Εκδήλωση – πρόκληση για την «Οθωμανική» Θεσσαλονίκη

Χωρίς τίτλο.jpg

Σε μια περίοδο που η τουρκική επεκτατικότητα γνωρίζει έξαρση και ενώ επανέρχονται σενάρια περί αυτονόμησης της Δυτικής Θράκης, τα οποία διακινούν μέλη του ανθελληνικού κόμματος DEB, το επίσημο Ελληνικό κράτος διοργανώνει διαλέξεις με θέμα: «Ενθυμήσεις από το οθωμανικό παρελθόν της Ανατολικής Μεσογείου», με έμφαση στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Κωνσταντινούπολης, σε συνεργασία με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Πρόγραμμα Οθωμανικών Σπουδών και το Orient-Institut, Istanbul), πραγματοποιούνται στο Σισμανόγλειο Μέγαρο ομιλίες και συζητήσεις που στόχο, όπως αναφέρεται, έχουν «να φωτίσουν όψεις από το κοινό παρελθόν των κατοίκων της Ανατολικής Μεσογείου», την περίοδο (συμπληρώνουμε εμείς) της οθωμανικής κατοχής.

Και αντί να υπάρξει ευθεία αναφορά στην γενοκτονία που υπέστησαν οι χριστιανικοί πληθυσμοί της περιοχής, επιλέχθηκε από τους διοργανωτές να αναδειχθεί με την δέουσα δραματικότητα «η συναντίληψη του κοινού παρελθόντος και ο για αιώνες ενοποιημένος γεωγραφικός χώρος».

Οι σφαγές, οι εξανδραποδισμοί, οι πορείες – θάνατος των Ελλήνων και Αρμενίων ξεχάστηκαν, όπως και η Βασιλεύουσα.

Αντιθέτως, δόθηκε έμφαση στην πλούσια εθνοτική και πολιτιστική ποικιλομορφία των χωρών που τελούσαν υπό τον ζυγό των σουλτάνων.

Έγινε προσπάθεια, η οποία συνεχίζεται, αφού οι διαλέξεις ολοκληρώνονται τον Μάιο, να ωραιοποιηθεί το οθωμανικό «χαντζάρι», με αναμνήσεις που απέχουν παρασάγγας από την πραγματικότητα της εποχής εκείνης όπου κυρίαρχο στοιχείο ήταν οι διωγμοί, ο βίαιος εξισλαμισμός, οι γενίτσαροι και τα σκλαβοπάζαρα.

Από τον Οκτώβριο του 2015, οπότε άρχισαν οι ομιλίες, η έμφαση δίνεται σε μνήμες της περιόδου εκείνης που «έχουν εκφρασθεί μέσα από την λαϊκή παράδοση, τον κινηματογράφο, την φωτογραφία, αλλά και το φαγητό».

Στις 18 Νοεμβρίου 2015, το θέμα της εκδηλώσεως ήταν η οθωμανική παρουσία στην Κρήτη. Ιδιαίτερη εντύπωση όμως, προκάλεσε η «αγιογραφία» της οθωμανικής Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα της περιοχής Χαμιντιέ, όπου ζούσαν σχεδόν αποκλειστικά τούρκοι, από τον αρχιτέκτονα και ιστορικό Βασίλη Κολώνα, ο οποίος μεταξύ άλλων έχει υμνήσει τον «Ελληνικό Εβραϊσμό».

Την ίδια ημέρα (15 Μαρτίου) που ο Κολώνας μιλούσε για το πόσο καλά περνούσαν οι διάφορες εθνότητες στην συμπρωτεύουσα, στα τέλη του 19ου αιώνα, ανέβηκε στο βήμα του διαρκούς συνεδρίου και η εβραϊκής καταγωγής, αλλά Ελληνικής υπηκοότητας καθηγήτρια Ρένα Μόλχο.

Η ίδια αναφέρθηκε με κολακευτικά λόγια, παρουσιάζοντας και το τελευταίο βιβλίο της «Οι αναμνήσεις του γιατρού Meir Yoel» για την ιστορία της εβραϊκής κοινότητας στην Θεσσαλονίκη, όταν αυτή ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Στις ομιλίες  των διαφόρων «ερευνητών» και «μελετητών», όπως καταγγέλλουν μέλη της κοινότητας των Κωνσταντινουπολιτών που πλέον αριθμούν μόλις 2.500, στο σύνολό τους μεγάλης ηλικίας, κυριαρχούσε η αίσθηση ότι «τα δεινά που ζούμε στους καιρούς μας με τον ISIS και τους διάφορους πολέμους στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου, είναι απόρροια των κραδασμών που προκάλεσε η κατάλυση του οθωμανικού κράτους».

Όπως φαίνεται, οι νεοραγιάδες που σιτίζονται από τον κρατικό κορβανά, αναπολούν την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, κάνοντας να τρίζουν τα κόκκαλα των Ηρώων της Εθνικής Παλιγγενεσίας.

Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι όλοι εξαίρουν «τις εικαστικές και καλλιτεχνικές εκφάνσεις» που καλλιεργήθηκαν από την Υψηλή Πύλη, «δείγμα της συναδέλφωσης των λαών που τελούσαν υπό οθωμανική κατοχή».

Για όσους δεν το γνωρίζουν, το Σισμανόγλειο Μέγαρο, όπου πραγματοποιούνται οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις που κανονικά έπρεπε να κατακρίνουν την βάναυση πολιτική που ακολουθήθηκε σε βάρος του Ελληνισμού από τους τουρκομογγόλους, βρίσκεται στην καρδιά της συνοικίας του Πέραν, στην άλλοτε Grand rue de Pera, που σήμερα ονομάζεται Ιστικλάλ και έγινε πρόσφατα στόχος βομβιστικής επίθεσης από ισλαμιστές.

Με μέλος του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών με το οποίο συνομιλήσαμε, διαπιστώσαμε ότι επιχειρείται τεχνηέντως να «σβησθούν» οι τουρκικές θηριωδίες κατά του Ελληνισμού της Βασιλεύουσας, και τα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955 προς χάριν της ανύπαρκτης Ελληνοτουρκικής φιλίας.

Έχει μήπως άδικο, με τους σύγχρονους γενίτσαρους που μας κυβερνούν και ιδίως με αυτούς που παριστάνουν τους πνευματικούς ταγούς, ενώ προσκυνούν το τούρκικο σαρίκι;

Πηγή: Γ. Φράγκος

Advertisements