος εμπνευστής της εξέγερσης της Εύβοιας), οι Στέφανος και Αδάμ. Δούκας από την Πρεμετή, ο Δρύσης, ο Γούλας και ο Κανούσης από το Λεσκοβίκι και πολλοί άλλοι. Τολμηροί μαχητές ξεκίνησαν από τις προφυλακές του έθνους και κατέβηκαν στην επαναστατημένη Ελλάδα.

Στη Ρούμελη συμμετείχαν Σουλιώτες και Βορειοηπειρώτες. Ο Χειμαριώτης Σπυρομήλιος με τα αδέρφια του Ζάχο, Νικόλαο και Ιωάννη και εθελοντικό σώμα Χειμαριωτών, έλαβαν μέρος στην άμυνα του Μεσολογγίου και στην κατάληψη της ακρόπολης των Αθηνών. Η οικογένεια των Σπυρομηλαίων πρόσφερε πολλά στην Επανάσταση του ’21. Ο Σπυρομήλιος, επιστρέφοντας από τη Σικελία όπου ζούσε, οργάνωσε στρατιωτικό σώμα από 200 Χειμαριώτες και τον Αύγουστο του 1824 έφτασε στην Ακαρνανία και παρουσιάστηκε στον Μαυροκορδάτο. Εντυπωσίασε με την εμφάνισή του, την σεμνότητα και αξιοπρέπεια.

Θα γράψει ο Κ. Μπίρης (Αρβανίτες, Αθήναι 1960, σ. 301): «Ήταν γενναίος και ανιδιοτελής και κάθε φιλέλλην που τον γνώριζε δεν μπορούσε να μη φωνάξει: Θα ήταν ευτυχής η Ελλάς, αν είχε περισσότερους άνδρας σαν αυτόν». Ήταν παρών και κατά την δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο αδελφός του Νικόλαος σκοτώθηκε κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου (10 Απριλίου 1826), ενώ ο Ζάχος σώθηκε και υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην απελευθερωμένη Ελλάδα.

Λίγο αργότερα τον Σπυρομήλιο τον βρίσκουμε στη Ρούμελη με τον Καραϊσκάκη. Μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη, έλαβε μέρος στη μάχη της Πέτρας, κάτω από τις διαταγές του Δημ. Υψηλάντη. Μετά την απελευθέρωση έγινε διοικητής της Σχολής των Ευελπίδων και αργότερα υπουργός των Στρατιωτικών.

Το Χόρμοβο, κοντά στο Τεπελένι, που ξεκληρίστηκε από τον Αλή Πασά, πρόσφερε πολλά. Ο Λ. Κουτσονίκας (Γενική Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, 1863) γράφει για τη συμβολή των Χορμοβιτών στον αγώνα της ανεξαρτησίας: «Εις την Ελληνικήν Επανάστασιν συνετέλεσαν ουκ ολίγον οι Χορμοβίται. Το τμήμα της Ρίζης είναι επίσημον δια τους μαχίμους αυτής άνδρας, συντελέσαντας ουκ ολίγον εν τη επαναστάσει της Ελλάδος». Γνωστός για τη δράση του είναι ο Χορμοβίτης Κων. Λαγουμιτζής ή Νταλαρόπουλος. Την καταγωγή του διεκδικούν η Χειμάρα και η Λέκλη, χωριό του Αργυροκάστρου. Περισσότερο γνωστός είναι με το παρωνύμιο «Λαγουμιτζής», από την ικανότητα που είχε να ανοίγει «λαγούμια», υπόνομους. Βοήθησε στην άλωση της Ακρόπολης των Αθηνών και το Μεσολόγγι με τους υπόνομους που κατασκεύαζε. Γράφει σχετικιά ο συμπολεμιστής του Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του: «Όταν κολλήσαμεν εις το Κάστρο, βαστούσαμεν και τον μαχαλάν της Πλάκας ως την αρβανίτικη πόρτα. Από κάτου το κάστρο εις τα σπίτια ήταν μία εκκλησία και της έδεσε λαγούμι ο αθάνατος περίφημος Κώστας Λαγουμιτζής, γενναίος και τίμιος πατριώτης, και με την τέχνη του και με το ντουφέκι του ως λιοντάρι πολέμαγε δια την πατρίδα. Εις το Μεσολόγγι και παντού αυτός ο γενναίος άνδρας θάματα έχει κάμει. Πατρίδα, του χρωστάς πολύ αυτηνού του αγωνιστή». Ο Κ. Λαγουμιτζής πέθανε το 1851 φτωχός και λησμονημένος.

Στον απελευθερωτικό αγώνα έλαβε μέρος και ο εθνικός ευεργέτης Ευάγγελος Ζάππας. Πολέμησε στο Σούλι, στην Άρτα, στο Φανάρι και στην Κόρινθο.

Η Περιφέρεια Δελβίνου αντιπροσωπεύεται από τον Σταύρο Κόντο. Ο καπετάν Σταύρος, όπως ήταν γνωστός, με τη λήξη του αγώνα, εγκαταστάθηκε στην Άμφισσα και παντρεύτηκε την Παναγιώτα Κοντοδήμου. Γιος τους ήταν ο αξιόλογος φιλόλογος και γραμματικός Κωνσταντίνος Κόντος.

Στην Επανάσταση της Εύβοιας συμμετείχαν μόνο Βορειοηπειρώτες, οι οποίοι προσκλήθηκαν από τον Μητροπολίτη Ευρίπου Γρηγόριο τον Αργυροκαστρίτη. Για τη δράση του γράφουν οι: Ε. Κουρίλας («Γρηγόριος Αργυροκαστρίτης», εν Αθήν. 1935) και ο Φ. Μιχαλόπουλος («Γρηγόριος ο Αργυροκαστρίτης και η Επανάσταση της Ευβοίας», Αρχείον Ευοϊκών μελετών, τ.Γ’, 1954, εν Αθ. 1955). Και οι δύο αναφέρονται στη ζωή και το έργο του Αργυροκαστρινού κληρικού και τη μύησή του στη Φιλική Εταιρεία.

Ο Γρηγόριος γνώριζε το μάχιμο των συμπατριωτών του και κάλεσε Αργυροκαστρίτες, Χορμοβίτες και Χειμαραίους, οι οποίοι έλαβαν μέρος σε όλες τις μάχες και παρέμειναν τελευταία στη μάχη των Αδριλιών, στην οποία και κρίθηκε η Ευβοϊκή Επανάσταση (23 Ιουλίου 1823). Στη μάχη των Ανδριλιών για την οποία γράφει και ο ιστορικός Κουτσονίκας στην ιστορία του (σελ. 74) έλαβαν μέρος οι Ηπειρώτες Σταύρος Βασιλείου με τον αδερφό του Κώστα και τον γενναίον Αργυροκαστρίτη Λιάκον με τριακόσια παλικάρια. Ο Λιάκος περικυκλώθηκε από τους εχθρούς «και ηρωικώτατα μαχόμενος, ως άλλος Λεωνίδας, εφονεύθη μεθ’ όλων των συντρόφων του, μεγίστην φθοράν προξενήσας εις τους εχθρούς».

Ο σεπτός ιεράρχης Γρηγόριος συνελήφθη και κλείστηκε στις σκοτεινές φυλακές της Χαλκίδας, όπου και υπέστη φοβερά βασανιστήρια. Κατόρθωσε, όμως, να δραπετεύσει και τον συναντούμε αργότερα στην Κέρκυρα ασχολούμενο με τη μετάφραση της Καινής Διαθήκης στην αλβανική γλώσσα.

Σημαντικός, επίσης, ήταν ο αριθμός των Βορειοηπειρωτών, που κατάγονταν από τις Επαρχίες Κορυτσάς και Μοσχόπολης. Η Μοσχόπολη, πνευματικό κέντρο του Ελληνικού Βορρά, χάρη στην ξακουστή Ακαδημία της, καλλιέργησε την εθνική ιδέα και διατήρησε την ορθοδοξία στις γύρω περιοχές. Στον ιερό αγώνα του ’21 οι Μοσχοπολίτες συμμετείχαν με χρήμα και αίμα. Δυστυχώς, δεν είναι γνωστά όλα τα ονόματα των Βορειοηπειρωτών αγωνιστών του ’21. Ιστορικές πληροφορίες ανεβάζουν τον αριθμό των οπλαρχηγών σε 22 και τον συνολικό αριθμό των πολεμιστών σε 4.500 άντρες.

Αρκετά σημαντική ήταν η συμβολή των Βορειοηπειρωτών και από οικονομικής πλευράς. Κυρίως οι Μοσχοβίτες και οι Κορυτσαίοι διέθεσαν και τις περιουσίες τους για τις ανάγκες του αγώνα και την εξαγορά και απελευθέρωση αιχμαλώτων και ομήρων της Ρούμελης και του Μωριά. Γι’ αυτό το λόγο ξεσηκώθηκαν οι άτακτοι Τουρκαλβανοί της περιοχής (λιποτάκτες του τουρκικού στρατού, δραπέτες των φυλακών, ληστές και φυγόδικοι) και γεμάτοι μίσος και οργή, λεηλατούσαν για αρκετό διάστημα την Κορυτσά και την περιοχή της. Ο ελληνικός χριστιανικός πληθυσμός αυτή την εποχή έπαθε μεγάλη συμφορά.

Ο Ιωακείμ Μαρτιανός (Η Μοσχόπολις, εν Θεσ/νίκη 1957) γράφει: «Επέπιπτον αναφανδόν κατά χωρίων και κωμών αδυνάτων, ελεηλάτουν τους από πολλού περιτρόμους ενοίκους, στόχον κυρίως έχοντες τους ευκαταστάτους, απεγύμνουν αυτούς, αφήρπαζον ουχί σπανίως τους υιούς επί λύτροις και διέπραττον πλείστα όσα τοιαύτα αναλόγως της καταστάσεως των αιχμαλωτιζομένων και ιδίως της ιδίας αυτών ακολάστου φιλαργυρίας».

Δυστυχώς, παρόλες τις αναρίθμητες στρατιωτικές υπηρεσίες, την οικονομική και πνευματική συμβολή, η Ήπειρος και το Βόρειο κομμάτι της και μετά την απελευθέρωση της Παλαιάς Ελλάδος και την ίδρυση ανεξάρτητου Ελληνικού Βασιλείου, δεν ευτύχησαν να συμπεριληφθούν στα όρια της ελεύθερης πατρίδας. Το «ποθούμενο» του Πατροκοσμά θα’ρθει πολύ αργότερα, στη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων.

ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ | Πρωινός Λόγος

Πηγή: http://www.himara.gr

 

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας στην Μεσόγειο

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας στην Μεσόγειο

Η Ρωσία έχει πολλά και διαφορετικά γεωπολιτικά συμφέροντα στην Μεσόγειο. Ακολούθως θα αναλύσουμε την γεωπολιτική στρατηγική της Μόσχας αναφορικά με την Μεσόγειο και την επιδίωξη της να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας σε αυτή την λεκάνη με σκοπό την αναχαίτιση της ισλαμικής τρομοκρατίας και της μουσουλμανικής επεκτατικότητας.

Ρόλο κλειδί στα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας αποτελεί η διατήρηση της θαλάσσιας πρόσβασης από την Μαύρη Θάλασσα μέσω των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων και του Αιγαίου Πελάγους προς την λεκάνη της Μεσογείου για τα πολεμικά και εμπορικά της σκάφη. Η επιδίωξη αυτού του γεωπολιτικού ενδιαφέροντος απαιτεί μια πολιτική σταθερότητα τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, καθώς και συγκράτηση πιθανής ελληνοτουρκικής στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

Ένας άλλος ρωσικός γεωπολιτικός στόχος είναι η προώθηση των οικονομικών συμφερόντων της Μόσχας στην περιοχή της Μεσογείου, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα καθ’ όσον η ρωσική οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Για την επιδίωξη αυτού του στόχου η Ρωσία πρέπει να ανταγωνιστεί με χώρες όπως η Αλγερία, η Λιβύη (εφόσον αναστραφεί η διάλυση της), το Αζερμπαϊτζάν, τα εμιράτα της Αραβικής Χερσονήσου και δυνητικά με το Ιράν. Σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον ανταγωνισμό παίζουν οι ενεργειακοί αγωγοί που διέρχονται μέσω της Τουρκίας και αυτοί που θα κατασκευαστούν για να συνδέσουν τις ενεργειακές πηγές του Ιράν και του Ιράκ με τα παράλια της Συρίας, εφόσον εξομαλυνθεί η κατάσταση και οι δυο χώρες Ιράκ και Συρία επανακτήσουν την κρατική τους οντότητα. Ωστόσο και οι χώρες που ανταγωνίζονται την Ρωσία στην αγορά των υδρογονανθράκων μπορεί να παρέχουν επενδυτικές ευκαιρίες για ρωσικές επιχειρήσεις.

Ακόμη ένα σημαντικό ρωσικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον αποτελεί η αναχαίτιση των σουνιτικών-τζιχαντιστικών δυνάμεων στην Ανατολική μεσόγειο και Μέση Ανατολή, καθώς αυτές οι δυνάμεις θα μπορούσαν να απειλήσουν τα ρωσικά συμφέροντα στην περιοχή και στην ίδια την Ρωσία.

Η διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο αποτελεί για την Ρωσία ύψιστη γεωπολιτική στρατηγική. Οι στρατιωτικές δυνάμεις αυτές εξυπηρετούν συγκεκριμένους στόχους, όπως η παροχή υποστήριξης στο καθεστώς Άσαντ, κυρίως όμως εξυπηρετούν την προβολή της εικόνας της Ρωσίας ως μεγάλης και αδιαφιλονίκητης δύναμης. Η επιδίωξη αυτής της εικόνας και του σκοπού απαιτεί χώρες και κυβερνήσεις στην περιοχή της Μεσογείου που είναι ή θα είναι πρόθυμες να παρέχουν στην Ρωσία στρατιωτικές εγκαταστάσεις όπως η Συρία.

Η Μόσχα βλέπει τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως εχθρικές οντότητες των συμφερόντων της και επιδιώκει να συνεργαστεί με δυνάμεις και να υποστηρίξει φορείς (κυβερνήσεις, πολιτικά κόμματα) που συμπλέουν με τους γεωπολιτικούς της οραματισμούς, συμπεριλαμβανομένου του καθεστώτος Άσαντ και  σιιτικών δυνάμεων όπως το Ιράν και η Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Η Μόσχα έχει υιοθετήσει την άποψη ότι η λεγόμενη Δύση υποσκάπτει τα γεωπολιτικά της συμφέροντα. Αντιλαμβάνεται επίσης ότι η υπονόμευση των συμφερόντων της στην Μεσόγειο έχει ως αιχμή του δόρατος την ισλαμιστική απειλή, είτε πρόκειται περί της τρομοκρατικής είτε περί της εξάπλωσης της. Προς τούτο η Ρωσία προσανατολίζεται, μετά την επιτυχή στρατιωτική της επέμβαση στην Συρία, να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας στην Μεσόγειο για να αναχαιτίσει την απειλή των ισλαμιστών, τόσο στην Μέση Ανατολή όσο και στην ζώνη του Μαγρέμπ (Μαρόκο, Τυνησία, Λιβύη). Η δημιουργία αυτής της ζώνης ασφαλείας έχει επίσης ως σκοπό την συγκράτηση της τουρκικής επεκτατικότητας τόσο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής όσο και των Βαλκανίων.

Η Μόσχα προσανατολίζεται να εφαρμόσει το επιτυχές παράδειγμα της Συρίας τόσο στην Βόρεια Αφρική, όσο και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής που κινδυνεύουν από αποσταθεροποιητικές τάσεις που έχουν ως φύτρα την αμερικανοσιωνιστική πολιτική.  Δηλαδή η Μόσχα από την μια πλευρά θέλει να αναχαιτίσει τα νεοοθωμανικά σχέδια της Άγκυρας και ταυτόχρονα να ανακόψει την οποιαδήποτε σουνιτική-τζιχαντιστική επιρροή στην Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή, σε μια ζώνη που εκτείνεται από το Σαράγιεβο έως το Κάιρο και από το Μαρόκο έως τις παρυφές της Ρωσικής επικράτειας, λαμβάνοντας υπόψη πρώτον ότι το 15% του πληθυσμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι μουσουλμάνοι και δεύτερον ότι αυτοί οι μουσουλμάνοι επηρεάζονται από την πολιτική της Άγκυρας και των σουνιτικών μοναρχιών του Αραβικού Κόλπου.

Κατά συνέπεια το ρωσικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον στην Μεσόγειο είναι η δημιουργία μιας εναλλακτικής εξωτερικής πολιτικής που θα διαπερνά τις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής, έχοντας ως κατεύθυνση νέες συμμαχίες και προσανατολισμούς για τις χώρες κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου, προσανατολισμούς στους οποίους η Ελλάδα θα ηδύνατο να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην Μεσόγειο-Μέση Ανατολή αλλάζουν με γρήγορους ρυθμούς.

Βρισκόμαστε προ μιας ιστορικής συγκυρίας για την περιοχή, συγκυρία την οποία η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί κάνοντας μια ουσιαστική στροφή προς τις δυνάμεις της Ευρασίας και απαλλασσόμενη από τον σφιχτό και εθνοκτόνο εναγκαλισμό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Η Ελλάδα για να ξαναγίνει κράτος ελεύθερο και κυρίαρχο θα πρέπει να εξασφαλίσει τον αυτονόητο ηγεμονικό της ρόλο στο Αιγαίο και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα της προσδώσουν γεωστρατηγικά προνόμια στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεδομένου ότι οι ΗΠΑ σε συμπαιγνία με τους εγχώριους ακομβίωτους πολιτικάντηδες έχουν δώσει τον ηγεμονικό-πρωταγωνιστικό ρόλο για την περιοχή στην Τουρκία και το Ισραήλ, η γεωστρατηγική στροφή προς την Ρωσία είναι η συμμαχία που θα μας σώσει από τον βέβαιο αμερικανοσιωνιστικό στραγγαλισμό.

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι ο μόνος πολιτικός φορέας που μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα σε αλλαγή γεωπολιτικού προσανατολισμού, σε μια στρατηγική στροφή προς την Ρωσία, με σκοπό να απαλλαγούμε από τους ξένους δυνάστες και την μονοπολικότητα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης και για να ξαναγίνει ο λαός μας περήφανος και ισχυρός.

Γ. Λιναρδής

Οι τζιχαντιστές δολοφόνοι και το απαραίτητο καθήκον των Ευρωπαϊκών Λαών

Οι τζιχαντιστές δολοφόνοι και το απαραίτητο καθήκον των Ευρωπαϊκών Λαών

Ενώ όλος ο κόσμος μιλάει για τρομοκρατία, ο Τσίπρας, σε μια κλιμακωτή συνέχεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, δήλωσε με απύθμενο θράσος ότι “ο φόβος, το θρησκευτικό μίσος και ο ρατσισμός δεν θα νικήσουν την Ευρώπη”! Και ας μην έχει κανείς την αφέλεια ότι ο πρωθυπουργός εννοούσε το θρησκευτικό μίσος των ψυχασθενών τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους, ούτε φυσικά τον ρατσισμό με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι φανατικοί ισλαμιστές την Ευρώπη και τον δυτικό πολιτισμό.

Εννoούσε τον “ρατσισμό” των Ευρωπαίων, την οποιαδήποτε δηλαδή φυσιολογική αμυντική αντίδραση στο κήρυγμα μίσους και πολύ περισσότερο στην πρακτική εφαρμογή του απέναντι σε αθώους και ανυποψίαστους ανθρώπους. Στο ίδιο μήκος κύματος και η ανεπίσημη έντυπη έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ, η “Εφημερίδα των Συντακτών”, η οποία ως “απάντηση στον τρόμο”, όπως χαρακτηριστικά τιτλοφορούνταν το κύριο θέμα της, πρότεινε ως… λύση το εξής: “Απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα, είτε είναι εισαγόμενα στην Ευρώπη είτε αναπτύσσονται στους κόλπους της, μια απάντηση υπάρχει που μπορεί να τα περιορίσει: οι αναπτυγμένες κοινωνίες να γίνουν πιο δημοκρατικές, πιο ελεύθερες και πιο δίκαιες, διασφαλίζοντας ως κόρη οφθαλμού τις κατακτήσεις, τα δικαιώματα, την εργασία και την ευημερία όλων των πολιτών τους σεβόμενες τη διαφορετικότητα, την οποία οφείλουν να υπολογίζουν ως θετικό στοιχείο στην ιστορία της ανθρωπότητας και στον παγκόσμιο πολιτισμό”.

Με απλά λόγια, όταν οι ορδές των φανατισμένων θα επιχειρούν να μας σφάξουν, να μας πυροβολήσουν και να μας ανατινάξουν με βόμβες, εμείς θα τους επιχειρούμε… διάλογο για την δημοκρατία, την διαφορετικότητα και τον πολιτισμό. Με κάτι τέτοια “επιχειρήματα” καταλαβαίνουμε απόλυτα την αξία και την σημασία της ρήσης “η βλακεία αποτελεί το πιο ακατανίκητο επιχείρημα”… οι διψασμένοι για αίμα τζιχαντιστές δεν αφοπλίζονται ούτε από καλές προθέσεις, ούτε από τρανταχτά επιχειρήματα, ούτε από την ειλικρινή επίδειξη ανθρωπισμού εκ μέρους των (υποψήφιων) θυμάτων τους.

Οι φανατικοί ισλαμιστές εκμεταλλεύονται την αφέλεια, την πλαδαρότητα και τις τεχνητές ενοχές που έχουν καλλιεργηθεί στους Ευρωπαϊκούς Λαούς εδώ και δεκαετίες. Εκμεταλλεύονται, επίσης, την πολυπολιτισμικότητα και την επιχειρούμενη άμβλυνση του εθνικού φρονήματος, προκειμένου να επιτύχουν τους σκοπούς τους. Αξιοποιούν στο έπακρο την παρουσία των ολοένα και αυξανόμενων πληθυσμών στις ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και τις πρωτοφανείς (όσο και εξωφρενικές σε κάποια σημεία) συνθήκες ελευθερίας που αυτοί απολαμβάνουν, ώστε να διευκολυνθούν στους σχεδιασμούς τους. Το ισλαμικό κράτος, οι τζιχαντιστές και οι λοιποί εξτρεμιστές μουσουλμάνοι δεν είναι οι “αδικημένοι”, οι οποίοι θέλουν απλώς να “βελτιώσουν” τις ζωές τους από τις “αδικίες” που διαπράττονται σε βάρος τους.

Αυτό το οποίο ξεκάθαρα επιζητούν είναι να εξαπλωθούν παντού, τόσο αυτοί όσο και τα “ιδεώδη” τους. Και προκειμένου να το επιτύχουν είναι διατεθειμένοι να δημιουργήσουν “ποταμούς αίματος” (όπως έλεγε δεκαετίες νωρίτερα ο τόσο διορατικός και τόσο αδικημένος βρετανός πολιτικός Ένοχ Πάουελ), οι οποίοι θα δημιουργηθούν από τους κομμένους λαιμούς των “απίστων”. Πρέπει, επιτέλους, να γίνει αντιληπτό ότι η τρομοκρατία δημιουργήθηκε, τρέφεται και συντηρείται από τα άρρωστα κύτταρα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, του στρεβλού αυτού οικοδομήματος που στηρίχθηκε πάνω στην εφαρμογή των πιο ανόητων και ξεπερασμένων ιδεοληψιών.

Ας πετάξουμε στα σκουπίδια της Ιστορίας τις φαιδρές, αλλά τόσο επικίνδυνες, μαρξιστικές/διεθνιστικές και φιλελεύθερες/κοσμοπολίτικες θεωρίες περί “κοινωνικής ανισότητας”, “ταξικών συμφερόντων”, “πολυπολιτισμικής συναδέλφωσης των λαών” κ.τ.λ. Όσοι, παρά τα όσα συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν, με εκατόμβες θυμάτων από τους παρανοϊκούς τζιχαντιστές, επιμένουν στην μασημένη κασέτα του “δεν υπάρχουν μετανάστες, όλοι είναι πρόσφυγες”, “ανοιχτά σύνορα”, “ρίξτε τους φράχτες”, “πρόσφυγες καλώς ήλθατε” κ.τ.λ. είναι ή “βαλτοί” από συγκεκριμένα κέντρα προώθησης της πολυπολιτισμικότητας και καταστροφής του εθνικού κράτους ή απλώς ηλίθιοι, οι οποίοι έχουν αποβλακωθεί εντελώς από την χρόνια επίδραση στο (ανύπαρκτο πλέον) μυαλό τους των ξεπερασμένων, αντιφυσικών και απάνθρωπων στην πραγματικότητα ιδεοληψιών τους.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Ποιός φιλάνθρωπος θα ενδιαφερθεί για τους Έλληνες;

south_african_mob.jpg

Μάρτιος 2015, Παρασκευή και 13

Σε όλα τα σημεία όπου έχουν κατασκηνώσει οι χιλιάδες λαθροεισβολείς ανά την Ελλάδα, έχουν πλακώσει οι «φιλάνθρωποι» της γης και κάνουν διαγωνισμό «προσφοράς» προς τους τριτοκοσμικούς κατακτητές. Βρίσκουν λεφτά για 3 ζεστά γεύματα την ημέρα, σκηνές, ρούχα και παιχνίδια, αλλά όταν τους πάνε στα Νοσοκομεία μας, όπου γεννοβολάνε οι μουσουλμάνες, εμβολιάζουν και γιατρεύουν τα αμέτρητα μουσουλμανόπαιδά τους από κάθε αρρώστια που έφεραν μαζί τους και στους ενήλικες παρέχουν από χειρουργεία μέχρι και αιμοκάθαρση(!), εκεί δεν δίνουν ούτε δεκάρα τσακιστή! Τα απαιτούν όλα δωρεάν! Δηλαδή, όλα πληρωμένα από τα κορόιδα τους Έλληνες φορολογούμενους. Βέβαια, οι εθνοκτόνες ΜΚΟ και οι «φιλεύσπλαχνοι» διεθνιστές γιατροί, γνωρίζουν πολύ καλά ότι, στα Κέντρα Υγείας και στα Νοσοκομεία δεν υπάρχει ούτε γάζα, ούτε ασπιρίνη για τους Έλληνες, πόσω μάλλον ασθενοφόρα, διαθέσιμα κρεβάτια νοσηλείας, νοσοκόμοι και χειρουργοί. Και όμως, αυτοί οι ξετσίπωτοι μισέλληνες και επιδειξίες  «ανθρωπιάς» βάζουν πρώτα και πάνω απ’ όλα τους χαραμοφάηδες λαθροεισβολείς και για τους Έλληνες… Εμάς, το μόνο που μας απομένει είναι να παρακαλάμε να μην αρρωστήσουμε, διότι δεν υπάρχει πια, όχι μόνο γιατρός, αλλά ούτε μαμή, «πρακτικός» ή κομπογιαννίτης για να μας μαζέψει. Θυμηθείτε, καλού-κακού, τα γιατροσόφια και τις συμβουλές των γιαγιάδων σας: Αν μας τσιμπήσει τσουκνίδα, τριβόμαστε με μολόχα. Για τα πιο σοβαρά… βεντούζες και για τα Επείγοντα… στο πεθαμενατζίδικο της γειτονιάς μας! Έτσι κι αλλιώς, μας έχουν για πέταμα. Έχουν φέρει… «νέο αίμα», ασιατικό και αφρικάνικο! Καθαρό!

Π.Ε.Β., Αθήνα – Κυψέλη