Οι τζιχαντιστές δολοφόνοι και το απαραίτητο καθήκον των Ευρωπαϊκών Λαών

Οι τζιχαντιστές δολοφόνοι και το απαραίτητο καθήκον των Ευρωπαϊκών Λαών

Ενώ όλος ο κόσμος μιλάει για τρομοκρατία, ο Τσίπρας, σε μια κλιμακωτή συνέχεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, δήλωσε με απύθμενο θράσος ότι “ο φόβος, το θρησκευτικό μίσος και ο ρατσισμός δεν θα νικήσουν την Ευρώπη”! Και ας μην έχει κανείς την αφέλεια ότι ο πρωθυπουργός εννοούσε το θρησκευτικό μίσος των ψυχασθενών τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους, ούτε φυσικά τον ρατσισμό με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι φανατικοί ισλαμιστές την Ευρώπη και τον δυτικό πολιτισμό.

Εννoούσε τον “ρατσισμό” των Ευρωπαίων, την οποιαδήποτε δηλαδή φυσιολογική αμυντική αντίδραση στο κήρυγμα μίσους και πολύ περισσότερο στην πρακτική εφαρμογή του απέναντι σε αθώους και ανυποψίαστους ανθρώπους. Στο ίδιο μήκος κύματος και η ανεπίσημη έντυπη έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ, η “Εφημερίδα των Συντακτών”, η οποία ως “απάντηση στον τρόμο”, όπως χαρακτηριστικά τιτλοφορούνταν το κύριο θέμα της, πρότεινε ως… λύση το εξής: “Απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα, είτε είναι εισαγόμενα στην Ευρώπη είτε αναπτύσσονται στους κόλπους της, μια απάντηση υπάρχει που μπορεί να τα περιορίσει: οι αναπτυγμένες κοινωνίες να γίνουν πιο δημοκρατικές, πιο ελεύθερες και πιο δίκαιες, διασφαλίζοντας ως κόρη οφθαλμού τις κατακτήσεις, τα δικαιώματα, την εργασία και την ευημερία όλων των πολιτών τους σεβόμενες τη διαφορετικότητα, την οποία οφείλουν να υπολογίζουν ως θετικό στοιχείο στην ιστορία της ανθρωπότητας και στον παγκόσμιο πολιτισμό”.

Με απλά λόγια, όταν οι ορδές των φανατισμένων θα επιχειρούν να μας σφάξουν, να μας πυροβολήσουν και να μας ανατινάξουν με βόμβες, εμείς θα τους επιχειρούμε… διάλογο για την δημοκρατία, την διαφορετικότητα και τον πολιτισμό. Με κάτι τέτοια “επιχειρήματα” καταλαβαίνουμε απόλυτα την αξία και την σημασία της ρήσης “η βλακεία αποτελεί το πιο ακατανίκητο επιχείρημα”… οι διψασμένοι για αίμα τζιχαντιστές δεν αφοπλίζονται ούτε από καλές προθέσεις, ούτε από τρανταχτά επιχειρήματα, ούτε από την ειλικρινή επίδειξη ανθρωπισμού εκ μέρους των (υποψήφιων) θυμάτων τους.

Οι φανατικοί ισλαμιστές εκμεταλλεύονται την αφέλεια, την πλαδαρότητα και τις τεχνητές ενοχές που έχουν καλλιεργηθεί στους Ευρωπαϊκούς Λαούς εδώ και δεκαετίες. Εκμεταλλεύονται, επίσης, την πολυπολιτισμικότητα και την επιχειρούμενη άμβλυνση του εθνικού φρονήματος, προκειμένου να επιτύχουν τους σκοπούς τους. Αξιοποιούν στο έπακρο την παρουσία των ολοένα και αυξανόμενων πληθυσμών στις ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και τις πρωτοφανείς (όσο και εξωφρενικές σε κάποια σημεία) συνθήκες ελευθερίας που αυτοί απολαμβάνουν, ώστε να διευκολυνθούν στους σχεδιασμούς τους. Το ισλαμικό κράτος, οι τζιχαντιστές και οι λοιποί εξτρεμιστές μουσουλμάνοι δεν είναι οι “αδικημένοι”, οι οποίοι θέλουν απλώς να “βελτιώσουν” τις ζωές τους από τις “αδικίες” που διαπράττονται σε βάρος τους.

Αυτό το οποίο ξεκάθαρα επιζητούν είναι να εξαπλωθούν παντού, τόσο αυτοί όσο και τα “ιδεώδη” τους. Και προκειμένου να το επιτύχουν είναι διατεθειμένοι να δημιουργήσουν “ποταμούς αίματος” (όπως έλεγε δεκαετίες νωρίτερα ο τόσο διορατικός και τόσο αδικημένος βρετανός πολιτικός Ένοχ Πάουελ), οι οποίοι θα δημιουργηθούν από τους κομμένους λαιμούς των “απίστων”. Πρέπει, επιτέλους, να γίνει αντιληπτό ότι η τρομοκρατία δημιουργήθηκε, τρέφεται και συντηρείται από τα άρρωστα κύτταρα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, του στρεβλού αυτού οικοδομήματος που στηρίχθηκε πάνω στην εφαρμογή των πιο ανόητων και ξεπερασμένων ιδεοληψιών.

Ας πετάξουμε στα σκουπίδια της Ιστορίας τις φαιδρές, αλλά τόσο επικίνδυνες, μαρξιστικές/διεθνιστικές και φιλελεύθερες/κοσμοπολίτικες θεωρίες περί “κοινωνικής ανισότητας”, “ταξικών συμφερόντων”, “πολυπολιτισμικής συναδέλφωσης των λαών” κ.τ.λ. Όσοι, παρά τα όσα συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν, με εκατόμβες θυμάτων από τους παρανοϊκούς τζιχαντιστές, επιμένουν στην μασημένη κασέτα του “δεν υπάρχουν μετανάστες, όλοι είναι πρόσφυγες”, “ανοιχτά σύνορα”, “ρίξτε τους φράχτες”, “πρόσφυγες καλώς ήλθατε” κ.τ.λ. είναι ή “βαλτοί” από συγκεκριμένα κέντρα προώθησης της πολυπολιτισμικότητας και καταστροφής του εθνικού κράτους ή απλώς ηλίθιοι, οι οποίοι έχουν αποβλακωθεί εντελώς από την χρόνια επίδραση στο (ανύπαρκτο πλέον) μυαλό τους των ξεπερασμένων, αντιφυσικών και απάνθρωπων στην πραγματικότητα ιδεοληψιών τους.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Advertisements