Γαλλία και Αυστρία: Ψήφος εναντίον του Ευρω-Ατλαντισμού

https://i0.wp.com/www.strategic-culture.org/images/news/2016/05/05/or-37281.jpg

Η γαλλική απόφαση, η οποία καλεί τον Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ να αποσύρει τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και η οποία ελήφθη από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, είναι το πρώτο έγγραφο του είδους που εμφανίζεται από τη στιγμή που η Δύση κήρυξε πόλεμο κυρώσεων εναντίον ης Ρωσίας. Αν και η απόφαση αυτή καθ’ εαυτή δεν είναι δεσμευτική, είναι απόδειξη ότι ο «ρωσικός παράγων» θα παίξει σημαντικό ρόλο στις γαλλικές προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο του 2017.

Και οι τρείς κορυφαίοι πολιτικοί της χώρας – ο Φρανσουά Ολάντ, ο Νικολά Σαρκοζύ και η Μαρίν Λεπέν – έχουν ήδη ανακοινώσει τα σχέδιά τους να συμμετέχουν στις εκλογές για την προεδρία. Αλλά στο ζήτημα των Γαλλο-Ρωσικών σχέσεων, οι απόψεις των τελευταίων δύο διαφέρουν από την επίσημη στάση που πήρε η ηγεσία του Παρισιού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υποστηρικτές του Σαρκοζύ ψήφισαν να εγκριθεί η απόφαση παρά την αντιπολίτευση των αντιπροσώπων από το κυβερνόν Σοσιαλιστικό Κόμμα του Φρανσουά Ολάντ.

Η απόφαση που απαιτεί ένα τέλος στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας προτάθηκε από τον Θιερί Μαριανί, ένα μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της βουλής, ο οποίος χαρακτήρισε τις κυρώσεις «εντελώς αναποτελεσματικές» και απειλή για τα γαλλικά συμφέροντα. Οι συντάκτες της απόφασης έκαναν αναφορά στον «πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας» – έναν αμοιβαίο στόχο τόσο της Ρωσίας όσο και της Γαλλίας – ως άλλο ένα επιχείρημα για την απόσυρση των κυρώσεων: «Δεν μπορούμε να ζητάμε από τη Ρωσία να είναι ο συνεταίρος μας στη μάχη εναντίον του Ντάες ενώ ταυτόχρονα να χτυπάμε τη Μόσχα με κυρώσεις». Είναι σημαντικό ότι επιπροσθέτως με τους υποστηρικτές του Σαρκοζύ, το κάλεσμα για την κατάργηση των κυρώσεων έχει υποστηρίξει δημοσίως και ο πρώην Γάλλος Πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν. «Ελπίζω ότι αυτή η ψήφος να βοηθήσει την κυβέρνηση να επισπεύσει τη διαδικασία της άρσης του εμπάργκο », είπε.

Η ψήφος στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση είναι αξιοσημείωτη όχι μόνον επειδή αποτελεί προηγούμενο. Η ΕΕ έχει προγραμματίσει μια ειδική σύνοδο κορυφής προς το τέλος του Ιουνίου για να συζητηθεί το μέλλον των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, αλλά καθώς η ημερομηνία αυτή πλησιάζει οι διαθέσεις στην Ευρώπη μετατοπίζονται. Αυτό ήταν προφανές κατά τον πρώτο γύρο των αυστριακών προεδρικών εκλογών στις 24 Απριλίου, 2016, που ήταν αποκαλυπτικές. «Τρία τέταρτα όλων των ψηφοφόρων έδειξαν είτε την απογοήτευσή τους ή ακόμη και την οργή τους εναντίον της κυβέρνησης», έγραψε η ελβετική Neue Zuercher Zeitung, που αποκάλεσε τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου «πολιτικό σεισμό».

Τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης στην Αυστρία προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της επιτυχίας του Norbert Hofer στον πρώτο γύρο, στον οποίο ο υποψήφιος αυτός του Αυστριακού Κόμματος της Ελευθερίας έλαβε 35,1% των ψήφων. Όμως είναι σημαντικό να αναγνωρισθεί ότι οι Αυστριακοί ψήφισαν εναντίον της κυβερνητικής γραμμής για πολλούς λόγους που δεν περιορίζονται μόνο στα προβλήματα που δημιούργησαν οι μετανάστες.

Η κορυφαία αυστριακή εφημερίδα Die Presse παρατήρησε τα αποκαλυπτικά σχόλια που έκανε ο Αρχηγός του Αυστριακού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, Othmar Commenda, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στη Μόσχα στις αρχές Απριλίου. Σε μια συνέντευξη με τον Αρχηγό του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, Valery Gerasimov, ο Στρατηγός Commenda δήλωσε, «Δεν πρόκειται να αφήσουμε άλλους να μας υποδείξουν με ποιόν μπορούμε ή δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε. Δεν θα αφήσω κανέναν να μου πει σε ποιόν μπορώ να μιλώ και σε ποιόν δεν μπορώ να μιλώ. Γι’ αυτό είπα ότι οπωσδήποτε θέλω να σας επισκεφθώ.» Και παρόλο που αργότερα ο Othmar Commenda προσπάθησε να ρίξει τους τόνους σχετικά με τη δήλωση αυτή, η οποία τάραξε τόσο το κατεστημένο του ευρω-ατλαντισμού, η Die Presse ισχυρίζεται ότι βασισμένη στις δικές της έρευνες «η μαγνητοφώνηση της συζήτησης φαίνεται ότι δεν κόπηκε και χωρίς εμφανή δείγματα τροποποίησης».

Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι αν οι υψηλόβαθμοι αυστριακοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι εκδηλώνονται με τον τρόπο αυτό, η διάθεση του κοινού πρέπει να είναι ακόμη πιο δυσάρεστη. Περισσότερες από το ένα τρίτο όλων των ψήφων ρίχτηκαν για τον υποψήφιο από το Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας – πράγμα που ήταν μια ψήφος εναντίον των υπαγορεύσεων της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών και εναντίον της επιβολής ξένων πολιτικών μοντέλων στα κυρίαρχα κράτη. Παρεμπιπτόντως, το κόμμα αυτό θέλει να αναδιοργανώσει και να μοιράσει την ευρωζώνη σε δύο διαφορετικές περιοχές, μια με ισχυρό «βόρειο ευρώ» και άλλη μία με ασθενές «νότιο ευρώ». Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι το Αυστριακό Κόμμα της Ελευθερίας υποστηρίζει τη Σερβία στον αγώνα της για το σερβικό Κόσοβο.

Η επιτυχία του Norbert Hofer αντηχεί ήδη σε όλη την Ευρώπη. Η νίκη του στον πρώτο γύρο καλωσορίστηκε από τους εκπροσώπους κομμάτων και κινημάτων όπως το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, το Λαϊκό Κόμμα της Δανίας και το Λαϊκό Κόμμα της Ελβετίας, οι Σουηδοί Δημοκράτες, το Εθνικό Κόμμα της Σλοβενίας, το Ολλανδικό Κόμμα για την Ελευθερία και βεβαίως την Εναλλακτική για τη Γερμανία, που απορροφά σταδιακά το πολιτικό οξυγόνο από τη συμμαχία CDU/CSU και SPD.

Ο δεύτερος γύρος των αυστριακών προεδρικών εκλογών είναι προγραμματισμένος για τις 22 Μαΐου. Και κανείς στη Βιέννη, τις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον δεν μπορεί να εγγυηθεί σήμερα ότι ο επικεφαλής του αυστριακού κράτους δεν θα είναι ένας ένθερμος αντίπαλος του Eυρω-Aτλαντισμού όπως ο Norbert Hofer και ότι η ίδια η Αυστρία δεν θα αρχίσει να απομακρύνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Pyotr Iskenderov

Advertisements