Η θετική επίδραση του αυξημένου διοξειδίου του άνθρακα

https://i2.wp.com/journal-neo.org/wp-content/uploads/2016/05/Lush-Green-Forest-300x208.jpg

Από τότε που η εκλιπούσα Μάργκαρετ Μίντ οργάνωσε ένα συνέδριο το 1975 για να διαδώσει εσκεμμένα μια μη επιστημονική εκστρατεία φόβου, ισχυριζόμενη δολίως ότι οι προκαλούμενες από τον άνθρωπο εκπομπές αερίων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) αποτελούσαν κίνδυνο για το κλίμα της Γης, ο ΟΗΕ, αναρίθμητες ΜΚΟ και πολλές κυβερνήσεις ξόδεψαν δισεκατομμύρια δολάρια προσπαθώντας να βρουν τρόπους να μειώσουν τις εκπομπές αυτές. Εκείνες τις μέρες το θέμα ήταν γνωστό ως Υπερθέρμανση του Πλανήτη (Global Warming) μέχρι που οι μετρούμενες θερμοκρασίες άρχισαν να υποχωρούν και οι χρηματοδότες αυτής της κολοσσιαίας επιστημονικής απάτης άλλαξε το όνομά της σε Κλιματική Αλλαγή (Climate Change). Η εκστρατεία γενικά απέτυχε, ευτυχώς για το μέλλον της ζωής στον πλανήτη. Μια ένδειξη της επιστροφής στην επιστημονική τιμιότητα είναι μια μελέτη που μόλις δημοσιεύτηκε από τη NASA της Ουάσιγκτον για την επίδραση του CO2 σ’ ολόκληρο τον πλανήτη από τη δεκαετία του 1980.

Μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο στο περιοδικό  Nature Climate Change αποκαλύπτει ότι μεταξύ 25% μέχρι ίσως 50% του εδάφους της Γης που καλύπτεται με βλάστηση έδειξε σημαντικό επιπλέον πρασίνισμα τα τελευταία 35 χρόνια. Επιπλέον η μελέτη λέει ότι το πρασίνισμα οφείλεται περισσότερο στα αυξανόμενα επίπεδα του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από μια διεθνή επιστημονική ομάδα αποτελούμενη από 32 επιστημονικούς συγγραφείς από 24 ιδρύματα σε 8 χώρες. Χρησιμοποίησαν δορυφορικά στοιχεία από το Φασματόμετρο Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης της NASA και από το Προηγμένο Ραδιόμετρο Υψηλής Ευκρίνειας της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας για να μπορέσουν να προσδιορίσουν έναν δείκτη περιοχής φύλλων, ή ποσού κάλυψης με φύλλα, πάνω στις περιοχές με βλάστηση του πλανήτη. Ανακάλυψαν ότι το μετρούμενο πρασίνισμα αντιπροσωπεύει μια αύξηση στα φύλλα των φυτών και δένδρων ισοδύναμο με μια περιοχή ίση με δύο φορές την έκταση των ηπηρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Η έρευνα έδειξε ότι το αυξημένο με  CO2 “λίπασμα” εξηγούσε ένα γεμάτο 70% της αύξησης της πράσινης περιοχής στον πλανήτη, ενώ η αύξηση των αποθέσεων αζώτου άλλο ένα 9%. Πρόκειται για εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία.

Μια πρόσφατη επισκόπηση από πλευράς της NASA των ευρημάτων για το CO2 τόνιζε ότι “Τα πράσινα φύλλα χρησιμοποιούν την ενέργεια του ηλιακού φωτός μέσω της φωτοσύνθεσης για να συνδυάσουν χημικά το διοξείδιο του άνθρακα που απορροφούν από την ατμόσφαιρα με νερό και θρεπτικά συστατικά από το έδαφος για να παράγουν σάκχαρα, που είναι η κύρια πηγή της τροφής, των ινών και του καυσίμου της ζωής στη Γη. Μελέτες έχουν δείξει ότι αυξήσεις στις συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα αυξάνουν τη φωτοσύνθεση, ωθώντας την αύξηση των φυτών.”

Ο κορυφαίος συγγραφέας της μελέτης, Zaichun Zhu, ερευνητής από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, επισήμανε ότι η έκταση του πρασινίσματος τα τελευταία 35 χρόνια “έχει τη δυνατότητα να αλλάξει θεμελιωδώς τον κύκλο του ύδατος και του άνθρακα στο κλιματικό σύστημα.”

Τι σημαίνει αυτό για τη ζωή στον πλανήτη;

Η μελέτη Kimball του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ

Σχετίζεται πάρα πολύ με τη ζωή στον πλανήτη και πολύ θετικά μάλιστα. Με τα χρόνια, από το 1804 όταν ο Ελβετός φυσιολόγος φυτών Nicolas-Théodore de Saussure πρώτος ανακοίνωσε ότι φασόλια που εκτίθενται σε υψηλή συγκέντρωση C02 μεγάλωσαν καλύτερα από φυτά ελέγχου στον ανοικτό αέρα, πολλά πειράματα έχουν γίνει για να προσδιορίσουν την επίδραση της εμπλουτισμένης με C02 ατμόσφαιρας στα φυτά.

Το 1982 ο Δρ. Bruce A. Kimball, ένας φυσιολόγος φυτών στην Υπηρεσία Αγροτικής Έρευνας στο Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ ανέλαβε μια συνολική επισκόπηση όλων αυτών των μελετών για τις επιδράσεις των υψηλοτέρων συγκεντρώσεων CO2 στην ανάπτυξη των φυτών και τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Ο Kimball ανακάλυψε ότι ο εμπλουτισμός με CΟ2 είχε εντυπωσιακά θετική επίδραση στην απόδοση. Από 437 ξεχωριστές παρατηρήσεις, μόνο 39 απέδωσαν λιγότερο από τις αντίστοιχες παρατηρήσεις ελέγχου.

Εν συντομία, τα δισεκατομμύρια δολάρια των φορολογουμένων που έχουν πάει στη μελέτη των τρόπων θαψίματος ή αλλιώς εξαφανισμού του CO2 από την ατμόσφαιρα δεν είναι παρά προσπάθειες για να μειωθεί ένας από τους βασικούς συντελεστές παραγωγής “της κύριας πηγής τροφής, ινών και καυσίμου της ζωής στη Γη.” Ίσως το μέλλον του πλανήτη δεν είναι τόσο ζοφερό όπως ισχυρίζονται οι προφήτες της ημέρας της κρίσεως όπως ο Μπιλ Γκέητς ή ο Αλ Γκορ.

William Engdahl

Πηγή

 

 

Advertisements