Τι είναι ο Φετουλάχ Γκιουλέν;

https://i0.wp.com/journal-neo.org/wp-content/uploads/2016/07/e12973fdfec-300x156.jpg

Από την απόπειρα του πραξικοπήματος στην Τουρκία στις 15 Ιουλίου, έχουν υπάρξει πολλές εικασίες στα δυτικά μέσα ενημέρωσης ότι [το πραξικόπημα] οργανώθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Ρεζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως πρόφαση για να επιβάλει [στη χώρα] κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και να φυλακίσει την αντιπολίτευση. Στο σημείο αυτό υπάρχουν στοιχεία ακόμη ότι δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Μάλλον, όπως έγραψα όταν ήταν σαφές ότι το πραξικόπημα κατέρρεε, ήταν ένα πραξικόπημα που υποκινήθηκε από τη CIA που ενεργούσε μέσω του πρωτεύοντος περιουσιακού της στοιχείου (primary asset) εντός της Τουρκίας, τα δίκτυα του Τούρκου φυγά Φετουλάχ Γκιουλέν.

Όταν εξετάζουμε πιο προσεκτικά «τι» είναι ο Φετουλάχ Γκιουλέν, είναι πολύ διαφορετικός από την εικόνα του παπού των 75 ετών, του γλυκομίλητου μετριοπαθούς Ισλαμιστή, λογίου και Ιμάμη. Τα δίκτυά του έχουν χαρακτηριστεί τα πιο επικίνδυνα στη Γερμανία από ειδικούς στο Ισλάμ και έχουν απαγορευτεί σε πολλές χώρες της Κεντρικής Ασίας και τώρα επίσης και στην Τουρκία. Αυτό που γίνεται σαφές είναι ότι το αποτυχημένο πραξικόπημα ήταν στην πραγματικότητα μια προπόνηση, μια πρόβα από αυτούς που ελέγχουν στον Γκιουλέν στο Λάνκλεϊ για να δουν πως θα αντιδρούσε ο Ερντογά, για να υπολογίσουν και να ετοιμάσουν μια πιο σοβαρή προσπάθεια στο μέλλον. Η Ουάσιγκτον δεν ήταν καθόλου ικανοποιημένη από την εξωτερική πολιτική του Ερντογάν που στράφηκε στη συμφιλίωση με τη Ρωσία και ίσως με τον Άσσαντ της Συρίας.

[Σχόλιο ΕΘ: Ανεξάρτητα από την εξήγηση που δίδει ο αρθρογράφος για το πραξικόπημα, το άρθρο παρέχει συγκλονιστικές πληροφορίες για την υπόσταση του Φετουλάχ Γκιουλέν παρακάτω ως «περιουσιακού στοιχείου» της CIA.]

Το ερώτημα δεν είναι «ποιος» είναι ο Φετουλάχ Γκιουλέν αλλά «τι» είναι. Είναι το εκτενέστερο και πιο περίπλοκο δίκτυο παρένθετου πολέμου που δημιουργήθηκε ποτέ από τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών, καλύπτοντας αμέτρητες χώρες περιλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Γερμανίας, καθώς επίσης και τις ιστορικές πρώην τουκρικές (τουρανικές) περιοχές της Κεντρικής Ασίας από την Τουρκία μέχρι τους Ουϊγούρους της πλούσιας σε πετρέλαιο Αυτόνομης Επαρχίας της Xinjiang της Κίνας.  

Ο ιστός της αράχνης του Φετουλάχ Γκιουλέν

Το κατωτέρω δανείζεται από έρευνα για το βιβλίο μου «Ο χαμένος ηγεμών: Αυτούς που οι θεοί θέλουν να καταστρέψουν (The Lost Hegemon: Whom the gods would destroy). Ξεκινώ με μια φράση από μια ομιλία προς τους οπαδούς του όταν ήταν ακόμη στην Τουρκία τη δεκαετία του 1990:

«Πρέπει να κινείστε στις αρτηρίες του συστήματος χωρίς να αντιλαμβάνεται κανείς την παρουσία σας μέχρι να φτάσετε σε όλα τα κέντρα εξουσίας… Πρέπει να περιμένετε τη στιγμή που θα είστε πλήρεις και οι συνθήκες θα είναι ώριμες, μέχρι να σηκώσουμε στους ώμους μας όλον τον κόσμο και να τον μεταφέρουμε… Πρέπει να περιμένετε μέχρι τη στιγμή που θα έχετε όλη την κρατική δύναμη… στην Τουρκία… Μέχρι τότε, οποιοδήποτε βήμα θα είναι βεβιασμένο – σαν να σπάτε ένα αυγό χωρίς να περιμένετε τις πλήρεις τις σαράντα ημέρες για να εκκολαφθεί.»

—Ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν, σε μια θρησκευτική τελετή προς  τους οπαδούς του στην Τουρκία.

Καθώς εξαπέλυε τους Άραβες Μουτζαχεντίν «ιερούς πολεμιστές» του Οσάμα στην Τσετσενία και στον Καύκασο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η CIA, δουλεύοντας με ένα δίκτυο από τους αυτοαποκαλούμενους «νέο-συντηρητικούς» στην Ουάσιγκτον, άρχισε να φτιάχνει το πιο φιλόδοξο έργο της σχετικά με το πολιτικό Ισλάμ.

Ονομάστηκε το Κίνημα Φετουλάχ Γκιουλέν, επίσης γνωστό στα τουρκικά ως Cemaat, η «Η Κοινωνία», επικεντρωμένο στο Hizmet, ή αυτό που όριζαν ως «το καθήκον υπηρεσίας» προς την Ισλαμική κοινότητα.

Περιέργως, το Τουρκικό κίνημα είχε έδρα το Saylorsburg της Πενσυλβάνιας των ΗΠΑ. Εκεί η κεντρική του μορφή ο μοναχικός Φετουλάχ Γκιουλέν, φημολογείται ότι ήταν απασχολημένος χτίζοντας ένα παγκόσμιο δίκτυο Ισλαμικών σχολείων, επιχειρήσεων και ιδρυμάτων, όλα με μη ανιχνεύσιμα χρήματα. Το Κίνημα Γκιουλέν ή Cemaat δεν έχει διεύθυνση ή ταχυδρομική θυρίδα, ούτε είναι επίσημα εγγεγραμμένο ως οργανισμός, ούτε έχει τραπεζικό λογαριασμό, τίποτα. Οι οπαδοί του ποτέ δεν έκαναν διαδηλώσεις για τη Σαρία η την Τζιχάντ – οι δραστηριότητές τους τους ήταν όλες κρυμμένες από την κοινή θέα.

Το 2008, δικαστικά έγγραφα της Κυβέρνησης των ΗΠΑ εκτιμούσαν την παγκόσμια αξία της αυτοκρατορίας του Γκιουλέν μεταξύ 25 και 50 δισεκατομμύρια δολάρια. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πόσο μεγάλη, καθώς δεν υπάρχουν ανεξάρτητες λογιστικές εκτιμήσεις. Σε μια κατάθεση σε δικαστήριο των ΗΠΑ κατά την ακρόαση της αίτησης του Γκιουλέν για ειδική Πράσινη Κάρτα για μόνιμος κάτοικος των ΗΠΑ, ένας πιστός στη Cemaat δημοσιογράφος περιέγραψε την ονομαστική έκταση της αυτοκρατορίας του Γκιουλέν:

Τα έργα τα χρηματοδοτούμενα από τους πιστούς που είναι εμπνευσμένοι από τον Γκιουλέν αριθμούν χιλιάδες, ξεπερνούν τα διεθνή σύνορα και … περιλαμβάνουν πάνω από 2000 σχολεία και επτά πανεπιστήμια σε περισσότερες από ενενήντα χώρες σε πέντε ηπείρους, δύο σύγχρονα νοσοκομεία, την εφημερίδα Zaman (τώρα και στην Τουρκική και στην Αγγλική έκδοση), έναν τηλεοπτικό σταθμό (Samanyolu), έναν ραδιοφωνικό σταθμό (Burc FM), την CHA (ένα μεγάλο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων), το Aksiyon (κορυφαίο εβδομαδιαίο περιοδικό ειδήσεων), εθνικά και διεθνή συνέδρια Γκιουλέν, διαθρηκευτικά δείπνα Ραμαζανιού, ταξίδια διαθρησκευτικού διαλόγου στην Τουρκία από χώρες σε όλον τον κόσμο και πολλά προγράμματα που χρηματοδοτούνται από το Ίδρυμα Δημοσιογράφων και Συγγραφέων. Επιπλέον, η ασφαλιστική εταιρεία Isik και η Bank Asya , μια Ισλαμική Τράπεζα, σχετίζονται με την κοινότητα Γκιουλέν.

Η Bank Asya συγκαταλέγεται μεταξύ των Κορυφαίων 500 Τραπεζών στον κόσμο από το περιοδικό Banker του Λονδίνου. Είχε δημιουργήσει τραπεζικές κοινοπραξίες σε όλη τη Μουσουλμανική Αφρική, από τη Σενεγάλη έως το Μαλί σε μια στρατηγική συμφωνία συνεργασίας με την εδρεύουσα στη Σενεγάλη  Tamweel Africa Holding SA της Ισλαμικής Τράπεζας Ανάπτυξης (Islamic Development Bank). Η Zaman, στην οποία ανήκει επίσης η Αγγλόγλωσση Today’s Zaman, είναι η μεγαλύτερη εφημερίδα στην Τουρκία.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, το κίνημα του Γκιουλέν είχε προκαλέσει την προσοχή και την ανησυχία μιας αντινατοϊκής εθνικιστικής πτέρυγας του τουρκικού στρατού και της κυβέρνησης της Άγκυρας.

Μετά από μια σειρά επιτυχών εκστρατειών στη δεκαετία του 1920, ο Κεμάλ Ατατούρκ ίδυση το σύγχρονο τουρκικό κράτος. Έκανε πολλές πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές μεταρρυθμίσεις που στόχευαν στον μετασχηματισμό του θρησκευτικού Οθωμανικού Χαλιφάτου σε ένα σύγχρονο, κοσμικό και δημοκρατικό έθνος-κράτος. Έχτισε χιλιάδες νεά σχολεία, έκανε την κατώτερη εκπαίδευση δωρεάν και υποχρεωτική, έδωσε στις γυναίκες ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και μείωσε τα χρέη των αγροτών.

Ο Γκιουλέν και το κίνημά του στοχεύουν στη μείωση του κοσμικού Κεμαλισμού στην Τουρκία και στην επιστροφή του Χαλιφάτου του παλιού καιρού. Σε ένα από τα γραπτά του προς τους οπαδούς του δήλωσε «Με την υπομονή μιας αράχνης απλώνουμε το δίκτυ μας μέχρι να πιαστούν οι άνθρωποι μέσα σ’ αυτό.»

Το 1998, ο Γκιουλέν αυτομόλησε στις ΗΠΑ λίγο πριν δημοσιοποιηθεί μια προδοτική ομιλία που είχε κάνει προς τους οπαδούς του σε μια ιδιωτική συνάθροιση. Είχε μαγνητοφωνηθεί να καλεί τους υποστηρικτές του να «εργαστούν υπομονετικά και να έρπουν αθόρυβα στους θεσμούς για για να καταλάβουν την εξουσία του κράτους», προδοσία σύμφωνα με το σύνταγμα του Ατατούρκ της Τουρκίας.

«Ισλαμικό Opus Dei (Έργο του Θεού)»

Το 1999, η τουρκική τηλεόραση έδειξε βίντεο με τον Γκιουλέν να κάνει κήρυγμα σε ένα πλήθος πιστών, κατά το οποίο απεκάλυψε τις φιλοδοξίες του για μια Ισλαμική Τουρκία που θα κυβερνάται από την Σαρία (Ισλαμικό νόμο), καθώς επίσης και τις συγκεκριμένες μεθόδους που θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός. Στο μυστικό κήρυγμα, ο Γκιουλέν είπε:

«Πρέπει να κινηθείτε στις αρτηρίες του συστήματος χωρίς κανείς να προσέξει την ύπαρξή σας μέχρι να φτάσετε σε όλα τα κέντρα εξουσίας… μέχρι οι συνθήκες να ωριμάσουν, αυτοί [οι πιστοί] πρέπει να συνεχίσουν με τον τρόπο αυτόν… Πρέπει να περιμένετε μέχρι τη στιγμή όταν θα είστε πλήρεις και οι συνθήκες ωριμάσουν, μέχρις ότου μπορούμε να σηκώσουμε όλον τον κόσμο στους ώμους μας και να τον μεταφέρουμε… Πρέπει να περιμένετε μέχρι τη στιγμή που θα έχετε όλη την κρατική εξουσία, μέχρι να έχετε πάρει με το μέρος σας όλη την εξουσία των συνταγματικών θεσμών στην Τουρκία… Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οποιοδήποτε βήμα θα είναι πρώιμο – σαν να σπάτε ένα αυγό χωρίς να περιμένετε ολόκληρες τις σαράντα ημέρες για να εκκολαφθεί. Θα ήταν σαν να σκοτώνατε το κοτόπουλο μέσα του… Τώρα, έχω εκφράσει τα συναισθήματά μου και στις σκέψεις μου σε όλους σας – με αυτοπεποίθηση… εμπιστευόμενος την αφοσίωση και μυστικότητά σας.»

Όταν ο Γκιουλέν δραπέτευσε στην Πενσυλβάνια, οι Τούρκοι εισαγγελείς απαίτησαν μια δεκαετή κάθειρξη εναντίον του για την «ίδρυση μιας οργάνωσης που αποσκοπούσε στην καταστροφή του κοσμικού κρατικού συστήματος και την ίδρυση ενός θεοκρατικού κράτους.»

Ο Γκιουλέν ποτέ δεν έφυγε από τις ΗΠΑ μετά από αυτό, περιέργως, παρά το γεγονός ότι τα Ισλαμικά δικαστήρια του Ερντογάν αργότερα τον απήλλαξαν το 2006 από όλες τις κατηγορίες. Η άρνησή του να επιστρέψει, ακόμη και αφού είχε απαλλαγεί από την τότε φιλική Ισλαμική κυβέρνηση του AKP του Ερντογάν, ενέτεινε την πεποίθηση μεταξύ των αντιπάλων του στην Τουρκία σχετικά με τους στενούς του δεσμούς με τη CIA.

Ο Γκιουλέν κατηγορήθηκε το 2000 από τα τότε κοσμικά τουρκικά δικαστήρια ότι είχε διαπράξει προδοσία. Ισχυριζόμενος ως ιατρικό λόγο τον διαβήτη, ο Φετουλάχ Γκιουλέν κατάφερε να δραπετεύσει σε μόνιμη εξορία στις ΗΠΑ, με τη βοήθεια κάποιων πολύ ισχυρών φίλων της CIA και του Υπουργείου Εξωτερικών [των ΗΠΑ] πριν του αποδοθεί η κατηγορία. Μερικοί υποπτεύονται ότι προειδοποιήθηκε.

Η CIA δίδει στον λύκο αμφίεση προβάτου

Αντίθετα με τους τζιχαντιστές Μουτζαχεντίν της CIA, όπως οι Hekmatyar στο Αφγανιστάν ή οι Naser Orić στη Βοσνία, η CIA αποφάσισε να δώσει στον Φετουλάχ Γκιουλέν μια ριζοσπαστικά διαφορετική εικόνα. Αντίθετα με τους τζιχαντιστές που είναι αιματοβαμμένοι, αποκεφαλίζουν και τρώνε ανθρώπινες καρδιές, ο Φετουλάχ Γκιουλέν παρουσιάστηκε στον κόσμο ως άνθρωπος της «ειρήνης, αγάπης και αδελφότητας», καταφέρνοντας ακόμη και να βγάλει φωτογραφία με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο 2ο, την οποία ο Γκιουλέν επεδείκνυε στην ιστοσελίδα του.

Μόλις βρέθηκε στις ΗΠΑ, η οργάνωση του Γκιουλέν προσέλαβε έναν από τους πιο ακριβοπληρωμένους της Ουάσιγκτον, ειδικό στη δημόσια εικόνα (public image), τον πρώην διευθυντή της [προεκλογικής] εκστρατείας του Τζώρτζ Μπους, Karen Hughes, για να διαμορφώσει την «μετριοπαθή» ισλαμική του εικόνα.

[Σχόλιο Ε.Θ.: Έτσι εξηγείται ότι κάποια ΜΜΕ στην Ελλάδα ανέφεραν την ημέρα του πραξικοπήματος ότι ο Γκιουλέν ήταν μετριοπαθής.]

Το έργο Γκιουλέν της CIA επικεντρώθηκε στη δημιουργία ενός Νέου Οθωμανικού Χαλιφάτου, που ανιχνεύει ξανά την απέραντη Ευρασιατική περιοχή των πρώην Οθωμανικών Τουρανικών Χαλιφάτων.

Όταν ο Γκιουλέν δραπέτευσε από την Τουρκία για να αποφύγει τη δίωξή του για προδοσία το 1999, επέλεξε τις ΗΠΑ. Το έκανε αυτό με τη βοήθεια της CIA. Την περίοδο εκείνη το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας της Κυβέρνησης των ΗΠΑ και το Υπουργείο Εξωτερικών αμφότερα ήταν αντίθετα προς την αίτηση του Γκιουλέν για αυτό που ονομάζονταν «βίζα κατά προτίμηση ως ένας ξένος εξαιρετικής ικανότητας στο πεδίο της εκπαίδευσης.» Παρουσίασαν επιχειρήματα που εξηγούσαν ότι ο Φετουλάχ Γκιουλέν που είχε παρατήσει στο σχολείο στην πέμπτη τάξη του Δημοτικού δεν θα έπρεπε να λάβει βίζα κατά προτίμηση. Εξήγησαν ότι το υπόβαθρό του

«… περιέχει συντριπτικά στοιχεία ότι ο ενάγων δεν είναι ειδικός στο πεδίο της εκπαίδευσης, δεν είναι εκπαιδευτικός και οπωσδήποτε δεν ανήκει σε ένα μικρό ποσοστό ειδικών στο πεδίο της εκπαίδευσης που έχουν ανέλθει στην κορυφή του πεδίου αυτού. Επιπλέον, τα καταγεγραμμένα συντριπτικά στοιχεία αναφέρουν ότι ο ενάγων είναι πρωτίστως ο ηγέτης ενός μεγάλου και με επιρροή θρησκευτικού και πολιτικού κινήματος με τεράστια εμπορική περιουσία.»

Εντούτοις, παρά τις ενστάσεις του FBI, του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, τρεις πρώην πράκτορες της CIA παρενέβησαν και κατάφεραν  να εξασφαλίσουν στον Γκιουλέν την Πράσινη Κάρτα και τη μόνιμη παραμονή του στις ΗΠΑ. Στα επιχειρήματά τους στο δικαστήριο εναντίον της βίζας, οι δικηγόροι του Υπουργείου Εξωτερικών είχαν επισημάνει ιδιαίτερα,

«Λόγω του μεγάλου ποσού των χρημάτων που χρησιμοποιεί το κίνημα του Γκιουλέν για να χρηματοδοτήσει τα έργα του [projects], υπάρχουν ισχυρισμοί ότι έχει μυστικές συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, και Τουρανικές κυβερνήσεις. Υπάρχουν υπόνοιες ότι η CIA είναι συμπαίκτης στη χρηματοδότηση αυτών των έργων.”

Οι τρεις άνθρωποι της CIA που υποστήριξαν την αίτηση για πράσινη κάρτα του Γκιουλέν το 2007 ήταν ο πρώην Πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Morton Abramowitz, ο αξιωματούχος της CIA George Fidas και ο Graham E. Fuller.

Ο George Fidas είχε εργαστεί τριανταένα χρόνια στις δοσοληψίες της CIA, μεταξύ άλλων, με τα Βαλκάνια.

Ο Morton Abramowitz, σύμφωνα με αναφορές επίσης της CIA, αν και “ανεπίσημα,” είχε ονομαστεί Πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία το 1989 από τον Πρόεδρο George H.W. Bush. Η Sibel Edmonds, πρώην μεταφράστρια Τουρκικών του FBI και «πληροφοριοδότης», αποκάλεσε τον Abramowitz, μαζί με τον Graham E. Fuller, ως μέρος μιας σκοτεινής κλίκας εντός της Κυβέρνησης των ΗΠΑ που απεκάλυψε ότι χρησιμοποιούσαν δίκτυα από την Τουρκία για να υλοποιήσουν ένα εγκληματικό πρόγραμμα «βαθέως κράτους» σε όλον τον Τουρανικό κόσμο, από την Κωνσταντινούπολη μέχρι μέσα στην Κίνα. Το δίκτυο σύμφωνα με αναφορές περιελάμβανε σημαντική ανάμιξη στη διακίνηση της ηρωΐνης από το Αφγανιστάν.

Φεύγοντας από το Υπουργείο Εξωτερικών, ο Abramowitz υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο του χρηματοδοτούμενου από το Κονγκρέσο των ΗΠΑ Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy – NED) και ήταν συνιδρυτής μαζί με τον Τζωτζ Σόρος, της Διεθνούς Ομάδας Κρίσης (International Crisis Group). Τόσο το NED όσο και η Διεθνής Ομάδα Κρίσης ήταν μπλεγμένες σε διάφορες «Χρωματιστές Επαναστάσεις» των ΗΠΑ από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης τη δεκαετία του 1990.

Ο Graham E. Fuller, ο τρίτος «φίλος» από τη CIA του Φετουλάχ Γκιουλέν, είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην καθοδήγηση των Μουτζαχεντίν και άλλων πολιτικών Ισλαμικών οργανώσεων από τη δεκαετία του 1980. Εργάστηκε 20 χρόνια ως επιχειρησιακός αξιωματούχος της CIA στην Τουρκία, στον Λίβανο, τη Σαουδική Αραβία, την Υεμένη και το Αφγανιστάν και ήταν ένας από τους πρώιμους υποστηρικτές της χρήσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και παρόμοιων Ισλαμικών οργανώσεων για την προώθηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Το 1982, ο Graham Fuller είχε διοριστεί ως Αξιωματούχος των Εθνικών Μυστικών Υπηρεσιών (National Intelligence Officer) για την Εγγύς Ανατολή και τη Νότια Ασία στη CIA, υπεύθυνος για το Αφγανιστάν, όπου είχε υπηρετήσει ως Αρχηγός Σταθμού (Station Chief) της CIA, για την Κεντρική Ασία και για την Τουρκία. Το 1986 ο Fuller έγινε Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικών Μυστικών Υπηρεσιών (National Intelligence Council) της CIA, με συνολική ευθύνη για τις στρατηγικές προβλέψεις σε εθνικό επίπεδο.

Ο Fuller, συγγραφέας του βιβλίου «Το Μέλλον του Πολιτικού Ισλάμ», ήταν επίσης σημαντική μορφή της CIA για να πειστεί η Κυβέρνηση Ρήγκαν να διαταράξει τη ζυγαριά στον οκταετή πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ χρησιμοποιώντας το Ισραήλ για να μεταβιβάσει παρανόμως όπλα στο Ιράν, σε αυτό που έγινε η Υπόθεση Ιράν-Κόντρα (Iran-Contra Affair.)

Το 1988, καθώς ο αφγανικός πόλεμος των Μουτζαχεντίν καταλάγιαζε, ο Fuller «πήρε σύνταξη» από τη CIA με βαθμό Υποδιευθυντή από το Εθνικό Συμβούλιο για τις Μυστικές Υπηρεσίες της CIA για να πάει στη RAND Corporation, προφανώς για να αποφύγει το ντρόπιασμα σχετικά με τον ρόλο του στο σκάνδαλο Ιράν-Κόντρα για τον τότε υποψήφιο πρόεδρο George H.W. Bush, πρώην προϊστάμενο του Fuller στη CIA.

Η RAND ήταν μια νεοσυντηρητική ομάδα ειδημόνων (think tank) της Ουάσιγκτον, με συνδέσεις με το Πεντάγωνο και τη CIA. Σύμφωνα με ενδείξεις, η δουλειά του Fuller στη RAND ήταν ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη της στρατηγικής της CIA όσον αφορά τη δημιουργία του Κινήματος Γκιουλέν ως γεωπολιτική δύναμη για να διεισδύσει στην πρώην Σοβιετική Κεντρική Ασία. Μεταξύ των άρθρων του στη RAND, ο Fuller έγραψε μελέτες στον Ισλαμικό Φονταμενταλισμό στην Τουρκία, το Σουδάν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και την Αλγερία, την «δυνατότητα επιβίωσης» του Ιράκ, και τη «Νέα Γεωπολιτική της Κεντρικής Ασίας» μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, όπου τα επίλεκτα στελέχη του Φετουλάχ Γκιουλέν εστάλησαν να ιδρύσουν τα σχολεία και τα κατηχητικά του Γκιουλέν.

Το 1999, ενώ ήταν στη RAND, ο Fuller συνέστησε να χρησιμοποιηθούν Μουσουλμανικές δυνάμεις για να προωθήσουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην Κεντρική Ασία εναντίον τόσο της Κίνας όσο και της Ρωσίας. Δήλωσε, «Η πολιτική του να κατευθύνουμε την εξέλιξη του Ισλάμ και να τους βοηθάμε εναντίον των αντιπάλων μας είχε θαυμάσια έκβαση στο Αφγανιστάν εναντίον των Ρώσων. Τα ίδια δόγματα μπορούν ακόμη να χρησιμοποιηθούν για να αποσταθεροποιήσουν αυτό που απομένει από τη Ρωσική ισχύ και ειδικά να αντιμετωπιστεί η κινεζική επιρροή στην Κεντρική Ασία.» Σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, ο Fuller και οι συνεργάτες του είχαν σκοπό ο άνθρωπός τους, ο Φετουλάχ Γκιουλέν, να παίξει ίσως μεγάλο ρόλο στις επιχειρήσεις τους να «αποσταθεροποιήσουν ό,τι απομένει από τη Ρωσική ισχύ και ειδικά να αντιμετωπιστεί η κινεζική επιρροή στην Κεντρική Ασία»

Άνθρωπος σταδιοδρομίας στη CIA, ο Graham E. Fuller ήταν σημαντικός υποστηρικτής του Φετουλάχ Γκιουλέν και αρχιτέκτονας της Ισλαμικής στρατηγικής της CIA από την εποχή των Μουτζαχεντίν του Αφγανιστάν.

Το 2008, μόλις έγραψε μια συστατική επιστολή προς την Κυβέρνηση των ΗΠΑ ζητώντας να δοθεί στον Γκιουλέν η ειδική βίζα παραμονής στις ΗΠΑ, ο Fuller συνέγραψε ένα  βιβλίο με τίτλο «Η Νέα Τουρκική Δημοκρατία: Η Τουρκία ως Κεντρικό Κράτος στον Μουσουλμανικό Κόσμο» (The New Turkish Republic: Turkey as a Pivotal State in the Muslim World.) Μέσα στο βιβλίο υπήρχε έπαινος προς τον Γκιουλέν και το «μετριοπαθές» Ισλαμικό Κίνημα Γκιουλέν στην Τουρκία:

«Η χαρισματική προσωπικότητα του Γκιουλέν τον καθιστά υπ’ αριθμόν ένα Ισλαμική μορφή στην Τουρκία. Το κίνημα Γκιουλέν έχει τη μεγαλύτερη και πιο ισχυρή υποδομή και τους οικονομικούς πόρους από οποιοδήποτε κίνημα στη χώρα… Το κίνημα έχει επίσης γίνει διεθνές λόγω του εκτεταμένου δικτύου σχολείων… σε περισσότερες από δώδεκα χώρες περιλαμβανομένων και των Μουσουλμανικών χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, τη Ρωσία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.»

Η CIA και ο Γκιουλέν στην Κεντρική Ασία

Κατά τη δεκαετία του 1990 η Cemaat του παγκόσμιου πολιτικού Ισλάμ του Γκιουλέν εξαπλώθηκε σε όλον τον Καύκασο και μέσα στην καρδιά της Κεντρικής Ασίας και μέχρι την Επαρχία Xinjiang στη Δυτική Κίνα, κάνοντας ακριβώς αυτό που ο Fuller είχε πει στη δήλωσή του το 1999: «Να αποσταθεροποιήσει αυτό που απομένει από τη Ρωσική ισχύ και ειδικά να αντιμετωπιστεί η κινεζική επιρροή στην Κεντρική Ασία.»

Η οργάνωση του Γκιουλέν είχε δραστηριοποιηθεί στην αποσταθεροποίηση αυτή με τη βοήθεια της CIA σχεδόν από τη στιγμή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης το1991, όταν οι ονομαστικά Μουσουλμανικές δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης της Κεντρικής Ασίας διακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από τη Μόσχα. Ο Γκιουλέν ονομάστηκε από μια έγκυρη πηγή του FBI ως «μια από τις κύριες μορφές των επιχειρήσεων της CIA στην Κεντρική Ασία και στον Καύκασο.»

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, περισσότερα από εβδομήντα πέντε σχολεία Γκιουλέν είχαν εξαπλωθεί στο Καζακστάν, το Τατζικιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν, την Κιργιζία, το Ουζμπεκιστάν, ακόμη και στο Νταγκεστάν και το Ταραστάν στη Ρωσία εν μέσω του χάους της μετασοβιετικής εποχής του Γιέλτσιν. Το 2011, ο Osman Nuri Gündeş, πρώην επικεφαλής των Εξωτερικών Πληροφοριών για την τουρκική ΜΙΤ, την «τουρκική CIA», και κορυφαίος σύμβουλος πληροφοριών στα μέσα της δεκαετίας του 1990 της Πρωθυπουργού Tansu Çiller, δημοσίευσε ένα βιβλίο που εκδόθηκε μόνο στα Τουρκικά. Ο Gündeş, τότε 85 ετών και συνταξιούχος, αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια της δεαετίας του 1990, τα σχολεία του Γκιουλέν που τότε αυξάνονταν σε όλη την Ευρασία παρείχαν μια βάση για εκατοντάδες πράκτορες της CIA υπό το κάλυμμα ότι ήταν «καθηγητές Αγγλικών με μητρική γλώσσα τα Αγγλικά» (native-speaking English teachers.) Σύμφωνα με τον Gündeş, το κίνημα Gülen «στέγαζε 130 πράκτορες της CIA» στα σχολεία του στην Κιργιζία και στο Ουζμπεκιστάν. Πιο αποκαλυπτικά, όλοι οι Αμερικανοί «καθηγητές Αγγλικών» είχαν λάβει διπλωματικά διαβατήρια από τις ΗΠΑ, μάλλον ασυνήθιστο για κανονικούς καθηγητές Αγγλικών.

Σήμερα ο ιστός της αράχνης του Γκιουλέν του ελέγχου μέσω της διείσδυσης στην τουρκική εθνική αστυνομία, τον στρατό και τη δικαιοσύνη καθώς επίσης και την εκπαίδευση αντιμετωπίζει πρόκληση από τον Ερντογάν όπως ποτέ άλλοτε. Παραμένει να δούμε αν η CIA θα επιτύχει στη δεύτερη απόπειρα πραξικοπήματος. Αν το μοντέλο της Βραζιλίας μας δίδει κάποια στοιχεία, θα έλθει μετά από μια σειρά από χρηματοοικονομικές επιθέσεις στη Λίρα και στην εύθραυστη τουρκική οικονομία, κάτι που ήδη άρχισε με την εταιρεία βαθμολόγησης αξιόχρεου, την Standard and Poors.

[Σημείωση ΕΘ.: Στις 20 Ιουλίου, η S&P μείωσε τη βαθμολογία του αξιόχρεου της Τουρκίας στο BB από BB plus μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα.]

William Engdahl

Πηγή

 

 

Advertisements