ΕΟΖ και μετά «Ανεξάρτητη Θράκη»!

Χωρίς τίτλο.jpg

Το αποκαλύψαμε πρώτοι στο ΕΜΠΡΟΣ.

Σε ζώνη κατοχής από γερμανοτουρκικά συμφέροντα, που θα αποτελέσει το πρελούδιο για την υλοποίηση του σχεδίου ανεξαρτητοποίησης της περιοχής, μετατρέπεται η Δυτική Θράκη.

Το πρώτο βήμα θα γίνει με την δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (ΕΟΖ) στους τρεις ακριτικούς νομούς, όπου θα εγκατασταθούν επιχειρήσεις από την Δυτική Ευρώπη και βιοτεχνίες από την Ανδριανούπολη.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, σε πρόσφατες δηλώσεις του ήταν απόλυτα σαφής, υποστηρίζοντας την αναγκαιότητα σύστασης «ενός οργανισμού ανάπτυξης όπου Ευρωπαίοι και Έλληνες πολιτικοί θα εντοπίζουν έργα άξια να τύχουν υποστήριξης και θα ελέγχουν την εισροή των σχετικών κονδυλίων».

Για όσους γνωρίζουν το νομικό καθεστώς που ισχύει στις ΕΟΖ, αυτό προβλέπει αμοιβή 2 ευρώ ανά ώρα, χωρίς καμία ασφαλιστική και ιατροφαρμακευτική κάλυψη και δίχως αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης.

Η ίδρυση ΕΟΖ στην Δυτική Θράκη συνδέεται άμεσα με την Deutsche Bank, που θέλει να μεταφέρει εκεί βιομηχανίες από την Γερμανία προκειμένου να λάβουν κοινοτικές επιχορηγήσεις, που αφορούν τις «ευπαθείς» περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ως φτηνό εργατικό δυναμικό θα χρησιμοποιηθούν οι δεκάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες που έχουν δήθεν «εγκλωβιστεί» στην χώρα μας.

Όσο για τον Σουλτς, με την ειρωνεία που τον διακρίνει, «διευκρίνισε» πως «οι Έλληνες δεν πρέπει να νομίζουν ότι πρόκειται για καμιά εχθρική δύναμη κατοχής αλλά για εργαλείο βοήθειας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το «ΕΜΠΡΟΣ» εδώ και 2 χρόνια, είχε αποκαλύψει τον ρόλο της Ελληνίδας κυρίας Καραγιάννη, «το μάτι και το αυτί» της Deutsche Bank στην Βόρεια Ελλάδα, στην δημιουργία ΕΟΖ στους νομούς Κομοτηνής και Ξάνθης.

Η ίδια συχνά – πυκνά επισκέπτεται το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, με το οποίο διαθέτει προνομιακές σχέσεις.

Το βέβαιο είναι ότι η Θράκη θα αποτελέσει το πεδίο για την εφαρμογή του πειράματος μετεγκατάστασης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, που σήμερα λειτουργούν στις χώρες της  Άπω Ανατολής (Κίνα, Μαλαισία, Ινδονησία κ.λπ.), στην Ν.Α. Ευρώπη.

Σε κάθε περίπτωση, θα υπάρξει απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, αφού την συγκεκριμένη ζώνη αλλά κι όσες δημιουργηθούν στην συνέχεια, θα τις διοικούν Γερμανοί, Γάλλοι και άλλοι δυτικοευρωπαίοι «γκαουλάιτερ», που θα επιβάλλουν τους δικούς τους εργασιακούς και άλλους νόμους.

Δεν είναι τυχαίο ότι πρόσφατα στην Ξάνθη θεάθηκε ο υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης του Βερολίνου, Χανς Γιοαχίμ Φούχτελ, προκειμένου ως επιτετραμμένος της Άνγκελα Μέρκελ, να επιθεωρήσει την περιοχή και ειδικά τον χώρο όπου θα μεταφερθούν γερμανικές επιχειρήσεις.

Ο ίδιος προηγουμένως είχε συναντηθεί με τον σύμβουλο διοίκησης της Τράπεζας Πειραιώς και πρόεδρο της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ, Χριστόδουλο Αντωνιάδη.

Το εν λόγω χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, που σκανδαλωδώς απέκτησε το υγιές κομμάτι της Αγροτικής Τράπεζας, διαθέτει στο χαρτοφυλάκιό του μεγάλες εκτάσεις στην Δυτική Θράκη.

Ο Φούχτελ, ο οποίος τον Απρίλιο είχε διαδοχικές συναντήσεις με τους υπουργούς Οικονομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, έχει ξεκαθαρίσει ότι στις υπό δημιουργία ΕΟΖ «δεν θα εφαρμόζονται οι διατάξεις του Ελληνικού Εργατικού Δικαίου και οι συλλογικές συμβάσεις».

Αξιόπιστες πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι θέμα ημερών να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η ιδρυτική πράξη της σύστασης Εταιρείας Διαχείρισης Επιχειρηματικού Πάρκου (ΕΔΕΠ) στην ακριτική περιοχή.

Σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα «η πρόσληψη και η μισθοδοσία του αναγκαίου εργατοτεχνικού προσωπικού για τις ΕΟΖ, καθώς και του αναγκαίου επιστημονικού και διοικητικού προσωπικού, συμβούλων κ.λ.π., με οποιαδήποτε μορφή και διάρκεια σχέσης εργασίας, σύμβαση έργου ή σύμβασης παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, θα καθορίζονται από την οικεία ΕΔΕΠ».

Ακόμη και το προσωπικό ασφάλειας μπορεί να είναι από χώρες του τρίτου κόσμου, όπως προβλέπεται να γίνει και στο «Επιχειρησιακό Πάρκο» του νομού Κιλκίς.

Γ.Α.Φ.

Advertisements

Μετά από το δελτίο ειδήσεων στα αραβικά, έστησαν και αραβόφωνη ιστοσελίδα

443BBB979ECDBB2CEEE0E4947B53AB27

Μετά την ΕΡΤ, μπήκε στο παιχνίδι της ενημέρωσης των εξ’ Ανατολών απρόσκλητων και η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.

Έτσι, εδώ και λίγες ημέρες ένα νέο ξενόγλωσσο δελτίο βρίσκεται στον «αέρα» του http://www.media.gov.gr από τη ΓΓΕΕ. Πρόκειται για το http://greekarabnews.gr, το οποίο απευθύνεται σε «αραβόφωνους αναγνώστες», σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Το αστείο στην όλη υπόθεση, είναι ότι δε λένε πως η νέα ιστοσελίδα απευθύνεται στα «προσφυγάκια», αλλά πως το όλο εγχείρημα είναι για την… «προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό»! Προφανώς, μας περνάνε για κορόιδα!

Πηγή

Μνημονιόπληκτοι Έλληνες είναι οι άστεγοι…

astegoi

…. που αν δήλωναν «προσφυγάκια» δεν θα ήταν αστεοι..

Μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα για τους αστέγους, πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του δήμου Αθηναίων και παρουσιάστηκε σε συνέντευξη τύπου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας:
– Το 62% των αστέγων είναι Έλληνες!
– Στη συντριπτική τους πλειονότητα (85,4%) είναι άντρες.
– Το μεγαλύτερο μέρος (57%) τους ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 35-55.
– Μεγάλο ποσοστό οδηγήθηκε στον δρόμο
την τελευταία 5ετία (71%) –εξαιτίας του Μνημονίου των Σαμαρά-Βενιζέλου-
και τον τελευταίο χρόνο το 21,7% -εξαιτίας του Μνημονίου Τσίπρα και Καμμένου.
– το 47% δηλώνει ως αιτία που είναι άστεγος, την απώλεια της εργασίας του.
Ωστόσο, για αυτούς τους μνημονιόπληκτους Έλληνες δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον από το ψευδοκράτος, ούτε από τις ΜΚΟ, τις «αντιρατσιστικές» οργανώσεις, το… τιμημένο κουκουέ και τους λοιπούς ρουφιάνους της Νέας Τάξης Πραγμάτων! Κι ούτε «κέντρα φιλοξενίας» με όλα τα κομφόρ υπάρχουν! Οπότε, η μόνη λύση γι’ αυτούς τους δυστυχείς συνανθρώπους μας, είναι να δηλώσουν ότι είναι «προσφυγάκια», κι ευθύς αμέσως όλες οι πόρτες θ’ ανοίξουν στο διάβα τους!
Αθανάσιος Βασιλόπουλος

Ο πόλεμος της πληροφορίας δεν είναι «προαιρετικός»

https://i1.wp.com/journal-neo.org/wp-content/uploads/2016/05/o-MEDIA-facebook-300x150.jpg

Κράτη χωρίς ικανότητα διεξαγωγής πολέμου της πληροφορίας (information warfare) στον 21ο αιώνα είναι όπως τα κράτη χωρίς στρατό και ναυτικό στον 20ό αιώνα: Είναι απροστάτευτα.  

Φανταστείτε ένα κράτος χωρίς στρατό, ναυτικό ή αεροπορία. Ποιες θα ήταν οι πιθανότητες να αμυνθεί εναντίον ακόμη και μιας μέτριας επίθεσης; Τι θα συνέβαινε αν είχε έναν στρατό, ακόμη και τρομερό, αλλά του έλειπε η αεροπορία ή το ναυτικό; Θα ήταν καλύτερες οι πιθανότητές του;

Πριν την εφεύρεση της πτήσης του ανθρώπου, ο πόλεμος διεξάγονταν σε δύο διαστάσεις από στρατούς και ναυτικά πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη. Με την εισαγωγή των αεροσκαφών στον πόλεμο, μια νέα διάσταση προστέθηκε. Τα έθνη που υστερούσαν στη δημιουργία της πολεμικής αεροπορίας τους βρίσκονταν συνεχώς σε μειονεκτική θέση. Τα έθνη εκείνα που προχώρησαν θεωρούσαν την αεροπορία ως το κλειδί για τις νίκες τους σε όλη την πρόσφατη ιστορία.

Σήμερα, χωρίς αμφιβολία, ο πόλεμος της πληροφορίας δεν είναι πλέον καινοτομία. Έχει τελειοποιηθεί ως όπλο με καταστρεπτική δράση ικανό να συγχύσει, να διχάσει και να καταστρέψει έθνη σε μια διάσταση που οι συμβατικός πόλεμος δεν μπορεί να φτάσει.

Η χρήση του διαδικτύου και του πολέμου της πληροφορίας έφτασε σε νέο απόγειο κατά την Αραβική Άνοιξη, η οποία παρουσιάστηκε ως αυθόρμητη εξέγερση από όλα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Όμως, αρκετά χρόνια πριν, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ μαζί με τους γίγαντες της τεχνολογίας, την Γκούγκλ και το Φαίησμπουκ προετοίμασε στρατούς από πολεμιστές της πληροφορίας για να διαταράξει, να διχάσει, να συγχύσει και να εισβάλει στον πληροφοριακό χώρο στα αντίστοιχα κράτη που οι ΗΠΑ έβαλαν στο στόχαστρο για αλλαγή καθεστώτος το 2011.

Όπως μια πολεμική αεροπορία εισβάλει σε μη αμυνόμενο εναέριο χώρο, οι ικανότητες διεξαγωγής πολέμου της πληροφορίας από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ βρήκαν μικρή αντίσταση και γρήγορα κυρίευσαν και έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τον πληροφοριακό χώρο στη Λιβύη, την Αίγυπτο, την Τυνησία και τη Συρία. Μόνο η απέραντη συμβατική στρατιωτική και πολιτική ισχύς στη Συρία και στην Αίγυπτο εμπόδισαν τραγωδίες όπως αυτή που ξεδιπλώνεται στη Λιβύη. Εντούτοις, δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι σε όλη την περιοχή, ο πόλεμος της πληροφορίας αγνοήθηκε και δόθηκε πλεονέκτημα στις ΗΠΑ στο ευρύτερο θέατρο των συγκρούσεων.

Αδυναμίες στον Χώρο της Πληροφορίας

Ενώ το διαδίκτυο και η χρήση του στον πόλεμο της πληροφορίας είναι σχετικά καινούργιο, ο πόλεμος της πληροφορίας δεν είναι καινούργιος. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία πριν από αυτές έχουν αφιερώσει δεκαετίες (και οι Βρετανοί αιώνες) επενδύοντας σε οποιαδήποτε μέσα υπήρχαν στον καιρό τους για να εξασφαλίσουν ότι η φωνή τους ήταν η πιο δυνατή, αν όχι η μόνη φωνή που ακούγονταν.

Σήμερα, οι ΗΠΑ μέσω των μυριάδων μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) φτάνει βαθιά μέσα στον χώρο της πληροφορίας ενός έθνους και στα μέσα ενημέρωσης, δημιουργώντας ολόκληρα μέτωπα για να εκπέμπουν τα μηνύματά τους.

Με τα υπεράκτια προγράμματα εκπαίδευσης και υποτροφιών σκοπεύουν να δελεάσουν τους νέους, φιλόδοξους δημοσιογράφους και να τους κάνουν πλύση εγκεφάλου για να γίνουν κέντρα εκπομπής προπαγάνδας και ιδεωδώς να γίνουν συνεργοί στα συμφέροντα των ΗΠΑ όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία.

Σε πολλά κράτη, ειδικά σε όλο τον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι κυβερνήσεις δεν παίρνουν στα σοβαρά τις εξελίξεις στην τεχνολογία της πληροφορίας, αποτυγχάνοντας να αναγνωρίσουν τη σημασία της διατήρησης του ελέγχου πάνω σ΄αυτήν. Οι απόψεις τους σχετικά με τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης είναι συχνά ξεπερασμένες, αφήνοντάς τους ιδιαίτερα ευάλωτους σε όλον τον χώρο της πληροφορίας τους.

Στα κράτη αυτά, η πληροφορία από την άποψη της κυβέρνησης διανέμεται συχνά μέσω δελτίων τύπου μέσω κρατικών σταθμών εκπομπής που δεν είναι αξιόπιστοι εντός ή εκτός της χώρας.

Δημιουργώντας Καλύτερες Άμυνες για τον Χώρο της Πληροφορίας

Η υπεράσπιση του χώρου πληροφορίας ενός κράτους εξαρτάται πρωτίστως από το πόσο το κράτος  κυριαρχεί σ’ αυτόν πλήρως. Αυτό σημαίνει να δυσκολεύει ή να το κάνει αδύνατον για ξένα κράτη να λειτουργούν επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης εντός των συνόρων του κράτους στόχο.

Η κυρίευση του ιδίου χώρου της πληροφορίας: Οι πρόσφατοι νόμοι της Ρωσίας σχετικά με τις ΜΚΟ που αναγκάζουν τους χρηματοδοτούμενους από το εξωτερικό οργανισμούς να καταγράφονται ως ξένοι πράκτορες υπονομεύει τη νομιμοποίησή τους απλώς επειδή απαιτεί από αυτές τη διαφάνεια (που αυτές οι ΜΚΟ συνήθως απαιτούν υποκριτικά ως μέσον υπονόμευσης μιας κυβέρνησης.)

Βγάζοντας στη φόρα τη φύση της ξένης χρηματοδότησης των δραστηριοτήτων τους, ουσιαστικά βγάζοντας στη φόρα τους σκοπούς τους και τα κίνητρά τους και δυσκολεύοντάς τες να λειτουργήσουν, ενώ ταυτόχρονα δίδοντας χώρο σε νόμιμη και πιο σημαντικό δημιουργική αντιπολίτευση τις σπρώχνει έξω από τον χώρο της πληροφορίας του κράτους όπως ένας καλοδιατηρημένος κήπος εμποδίζει τα ζιζάνια.

Ο έλεγχος και η προβολή πληροφοριών από τον χώρο πληροφορίας: Το κανάλι RT της Ρωσίας, της Κίνας το CCTV, του Ιράν το PressTV και της Νοτίου Αμερικής TeleSUR είναι όλα παραδείγματα ενός άλλου μέσου της πλήρωσης και της κυριαρχίας του χώρου της πληροφορίας.

Όχι μόνο καλύπτουν επαρκώς τις ειδήσεις στις χώρες τους αυτοί οι οργανισμοί ενημέρωσης μαζί με μυριάδες παρόμοιες κρατικές επιχειρήσεις, αλλά είναι ικανές να επικοινωνούν με ακροατήρια πέραν των συνόρων τους, να προσελκύουν και να πείθουν. Είναι ένας τρόπος να αντισταθμιστεί η προπαγάνδα των ΗΠΑ και της Ευρώπης τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό εξισορροπώντας αυτό που για δεκαετίες ήταν ένας άνισος πόλεμος της πληροφορίας.

Επειδή αυτές οι επιχειρήσεις διοικούνται ως επαγγελματικοί οργανισμοί με ειδήσεις αντικειμενικές και με σφαιρική αντίληψη καθώς και με ελάχιστη φαινομενικά κυβερνητική επιρροή είναι αποτελεσματικές στο να προσελκύουν ξένα ακροατήρια.

Για τα κράτη που στερούνται τέτοιων οργανισμών, ιδιαίτερα στη Νοτιοανατολική Ασία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, κράτη όπως η Ρωσία και η Κίνα που ήδη εξάγουν δυνατότητες άμυνας πιο συμβατικού είδους θα μπορούσαν να σκεφτούν τις εξαγωγές αμυντικών δυνατοτήτων για τον χώρο της πληροφορίας.

Η παραμέληση του πολέμου της πληροφορίας προσελκύει επίθεση  

Τα κράτη που έχουν παραμελήσει από συνήθεια τον πόλεμο της πληροφορίας έχουν προσελκύσει επίθεση. Κράτη φημισμένα για τις μη ασφαλείς άμυνες για τον χώρο της πληροφορίας τους συχνά κατακλύζονται από ξένες ΜΚΟ (σημ. ΕΘ. Πάρτε παράδειγμα την Ελλάδα!) οι οποίες τον κυριαρχούν και τον ελέγχουν σε τέτοιο βαθμό που οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να υποκύψουν σε εύκολες σχετικά εκστρατείες προπαγάνδας.

Η επένδυση στον πόλεμο της πληροφορίας δεν είναι «προαιρετική» όπως δεν είναι προαιρετική η επένδυση σε κατάλληλα εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο συμβατικό στρατό. Η πραγματικότητα του 21ου αιώνα είναι ότι οι πόλεμοι δεν διεξάγονται απλώς στη στεριά, στη θάλασσα και στον αέρα. Διεξάγονται επίσης στον χώρο της πληροφορίας και η αποτυχία της κατανόησης και της άμυνας εναντίον τέτοιων απειλών είναι τόσο επικίνδυνο όσο το να αφήσεις τα σύνορα της χώρας αφύλακτα και τους ουρανούς της χωρίς επιφυλακή και τις ακτές της αφρούρητες (σημ. ΕΘ. Η Ελλάδα του Τσίπρα και του στρατάρχη Καμμένου το κάνει ήδη!)

Ulson Gunnar

Πηγή

 

Ερντογάν ο “πορθητής”: Ψεύτικα τείχη και απειλές πολέμου από τον σουλτάνο – Εόρτασαν την σφαγή των Ελλήνων οι τούρκοι

Tην ώρα που το επίσημο ελλαδικό προτεκτοράτο διοργανώνει φιέστες «ελληνοτουρκικής φιλίας» και έχει ξεχάσει παντελώς τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά και τους τελευταίους υπερασπιστές της Πόλεως, οι «φίλοι» και «σύμμαχοι» στην άλλη πλευρά του Αιγαίου γιορτάζουν την σφαγή των Ελλήνων.

Με την συμμετοχή τάγματος του τουρκικού στρατού υπό την επωνυμία «Τάγμα Κατάκτησης», ο Ερντογάν και η κουστωδία του γιόρτασαν την Άλωση της Πόλεως με ένα υπερθέαμα, που είχε ακόμα και ψεύτικα τείχη για να γκρεμίσει ο «σουλτάνος».

Βεβαίως στην όλη υπόθεση δεν είναι να κατηγορεί κανείς τον Ερντογάν ή να κάνει λόγο για το πόσο «κίτς» ήταν το όλο θέαμα, όπως είπαν οι εγχώριες ιστοσελίδες. Ο Ερντογάν, όπως και σύσσωμος ο λαός του, κάνουν εμφανείς τις επεκτατικές τους βλέψεις, ασχέτως αν αυτό γίνεται με μία ομολογουμένως ιδιάζουσα αισθητική.

Το μήνυμα που θέλει να στείλει ο Ερντογάν είναι σαφές, σταθερό και όποιος το αγνοεί είναι αν μη τι άλλο ανόητος, στην καλύτερη, ή προδότης, στην χειρότερη. Από την μία πλευρά το ελλαδικό προτεκτοράτο, πλην Χρυσής Αυγής, ξεχνάει την Άλωση της Πόλεως και από την άλλη οι τούρκοι εμφανώς δίνουν υπόσχεση στους εαυτούς τους να γίνουν, μια μέρα, και πάλι «Οθωμανική Αυτοκρατορία» εις βάρος μας.

Μάλιστα, για να μην μείνει καμία αμφιβολία, ο Ερντογάν είπε:«σας χαιρετώ όλους σας, έναν προς έναν, όλα τα αδέλφια μας από το Σεράγεβο ως το Μπακού. Από το Τουρκεστάν και την Κριμαία, όπως ήταν η παλιά γεωγραφία του έθνους μας. Χαιρετίζω τη Δαμασκό, τη Βαγδάτη, το Κάιρο, την Τρίπολη και όλες τις μεγάλες μας πόλεις. Υποκλινόμαστε μόνο ενώπιον του Αλλάχ».

Ας πάνε μετά από αυτό οι χαχόλοι του πολιτικού κατεστημένου να στήσουν κανά γλέντι «ελληνοτουρκικής φιλίας»!

Ετοιμάζεται το ΝΑΤΟ να εισβάλλει στη Λιβύη… ξανά;

https://i2.wp.com/cdn5.img.sputniknews.com/images/102793/48/1027934871.jpg

Αυξανόμενες μαρτυρίες δείχνουν ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ ίσως ετοιμάζονται για μια νέα εισβολή στη Λιβύη αλλά πολλοί ειδικοί αμφιβάλλουν αν μια τέτοια επιχείρηση θα επιτύχει.

Σύμφωνα με μια πληροφορημένη πηγή του RIA Novosti στην Αθήνα, η Ιταλία και η Μάλτα αποφάσισαν να κλείσουν τον εναέριο χώρο τους στα Λιβυκά αεροσκάφη επειδή το ΝΑΤΟ κάνει προετοιμασίες για μια νέα εισβολή στη βορειοαφρικανική χώρα.

Νωρίτερα, ο επικεφαλής της συμμαχίας Τζενς Στολτενμπεργκ ανακοίνωσε ότι το NATO είναι έτοιμο να αναμιχθεί στην κατάσταση μετά από αίτημα της νέας Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της χώρας.

Μετά την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι το 2011, η χώρα κατέρρευσε και διαχωρίστηκε σε αρκετές περιοχές, οι οποίες έπεσαν στον έλεγχο διαφόρων ομάδων. Το βορειοδυτικό τμήμα της χώρας με την πρωτεύουσά του Τρίπολη έπεσε στα χέρια μιας συμμαχίας φατριών περιλαμβανομένων και Ισλαμιστικών. Στα ανατολική, έχει επιβεβαιωθεί η εξουσία του Καλίφα Χαφτάρ, ενός Λίβυου στρατηγού. Στην πόλη του Τομπρούκ, που βρίσκεται κοντά στη δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της χώρας την Βεγγάζη, διαμένει ένα εκλεγμένο εθνικό κοινοβούλιο. Στη βορειότερη πλούσια σε πετρέλαιο παράκτια επαρχία της Κυρηναϊκής εξτρεμιστικές οργανώσεις, περιλαμβανομένου και του Ντάες έχουν τον έλεγχο.

Το Ντάες έχει έως έξι χιλιάδες μαχητές στη Λιβύη, σύμφωνα με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Η οργάνωση ασχολείται ενεργά με το λαθρεμπόριο πετρελαίου και τη διακίνηση ανθρώπων μέσω των Λιβυκών ακτών.

Υπάρχει μια μπερδεμένη ανησυχία ότι ο λιβυκός βραχίονας του Ντάες θα συγχωνευτεί με την Μπόκο Χαράμ, η οποία δραστηριοποιείται στη Νιγηρία. Αν συμβεί αυτό, η Λιβύη θα μετατραπεί σε μια εστία τρομοκρατίας, συμφωνούν πολλοί αναλυτές. Κάτω από αυτό το σενάριο, οι νοτιότερες ευρωπαϊκές χώρες θα γίνουν εύκολος στόχος για τους Ισλαμιστές καθώς ένα στενό 350 χιλιομέτρων χωρίζει τη Λιβύη από την Ιταλία.

Νωρίτερα, οι μαχητές του Ντάες ορκίστηκαν να «κατακτήσουν τη Ρώμη, αν θέλει ο Αλλάχ» σε ένα προπαγανδιστικό βίντεο.

Στις αρχές του 2016, η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με επικεφαλής έναν επιχειρηματία, τον Φαγέζ Μουσταφά αλ Σαρράι σχηματίστηκε για να ενώσει τη διαλυμένη χώρα, να εξουδετερώσει την τρομοκρατική απειλή και να διαχειριστεί τη ροή των μεταναστών που κατευθύνονται προς την Ευρώπη χρησιμοποιώντας τις Λιβυκές ακτές. Όμως, οι στόχοι αυτοί φάνηκαν ανέφικτοι για την κυβέρνηση, ακόμη και υπό την προϋπόθεση της υποστήριξης από δυτικά κράτη.

«Εκείνες οι δυνάμεις που οι ΗΠΑ και η Δϋση γενικώς υποστηρίζουν δεν αντικατοπτρίζουν τη χώρα συνολικά», παρατήρησε ο Γιούρι Πόχτα του Πανεπιστημίου της Φιλίας του Λαού, λέγοντας ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως Λιβυκό έθνος, καθώς ο Καντάφι δημιούργησε τη χώρα από διάσπαρτες  φυλές.

Ο Πόχτα επίσης είπε ότι η σταθερότητα στις γειτονικές χώρες θα μπορούσε να φέρει την ειρήνη στη Λιβύη.

Ο Μωχάμετ Ενακέου, επικεφαλής του Κοινοβουλίου της Τυνησίας, είπε ότι οι πολιτικές φατρίες μέσα στη Λιβύη θα πρέπει να διευθετηθούν μέσω εθνικού διαλόγου χωρίς εξωτερική ανάμιξη. Επίσης τόνισε ότι η Τυνησία δεν θα επιτρέψει καμία δύναμη να βάλει στρατιωτική βάση στο έδαφός της.

Στις 20 Μαΐου, ο Στρατηγός του Σώματος Καταδρομέων των ΗΠΑ εξέφρασε μια άλλη οπτική του προβλήματος και δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον είναι κοντά στο να στείλει τους στρατιωτικούς της βοηθούς στην Τρίπολη για να εκπαιδεύσουν τους τοπικούς μαχητές για να πολεμήσουν το Ντάες. Είπε ότι θα ήταν μια μακροπρόθεσμη επιχείρηση.

Προς το παρόν, μικρά σώματα στρατού των ΗΠΑ του Η.Β. και της Γαλλίας έχουν αναπτυχθεί στη στη Λιβύη.

«Δεν νομίζω ότι το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται για μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση στη Λιβύη,» είπε στο RT ο Αντρέι Κόσκιν, πολιτικός αναλυτής του Ρωσικού Πανεπιστημίου Οικονομικών Πλεχάνωφ. «Είναι πιο πιθανόν ότι το ΝΑΤΟ θα επικεντρωθεί σε τοπικές επιδρομές, όπως ένας ναυτικός αποκλεισμός και τοπικούς βομβαρδισμούς των θέσεων του Ντάες.»

«Μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση απαιτεί μεγαλύτερη δύναμη και χρηματοδότηση,» είπε στο RT ο Βλαντιμίρ Σότνικωφ του Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Τόνισε ότι τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ευρωπαίοι στερούνται της βούλησης να βάλουν στρατιώτες στο έδαφος. Όμως, εξήγησε ότι είναι αδύνατον να νικηθεί το Ντάες χωρίς μια επιχείρηση εδάφους και χωρίς να αποκοπεί η χρηματοδότηση των μαχητών του.

Πηγή

 

Λίμπερμαν και Νετανιάχου εγκαθιδρύουν το ρατσιστικό Ισραήλ

Λίμπερμαν και Νετανιάχου εγκαθιδρύουν το ρατσιστικό Ισραήλ

Παντού παγκοσμίως ο Εθνικισμός και ο Ρατσισμός θεωρούνται καταδικαστέοι. Εκτός, φυσικά, από το Ισραήλ, όπου ο Εθνικισμός και ο Ρατσισμός αποτελούν επίσημη κεντρική πολιτική επιλογή. Έτσι, λοιπόν, η πιο εθνικιστική κυβέρνηση στην ιστορία του Ισραήλ είναι γεγονός, με την επισφράγιση της συμφωνίας κυβερνητικής συνεργασίας του Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον σκληροπυρηνικό υπερεθνικιστή αρχηγό του κοσμικού κόμματος Yisrael Beiteinu (Το Ισραήλ είναι το σπίτι μας), Αβιγκντορ Λίμπερμαν, και την ολική επαναφορά του τελευταίου στην πολιτική αρένα μέσω του διορισμού του στο κρίσιμο πόστο του υπουργού Άμυνας – τη σημαντικότερη θέση στο υπουργικό συμβούλιο μετά απ΄αυτή του πρωθυπουργού.

Έπειτα από εβδομάδες διαπραγματεύσεων με κόμματα της αντιπολίτευσης, ο Νετανιάχου πέτυχε τον στόχο του: να αυξήσει την οριακή κυβερνητική πλειοψηφία στην 120μελή Κνεσέτ από 61 σε 66 πλέον έδρες, με την ένταξη των πέντε βουλευτών του Yisrael Beiteinu στον κυβερνητικό συνασπισμό. «Αυτή η κυβέρνηση επιφέρει μια πραγματική απειλή αστάθειας και εξτρεμισμού στην περιοχή» ήταν η αντίδραση του Σαέμπ Ερεκάτ, γ.γ. τη Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Ο 57χρονος Λίμπερμαν, πρώην υπουργός Εξωτερικών του Νετανιάχου, θεωρείται ένας από του πιο ακραίους και διχαστικούς πολιτικούς στο Ισραήλ – ενίοτε (άσπονδος) φίλος, αλλά συγκυριακά και αυστηρότατος επικριτής του πρωθυπουργού. Γεννημένος στη Μολδαβία επί ΕΣΣΔ, υπήρξε μπράβος νυχτερινών κέντρων πριν μπει στην πολιτική στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 και ενταχθεί στο κυβερνών κόμμα Λικούντ.

Το 1999 ίδρυσε τη δική του παράταξη. Φανατικός έποικος, που διαμένει σε παράνομο οικισμό της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, είναι το πρόσωπο που θα ασκεί εφεξής την ισραηλινή «διοίκηση» των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών ως υπουργός Άμυνας! Στο βιογραφικό του συγκαταλέγεται πληθώρα εμπρηστικών προτάσεων, όπως η οριστική προσάρτηση των περιοχών των Ισραηλινών Αράβων, ο βομβαρδισμός του φράγματος Ασουάν στην Αίγυπτο και πρόσφατα η εφαρμογή της θανατικής ποινής στους «τρομοκράτες», εξαιρώντας όμως τους… Εβραίους.

Πολύ χειρότερα, ενώ ο Λίμπερμαν έχει ταχθεί ξεκάθαρα κατά της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους, ακόμη και από το βήμα του ΟΗΕ, τώρα χλευάζει ξεκάθαρα τους Παλαιστίνιους, λέγοντας ότι θα ακολουθήσει απέναντί τους «υπεύθυνη και πραγματική» πολιτική! Και όμως, η τοποθέτηση στην κυβέρνηση ενός ρατσιστή απέναντι στους Παλαιστίνιους και τους Άραβες περνάει απαρατήρητη από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ίδιο, βεβαίως συμβαίνει και στην Ελλάδα, με κάποιες «άγρια κραγμένες» περιπτώσεις «αντιρατσιστών» που κάνουν συνεχή αφιερώματα στον «ρατσισμό» και τον «αντισημιτισμό»  των Ελλήνων, αλλά τηρούν χαρακτηριστική σιγή ιχθύος για τον υπαρκτό ρατσισμό και την απανθρωπιά που διέπει το κράτος του Ισραήλ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ