Οι υπέρμαχοι της παγκοσμιοποίησης υπονομεύουν το Brexit

https://i2.wp.com/www.thenewamerican.com/media/k2/items/cache/5137977bc1510d7cd859ceabb5b1ed9f_M.jpg

Η ψήφος υπέρ του Brexit στις 23 Ιουνίου σημαίνει ότι η Βρετανία θα βγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σωστά; Για αυτό δεν έγινε [το δημοψήφισμα]; Όχι ακριβώς, σύμφωνα με μια όλο και πιο έντονη χορωδία από φωνές που επιμένουν ότι το «Όχι» δεν σημαίνει όχι, το «Έξω» δεν σημαίνει έξω, το «Φεύγω» δεν σημαίνει φεύγω, το «Μη αναστρέψιμο» δεν σημαίνει μη αναστρέψιμο, κλπ.

Ναι, είναι αλήθεια ότι η «Παραμονή» έχασε και η «Έξοδος» κέρδισε. Και, ναι, είναι αλήθεια ότι ο υποστηρικτής υπέρ της Παραμονής Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον μόλις δύο ημέρες πριν το δημοψήφισμα για το Brexit, έβαλε μπροστά την απέλπιδα, κεραυνοβόλα επίθεση “Έργο Φόβος (Project Fear) εκλιπαρώντας τους Βρετανούς ψηφοφόρους να μην κάνουν το «μη αναστρέψιμο» βήμα της επίδοσης στις Βρυξέλλες των χαρτιών του διαζυγίου. Ο Κάμερον παρακάλεσε τους πιο ηλικιωμένους ψηφοφόρους να αντισταθούν στο «φεύγω από την Ευρώπη» (λες και η πολιτική ΕΕ των δεκαετιών είναι συνώνυμη με την αιώνων ιστορική, πολιτιστική και γεωγραφική Ευρώπη) και τους προέτρεψε:  “Να σκεφθείτε τις ελπίδες και τα όνειρα των παιδιών σας και των εγγονών σας.”

«Και θυμηθείτε» προειδοποίησε, «δεν μπορούν να αλλάξουν την απόφαση που παίρνουμε. Αν ψηφίσουμε έξω, τότε πάει και τελείωσε. Είναι μη αναστρέψιμο. Θα φύγουμε από την Ευρώπη για πάντα. Και η επόμενη γενιά θα πρέπει να ζήσει με τις συνέπειες πολύ περισσότερο από ό,τι εμείς.»

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επίσης επανέλαβε αυτό το μήνυμα περί «μη αναστρέψιμου», αφού συναντήθηκε με τον Κάμερον στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες στις 28 Ιουνίου, την Τρίτη πριν το δημοψήφισμα για το Brexit. «Δεν βλέπω καμία πιθανότητα να το αντιστρέψουμε. Θα πρέπει να παραδεχθούμε αυτήν την πραγματικότητα.» είπε στους δημοσιογράφους.

Εντούτοις, καθώς η Μέρκελ και ο Κάμερον και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ντόναλτ Τούσκ συνεχίζουν να ηχούν το θέμα «μη αναστρέψιμο/μόνιμο/για πάντα» (προφανώς σε μια απελπισμένη προσπάθεια να κατευνάσουν την “επίδραση ντόμινο από δημοψηφίσματα εξόδου από άλλες χώρες μέλη), άλλες φωνές που ανήκουν στην ίδια πλευρά της Παραμονής υπονοούν – και μερικές προτείνουν – το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου απλώς να αγνοήσει και να αψηφήσει το δημοψήφισμα για το Brexit και να ψηφίσουν υπέρ της παραμονής στην ΕΕ. Άλλοι κριτικοί του Brexit προτείνουν το Η.Β. να διεξάγει και δεύτερο Μέσα/Έξω δημοψήφισμα, χρησιμοποιώντας το πλεονέκτημα που έχει κερδίσει με την ψήφο για το Brexit για να εξασφαλίσει παραχωρήσεις, ειδικά σε θέματα αγκάθι όπως ο έλεγχος των συνόρων και η μετανάστευση, η εξωτερική/στρατιωτική πολιτική της ΕΕ, η δικαστική εξουσία της ΕΕ, η φορολογία, η νομισματική πολιτική και οι δαπάνες.

Οι «Παραμένοντες» έχουν ένα νομικό, τεχνικό επιχείρημα υπέρ τους: Το δημοψήφισμα για το Brexit ήταν νομικά μια μη δεσμευτική αλλά «συμβουλευτική» ψήφος, παρά τον εκφοβισμό, τον εξαναγκασμό και τους ισχυρισμούς περί μη αναστρεψιμότητας από τον Κάμερον και την παρέα του κατά την εκστρατεία. Νομικά, το Κοινοβούλιο (το οποίο ήταν έντονα υπέρ της πλευράς της Παραμονής) μπορεί να αγνοήσει τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος. Το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι: Υπάρχουν αρκετοί Παραμένοντες στο Συντηρητικό και Εργατικό Κόμμα που είναι διατεθειμένοι να αψηφήσουν τη λαϊκή εντολή που σηματοδότησε η ψήφος υπέρ του Brexit και να διακινδυνεύσουν την αρνητική πολιτική αντίδραση;

Οι Παραμένοντες πολιτικοί του ΗΒ, μαζί με τους συμμάχους τους στις Μεγάλες Εταιρείες και στις Μεγάλες Τράπεζες (καθώς και τον βρετανικό και παγκόσμιο τύπο), εργάζονται πάνω σ’ αυτό. Το “Έργο Φόβος 2 (Project Fear II)” είναι σε πλήρη λειτουργική φάση, σφυροκοπώντας τους βρετανούς ψηφοφόρους με έναν συνεχή καταιγισμό από ιστορίες μιας επικείμενης καταστροφής της αγοράς, καταστροφής των τραπεζών, καταστροφής των ακινήτων, καταστροφής της εθνικής ασφάλειας – όλα σε μια ένθερμη προσπάθεια να διασπείρουν αρκετό πανικό για να οδηγήσουν σε άτακτη φυγή τους ψηφοφόρους και να αποδεχθούν την επανάληψη της ψηφοφορίας.

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της εκστρατείας προπαγάνδας είναι η δημοσίευση ιστοριών απογοήτευσης από την ψήφο για το Brexit και σχόλια από ψηφοφόρους που ψήφισαν υπέρ της Εξόδου, δηλώνοντας ουσιαστικά «Δεν ήξερα ότι θα έχει αυτές τις τρομακτικές επιπτώσεις. Ίσως δεν το σκεφτήκαμε αρκετά καλά. Ίσως χρειαζόμαστε άλλη μια ψηφοφορία.”

Ορίστε μερικοί από τους πολιτικούς που καλλιεργούν το έδαφος για μια επανάληψη της ψηφοφορίας για το Brexit:

Πρώην Πρωθυπουργός του Εργατικού Κόμματος Τόνι Μπλαιρ — Σε μια εκτενή τηλεοπτική του συνέντευξη με τον Άντριου Νήλ στο BBC, ο Μπλαιρ, ένας λυσσασμένος υπέρμαχος της παγκοσμιοποίησης και υπέρ της ΕΕ, ανέλυσε λεπτομερώς τα επιχειρήματά του περί καταστροφής. Όταν τον ρώτησε ο Νηλ σχετικά με μια δεύτερη ψηφοφορία για το Brexit, ο Μπλαιρ είπε “Γιατί να αποκλείσουμε τίποτα.”

Ο Γραμματέας Υγείας Τζέρεμι Χαντ — Μέλος του Συντηρητικού Κόμματος του Κάμερον και Βουλευτής, ο Χαντ ήταν ένας από τους πρώτους πολιτικούς που πρότεινε περαιτέρω διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και μια δεύτερη ψηφοφορία για το Brexit. Ο Χαντ λέει  ότι αφού ο Κάμερον παραιτηθεί τον Οκτώβριο και επιλεγεί ένας νέος πρωθυπουργός, η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να διαπραγματευτεί μια συμφωνία με τις Βρυξέλλες, η οποία μετά θα «τεθεί στους Βρετανούς.»

Ο Τιμ Φάρον, Αρχηγός των Φιλελευθέρων Δημοκρατών Δύο ημέρες μετά το δημοψήφισμα για το Brexit, ο Φάρον ανακοίνωσε ότι το κόμμα του θα ακολουθήσει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές μια στρατηγική εκτροπής του Brexit και διατήρησης της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Γιαροσλάβ Καζίνσκ, πρώην Πολωνός Πρωθυπουργός Ο Kaczynski, ο ισχυρός αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος της Πολωνίας «Νόμος και Δικαιοσύνη» περιέγραψε το Brexit ως “πολύ κακό” και ζήτησε για μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ και ένα δεύτερο δημοψήφισμα για το Brexit στο ΗΒ.

Ο Σορίν Μόισα, Ευρωβουλευτής Σε ένα άρθρο για το EurActive.com με τίτλο “Γιατί το Brexit δεν θα συμβεί” ο Μόισα, ένα ρουμανικό μέλος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, γράφει ότι “η δημόσια γνώμη θα ξυπνήσει με την αλήθεια για το Brexit” και ότι κάποιος συνασπισμός από Εργατικούς και Συντηρητικούς πολιτικούς θα «επιβάλουν ένα νέο δημοψήφισμα.» «Η νέα ψήφος θα είναι η πραγματική επιλογή» ισχυρίζεται, «που θα στηρίζεται στη γνήσια κοινωνική κατανόηση για το διακύβευμα και είναι πολύ πιθανό ότι θα απορρίψει το Brexit με δυνατή πλειοψηφία. Σταματώντας τις διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία Εξόδου πρέπει τότε να κλείσει το θέμα μια και καλή. Μια τεράστια άσκηση κοινωνικής μάθησης θα έχει λάβει χώρα τόσο για το ΗΒ όσο και για την Ευρώπη. Πρόκειται να γίνει μάθημα για τους λαϊκιστές κάθε πίστης.”

Ο Φίλιπ Στήβενς, αρθρογράφος για τους Financial Times Γράφοντας ένα άρθρο για τους υπέρ της ΕΕ Financial Times (από παλιά θεωρούμενους ως το κυρίως φερέφωνο στο ΗΒ των υπέρμαχων της παγκοσμιοποίησης στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ), με τίτλο  “Μπορεί το Brexit να εμποδιστεί; Τα πάντα είναι πιθανά” ο  Στήβενς αναφέρει με λεπτομέρεια επιχειρήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εμποδιστεί η έξοδος του ΗΒ από την ΕΕ. Καταλήγει στο άρθρο του ως εξής:

«Έτσι λοιπόν οι υπέρ της Ευρώπης θα εγκαταλείψουν; Όχι. Όσο η βρετανική κυβέρνηση δεν ενεργοποιεί το Άρθρο 50, η Βρετανία παραμένει μέλος της ΕΕ. Οι πολιτικές δυνάμεις που απελευθερώθηκαν από αυτό το δημοψήφισμα είναι πρωτοφανείς και απρόβλεπτες. Δεν είναι παράλογο να φανταστούμε ότι στα επόμενα δύο περίπου χρόνια θα δούμε την απόλυτη μετάπλαση της πολιτικής της χώρας, πολύ πιθανόν με τη δημιουργία ενός νέου, κεντρώου, υπέρ της ΕΕ κόμματος. Έτσι, αυτοί που θέλουν οι Βρετανία να μείνει κοντά στην Ευρώπη μπορούν να σκεφτούν το αδιανόητο και να το μετατρέψουν σε διανοητό.»

Κάνοντας το αδιανόητο διανοητό (και πραγματοποιήσιμο) είναι ο προφανής σκοπός πίσω από την αναβλητική προσέγγιση του Κάμερον ως προς την  ενεργοποίηση του Άθρου 50 της Συνθήκης της Λισσαβώνας, που θα έθετε σε κίνηση τη διετή διαδικασία εξόδου. Καθυστερώντας τη διαδικασία, πρόσθεσε στην αβεβαιότητα και δεδομένων των πολιτικών, των κεντρο-τραπεζιτών, των μυημένων στην εμπορική τραπεζική και του υπέρ της ΕΕ λόμπυ, ο χρόνος και ο χώρος για κινήσεις ελιγμού που απαιτούνται για να δημιουργήσουν αναταραχή και άγχος για το Brexit και τύψεις για το Brexit στα επίπεδα που χρειάζεται για να γίνουν  πολιτικά πραγματοποιήσιμες οι τυχόν επίσημες προτάσεις για ένα δεύτερο δημοψήφισμα.

Εντούτοις, αντίθετα με το παραπάνω σχέδιο είναι τα ίδια μεγαλεπίβολα σχέδια των Ευρωκρατών για ένα υπερβολικά επεκτεινόμενο υπερκράτος της ΕΕ, του οποίου οι λεπτομέρειες έχουν  ήδη αρχίσει να διαρρέουν τις τελευταίες δύο μέρες. Καθώς οι Βρετανοί ψηφοφόροι αντιλαμβάνονται αυτή τη συγκεντρωμένη αρπαγή της εξουσίας, θα είναι όλο και περισσότερο δύσκολο για τους μηχανορράφους της ΕΕ να ξεπεράσουν τις εύλογες ανησυχίες για τα Οργουελιανά χαρακτηριστικά αυτού του υπερκράτους του Μπιγκ Μπράδερ.

William F. Jasper

Πηγή

 

Advertisements