Έχασε ή κέρδισε η Ουάσιγκτον από την αποχώρηση της Βρετανίας;

https://i2.wp.com/cdn5.img.sputniknews.com/images/103589/12/1035891201.jpg

Το Σαββατοκύριακο οι New York Times ανέφεραν ότι ο David E. Sanger εισηγήθηκε ότι οι ΗΠΑ πρόκειται να χάσουν την επιρροή τους στην ΕΕ μετά από την απόφαση του ΗΒ να φύγει από την ΕΕ. Στην πραγματικότητα, αναλυτές μιλώντας στη ρωσική εφημερίδα Svobodnaya Pressa δήλωσαν ότι τα πράγματα είναι ελαφρώς διαφορετικά.

Στο άρθρο του στους NYT ο Sanger τόνισε, ότι η Βρετανία υπηρετούσε πάντα ως αξιόπιστος συνέταιρος για τις ΗΠΑ σε πεδία όπως η ασφάλεια, οι μυστικές υπηρεσίες και το εμπόριο. «Λίγες χώρες ήταν τόσο πρόθυμες για να επηρεάσουν το αποτέλεσμα στις συζητήσεις της Ευρώπης με τρόπο που να ωφελεί τις ΗΠΑ,» έγραψε.

«Τώρα που η αθόρυβη διπλωματική υπεροχή – περαμβανομένης και της μετρίασης των ευρωπαϊκών απαιτήσεων για το εμπόριο και ο εκβιασμός των χωρών να συνεισφέρουν περισσότερα στις στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ – ξαφνικά ελαχιστοποιείται,» πρόσθεσε μελαγχογλικά ο δημοσιογράφος.

Μιλώντας στην εφημερίδα, αναλυτές από τις ΗΠΑ παραπονέθηκαν πικρά ότι το Brexit ήλθε σε μια πολύ άβολη στιγμή για τη Δύση, ενώ η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της βρίσκονται εν μέσω μιας συζήτησης για το πώς θα αντιμετωπίσουν «μια ρεβασιστική Ρωσία,» και πως θα  «αναζοωγονήσουν το NATO,» να συμφωνήσουν για την TTIP για το εμπόριο, και να «εργαστούν για έναν διπλωματικό διακανονισμό στη Συρία που θα μετριάσει την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη.»

«Τώρα, με την έξοδο της Βρετανίας… οτιδήποτε πέρασε ως μακροπρόθεσμα σχέδια – μια ΕΕ που σταδιακά παίρνει μεγαλύτερο ρόλο στην περιοχή και τη Μ. Ανατολή καθώς η Αμερική αφιερώνει περισσότερη προσοχή στην Ασία – βρίσκεται σε κίνδυνο, » προειδοποίησε ο Sanger.

Παρομοίως, επειδή δεν υπάρχει άλλη χώρα μέσα στην ΕΕ ικανή να πάρει τη θέση του ΗΒ για να υπηρετεί ως μέσω επιρροής των ΗΠΑ πάνω στην ΕΕ, η Ουάσιγκτον αναγκάζεται να σκεφτεί μια νέα στρατηγική και να επαναξιολογήσει τη σχέση της με την ΕΕ.

Ερωτούμενος να σχολιάσει την ανάλυση των New York Times, ο καθηγητής της πολιτικής επιστήμης του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας Sergei Chernyakhovsky είπτε  στη δικτυακή ρωσική εφημερίδα Svobodnaya Pressa ότι «στην πραγματικότητα, η εικόνα είναι λίγο πιο ασαφής.»

«Από τη μια μεριά, οι ΗΠΑ μπορεί να θεωρούν ότι έχασαν την επιρροή τους πάνω στην ΕΕ,» είπε ο καθηγητής. «Από την άλλη, μπορεί να ειπωθεί όχι με λιγότερη βεβαιότητα ότι έχουν κερδίσει» από την εξέλιξη αυτή.

Αυτό, παρατήρησε ο Chernyakhovsky, καταλήγει στο γεγονός ότι «η δημιουργία χάους έως έναν βαθμό στην Ευρώπη και η παρεμπόδιση του ενδεχομένου να γίνει η ΕΕ ένα ανεξάρτητο κέντρο ισχύος, είναι βέβαια προς το συμφέρον του αμερικανικού κατεστημένου. Ως αποτέλεσμα [του δημοψηφίσματος], σήμερα όλοι υποφέρουν από μια αίσθηση σύγχυσης. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες σε πλανητικό επίπεδο.»

Ακόμη και όσο αφορά τις ευρωπαϊκές χώρες, παρατήρησε ο καθηγητής, «θα ήταν ξεκάθαρα εικασία να προσπαθήσει κανείς να αναλύσει την κατάσταση και να εκτιμήσει αν θα δώσει μια πρόσθετη ορμή στη διαδικασία διάλυσης στην Ευρώπη, ή το αντίθετο, αν θα αναγκάσει λόγο φόβου τις ευρωπαϊκές [αφρόκρεμες] να ενωθούν. Προς το παρόν, όλες αυτές οι αξιολογήσεις είναι απλές υποθέσεις που δεν υποστηρίζονται από υπολογισμούς που έχουν έννοια. Είναι απαραίτητο να περιμένουμε και να παρακολουθήσουμε προσεκτικά για τις πρώτες συνέπειες του γεγονότος.»

Όσο για τη χώρα στο κέντρο της κρίσης – το Ηνωμένο Βασίλειο – ο Chernyakhovsky εισηγήθηκε ότι οι προβλέψεις της καταστροφής για τον άμεσο χαμό της χώρας είναι επίσης πρώιμες. Στην πραγματικότητα, «δεν θα  μπορούσε να αποκλείσει την πιθανότητα η Βρετανία να ωφεληθεί από την απόφαση. Δεν είναι μυστικό ότι τα τελευταία χρόνια η χώρα αισθάνονταν να δεσμεύεται οικονομικά από τις πολιτικές που σχεδιάζονταν στις Βρυξέλλες.»

«Αλλά υπάρχει και ένα άλλο σημείο που πρέπει να τονιστεί: Το μοντέλο της ολοκλήρωσης από το οποίο απαλλάσσονται τώρα οι Βρετανοί ήταν και αφελές και εσφαλμένο από την αρχή. Πρώτον, διότι οι αποφάσεις δεν παίρνονται από τους αντιπροσώπους των διαφόρων πολιτικών δυνάμεων, αλλά από μια απρόσωπη γραφειοκρατία, που ήλθε να κυβερνήσει την ΕΕ και δεν αντλεί την υποστήριξή του ούτε από κόμματα ούτε από τον λαό, αλλά από καθαρά γραφειοκρατικά σχέδια.»

«Πρέπει να τονιστεί,» είπε ο Chernyakhovsky, «ότι αυτό το φαινόμενο, που αποκαλείται ‘διοικητισμός’ (‘managerism’) — όταν άνθρωποι που είναι ανίκανοι να διοικήσουν (δηλαδή, να γίνουν διευθυντές πάνω σε οτιδήποτε και σε οποιονδήποτε χωρίς να καταλαβαίνουν τίποτε) – έχει γίνει της μόδας,» και όχι μόνο στην ΕΕ.

Τελικά, ο πανεπιστημιακός παρατήρησε «η ΕΕ έχει αποδείξει ότι οι καρποί αυτού του ‘διοικητισμού’ είναι η καταστροφή των εθνικών οικονομιών των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών, ειδικά αναγκάζοντάς τες να εγκαταλείψουν την παραδοσιακή τους οικονομική δραστηριότητα και την παραγωγή… Τέτοια σχέδια εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα, όπου η ΕΕ πρώτα σκότωσε την εθνική βιομηχανία, ‘αφειδώς’ παρέχοντας στη χώρα πιστώσεις και μετά άρχισε να τις ζητά πίσω και με πολύ, πολύ βαρύ τόκο.»

«Επιπλέον, το μοντέλο των Βρυξελλών, με την πολιτική της μετατροπής των εθνών και των πολιτισμών σε κιμά… έχει οφθαλμοφανώς οδηγήσει στην απώλεια της καθημερινής πολιτιστικής άνεσης για την πλειοψηφία των Ευρωπαίων, που στην πλειοψηφία τους αρχίζουν να χάνουν τις ίδιες τους τις χώρες μέσω της ορμητικής ροής των μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Γνωρίζουμε ότι όταν τα εθνικά και πολιτιστικά στοιχεία άλλων πολιτισμών και παραδόσεων φτάνει το 20% του πληθυσμού μιας χώρας, αρχίζει να δημιουργεί κοινωνικές εντάσεις. Εν τω μεταξύ, μεταξύ των χωρών της ΕΕ, η τάση να φτάσουν αυτό το σημείο του 20% είναι πολύ έντονη σε μερικές χώρες.»

Από την πλευρά του ο Nikolai Burlyaev, πρόεδρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινίας Zolotoi Vityaz των Σλαβικών και Ορθοδόξων Λαών, σημείωσε πως ό,τι και να συμβεί, όσον αφορά τη Ρωσία, είναι αναγκαίο να παραμείνουμε ψύχραιμοι.

«Εδώ, νομίζω, η φράση ότι ‘η σωτηρία αυτών που πνίγονται εξαρτάται από τον πνιγμό των ιδίων’ ταιριάζει τέλεια,» πρότεινε ο καλλιτέχνης. «Θα πρέπει να ασχοληθούμε με τα δικά μας τα προβλήματα και όχι να κουνάμε το δάκτυλο στη Δύση, αλλά να σκεφτούμε σε τι θα πρέπει να επικεντρωθεί η Ρωσία, όπως είπε ο Petr Stolypin στη δική του την εποχή. Εν τω μεταξύ, η Ευρώπη, πρέπει να λύσει τα δικά της προβλήματα. Όλοι οι υπερεθνικοί σχηματισμοί, είτε οικοδομούνται κάτω από την αμερικανική σημαία, είτε μια πανευρωπαϊκή – όλα αυτά θα διαλυθούν αργά ή γρήγορα. »

Πηγή

 

Advertisements