Το σχέδιο για τους νέους Προλετάριους Ενέργεια-Μεταφορές-Επικοινωνία-Στην Δρέσδη γράφουν το σενάριο του αύριο

Χωρίς τίτλο

Δρέσδη 9-12 Ιουνίου-Λέσχη Μπίλνετρμπεργκ

Στις 9 Ιουνίου άρχισε στην Δρέσδη της Γερμανίας η 64η ετήσια συνάντηση των μελών της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Επισήμως, από την δημιουργία της το 1954, η Bilderberg (από το όνομα του  Ολλανδικού ξενοδοχείου στο οποίο η μυστική οργάνωση συγκεντρώθηκε για πρώτη φορά το 1954), αποτελεί ένα διεθνές Forum για την προώθηση του Διαλόγου μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Στις συναντήσεις δεν τηρούνται, επισήμως τουλάχιστον, πρακτικά, δεν υπάρχουν ψηφοφορίες, δεν ανακοινώνονται συμπεράσματα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα σχολείο των ισχυρών διαμορφωτών της πολιτικής και οικονομικής ζωής, όπου διανέμονται οι οδηγίες και αποφασίζεται η κοινή γραμμή στις εξελίξεις της επόμενης χρονιάς.

Δύο στοιχεία αξίζει να επισημάνουμε. Πρώτον ότι ο μυστικός χαρακτήρας της Λέσχης έχει ως ένα βαθμό αναιρεθεί από την δημοσιοποίηση των ονομάτων των συμμετεχόντων. Η διεθνής ελίτ των επικυρίαρχων είναι τόσο βέβαιη για την παντοδυναμία της που δεν ενοχλείται από το να γίνουν γνωστά τα πιόνια της. Το δεύτερο που πρέπει να παρατηρήσει ο αναγνώστης, είναι ότι οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες δεν είναι πολιτικοί αλλά οικονομικοί παράγοντες. Υπογραμμίζεται έτσι η επιβολή και κυριαρχία του χρήματος πάνω στις πολιτικές, μια κυριαρχία την οποίαν εξέθρεψε άθελά του ο πολίτης –καταναλωτής.

Στις τρεις ημέρες των συναντήσεων των δυνατών της Παγκοσμιοποίησης θα μπουν στον παγκόσμιο χάρτη οι γραμμές της γεωπολιτικής του αύριο.

Τι θα συζητηθεί

Όπως αναφέρεται στο επίσημο Δελτίο Τύπου της Λέσχης στην φετινή συνεδρίαση θα συζητηθούν:

  • Τρέχουσες υποθέσεις
  • Κίνα
  • Ευρώπη: Μετανάστευση, ανάπτυξη, μεταρρύθμιση, όραμα, ενότητα.
  • Μέση Ανατολή
  • Ρωσία
  • Το πολιτικό τοπίο στις ΗΠΑ: Οικονομία-Ανάπτυξη-Χρέος-Μεταρρύθμιση
  • Ασφάλεια του Κυβερνοχώρου
  • Γεωπολιτική για την Ενέργεια και τις τιμές των πρώτων υλών
  • Το Πρεκαριάτο και η Μεσαία Τάξη
  • Τεχνολογικές εξελίξεις

Για να καταλάβουμε το τι ετοιμάζεται για το μέλλον, ας δούμε τι συζητήθηκε πέρυσι, στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 11 και 14 Ιουνίου στο Telfs-Buchen της Aυστρίας.

  • Τεχνητή νοημοσύνη
  • Ασφάλεια του κυβερνοχώρου
  • Απειλές από χημικά όπλα
  • Τρέχοντα οικονομικά ζητήματα
  • Eυρωπαϊκή στρατηγική
  • Παγκοσμιοποίηση
  • Ελλάδα
  • Iράν
  • Mέση Ανατολή
  • NATO
  • Ρωσία
  • Tρομοκρατία
  • Ηνωμένο Βασίλειο
  • ΗΠΑ
  • Αμερικανικές εκλογές

Πρώτη παρατήρηση. Το φλέγον Ελληνικό ζήτημα το οποίο θα κατέστρεφε υποτίθεται την παγκόσμια οικονομία απουσιάζει από την φετινή συζήτηση. Ίσως γιατί η αριστεροδεξιά κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έδωσε όσα είχε να δώσει, και ο προαλειφομενος για διάδοχός της Κυριάκος Μητσοτάκης, θα παρευρίσκεται στην φετινή σύσκεψη για να πάρει τις οδηγίες του.

Δεύτερη παρατήρηση. Δεν γίνεται αναφορά σε «Πρόσφυγες» ή προσφυγικό ζήτημα,  αλλά σε Μετανάστευση. Οι Παγκοσμιοποιητές είναι σαφείς και ειλικρινείς.

Τρίτον, οι Παγκοσμιοποιητές έχουν εμμονή με το διαδίκτυο. Με τον έλεγχο της «ασφάλειας» δηλαδή τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου στο όνομα της μάχης κατά της «τρομοκρατίας», της «παιδοφιλίας» και του «bullying», του «ρατσισμού», κ.λ.π.

Τέταρτη παρατήρηση. Οι Παγκοσμιοποιητές θεωρούν μόνιμο πρόβλημά τους την Ρωσία. Βλέπουν σε αυτήν στοιχεία, τα οποία δεν μπορούν να ελέγξουν και αυτό τους ανησυχεί. Αλλά γιατί το ενδιαφέρον πέρυσι και φέτος; Τόσον οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία έχουν κοινό στόχο την δημιουργία του νέου γεωπολιτικού και οικονομικού χώρου της Ευρασίας. Το παιχνίδι λοιπόν παίζεται στο αν θα πάρουν το πάνω χέρι οι Ρώσοι ή οι ΗΠΑ. Όσο για μας τους Έλληνες, έχει ενδιαφέρον αν θα μπορέσουμε να τοποθετηθούμε πολιτικά τόσο καίρια όσο είμαστε τοποθετημένοι γεωγραφικά. Με τους Τσίπρα-Μητσοτάκη και λοιπούς, ξέρουν ότι η Ελλάδα θα παραμένει προσδεδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ. Πώς θα μπορούσαν όμως να λειτουργήσουν απρόβλεπτες δυνάμεις σε Ελλάδα και Ρωσία;

Το Πρεκαριάτο

Τι είναι όμως το  «πρεκαριάτο» με το οποίο θα ασχοληθεί η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ φέτος; Είναι ένας όρος που διαδόθηκε από τον Βρετανό οικονομολόγο Guy Standing, και προέρχεται από την αγγλική λέξη precarious, που σημαίνει επισφαλής. Με αυτόν περιγράφεται μια ολοένα διευρυνόμενη κατηγορία ανθρώπων που αισθάνονται ανασφαλείς στις θέσεις εργασίας τους, μέσα στις κοινότητές τους, και στην ζωή γενικά.

Στην κοινωνιολογία και την οικονομία, το Πρεκαριάτο είναι μια κοινωνική τάξη που σχηματίζεται από τους ανθρώπους που υποφέρουν από επισφάλεια, μια κατάσταση της ύπαρξης χωρίς την φυσιολογική προβλεψιμότητα και ασφάλεια για την οποία είναι εκπαιδευμένος ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Αυτές επηρεάζουν την υλική αλλά και την  ψυχολογική ευημερία του ανθρώπου.

Σε αντίθεση με την τάξη του προλεταριάτου, δηλαδή  των βιομηχανικών εργατών που κατασκευάστηκαν με την Βιομηχανική Επανάσταση, και ήσαν οι άνθρωποι που δεν διέθεταν τα δικά τους μέσα παραγωγής για να επιβιώσουν, και ως εκ τούτου πωλούσαν την εργασία τους για να ζήσουν, γίνονταν δηλαδή εθελούσια σκλάβοι, τα μέλη του Πρεκαριάτου συμμετέχουν μόνο εν μέρει στην εργασία. Για να γίνουν αποδεκτοί στην κοινωνία και το κράτος, πρέπει να αναλάβουν εκτεταμένη «άμισθη δραστηριότητα» που είναι απαραίτητη για να μπορούν να διατηρούν την πρόσβαση στις θέσεις εργασίας. Το Πρεκαριάτο ζει σε κατάσταση έλλειψης ασφάλειας της απασχόλησης, ακόμη και διαλείπουσας απασχόλησης ή υποαπασχόλησης. Ως εκ τούτου η ίδια η ύπαρξή του είναι επισφαλής.

Η κοινωνική ομάδα του Πρεκαριάτου είναι γέννημα  της κυριαρχίας του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, χαρακτηριστικά στοιχεία του οποίου αποτελούν η αέναη μερική απασχόληση, οι προσωρινές εργασίες των αλλοδαπών εργαζομένων, οι εργαζόμενοι-υπηρέτες, η γκρίζα αγορά, η έλλειψη μετρητών. Είναι ακόμη ο εργαζόμενος εξ αποστάσεως και δια της τεχνολογίας, του οποίου το έργο είναι αποσπασματικό, ο οποίος δεν έχει γραφείο ή χώρο εργασίας, που η δουλειά του δεν έχει αρχή και τέλος. Στοιχεία του είναι ακόμη  οι ηλικιωμένοι που αγωνίζονται να επιβιώσουν απέναντι στην σταδιακή εξάντληση των παροχών, οι εργάτες που δεν έχουν αποταμιεύσεις, η νέα γενιά εργαζομένων  για τους οποίους δεν θα είναι διαθέσιμη η σύνταξη και η συνταξιοδότηση.

Στην Ελλάδα την αρχή έκανε ο Σημίτης με τους «απασχολήσιμους». Τα stage, τα «μπλοκάκια», η «ελαστική εργασία», «η γενιά των 700 ευρώ».

Οι πολιτικοί και οι οικονομικοί παράγοντες, και οι δημοσιογράφοι και λοιποί που τους υπηρετούν, συναγελάζονται αυτό το Σαββατοκύριακο στην Δρέσδη για να σχεδιάσουν την εξάπλωση αυτής της νέας τάξης προλετάριων οι οποίοι θα θρέψουν το Σύστημά τους για τα επόμενα χρόνια, όπως οι βιομηχανικοί εργάτες πριν από αυτούς. Αυτό που θα τους απασχολήσει όμως είναι και η χειραγώγηση αυτής της μάζας που δημιουργείται υπό τον φόβο μιας πιθανής αντίδρασης την οποία θα επιχειρήσουν να καταπνίξουν. Για να διαβλέπουν πρόβλημα, θα υπάρχει φόβος, θα υπάρχει επομένως και λύση.

Ε.Δ.-Π.

Πηγή

Advertisements