Πώς οι χρηματοδοτούμενες από τον Σόρος ΜΚΟ διαταράσσουν τη δημοκρατία στα σύνορα της Ρωσίας

https://i2.wp.com/cdn1.img.sputniknews.com/images/101858/97/1018589787.jpg

Ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Φιλ Μπάτλερ αναλύει λεπτομερώς πώς τα Ιδρύματα Ανοιχτής Κοινωνίας του Σόρος έχουν διαπεράσει ή, όπως το θέτει, έχουν «μολύνει» τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης από τη Βαλτική έως τον Καύκασο.

Μελετώντας τις μηχανορραφίες της «προώθησης της δημοκρατίας» ο δισεκατομμυριούχος μεγιστάνας Τζωρτζ Σόρος σε δύο άρθρα του για το New Eastern Outlook, ο Μπάτλερ δίνει μια λεπτομερή ανάλυση για το πώς το δόγμα του «αμερικανικού ζωτικού χώρου» του Σόρος έχει λειτουργήσει για να κυριεύσει την καρδιά και το μυαλό της πολιτικής και πνευματικής αφρόκρεμας όπως και των συνηθισμένων ανθρώπων σ’ ολόκληρο τον πρώην Σοβιετικό χώρο.

Λετονία: Ένα πείραμα κοινωνικής χειραγώγησης

Η μικρή βαλτική χώρα της Λετονίας, θυμάται ο αναλυτής, ήταν μια από τις πρώτες χώρες στην Ανατολική Ευρώπη που πιάστηκε στον ιστό που έπλεξε ο Σόρος και οι σύμμαχοί του, γινόμενη «ένα πρότυπο μετατροπής, ένα είδος πειράματος της νέας παγκόσμιας τάξης του Σόρος.» Ιδρυθείσα το 1992, αμέσως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το Ίδρυμα Σόρος της Λετονίας (Soros Foundation Latvia) γρήγορα κατάφερε να έχει μια τεράστια πρόσβαση κυριολεκτικά σε κάθε σφαίρα της εκπαίδευσης, του νόμου και της κοινωνίας.

«Ήταν εκείνη η στιγμή που ο Τζώρτζ Σόρος άρχισε να χρηματοδοτεί την ακαδημαϊκή κοινότητα (από το πανεπιστήμιο) μέχρι το επίπεδο του Δημοτικού. Μετά, το 1994, οι πρωτοβουλίες του Σόρος προσέγγισαν τους φοιτητές στα λετονικά πανεπιστήμια με ξελογιάσματα όπως οι σπουδές στο εξωτερικό και αργότερα με ένα σύστημα υποτροφιών για να «ενθαρρύνονται» οι φοιτητές. Άλλες πρωτοβουλίες περιελάμβαναν τη δημοσίευση φιλοσοφικών έργων και διδακτικών βιβλίων, καθώς και χρηματοδότηση των τεχνών μέσω του Κέντρου για τις Σύγχρονες Τέχνες του Σόρος.

«Το 1995, τα χρήματα του Σόρος εισέρρευσαν για να επηρεαστεί το δικαστικό σύστημα της Λετονίας, μέσω της δημιουργίας του Κέντρου για τη Δικαστική Εκπαίδευση. Αυτό ήταν ένα κρίσιμο κομμάτι της στρατηγικής, καθώς ο Σόρος συνέδεσε τον Αμερικανικό Δικαστικό Σύλλογο (American Bar Association) με την ακαδημαϊκή πρόοδο του νεοσύστατου έθνους προς το κράτος δικαίου.  Ταυτόχρονα η χρηματοδότηση του Σόρος βοήθησε να ιδρυθεί ένα Κέντρο ΜΚΟ, όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι θα μπορούσαν να λάβουν δωρεάν εκπαίδευση στη γλώσσα.» Το 1998, ο Σόρος ήταν πίσω από τη δημιουργία της Μεταπτυχιακής Νομικής Σχολής της Ρίγας.

Τελικώς, ισχυρίζεται ο Μπάτλερ, οι συνέπειες της ένεσης ρευστότητας εκ μέρους του Σόρος για τον επηρεασμό της σκέψης, της γλώσσας και του νόμου της νέας χώρας και της νεόκοπης αφρόκρεμας θα αποδεικνύονταν συγκλονιστικές, ακόμη και αν είχε αποσβεσθεί ως «φιλανθρωπία».

«Από το 1990 έως το 2002, ο Σόρος προσπαθούσε να εμπλακεί σε κάθε σφαίρα της κοινωνίας της Λετονίας, από τον νόμο και την ηθική έως τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις τέχνες. Μετά, το 2003, το Ίδρυμα Σόρος συνίδρυσε το Κέντρο για τη Δημόσια Πολιτική PROVIDUS.»

«Η πρωτοβουλία αυτή», εξήγησε ο πολιτικός επιστήμων, όπως «πολλές άλλες που ανέλαβε ο Σόρος, υποστηρίζεται τώρα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Υπουργείο Παιδείας και Επιστήμης της Λετονίας και από τον εταιρικό αλτρουϊσμό όπως αυτόν που βλέπουμε από το Ίδρυμα Robert Bosch Stiftung.»

Η σημασία της προσπάθειας του PROVIDUS», σημειώνει ο Μπάτλερ, έγκειται στη δημιουργία ενός «δρόμου μετασχηματισμού, όπου εκατοντάδες ΜΚΟ, εταιρείες και κρατικές υπηρεσίες τρέχουν» να επηρεάσουν τα εκπαιδευτικά, νομικά και κοινωνικά ιδρύματα της μολυσμένης κοινωνίας.

Στο τέλος, σημειώνει ο Μπάτλερ, «το πρότυπο που ετέθη εδώ προχώρησε, η επιτυχία στη χειραγώγηση της κοινωνικής μετατροπής έχει κλωνοποιηθεί και γι’ αυτό βλέπουμε τον Σόρος και άλλες αφρόκρεμες των ΜΚΟ τόσο καθαρά.»

Το 2005, το Ίδρυμα Σόρος ξεκίνησε το πρόγραμμα «Ευρύτερη Ευρώπη», «όπου η Λευκορωσία, η Ουκρανία, η Μολδαβία και η Γεωργία στοχοποιήθηκαν ως «συνέταιροι» στην μεγαλύτερη κοινωνία της ΕΕ.» Βασικά ο Μπάτλερ λέει ότι οι εκπαιδευτικές, νομικές και άλλες πρωτοβουλίες οι οποίες γεννήθηκαν από το πρόγραμμα αυτό στην πραγματικότητα κατέληξαν να καθρεφτίζουν, ακόμη και να διευκολύνουν, την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον προς τη Ρωσία, την Ανατολική Ευρώπη και τον πρώην σοβιετικό χώρο.

Γεωργία: Καινοτομίες κοινωνικού ελέγχου μεταμφιεσμένες ως δημοκρατικά ιδεώδη

Στην περίπτωση της χώρας του Καυκάσου τη Γεωργία, γράφει ο Μπάτλερ, παρόμοιες διαδικασίες παρατηρούνται. Μάλιστα, λέει, «στη Γεωργία, όπως και στη Λετονία, η προσπάθεια να μεταφερθεί το είδος της δημοκρατίας του Σόρος στους Γεωργιανούς φθάνει στο σημείο να είναι διαβολική» με τις πρωτοβουλίες του Σόρος να αναμιγνύονται ενεργά σε αυτό που αποκαλείται «δυναμική μεταστροφή ατόμων κλειδί, χρησιμοποιώντας τις ίδιες στρατηγικές που κάνουν κερδοφόρα τα αντισταθμιστικά κεφάλαια.»

«Με δυο λόγια, τα Ιδρύματα Ανοιχτής Κοινωνίας ‘επενδύουν’ χρήματα και άλλους πόρους για να επιτύχουν ένα επιθυμητό όφελος. Το όφελος αυτό παρατηρείται όσον αφορά τα βραχυπρόθεσμα κέρδη αλλά είναι επίσης ορατό σε γενικές γραμμές όπου συμπίπτουν τα συμφέροντα του NATO, της CIA, του Στέητ Ντηπάρτμεντ και του Λευκού Οίκου.»

Το ίδρυμα Open Society Georgia (Ανοιχτή Κοινωνία της Γεωργίας), τονίζει ο Μπάτλερ, έχει πάει πολύ μακριά, εφευρίσκοντας καινοτομίες στο πεδίο της χειραγώγησης. «Ένα νέο κάλεσμα για δεξαμενές σκέψης να συμμετάσχουν σε κάτι που ονομάζεται ‘Δεξαμενή Σκέψης του Προγράμματος Νέων Επαγγελματιών για Πτυχιούχους Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών  (Think Tank Young Professional Development Program for MA and PhD Graduates)’ είναι μόνο μια από τις πολλές διαφημίσεις για συμβούλους του Σόρος. Μην ξεγελιέστε, αυτό το πιο πρόσφατο κάλεσμα είναι ένα από τις ευρύτερες πρωτοβουλίες του Σόρος και της ΝΤΠ.»

Το πρόγραμμα αυτό, εξηγεί ο Μπάτλερ υπηρετεί σαν κάτι παραπάνω από «διαφήμιση προσλήψεων για να σχηματιστούν τα νέα τάγματα με εκατόνταρχους για τη χάραξη πολιτικής. Όπως στην περίπτωση της Λετονίας, το Ίδρυμα της Ανοιχτής Κοινωνίας διαδίδει τα ιδεώδη, τις στρατηγικές και τις πρωτοβουλίες των νέων κοινωνιών μέσω επενδύσεων σε κάθε επίπεδο.»

«Η στρατηγική είναι ευφυέστατη και απλή. Ο Σόρος επενδύει μερικά εκατομμύρια, συμμετέχουν οι άλλες ΜΚΟ, οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες και το τελικό προϊόν – η απόδοση – είναι μια χώρα από πολίτες-Σόρος έτοιμους να υπηρετήσουν κάποια δημοκρατία.» Αυτή η συγκεκριμένη μεταπτυχιακή υποτροφία, «όπως πολλές άλλες, πληρώνει τους ακαδημαϊκούς να μελετήσουν την ‘ατζέντα’ και στο τέλος να ανακοινώσουν τα ‘ευρήματα’ σε αυτούς που χαράσσουν πολιτική καθώς και στον λαό, για να μην αναφέρουμε τους μελλοντικούς φοιτητές.»

Ταυτόχρονα, στη Γεωργία και αλλού, η Ανοιχτή Κοινωνία έχει εμπλακεί στη χρηματοδότηση του διακρατικού ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και τους μηχανισμούς επηρεασμού της πολιτικής της ΕΕ, δίδοντάς τους πρακτικά και επικίνδυνα τη δύναμη να «σφυρηλατήσουν την οικονομική πολιτική της Γεωργίας και άλλων πρώην σοβιετικών δημοκρατιών.»

Ειδικά στη Γεωργία, θυμάται ο Μπάτλερ, η Ανοιχτή Κοινωνία και ο ίδιος ο Σόρος δεν έκαναν προσπάθεια να αποφύγουν την Ροζ Επανάσαση του 2003 (μια έγχρωμη επανάσταση που κατέληξε στην άνοδο στην εξουσία του σήμερα ντροπιασμένου πρώην προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι). Ο Σόρος και οι συμμαχικές δυνάμεις, περιλαμβανομένης και της USAID, του Ιδρύματος για την Ευρασία (Eurasia Foundation) και το Ίδρυμα Friedrich Ebert χρηματοδότησαν ενεργά το φοιτητικό κίνημα  Kmara (που έλαβε την εκπαίδευσή του στη Σερβία μετά την εκεί επιτυχημένη ‘Επανάσταση  Μπουλντόζα’), το Κόμμα του Εθνικού Κινήματος του Σαακασβίλι και άλλες ομάδες της αντιπολίτευσης, καθώς και τον τηλεοπτικό σταθμό Rustavi-2, ο οποίος θα ήταν κρίσιμος στην ανατροπή της παλιάς κυβέρνησης.

Μετά τη νίκη τους, σημειώνει ο πολιτικός επιστήμων, αυτά τα ίδια τα δυτικά ιδρύματα έχουν ισχυροποιήσει και επεκτείνει την επιρροή τους στην αφρόκρεμα της χάραξης πολιτικής στη χώρα, ακόμη και μετά την παραίτηση του Σαακασβίλι.

Ανατολική Ευρώπη: Εντυπωσιακά επίπεδα επιρροής για τα σκοτεινά ιδρύματα ‘υπέρ της δημοκρατίας’

Τελικώς, γράφει ο Μπάτλερ, το εύρος της επιρροής των δυτικών ιδρυμάτων, εταιρειών και  δυτικών κυβερνήσεων πάνω στις κυβερνήσεις και τους λαούς της Ανατολικής Ευρώπης είναι εντυπωσιακό. Χρησιμοποιώντας 32 ‘κέντρα χάραξης πολιτικής’ σε 21 χώρες, «τα χρήματα που έσπειρε ο Σόρος έχουν κάνει μετάσταση σε έναν καρκινογόνο μηχανισμό καθολικά υποστηριζόμενο από δημάρχους και δικηγόρους έως ολόκληρα κοινοβούλια.»

«Η νέα τάξη πραγμάτων,» προειδοποιεί «δεν είναι κάποιο μυθικό φάντασμα για το οποίο μιλούν ακατάπαυστα οι οπαδοί της θεωρίας συνωμοσίας. Είναι η πραγματικότητα που έχει υποκαταστήσει τη δημοκρατία. Ο Σόρος και οι συνεργάτες του έχουν αφαιρέσει την ικανότητα του λαού να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και την αντικατέστησαν με κάποια άλλη αλήθεια.»

Το χειρότερο όλων, λέει ο Μπάτλερ, είναι ότι οι νέοι άνθρωποι, οι πολίτες και οι χαράσσοντες την πολιτική που επηρεάζονται και χειραγωγούνται από τον Σόρος και άλλους, υπηρετούν για να διευκολύνουν την αμερικανική και ευρωπαϊκή κρυπτο-ιμπεριαλιστική πολιτική συνήθως δεν αντιλαμβάνονται καν τι τους συμβαίνει. Στο τέλος, κρυπτόμενοι πίσω από την ιδέα της ‘ανοιχτής κοινωνίας’ του φιλοσόφου Karl Popper ο Σόρος και οι σύμμαχοί του στην πραγματικότητα δεν έχουν τίποτα κοινό με το όμορφο ιδεώδες του Popper.

«Ο Σόρος και οι σύντροφοί του, οπουδήποτε και αν είναι, ενδιαφέρονται περισσότερο για την ενίσχυση και την ανάπτυξη του παλαιού, ελιτίστικου κόσμου παρά για οποιονδήποτε νέο κόσμο. Χρησιμοποιούν τη φυλετική φύση της ανθρωπότητας από τη μια μεριά ενώ προφασίζονται την αληθινή φιλελεύθερη δημοκρατία από την άλλη.»

«Τα Ιδρύματα της Ανοιχτής Κοινωνίας» που δημιουργήθηκαν από τον Σόρος, υποτίθεται ότι είναι εμπνευσμένα από το βιβλίο του Popper. Αλλά στην πραγματικότητα η νέα τάξη πραγμάτων μας μπερδεύει με επιδεξιότητα και μαγεία, ενώ κλέβει το πατρογονικό δικαίωμα από την ανθρωπότητα. Σ’ αυτό το χωνευτήρι της εξουσίας, «μέρη όπως η Λετονία και η Γεωργία γίνονται ο ιδεολογικός χώρος που είναι απαραίτητος για την επιβίωση των τυραννικών ιδεών.»

Πηγή

 

Advertisements