Ο πόλεμος της πληροφορίας δεν είναι «προαιρετικός»

https://i1.wp.com/journal-neo.org/wp-content/uploads/2016/05/o-MEDIA-facebook-300x150.jpg

Κράτη χωρίς ικανότητα διεξαγωγής πολέμου της πληροφορίας (information warfare) στον 21ο αιώνα είναι όπως τα κράτη χωρίς στρατό και ναυτικό στον 20ό αιώνα: Είναι απροστάτευτα.  

Φανταστείτε ένα κράτος χωρίς στρατό, ναυτικό ή αεροπορία. Ποιες θα ήταν οι πιθανότητες να αμυνθεί εναντίον ακόμη και μιας μέτριας επίθεσης; Τι θα συνέβαινε αν είχε έναν στρατό, ακόμη και τρομερό, αλλά του έλειπε η αεροπορία ή το ναυτικό; Θα ήταν καλύτερες οι πιθανότητές του;

Πριν την εφεύρεση της πτήσης του ανθρώπου, ο πόλεμος διεξάγονταν σε δύο διαστάσεις από στρατούς και ναυτικά πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη. Με την εισαγωγή των αεροσκαφών στον πόλεμο, μια νέα διάσταση προστέθηκε. Τα έθνη που υστερούσαν στη δημιουργία της πολεμικής αεροπορίας τους βρίσκονταν συνεχώς σε μειονεκτική θέση. Τα έθνη εκείνα που προχώρησαν θεωρούσαν την αεροπορία ως το κλειδί για τις νίκες τους σε όλη την πρόσφατη ιστορία.

Σήμερα, χωρίς αμφιβολία, ο πόλεμος της πληροφορίας δεν είναι πλέον καινοτομία. Έχει τελειοποιηθεί ως όπλο με καταστρεπτική δράση ικανό να συγχύσει, να διχάσει και να καταστρέψει έθνη σε μια διάσταση που οι συμβατικός πόλεμος δεν μπορεί να φτάσει.

Η χρήση του διαδικτύου και του πολέμου της πληροφορίας έφτασε σε νέο απόγειο κατά την Αραβική Άνοιξη, η οποία παρουσιάστηκε ως αυθόρμητη εξέγερση από όλα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Όμως, αρκετά χρόνια πριν, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ μαζί με τους γίγαντες της τεχνολογίας, την Γκούγκλ και το Φαίησμπουκ προετοίμασε στρατούς από πολεμιστές της πληροφορίας για να διαταράξει, να διχάσει, να συγχύσει και να εισβάλει στον πληροφοριακό χώρο στα αντίστοιχα κράτη που οι ΗΠΑ έβαλαν στο στόχαστρο για αλλαγή καθεστώτος το 2011.

Όπως μια πολεμική αεροπορία εισβάλει σε μη αμυνόμενο εναέριο χώρο, οι ικανότητες διεξαγωγής πολέμου της πληροφορίας από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ βρήκαν μικρή αντίσταση και γρήγορα κυρίευσαν και έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τον πληροφοριακό χώρο στη Λιβύη, την Αίγυπτο, την Τυνησία και τη Συρία. Μόνο η απέραντη συμβατική στρατιωτική και πολιτική ισχύς στη Συρία και στην Αίγυπτο εμπόδισαν τραγωδίες όπως αυτή που ξεδιπλώνεται στη Λιβύη. Εντούτοις, δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι σε όλη την περιοχή, ο πόλεμος της πληροφορίας αγνοήθηκε και δόθηκε πλεονέκτημα στις ΗΠΑ στο ευρύτερο θέατρο των συγκρούσεων.

Αδυναμίες στον Χώρο της Πληροφορίας

Ενώ το διαδίκτυο και η χρήση του στον πόλεμο της πληροφορίας είναι σχετικά καινούργιο, ο πόλεμος της πληροφορίας δεν είναι καινούργιος. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία πριν από αυτές έχουν αφιερώσει δεκαετίες (και οι Βρετανοί αιώνες) επενδύοντας σε οποιαδήποτε μέσα υπήρχαν στον καιρό τους για να εξασφαλίσουν ότι η φωνή τους ήταν η πιο δυνατή, αν όχι η μόνη φωνή που ακούγονταν.

Σήμερα, οι ΗΠΑ μέσω των μυριάδων μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) φτάνει βαθιά μέσα στον χώρο της πληροφορίας ενός έθνους και στα μέσα ενημέρωσης, δημιουργώντας ολόκληρα μέτωπα για να εκπέμπουν τα μηνύματά τους.

Με τα υπεράκτια προγράμματα εκπαίδευσης και υποτροφιών σκοπεύουν να δελεάσουν τους νέους, φιλόδοξους δημοσιογράφους και να τους κάνουν πλύση εγκεφάλου για να γίνουν κέντρα εκπομπής προπαγάνδας και ιδεωδώς να γίνουν συνεργοί στα συμφέροντα των ΗΠΑ όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία.

Σε πολλά κράτη, ειδικά σε όλο τον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι κυβερνήσεις δεν παίρνουν στα σοβαρά τις εξελίξεις στην τεχνολογία της πληροφορίας, αποτυγχάνοντας να αναγνωρίσουν τη σημασία της διατήρησης του ελέγχου πάνω σ΄αυτήν. Οι απόψεις τους σχετικά με τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης είναι συχνά ξεπερασμένες, αφήνοντάς τους ιδιαίτερα ευάλωτους σε όλον τον χώρο της πληροφορίας τους.

Στα κράτη αυτά, η πληροφορία από την άποψη της κυβέρνησης διανέμεται συχνά μέσω δελτίων τύπου μέσω κρατικών σταθμών εκπομπής που δεν είναι αξιόπιστοι εντός ή εκτός της χώρας.

Δημιουργώντας Καλύτερες Άμυνες για τον Χώρο της Πληροφορίας

Η υπεράσπιση του χώρου πληροφορίας ενός κράτους εξαρτάται πρωτίστως από το πόσο το κράτος  κυριαρχεί σ’ αυτόν πλήρως. Αυτό σημαίνει να δυσκολεύει ή να το κάνει αδύνατον για ξένα κράτη να λειτουργούν επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης εντός των συνόρων του κράτους στόχο.

Η κυρίευση του ιδίου χώρου της πληροφορίας: Οι πρόσφατοι νόμοι της Ρωσίας σχετικά με τις ΜΚΟ που αναγκάζουν τους χρηματοδοτούμενους από το εξωτερικό οργανισμούς να καταγράφονται ως ξένοι πράκτορες υπονομεύει τη νομιμοποίησή τους απλώς επειδή απαιτεί από αυτές τη διαφάνεια (που αυτές οι ΜΚΟ συνήθως απαιτούν υποκριτικά ως μέσον υπονόμευσης μιας κυβέρνησης.)

Βγάζοντας στη φόρα τη φύση της ξένης χρηματοδότησης των δραστηριοτήτων τους, ουσιαστικά βγάζοντας στη φόρα τους σκοπούς τους και τα κίνητρά τους και δυσκολεύοντάς τες να λειτουργήσουν, ενώ ταυτόχρονα δίδοντας χώρο σε νόμιμη και πιο σημαντικό δημιουργική αντιπολίτευση τις σπρώχνει έξω από τον χώρο της πληροφορίας του κράτους όπως ένας καλοδιατηρημένος κήπος εμποδίζει τα ζιζάνια.

Ο έλεγχος και η προβολή πληροφοριών από τον χώρο πληροφορίας: Το κανάλι RT της Ρωσίας, της Κίνας το CCTV, του Ιράν το PressTV και της Νοτίου Αμερικής TeleSUR είναι όλα παραδείγματα ενός άλλου μέσου της πλήρωσης και της κυριαρχίας του χώρου της πληροφορίας.

Όχι μόνο καλύπτουν επαρκώς τις ειδήσεις στις χώρες τους αυτοί οι οργανισμοί ενημέρωσης μαζί με μυριάδες παρόμοιες κρατικές επιχειρήσεις, αλλά είναι ικανές να επικοινωνούν με ακροατήρια πέραν των συνόρων τους, να προσελκύουν και να πείθουν. Είναι ένας τρόπος να αντισταθμιστεί η προπαγάνδα των ΗΠΑ και της Ευρώπης τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό εξισορροπώντας αυτό που για δεκαετίες ήταν ένας άνισος πόλεμος της πληροφορίας.

Επειδή αυτές οι επιχειρήσεις διοικούνται ως επαγγελματικοί οργανισμοί με ειδήσεις αντικειμενικές και με σφαιρική αντίληψη καθώς και με ελάχιστη φαινομενικά κυβερνητική επιρροή είναι αποτελεσματικές στο να προσελκύουν ξένα ακροατήρια.

Για τα κράτη που στερούνται τέτοιων οργανισμών, ιδιαίτερα στη Νοτιοανατολική Ασία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, κράτη όπως η Ρωσία και η Κίνα που ήδη εξάγουν δυνατότητες άμυνας πιο συμβατικού είδους θα μπορούσαν να σκεφτούν τις εξαγωγές αμυντικών δυνατοτήτων για τον χώρο της πληροφορίας.

Η παραμέληση του πολέμου της πληροφορίας προσελκύει επίθεση  

Τα κράτη που έχουν παραμελήσει από συνήθεια τον πόλεμο της πληροφορίας έχουν προσελκύσει επίθεση. Κράτη φημισμένα για τις μη ασφαλείς άμυνες για τον χώρο της πληροφορίας τους συχνά κατακλύζονται από ξένες ΜΚΟ (σημ. ΕΘ. Πάρτε παράδειγμα την Ελλάδα!) οι οποίες τον κυριαρχούν και τον ελέγχουν σε τέτοιο βαθμό που οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να υποκύψουν σε εύκολες σχετικά εκστρατείες προπαγάνδας.

Η επένδυση στον πόλεμο της πληροφορίας δεν είναι «προαιρετική» όπως δεν είναι προαιρετική η επένδυση σε κατάλληλα εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο συμβατικό στρατό. Η πραγματικότητα του 21ου αιώνα είναι ότι οι πόλεμοι δεν διεξάγονται απλώς στη στεριά, στη θάλασσα και στον αέρα. Διεξάγονται επίσης στον χώρο της πληροφορίας και η αποτυχία της κατανόησης και της άμυνας εναντίον τέτοιων απειλών είναι τόσο επικίνδυνο όσο το να αφήσεις τα σύνορα της χώρας αφύλακτα και τους ουρανούς της χωρίς επιφυλακή και τις ακτές της αφρούρητες (σημ. ΕΘ. Η Ελλάδα του Τσίπρα και του στρατάρχη Καμμένου το κάνει ήδη!)

Ulson Gunnar

Πηγή

 

Advertisements