Τα σημάδια της παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα

Τα σημάδια της παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα

Η συνολική στρατηγική της παγκοσμιοποίησης περιλαμβάνει πολλούς επιμέρους στόχους. Ένας από αυτούς τους στόχους είναι η πληθυσμιακή μεταβολή των αμιγώς εθνικών κρατών και η μετατροπή τους σε σύγχρονα «χωνευτήρια» φυλών και εθνών. Κατόπιν, ακολουθεί το επόμενο στάδιο, το οποίο είναι η επιχείρηση δημιουργίας και εγκαθίδρυσης ενός και μόνου παγκόσμιου «έθνους», μιας και μόνης παγκοσμίου «φυλής» ανθρώπων και ενός και μόνου παγκοσμίου «κράτους». Εύκολος στόχος, εφόσον θα έχουν εξαλειφθεί και εξαφανισθεί οι αμιγώς εθνικές πληθυσμιακές συστάσεις κρατών.

Ένα από αυτά τα αμιγή εθνικά κράτη ακόμη παραμένει η Ελλάς. Τα ενδεικτικά σημεία της υλοποίησης των επιμέρους στόχων της παγκοσμιοποίησης είναι πλέον τοις πάσι εμφανή, ενώ με μια διεθνιστικής και εθνομηδενιστικής αντίληψης κομμουνιστική κυβέρνηση, η αύξηση της συχνότητας εμφάνισης τους σε καθημερινή σχεδόν βάση και σε κάθε επίπεδο ζωής και δραστηριότητας της ελληνικής κοινωνίας είναι πια πραγματικότητα.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα

Δεν ξεκίνησε το 2009. Ξεκίνησε από το 1974. Από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα όλες οι αστικές κυβερνήσεις συνέτειναν με τις πολιτικές τους εκουσίως στην καταστροφή της οικονομίας της πατρίδας μας. Με τον άσκοπο εξωτερικό δανεισμό, με την γιγάντωση του δημοσίου τομέα προς άγραν ψήφων, με τον εκμηδενισμό της πρωτογενούς παραγωγής, με τα τεράστια οικονομικά εγκλήματα όπως αυτό του Χρηματιστηρίου επί Σημίτη, με την καταστροφική είσοδο στην ευρωζώνη επί τη βάσει πλαστών δημοσιονομικών στοιχείων και πάλι από τον Σημίτη, με την έλευση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με τις δουλοπρεπείς και υποτακτικές μνημονιακές συγκυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του Καρατζαφέρη, του Κουβέλη, του ΣΥΡΙΖΑ, του Καμμένου και τόσα άλλα. Σήμερα, ο φτωχοποιημένος ελληνικός Λαός (όπως και κάθε λαός), ο οποίος προσπαθεί στην καθημερινότητα του να βρει τα προς το ζην, δεν έχει χρόνο να σκεφθεί, να συλλογισθεί ορθά και να κρίνει. Αυτό επιτρέπει την ανεμπόδιστη υλοποίηση των κάθε είδους σε βάρος του σχεδίων και επιδιώξεων.

Η κρίση αξιών του ελληνικού λαού

Ένας λαός ο οποίος εμφορείται από Αξίες και Ιδανικά είναι δυσκολοκατάβλητος. Συνεπώς, προκειμένου να «κατακτηθεί» πρέπει σταδιακά να βληθούν και να καταρριφθούν οι Αξίες και τα Ιδανικά του. Συνδυαστικώς με την οικονομική καταστροφή και την φτωχοποίηση του το έργο αυτό γίνεται ευκολότερο. Όταν στην μεταπολιτευτική Ελλάδα τα αγαθά δεν αποκτώνται «κόποις» αλλά «κόλποις», όταν η θητεία στον Ελληνικό Στρατό από καθήκον και υποχρέωση απέναντι στην πατρίδα κατέστη αγγαρεία και επιδιώκεται με κάθε δυνατό τρόπο η απαλλαγή από αυτήν, όταν η αξία της οικογένειας καταστρέφεται με την χειραγώγηση των γυναικών και την μετατροπή τους από μητέρες σε καριερίστριες και επιχειρηματίες, όταν προωθείται με κάθε μέσο ο θυληπρεπισμός του άνδρα, όταν η αναπαραγωγή του έθνους και η τεκνοποίηση μετατρέπεται σε επιδίωξη πρόσκαιρης σαρκικής απόλαυσης, όταν η επιδίωξη της ύλης προάγεται σε πρωταρχικό σκοπό ύπαρξης, τότε δημιουργείται ένα ανθρώπινο πλάσμα κενό πνεύματος, εύκολα χειραγωγίσιμο. Σε τέτοια πλάσματα έχουν μετατραπεί, ευτυχώς όχι στο σύνολο τους, οι σύγχρονοι Έλληνες και Ελληνίδες.

Το παρατεταμένο χρονικά «μεταναστευτικό» ρεύμα

Άρχισε πριν από λίγα χρόνια ως «μεταναστευτικό» ρεύμα από τις εμπόλεμες χώρες της Αφρικής και κατόπιν της Ασίας. Καραβιές «προσφύγων» από τα βόρεια παράλια της Αφρικής έφταναν στην Ελλάδα με Σουδανούς, Νιγηριανούς, Μαροκινούς, Σενεγαλέζους, Γκανέζους και ένα σωρό άλλους Αφρικανούς οι οποίοι έψαχναν ένα καλύτερο μέλλον. Και πράγματι το βρήκαν, στα σεντόνια με τα παράνομα προϊόντα στην παραλία του Λευκού Πύργου και στο Α.Π.Θ. με τα παράνομα dvd’s. Ακολούθησαν οι «πρόσφυγες» από το εμπόλεμο Αφγανιστάν, την Συρία, τις χώρες της Ασίας, εμπόλεμες και μη, τον Λίβανο, το Μπαγκλαντές, την Αίγυπτο, το Πακιστάν, το Ιράν, το Ιράκ, ατελείωτος ο κατάλογος.

Ο «ακούσιος» εγκλωβισμός στην Ελλάδα

Σήμερα, η Ελλάδα έχει κατακλυσθεί κυριολεκτικά από εκατομμύρια λαθρομετανάστες. Όλοι αυτοί αρχικώς χαρακτηρίζονταν από τους κυβερνώντες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως «διερχόμενοι πρόσφυγες» οι οποίοι μέσω της Ελλάδος επεδίωκαν να φτάσουν στα πλούσια κράτη της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Σήμερα, όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν σκοπίμως εγκλωβισθεί στην Ελλάδα. Δεν μπορούν να φύγουν. Ο σκοπός της δημιουργίας αυτού του αδιέξοδου είναι ένας. Να παραμείνουν τελικά εδώ και να γίνουν οι νέοι μόνιμοι κάτοικοι της πατρίδας μας. Εδώ πλέον αναλαμβάνει ρόλο ο μαρξιστικός εθνομηδενισμός και η υποτιθέμενη «πατριωτική» δεξιά της Νέας Δημοκρατίας που αφού τους καλωσόρισαν στην Ελλάδα θα τους δώσουν δωρεάν τροφή και στέγη.

Τα «hot spots»

Στην αρχή επί συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και ΠΑ.ΣΟ.Κ. δημιουργήθηκαν με γοργούς ρυθμούς τα πρώτα hot spots. Στην συνέχεια  ανέλαβε η «ανθρωπιστική» Αριστερά. Εκεί μέσα στοίβαξαν οι φιλάνθρωποι αριστεροί δεκάδες χιλιάδες πρόσφατα αφιχθέντες λαθρομετανάστες. «Προσωρινώς» πάντοτε, μέχρι να φύγουν για τις χώρες στις οποίες ήθελαν να πάνε. Μέχρι που εμφανίσθηκαν οι σκοπιανοί αστυνομικοί στα νότια σύνορα του κρατιδίου τους, καθώς και οι φράχτες στην Ευρώπη. Οπότε το προσωρινό άρχισε να γίνεται λίγο πιο μόνιμο.

Και τα δωρεάν διαμερίσματα

Στην Θεσσαλονίκη, τόσο ο κεντρικός δήμος όσο και ο δήμος Νεαπόλεως-Συκεών, ο δήμος Καλαμαριάς, αλλά και άλλοι δήμοι ανά την επικράτεια, ήδη υλοποιούν προγράμματα εκμίσθωσης διαμερισμάτων προκειμένου να μένουν σε αυτά, για ένα χρόνο αρχικά (και μετά βλέπουμε) οικογένειες αλλά και μεμονωμένοι λαθρομετανάστες. Αυτά τα προγράμματα χρηματοδοτούνται από την Ύπατη Αρμοστεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καθώς και από άλλες πηγές, αυτές οι οποίες χρηματοδοτούν τις «κοινωνικές» επιχειρήσεις της «κοινωνικής» οικονομίας την οποία εξήγγειλε στην φετινή ΔΕΘ ο Τσίπρας. Δωρεάν φως, νερό, τηλέφωνο σε δωρεάν σπίτια για τους λαθρομετανάστες και μνημόνια και φτώχεια για τους Έλληνες.

Εργατικό δυναμικό

Πρόσφατα έγινε νόμος του κράτους, η «αξιοποίηση», δηλαδή το ξεπούλημα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού. Σε αυτό γίνεται λόγος για την δημιουργία 75.000 θέσεων εργασίας κατά την περίοδο των κατασκευών και άλλων 17.000 θέσεων εργασίας εντός της νέας πόλης των περίπου 30.000 κατοίκων η οποία θα φυτρώσει στο Αττικό λεκανοπέδιο. Ποιοι θα αποτελούν το εργατικό δυναμικό των 75.000; Μήπως τα ξενιτεμένα νιάτα των Ελλήνων; Μήπως οι μεσήλικες καταθλιπτικοί Έλληνες; Ή μήπως τα σχεδόν δωρεάν νεανικά εργατικά χέρια των Πακιστανών, Αφγανών, Σύριων και όλων των άλλων φυλών που έχουν εισβάλλει στην Ελλάδα; Και μετά από το 2041 όταν και θα έχει ολοκληρωθεί η νέα πόλη του Ελληνικού, άραγε ποιοι θα δουλεύουν εκεί μέσα; Ποιοι θα δουλεύουν γενικώς σε ολόκληρη την Ελλάδα; Ερωτηθείτε ποιας εθνικότητας ήταν το εργατικό δυναμικό το οποίο εργάστηκε στα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και θα καταλάβετε τι θα γίνει στα αντίστοιχα για το Ελληνικό.

Η ενσωμάτωση στην ελληνική κοινωνία

Σύντομα θα αρχίσει η καταβολή και χρηματικών επιδομάτων, ώστε να μπορούν οι λαθρομετανάστες να «καταναλώνουν», να συμβάλλουν στην κίνηση της οικονομίας, να ανοίγουν μαγαζιά και επιχειρήσεις. Εξάλλου, οι «επενδυτές» όπως τους ονόμασαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ήδη απολαμβάνουν κοινωνικές παροχές όπως τα δωρεάν διαμερίσματα με πληρωμένα από τους οικείους δήμους Ε.Υ.Α.Θ., Δ.Ε.Η. κτλ. Τα χρήματα θα έρχονται άφθονα, από τον Σόρος, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τον Ο.Η.Ε. αλλά και από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τον οποίο τροφοδοτεί με το αίμα του κυριολεκτικά σήμερα ο ελληνικός λαός.

Είσοδος στην εκπαίδευση

Τα ανήλικα παιδιά των λαθρομεταναστών από τον Σεπτέμβριο του 2016 ήδη προσέρχονται τα απογεύματα σε σχολικές αίθουσες των παρακείμενων στους καταυλισμούς τους χωριών, κωμοπόλεων και πόλεων. Υπάρχει άραγε ακόμη κάποιος αφελής ο οποίος δεν αντιλαμβάνεται πως σε λίγο καιρό αυτά τα «προσφυγόπουλα» θα προσέρχονται μαζί με τα ελληνόπουλα κανονικά το πρωί για μάθημα;

Δίωξη των αντιδράσεων

Στο Ωραιόκαστρο οι Έλληνες γονείς αντέδρασαν στην χρήση των σχολικών αιθουσών από τα ανήλικα παιδιά των λαθρομεταναστών. Άμεσα σχεδόν, διατάχθηκε προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης για την διαπίστωση τέλεσης αδικημάτων τα οποία εμπίπτουν στις διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου. Το ίδιο θα συμβαίνει πλέον σε κάθε περίπτωση αντίδρασης στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών. Οποίος δεν συναινεί θα διώκεται.

Προετοιμασία της ελληνικής κοινής γνώμης για την τελική παραμονή

Πρόσφατα, ο διεθνής οργανισμός «Διεθνής Αμνηστία» σε έκθεση της γνωστοποίησε πως θα χρειαστούν περίπου 16 με 18 έτη για να φύγουν οι λαθρομετανάστες οι οποίοι μέχρι σήμερα παραμένουν στην Ελλάδα. Όχι αυτοί οι οποίοι εξακολουθούν και έρχονται καθημερινά, αλλά αυτοί οι οποίοι είναι ήδη εδώ. Σε 16 χρόνια, όταν αυτοί θα έχουν κάνει οικογένειες, αφού θα έχουν αποκτήσει τροφή, εργασία και στέγη, υπάρχει κάποιος ο οποίος πιστεύει ότι θα σηκωθούν και θα φύγουν; Και να πάνε που; Εκεί που έχουν σηκώσει φράχτες ή εκεί από όπου έφυγαν; Και επιπλέον, τι θα γίνει με όλους αυτούς οι οποίοι εξακολουθούν και έρχονται; Αυτοί που θα πάνε; Αμείλικτα τα ερωτήματα, τρομακτικές οι απαντήσεις.

Αλλοίωση της σύστασης του πληθυσμού της Ελλάδος

Στην περιοχή των Λαγκαδικίων στο νομό Θεσσαλονίκης, ήδη έχει γίνει πραγματικότητα ο μύχιος πόθος κάθε ανθέλληνα διεθνιστή μαρξιστή. Οι ντόπιοι Έλληνες είναι ήδη λιγότεροι από τους λαθρομετανάστες του εκεί καταυλισμού στο πρώην στρατόπεδο Βογιατζόγλου. Περίπου 500 οι μόνιμοι κάτοικοι του οικισμού, ήδη 870 οι λαθρομετανάστες. Με τους ρυθμούς γεννήσεων των μουσουλμάνων και την υπογεννητικότητα η οποία μαστίζει το Ελληνικό Έθνος, δεν απέχει πολύ η υλοποίηση σε πανελλαδικό επίπεδο του επιμέρους στόχου ο οποίος παρουσιάστηκε στην εισαγωγική παράγραφο του παρόντος κειμένου.

Ευρωπαϊκή εμπειρία και ερμηνεία των σημείων

Η μέχρι σήμερα εμπειρία των ευρωπαϊκών κρατών πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη. Στην Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Αγγλία, στην Σκανδιναβία, σε καμία από αυτές τις χριστιανικές χώρες δεν αφομοιωθήκαν οι μουσουλμάνοι «μετανάστες». Δεύτερης και τρίτης γενιάς «μετανάστες» ήταν οι βομβιστές αυτοκτονίας και οι τζιχαντιστές οι οποίοι σήμερα σπέρνουν τον όλεθρο σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο.

Αρκεί μια, κατά το ανθρώπινο δυνατό, αντικειμενική και ελεύθερη από ιδεοληψίες και προκαταλήψεις μελέτη των σημείων για να γίνει αντιληπτό πως η Ελλάδα πορεύεται στον ίδιο με τα ανωτέρω κράτη, άσχημο δρόμο της μετατροπής της σε ένα πολυφυλετικό, ανόμοιας φυλετικής και εθνικής σύστασης, πολυεθνικό «χωνευτήρι». Αυτά που βιώνουν στην Ευρώπη σύντομα θα τα βιώσουμε και στην Ελλάδα. Ξένοι μέσα στην ίδια την γη μας. Είναι απλά θέμα χρόνου και μοιρολατρικής αποδοχής των σχεδίων της παγκοσμιοποίησης.

Τσάμης Θεοφάνης, Δικηγόρος

Advertisements

Οι χώρες του ΟΠΕΚ συμφώνησαν για μείωση της παραγωγής

https://i0.wp.com/www.zerohedge.com/sites/default/files/images/user5/imageroot/2016/09/20/20160928_OPEC_0.jpg

Οι χώρες του Οργανισμού Πετρελαιοπαραγωγών Εξαγωγικών Χωρών αποφάσισαν στις 27 του μηνός να μειώσουν την παραγωγή τους για πρώτη φορά από το 2008, μετά τη συνθηκολόγηση εκ μέρους της Σαουδικής Αραβίας, η οποία αναγκάστηκε να μαλακώσει τη στάση της προς τον αντίπαλό της το Ιράν, λόγω της αυξανόμενης πίεσης από τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου.

Ο οργανισμός θα μειώσει την παραγωγή του στα 32,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα από το τρέχον επίπεδο των 33,24 εκατομμυρίων βαρελιών, αλλά κάποιες χώρες όπως το Ιράν θα εξαιρούνται από τον κανόνα.

Για να θέσουμε όμως τον περιορισμό της παραγωγής στο σωστό πλαίσιο, το ανώτατο επίπεδο των 32,5 εκατομμυρίων βαρελιών (υποθέτοντας ότι κανείς δεν «κλέβει» και δεδομένου ότι μιλάμε για τον ΟΠΕΚ αυτό είναι δεδομένο) σημαίνει ότι η παραγωγή του ΟΠΕΚ θα επανέλθει στα επίπεδα της αρχής του 2016 λίγο πριν το υψηλότερο επίπεδο που έπιασε τον περασμένο μήνα, όπως δείχνει και το παραπάνω γράφημα.

Ο Σαουδάραβας Υπουργός Ενέργειας Χαλίντ αλ-Φαλίχ είπε ότι το Ιράν, η Νιγηρία και η Λιβύη θα επιτρέπεται να παράγουν σε «μέγιστα λογικά επίπεδα», ως μέρος των ορίων στην παραγωγή που θα καθοριστούν στην επόμενη συνάντηση του ΟΠΕΚ τον Νοέμβριο. Αυτό αποτελεί μια δραματική μετατόπιση της θέσης του Ριάντ, που έχει πει ότι θα μειώσει την παραγωγή του για να διευκολύνει το παγκόσμιο πλεόνασμα του πετρελαίου μόνον αν το ακολουθήσει κάθε παραγωγός τόσο του ΟΠΕΚ όσο και εκτός ΟΠΕΚ. Το Ιράν είχε πει στις αρχές του 2016 ότι έπρεπε να εξαιρεθεί διότι η παραγωγή του ανακάμπτει μετά από την άρση των κυρώσεων από την ΕΕ.

Το μεγαλύτερο ερώτημα όμως παραμένει αναπάντητο: Το πόσο θα επιτρέπεται να παράγει η κάθε χώρα θα αποφασιστεί στην επόμενη συνάντηση του ΟΠΕΚ τον Νοέμβριο, όταν μάλιστα θα γίνει πρόσκληση σε χώρες και εκτός ΟΠΕΚ όπως και η Ρωσία να συμμετάσχουν.

Η σημερινή απόφαση ανάγεται στην εσφαλμένη κίνηση της Σαουδικής Αραβίας τον Νοέμβριο του 2014, όταν διέσπασε μονομερώς τον ΟΠΕΚ και άρχισε να παράγει τη μέγιστη ποσότητα με την ελπίδα ότι θα λιώσει τον ανταγωνισμό από τον κλάδο του [αμερικανικού] σχιστολιθικού πετρελαίου. [Σχόλιο ΕΘ: Ή να καταστρέψει τη Ρωσία μαζί με τις ΗΠΑ και την επίθεση στο Ρούβλι και τη ρωσική οικονομία.] Έχοντας αντιληφθεί ότι απέτυχε στον στόχο της, δεν είχε άλλη επιλογή παρά να ανακαλέσει την απόφαση εκείνη για έναν απλό λόγο: Η οικονομία της καταρρέει.

Ενώ τόσο η σαουδαραβική όσο και η ιρανική οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο, το Ιράν υποφέρει λιγότερο από τη μείωση στο μισό των τιμών από το 2014 και η οικονομία της θα μπορούσε να μεγεθυνθεί με ρυθμό σχεδόν 4% εφέτος σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Το Ριάντ από την άλλη μεριά αντιμετωπίζει ένα δεύτερο χρόνο ελλειμμάτων στον προϋπολογισμό του, μετά από ένα πρωτοφανές έλλειμμα 98 δισεκατομμυρίων δολαρίων πέρυσι, μια στάσιμη οικονομία και αναγκάζεται να κόψει τους μισθούς των κρατικών υπαλλήλων.

Έτσι, η τιμή του πετρελαίου είναι καλύτερα για τους Σαουδάραβες να αυξηθεί για να αντισταθμίσει την απώλειά τους από τον όγκο παραγωγής, αλλιώς η οικονομία τους μπορεί και να οδηγηθεί σε χρεοκοπία.

Εντούτοις, το χειρότερο ενδεχόμενο για τους Σαουδάραβες θα είναι αν οι παραγωγοί πετρελαίου από σχιστόλιθο στις ΗΠΑ εκμεταλλευτούν την αύξηση στην τιμή του πετρελαίου και ξαναρχίσουν να αντλούν σε πλήρη ισχύ. Επειδή δεν δεσμεύονται από καμία συμφωνία, είναι βέβαιο ότι θα το κάνουν, ανεβάζοντας την παραγωγή σε υψηλότατα επίπεδα και αναγκάζοντας την Σαουδική Αραβία να αθετήσει τη συμφωνία του ΟΠΕΚ άλλη μια φορά.

Ενδιαφέρον έχει ότι η συμφωνία έρχεται τη στιγμή που η Ρωσία, η μεγαλύτερη εξαγωγός χώρα του κόσμου ανακοίνωσε ότι θα παράγει στο ιστορικώς μεγαλύτερο επίπεδο στην μετα-σοβιετική εποχή. Η ρωσική παραγωγή αναμένεται να είναι κατά μέσον όρο 11,1 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα αυτόν τον μήνα, σε σχέση με 10,7 εκατομμύρια βαρέλια τον Αύγουστο.

https://i1.wp.com/www.zerohedge.com/sites/default/files/images/user5/imageroot/2016/09/20/russia%20production_0.jpg

Αυτό σημαίνει ότι οι χώρες του ΟΠΕΚ δείχνουν ευχαριστημένες από την πρόσφατη απόφαση για την ώθηση των τιμών υψηλότερα, αλλά στην ουσία τόσο τα μέλη του ΟΠΕΚ όσο και οι χώρες εκτός ΟΠΕΚ ετοιμάζονται να «παγώσουν» την παραγωγή σε ιστορικώς υψηλά επίπεδα και ταυτόχρονα η παραγωγή από σχιστόλιθο αναμένεται να αυξηθεί λόγω των υψηλοτέρων τιμών του πετρελαίου.

Πηγή

 

Έλληνες Ευρωβουλευτές: Θέλουμε μια Ευρώπη των Λαών και των Πατρίδων!

Ομοβροντία Ευρωβουλευτών Χρυσής Αυγής στην βουλή: Θέλουμε μια Ευρώπη των Λαών και των Πατρίδων! 3 BINTEO

Οι Ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής φρόντισαν με την παρουσία τους στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στην Βουλή να ξεσκεπάσουν τον πραγματικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αντί να κινείται προς το συμφέρον των λαών της Ευρώπης, στρέφεται προς την καταστροφή των Εθνών-Κρατών.

Την στιγμή που η Ε.Ε. καταπιέζει κράτη-μέλη όπως την Ελλάδα, εν τούτοις υποστηρίζει την επιθετική πολιτική άλλων κρατών, όπως η Τουρκία, αναπτύσσοντας μια επιβλαβή για τα Ευρωπαϊκά Έθνη εξωτερική πολιτική.

Ελευθέριος Συναδινός: Φιμώνουν τους Εθνικιστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Ο Ευρωβουλευτής Ελευθέριος Συναδινός τόνισε την συντονισμένη επίθεση που δέχονται οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ενδεικτική την αποσιώπηση κρίσιμων εθνικών ζητημάτων.

Λάμπρος Φουντούλης: Η Ε.Ε. θέλει να καταργήσει τα Έθνη-Κράτη

Ο Ευρωβουλευτής Λάμπρος Φουντούλης επεσήμανε τόσο την καταστροφική εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. όσο και την διαβρωτική για τα Εθνικά Κράτη εσωτερική της πολιτική.

Γεώργιος Επιτήδειος: Η Ε.Ε. εγκλωβίζει τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα

Ο Ευρωβουλευτής Γεώργιος Επιτήδειος τόνισε ότι σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ένωσης, μόνον η Ελλάδα δεν έχει λάβει μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης, με αποτέλεσμα την συσσώρευση παρανόμων μεταναστών στην επικράτειά της.

Ανεδαφικό και μη βιώσιμο το σχέδιο σύστασης ευρωπαϊκού στρατού

Ανεδαφικό και μη βιώσιμο το σχέδιο σύστασης ευρωπαϊκού στρατού

Η ιδέα μιας ενοποιημένης ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης ξεχωριστής από το ΝΑΤΟ κυκλοφορεί εδώ και αρκετό διάστημα στις Βρυξέλλες. Πρώτος έφερε το θέμα στην επικαιρότητα προ πολλών μηνών ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, ο οποίος τόνισε ότι η Ευρώπη έχει απολέσει το κύρος της στην εξωτερική πολιτική και δεν την παίρνει κανείς στα σοβαρά, συμπληρώνοντας ότι ο ευρωπαϊκός στρατός δεν θα είναι ανταγωνιστής του ΝΑΤΟ αλλά θα μοιραστεί μαζί με το ΝΑΤΟ την ευθύνη της Ευρώπης για τον κόσμο.

Βέβαια όλοι γνωρίζουμε τι εννοεί ο Γιούνκερ με την λέξη «ευθύνη», τουτέστιν συμμαχίες με ισλαμιστές τρομοκράτες και αιματηρές επεμβάσεις σε ξένα κράτη κατά παράβαση της διεθνούς νομιμότητας.

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στην Μπρατισλάβα το θέμα σύστασης Ευρωπαϊκού Στρατού ετέθη από την Γαλλία και Γερμανία χωρίς ωστόσο να υπάρξει θερμή αποδοχή από τα άλλα κράτη μέλη. Ωστόσο θεωρείται βέβαιο ότι στην επόμενη σύνοδο κορυφής που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο 2016 οι ευρωπαίοι ηγέτες θα συμφωνήσουν υπό την πίεση της Μέρκελ και του Ολάντ στην δημιουργία κατ’ αρχήν ενός αρχηγείου για μια ενοποιημένη ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη. Κατά τα φαινόμενα η σύσταση Ευρωπαϊκού Στρατού θεωρείται απαραίτητη από την Γαλλία και Γερμανία για να σωθεί η διαδικασία ολοκλήρωσης της ΕΕ που εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα λιμνάζει, αλλά έχει τρωθεί σοβαρά και από την αποχώρηση της Βρετανίας, τουτέστιν θεωρείται απαραίτητη η σύσταση για να δοθεί νέα πνοή στην καταρρέουσα ΕΕ. Στο παρελθόν έχουν γίνει και άλλες προσπάθειες για την δημιουργία μιας ευρωπαϊκής δύναμης ασφαλείας και όλες αυτές οι προσπάθειες είχαν καταλήξει σε αποτυχία, κυρίως λόγω ασυμβατότητας με τον παράλληλο οργανισμό του ΝΑΤΟ. Μια επανάληψη όμως αποτυχίας αυτή την εποχή θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για την παραπαίουσα ενότητα της ΕΕ και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Η Μέρκελ και ο Ολάντ σχεδιάζουν λοιπόν να σώσουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με την δημιουργία ενός ενιαίου αρχηγείου Ευρωπαϊκού Στρατού, ενώ οι Βρυξέλλες δεν έχουν καταφέρει ακόμη να σώσουν την ΕΕ από την οικονομική στασιμότητα και αποτελμάτωση. Το σχέδιο για την δημιουργία Ευρωπαϊκού Στρατού φαίνεται μη βιώσιμο και ανεδαφικό κυρίως επειδή βασίζεται στην λάθος αντίληψη επανάκαμψης της ΕΕ σε ένα κανονικό και ενιαίο κράτος, με όλη την σημασία της λέξης «κράτος». Η ιστορία της ΕΕ έχει διδάξει όμως στον κόσμο, στους πολίτες της ΕΕ, ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ήδη έχει αποτύχει από την στιγμή που δεν έγινε δυνατή η ψήφιση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού συντάγματος, από την στιγμή που απέτυχε η οικονομική ολοκλήρωση. Όταν δεν υπάρχει κοινό σύνταγμα και κοινή οικονομική πολιτική, το να ζητάς κοινό στρατό είναι φενάκη. Το ότι η ΕΕ προσπαθεί να σώσει την ενότητα της δημιουργώντας μια κοινή στρατιωτική δύναμη θα πρέπει να βάζει πολλούς ευρωπαϊστές σε σκέψεις, έχοντας επιπροσθέτως υπόψη  ότι οι Βρυξέλλες με την έως τώρα πολιτική τους δεν φημίζονται για τα βήματα που κάνουν μπροστά αλλά για ψεύτικες υποσχέσεις και αποτυχημένα προγράμματα ολοκλήρωσης και ενοποίησης.

Εν κατακλείδι για την Μέρκελ και τον Ολάντ η κύρια αιτία της δημιουργίας Ευρωπαϊκού Στρατού είναι η αποτροπή εθνικιστικών τάσεων μεταξύ των κρατών – μελών και η προσπάθεια να βρεθεί μια κοινή βάση για να σωθεί η ΕΕ, τουτέστιν η προστασία και η διασφάλιση της ελεγχόμενης από σιωνιστικά συμφέροντα γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Είναι όμως κοινό μυστικό στις Βρυξέλλες ότι οι ευρωπαίοι πολίτες έχουν απολέσει την πίστη τους για μια ευρωπαϊκή ενοποίηση και ένας ευρωπαϊκός στρατός ουδόλως θα μπορούσε να μεταβάλλει αυτό το momentum. Ιδιαίτερα δε σε μια χρονική στιγμή που ακόμη και αυτή η αναγκαιότητα ύπαρξης του ΝΑΤΟ αμφισβητείται από τον ρεπουμπλικάνο υποψήφιο  στις επερχόμενες εκλογές των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Γ. Λιναρδής

Η επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» μετατρέπεται σε επιχείρηση «Κατοχή»

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Turkish_Offensive_in_Northern_Syria.png/1024px-Turkish_Offensive_in_Northern_Syria.png

Η τουρκική στρατιωτική επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» είχε αρχίσει με σκοπό να απωθήσει τους Κούρδους ενόπλους στην ανατολική πλευρά του Ποταμού Ευφράτη. Τώρα όμως μετατρέπεται σε αποστολή για να δημιουργηθεί μια «ασφαλής ζώνη» εντός της Συρίας, να ενδυναμώσει τη θέση της Τουρκίας στην περιοχή και να ενισχύσει τους υποστηριζόμενους από την Τουρκία μαχητές, οι οποίοι ελέγχουν το ανατολικό μέρος της πόλης του Χαλεπίου.

Η απόφαση έχει έλθει τη στιγμή που η εκεχειρία που εγγυήθηκαν οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχει αποτύχει να διατηρηθεί και οι μάχες σε διάφορα μέτωπα έχουν για άλλη μια φορά κλιμακωθεί. Η συγκεκριμένη πορεία ενδέχεται να επαναφέρει την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης με τη Συρία και τη Ρωσία και να στρώσει τον δρόμο για την απευθείας εισβολή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ. Μερικές πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν επίμονα ότι τα πράγματα στρέφονται προς την κατεύθυνση αυτή.

Ο Πρόεδρος Ρεζέπ Ερντογάν επαναπροσδιόρισε τον σκοπό της «Ασπίδας του Ευφράτη» με μια σημαντική δήλωση τη Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016. Έχοντας πρώτα καταλάβει τις συνοριακές συριακές πόλεις της Jarablus al-Rab, τα τουρκικά στρατεύματα «τώρα πηγαίνουν κάτω μέχρι την al-Bab», δηλαδή, 30 χιλιόμετρα εντός του συριακού εδάφους, όπως είπε. Ο Ερντογάν έθεσε το ερώτημα που ήταν στα χείλη όλων: «Αλλά γιατί πηγαίνεις εκεί κάτω;» Στο οποίο έδωσε ο ίδιος την απάντηση: «Πρέπει να καθαρίσουμε αυτά τα μέρη από τους κινδύνους προς εμάς.» Φαίνεται απλό, αλλά η απόφαση αυτή της Τουρκίας δείχνει την κρίσιμη στροφή την οποία είναι πιθανόν να πάρει η σύγκρουση στη Συρία τους επόμενους μήνες.

Μια μέρα μετά την ανακοίνωση του Ερντογάν, η τουρκική κυβέρνηση υπέβαλε πρόταση στο κοινοβούλιο για να παραταθεί η έγκριση που επέτρεπε στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να προβούν σε στρατιωτικές ενέργειες εντός της Συρίας. Η πρόταση ζητά άλλο ένα έτος έγκρισης για να μπορέσει η κυβέρνηση να εκτελέσει διασυνοριακές επιχειρήσεις εναντίον «τρομοκρατικών απειλών» και επιτρέπει επίσης την ανάπτυξη ξένων στρατευμάτων στο έδαφος της Τουρκίας.

Το νέο σχέδιο, για να το θέσουμε με απλούς όρους, είναι να δημιουργηθεί μια ασφαλής ζώνη στη Συρία στο μέγεθος του Γκραν Κάνυον, μια εκστρατεία που θα μπορούσε να είναι μια από της μεγαλύτερες ξένες παρεμβάσεις στη σύγχρονη ιστορία.

Προφανώς το νέο σχέδιο το Ερντογάν ενέχει πολιτικούς και στρατιωτικούς κινδύνους. Στρατιωτικώς, το σχέδιο αυτό συνεπάγεται την ανάπτυξη Τούρκων στρατιωτών στη Συρία για χρόνια και τον αυξημένο κίνδυνο μιας πιθανής στρατιωτικής σύγκρουσης με τις ένοπλες δυνάμεις της Συρίας καθώς επίσης και με τους μεγαλύτερους συμμάχους της, τη Ρωσία και το Ιράν.

Πολιτικώς, το σχέδιο αυτό θα περιπλέξει τις τοπικές και εξωτερικές δυνάμεις. Ήδη ο Ερντογάν έχει αγνοήσει σε μεγάλο βαθμό την κριτική από τη Μόσχα και τη Δαμασκό ότι η τουρκική εισβολή αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου και καταπάτηση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας. (Ο Ερντογάν περιέγραψε το σχέδιο αυτό μόλις τέσσερις ημέρες μετά την επίσκεψη του Ρώσου Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων Βαλέρι Γεράσιμοφ στην Άγκυρα στις 15 Σεπτεμβρίου 2016.)

Εντούτοις, ο Ερντογάν δεν πρόκειται να δυσαρεστήσει μόνον αυτή την πλευρά της σύγκρουσης, καθώς πρόκειται να οδηγήσει σε περαιτέρω χειροτέρευση των σχέσεων της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. Εντούτοις, δεδομένης της χλιαρής στάσης των δυτικών δυνάμεων, περιλαμβανομένων και των ΗΠΑ, όσον αφορά το ζήτημα της “ασφαλούς ζώνης”, αυτό είναι λιγότερο πιθανόν να συμβεί. Ο Ερντογάν φαίνεται ότι έχει προβλέψει ότι όταν αυτή η ασφαλής ζώνη υλοποιηθεί, ο λόγος ύπαρξής της ως στρατηγικό πάτημα μέσα στη Συρία θα γίνει προφανής στο ΝΑΤΟ, εξ ού και η πρόταση προς την τουρκική βουλή της 20ής Σεπτεμβρίου για την έγκριση ξένων στρατευμάτων (δηλαδή, των ΝΑΤΟ/ΗΠΑ) εντός της Τουρκίας και η σχετική έγκριση να χρησιμοποιηθεί το έδαφος της Τουρκίας για τη διέλευση αυτών των στρατευμάτων.

Όσον αφορά τους Κούρδους, οι κινήσεις της Τουρκίας δείχνουν ότι το πρωταρχικό της κίνητρο είναι να στριμώξει τους Κούρδους ενόπλους στη γωνία. Την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, ο Τούρκος υπουργός αμύνης είπε ότι δεν θα έπρεπε να επιτραπεί στο YPG να ηγηθεί οποιασδήποτε επιχείρησης στη Ράκκα και ότι αντίθετα, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι “τοπικές δυνάμεις”. Πρόσθεσε ότι η Τουρκία δεν θα ανεχθεί το YPG να επεκτείνει την περιοχή του “χρησιμοποιώντας τις επιχειρήσεις του Ντάες (ISIS) ως δικαιολογία”.

Την Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2016, ο Ερντογάν λέγεται ότι είπε ότι αυτός και οι Πρόεδρος Ομπάμα των ΗΠΑ σκόπευαν να εργαστούν μαζί για να εκδιώξουν το ISIS από τη Ράκκα. Αλλά, όπως η μάχη της Τουρκίας για την Jarabulus και τις πόλεις στα σύνορα της Συρίας, η μάχη για τη Ράκκα είναι μεγαλύτερης σημασίας για τον Ερντογάν από την εκδίωξη του ISIS, διότι συνεπάγεται κυρίως τον περιορισμό του οφέλους του YPG και την επέκταση της τουρκικής επιρροής στη Συρία.

“Η Ράκκα είναι ένα από τα θέματα που οι ΗΠΑ και η Τουρκία συζητούν επί του παρόντος. Πρέπει να επιδείξουμε την παρουσία μας στην περιοχή. Αν δεν το κάνουμε αυτό, οι τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το Ντάες, το PKK και το συριακό παρακλάδι, οι Λαϊκές Μονάδες Προστασίας (People’s Protection Units, YPG) θα γεμίσουν το κενό,” είπε, σύμφωνα με τη φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σαμπάχ.

Είναι πολύ προφανές ότι οποιαδήποτε ανάμιξη της Τουρκίας για τη Ράκκα στο έδαφος θα φέρει τις δυνάμεις της σε ένα πεδίο μάχης που οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) που κυριαρχούνται από το YPG διεκδικούν για χρόνια. Η κίνηση αυτή ίσως ίσως δει τα στρατεύματα της Τουρκίας, μαζί με τις επαναστατικές οργανώσεις που στηρίζει να διέρχονται μέσα μέσα ή κοντά από περιοχές που οι Σύριοι Κούρδοι θεωρούν ως την καρδιά της πατρίδας τους.

Στο πλαίσιο αυτό, η τρέχουσα προσπάθεια για τον έλεγχο της al-Bab φέρει ένα διπλό πλεονέκτημα για την Άγκυρα. Πρώτον, η Άγκυρα εκτιμά ότι αυτό θα δώσει μια μεγάλη ώθηση στο σχέδιό της να δημιουργήσει μια “ασφαλή ζώνη” εντός της Συρίας, η οποία θα είναι ελεύθερη από επιθέσεις ρωσικών ή συριακών αεροσκαφών ή επίγειων δυνάμεων και θα γίνει εκ των πραγμάτων ένας τουρκικός θύλακας. Δεύτερον, εκτιμά επίσης ότι με τον έλεγχο της al-Bab, που είναι μόνο 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πόλη του Χαλεπίου, η Τουρκία θα μπορέσει να ενισχύσει σημαντικά τις επαναστατικές δυνάμεις που ελέγχουν την ανατολική πλευρά της πόλης του Χαλεπίου.

Το κύριο ερώτημα που πρέπει να θέτει κανείς είναι: Ποιοί είναι οι κρίσιμοι στόχοι που επιδιώκει να επιτύχει ο Ερντογάν από αυτήν την εκτεταμένη στρατιωτική παρουσία στη Συρία; Στοχεύοντας στον έλεγχο της  al-Bab, της Ράκκα και του Χαλεπίου, η Τουρκία δεν σχεδιάζει μόνον να βγάλει από την εικόνα τους Κούρδους αλλά επίσης προετοιμάζεται να γίνει κύριος διαπραγματευτής και ενδιαφερόμενο μέρος επί ίσοις όροις με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία σε οποιαδήποτε τελική διευθέτηση της σύγκρουσης. Πώς το κατάφερε αυτό το κατόρθωμα ο Ερντογάν; Πολύ απλά, έβαλε δολίως την Τουρκία ανάμεσα στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στη Συρία και το σχετικό “μεγάλο παιχνίδι” που εκτυλίσσεται στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Το σχέδιό του είναι να διακρατήσει αρκετή συριακή περιοχή υπό την κατοχή του για όσο χρειαστεί να καταφθάσει ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ του χρόνου και να αναβιωθεί το σχέδιο για την “αλλαγή καθεστώτος” στη Συρία.

[Σημείωση ΕΘ 1: Ο χάρτης στην κορυφή είναι ενημερωμένος μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου 2016.

Σημείωση ΕΘ 2: Ο Ερντογάν έκανε και κάτι άλλο που συνάδει με την επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας. Εκτόξευσε ευθείες απειλές εναντίον της Ελλάδος, αμφισβήτησε τη Συνθήκη της Λωζάνης και την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου. ]

Πηγές εδώ και εδώ.

 

 

Η σύγκρουση στην Υεμένη και η μεταβαλλόμενη στρατηγική ισορροπία στην Μέση Ανατολή

Η σύγκρουση στην Υεμένη και η μεταβαλλόμενη στρατηγική ισορροπία στην Μέση Ανατολή

Δυο περίπου έτη έχουν συμπληρωθεί από την έναρξη των συγκρούσεων στην Υεμένη μεταξύ των πολιτοφυλάκων Χούτι που έχουν καταλάβει καίριες περιοχές και μεγάλες πόλεις της χώρας και των σαουδαραβικών δυνάμεων και των υποστηρικτών τους, μεταξύ των οποίων και η Αλ Κάιντα. Η στρατιωτική ανάμιξη της Σαουδικής Αραβίας γίνεται με τις ευλογίες των ΗΠΑ και υπαγορεύθηκε από την άμεση απειλή μιας πλήρους κατάληψης της Υεμένης από τις δυνάμεις των Χούτι που έχουν την υποστήριξη μεγάλης μερίδας του λαού και μονάδων του στρατού.

Οι Χούτι ανήκουν στην σιιτική αίρεση των Ζαϊντί και η προοπτική ύπαρξης στην Υεμένη ενός καθεστώτος που συνδέεται στενά με το σιιτικό Ιράν και την σιιτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου και το οποίο θα ελέγχει τα στενά της Ερυθράς Θάλασσας οδήγησε στην στρατιωτική επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας και στην εν κρυπτώ εμπλοκή-συμμετοχή των ΗΠΑ.

Ο πόλεμος στην Υεμένη ουσιαστικά είναι ένας ξεχασμένος πόλεμος, παρ’ όλο που καθημερινά από τους βομβαρδισμούς της Σαουδικής Αραβίας σκοτώνονται εκατοντάδες αθώοι άνθρωποι και λιμοκτονούν παιδιά και γυναίκες, με τα δυτικά κράτη να συμμετέχουν ενεργά σε αυτά τα εγκλήματα πολέμου. Η Σαουδική Αραβία συστηματικά βομβαρδίζει νοσοκομεία, σχολεία και υποδομές της Υεμένης και οδηγεί τους Υεμενίτες σε ανθρωπιστική κρίση την ίδια ώρα που η Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ κρύβουν αυτή την ζοφερή κατάσταση, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την διεθνή νομιμότητα, ενώ ο εντολοδόχος των Σιωνιστών γεν. γρ. του ΟΗΕ δικαιολογεί την στρατιωτική επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας με τα ίδια επιχειρήματα των επεμβάσεων των Αμερικανοσιωνιστών στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Λιβύη και στην Συρία.

Η σύγκρουση στην Υεμένη είναι ένας μεσολαβητικός πόλεμος, ένας πόλεμος δια αντιπροσώπων, μεταξύ του Ιράν που υποστηρίζει τους Χούτι και των ΗΠΑ που υποστηρίζουν την Σαουδική Αραβία και την Αλ Κάιντα. Η Σαουδική Αραβία τυγχάνει επίσης της υποστήριξης των μοναρχιών του Αραβικού Κόλπου (με εξαίρεση το Ομάν), της Γαλλίας και της Γερμανίας οι οποίες προμηθεύουν το Ριάντ με σύγχρονα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά που είναι απαραίτητα για την επέμβαση τους στην Υεμένη. Παρ’ όλα αυτά οι Χούτι συνεχίζουν να εδραιώνονται στην Υεμένη, υπενθυμίζουμε ότι είναι αυθεντίες στον ανταρτοπόλεμο, ενώ οι Σαουδάραβες υπόκεινται σε ταπεινωτικές ήττες.

Σήμερα η κατάσταση για τους Σαουδάραβες στο πολεμικό μέτωπο της Υεμένης δεν είναι καθόλου κολακευτική. Ουσιαστικά με τις αεροπορικές τους επιδρομές και την εισβολή των μηχανοκίνητων μονάδων τους και των αρμάτων μάχης δεν έχουν επιτύχει στρατιωτικά απολύτως τίποτε. Έχουν τεράστιες απώλειες στρατιωτικού προσωπικού, κατεστραμμένα τεθωρακισμένα οχήματα και άρματα μάχης, ενώ είναι ορατός ο πολύ κακός συντονισμός των μονάδων τους στο μέτωπο. Η Υεμένη τείνει να γίνει ένα απέραντο νεκροταφείο για τους Σαουδάραβες, μια εν εξελίξει ολέθρια στρατιωτική επιχείρηση.

Η εν εξελίξει κατάσταση στην Υεμένη σε συνδυασμό με την αναμενόμενη πανωλεθρία των τζιχαντιστών και των συμμάχων τους στην Συρία και στο Ιράκ μετατοπίζει την στρατηγική ισορροπία στην Μέση Ανατολή, καθ’ όσον το Ιράν, μαζί με την Ρωσία, εξελίσσεται σε σημαντικό παράγοντα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας και σταθερότητας της περιοχής. Το Ιράν επηρεάζει όλο και περισσότερο την Βηρυτό, την Δαμασκό, την Βαγδάτη και τώρα πλέον την Σαναά της Υεμένης. Ως αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων και της μετατόπισης της στρατηγικής ισορροπίας υπέρ του Ιράν, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ  συνασπίζονται με σκοπό την εξουδετέρωση της Τεχεράνης και των συμμάχων της στην περιοχή. Για να λειτουργήσει όμως μια τέτοια αντιιρανική συμμαχία η Σαουδική Αραβία θα πρέπει να φέρει υπό την ίδια συμμαχική σκεπή πέραν του Ισραήλ την Αίγυπτο, την Τουρκία και το Πακιστάν, παίζοντας το χαρτί του «σουνιτικού άξονα» εναντίον της Τεχεράνης, κάτι που υπό τις παρούσες γεωπολιτικές συνθήκες δεν μπορεί να ευδοκιμήσει και δεν φαίνεται ρεαλιστικό.

Η ανάληψη της εξουσίας στην Σαναά από μη φιλικές δυνάμεις προς την Ουάσιγκτον και το Ριάντ θα σημάνει αυτόματα και την απώλεια του ελέγχου των στενών της Ερυθράς Θάλασσας, του Κόλπου του Άντεν και των νήσων Σοκότρα, κάτι που θα επηρεάσει καταλυτικά την διεθνή ναυσιπλοΐα και κυρίως την μεταφορά πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο προς την Μεσόγειο και την Ευρώπη. Επηρεάζεται επίσης στρατιωτικά το Ισραήλ καθώς τα υποβρύχια του δεν θα μπορούν πλέον να προωθηθούν μέσω της Ερυθράς Θάλασσας προς τον Περσικό Κόλπο και να απειλήσουν το Ιράν, κάτι που ήδη έχει επισημάνει ο Νετανιάχου σε ομιλία του στο Αμερικανικό Κογκρέσο στις 3 Μαρτίου 2016.

Η ύπαρξη φιλοιρανικού καθεστώτος στην Υεμένη θα αποσταθεροποιήσει τις φιλοαμερικανικές βασιλικές δικτατορίες του Αραβικού Κόλπου και βέβαια θα αποδυναμώσει τον ρόλο των ΗΠΑ, διότι μια φιλοιρανική κυβέρνηση στην Σαναά θα επιτρέψει στην Ρωσία και Κίνα την εγκατάσταση στρατιωτικών πυραυλικών βάσεων στην Υεμένη, βάσεις οι οποίες θα εποπτεύουν την περιοχή. Η κατάσταση που διαμορφώνεται στην περιοχή είναι εξαιρετικά επωφελής για το Ιράν το οποίο ενισχύει σημαντικά την γεωπολιτική του θέση στην Αραβική Χερσόνησο. Η γεωστρατηγική αναμέτρηση της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν το επόμενο διάστημα θα κλιμακωθεί και το αποτέλεσμα αυτής της αναμέτρησης δεν θα είναι κολακευτικό για τα συμφέροντα των ΗΠΑ  και του Ισραήλ στην περιοχή.

Γ. Λιναρδής

Πως λειτουργεί ο πόλεμος της προπαγάνδας στη Συρία

https://i2.wp.com/russia-insider.com/sites/insider/files/styles/s400/public/12144658_10204994539364323_6510866110602216288_n.jpg

Αυτοί που χαράσσουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ εμφυτεύουν προπαγάνδα στα κοινωνικά δίκτυα και μετά κάνουν αναφορά σ’ αυτή ως αποδεικτικό στοιχείο για να υποστηρίξουν τους σκοπούς τους. Ψεύτικες διασώσεις με ηθοποιούς και σκηνοθετημένα βίντεο πλημμυρίζουν το διαδίκτυο και διαστρεβλώνουν τελείως την αντίληψη της πραγματικότητας.

Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης έχει φτάσει σε νέα ύψη με τα ισχυρά κοινωνικά δίκτυα. Τεράστιες εταιρείες όπως το Φέισμπουκ, το Τουίτερ και η Γκουγκλ επηρεάζουν την αντίληψη των λαών συχνά με πληρωμένες αναρτήσεις ή με έμμεσες διαφημίσεις που προωθούν διαστρεβλωμένα αποτελέσματα στις μηχανές αναζήτησης.

Όπως πολλές εταιρείες, έτσι και το υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ αναθέτει σε εταιρείες δημοσίων σχέσεων και προώθησης την υποστήριξη των στόχων του.

Τα αποτελέσματα της χειραγώγησης των μέσων φαίνονται ιδιαίτερα στην περίπτωση της εκτεταμένης σύγχυσης του κοινού σχετικά με το θέμα της πολέμου στη Συρία. Οι περισσότεροι στη Δύση δεν γνωρίζουν ότι ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ αλ-Άσαντ εξελέγη με υψηλότατο ποσοστό στις εκλογές πριν από δυο χρόνια, ούτε καν ότι έγιναν αυτές οι εκλογές.

Υπήρξαν τρεις υποψήφιοι στις συριακές προεδρικές εκλογές τον Ιούνιο του 2014. Η συμμετοχή ήταν στο 73% των ψηφοφόρων και 88% ψήφισαν τον Άσαντ. Στη Βηρυτό οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από Σύριους πρόσφυγες που ψήφισαν στη συριακή πρεσβεία. Πολλοί Σύριοι πολίτες που διέμεναν στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες της Δύσης ταξίδεψαν με αεροπλάνο στη Συρία για να ψηφίσουν διότι οι πρεσβείες στην Ουάσιγκτον και σε άλλες πρωτεύουσες ήταν κλειστές.

Και ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι καταδίκαζε τις εκλογές στη Συρία ως «φάρσα» πριν ακόμα γίνουν, μια εταιρεία μάρκετινγκ γνωστή ως The Syria Campaign έκανε μια εκστρατεία για να μπλοκάρει τη ροή των ειδήσεων για τις συριακές εκλογές. Ταυτόχρονα με τη δαιμονοποίηση του Προέδρου Άσαντ, η εταιρεία εξαπέλυσε μια εκστρατεία που οδήγησε στη λογοκρισία εκ μέρους του Φέισμπουκ των πληροφοριών  σχετικά με τις συριακές εκλογές.

Αυτή η συγκινητική εικόνα είναι φτιαγμένη για να δικαιολογήσει μια «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων» πάνω από τη Συρία και μια τεράστια στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ εναντίον του συριακού στρατού:

https://consortiumnews.com/wp-content/uploads/2016/09/Call4NoFlyZone-300x225.jpg

Η εκκολαπτόμενη προπαγάνδα

Η εταιρεία The Syria Campaign δημιουργήθηκε από μια μεγαλύτερη εταιρεία ονομαζόμενη «Purpose» (σκοπός), η οποία, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της,  “εκκόλαψε” την εταιρεία The Syria Campaign. Η ιστοσελίδα της εταιρείας λέει «Η Purpose δημιουργεί νέα κινήματα, μάρκες (brands), και οργανισμούς από τη βάση προς τα πάνω για να αντιμετωπίσει πολύπλοκες παγκόσμιες προκλήσεις. Εφαρμόζουμε αυτή την εμπειρία ως δημιουργοί κινημάτων για να δουλέψουμε με προοδευτικές εταιρείες, μη κερδοσκοπικές εταιρείες και φιλανθρωπικές οργανώσεις, βοηθώντας τες να βάλουν σκοπό και συμμετοχή στην καρδιά της δραστηριότητάς τους.»

Οι “White Helmets” (Λευκά Κράνη) προωθούνται στη Δύση ως πολίτες εθελοντές που προσφέρουν διασωστικό έργο. Στις 22 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ότι το βραβείο της Σωστής Ζωής (Right Livelihood Award) , επονομαζόμενο και «Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ» δώθηκε στα Λευκά Κράνη «για τον εξαίρετο ηρωϊσμό τους, τη συμπόνοια τους και την ανθρωπιστική τους δράση στη διάσωση πολιτών από την καταστροφή του συριακού εμφύλιου πολέμου

Η μεγαλύτερη επιτυχία της εταιρείας The Syria Campaign υπήρξε η δημιουργία του ονόματος [brand] και η προώθηση των Λευκών Κρανών, γνωστών και ως «Πολιτική Άμυνα της Συρίας» που τις ξεκίνησε ένας έμπορος όπλων, ο James LeMesurier, εκπαιδεύοντας κάποιους Σύριους στην Τουρκία με χρηματοδότηση που του παρείχαν οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ομάδα έκλεψε το όνομά της από την αληθινή Πολιτική Άμυνα της Συρίας, όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη έκθεση από το Αλέπι.

Αλλά τα Λευκά Κράνη είναι ένα εργαλείο προπαγάνδας που προωθεί τη δυτική εισβολή στη Συρία. Αντίθετα με έναν αξιόπιστο οργανισμό διάσωσης όπως ο Ερυθρός Σταυρός ή η Ερυθρά Ημισέληνος, τα Λευκά Κράνη δουλεύουν μόνο σε περιοχές που ελέγχονται από την οπλισμένη αντιπολίτευση. Όπως φαίνεται και σε αυτό το βίντεο, τα Λευκά Κράνη σηκώνουν τα σώματα ανθρώπων που εκτέλεσαν οι τρομοκράτες. Ισχυρίζονται ότι δεν είναι οπλισμένοι αλλά είναι. Και ψευδώς ισχυρίζονται ότι είναι ουδέτεροι.

Πολλά από τα βίντεο που προέρχονται από τις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Αλ Κάιντα και άλλους τρομοκράτες στη Συρία φέρουν πάνω τους το λογότυπο «Λευκά Κράνη». Ο λόγος είναι ότι τα Λευκά Κράνη εργάζονται σε συμμαχία με αυτές τις εξτρεμιστικές οργανώσεις και το χρησιμοποιούν ως εργαλείο μάρκετινγκ προς υποστήριξη της οπλισμένης αντιπολίτευσης καθώς επίσης και τη δυσφήμιση της συριακής κυβέρνησης.

Η Rights Livelihood σε δελτίο τύπου της λέει ότι τα Λευκά Κράνη “κάνουν έκκληση για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στη χώρα.» Αυτό όμως είναι ψευδές. Τα Λευκά Κράνη ενεργά υποστηρίζουν τη στρατιωτική παρέμβαση των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ μέσω μιας «ζώνης απαγόρευσης πτήσεων» που θα αρχίσει με την καταστροφή των αντιαεροπορικών θέσεων της κυβέρνησης και των αεροσκαφών της.

Πράξη πολέμου

Ο έλεγχος του ουρανού μιας άλλης χώρας είναι πράξη πολέμου που θα απαιτούσε μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ, σύμφωνα με Αμερικανούς στρατηγούς.

Ο Στρατηγός Carter Ham, πρώην διοικητής της Αμερικανικής Αφρικανικής Διοίκησης κατά τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον της Λιβύης το 2011, είπε στο δίκτυο CBS News ότι «ανησυχώ μερικές φορές ότι, όταν οι άνθρωποι λένε ‘να επιβάλουμε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων,’ υπάρχει η άποψη ότι αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο…. …Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης ανέφεραν ότι το 2012 ο Στρατηγός Martin E. Dempsey, επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, είπε στον Λευκό Οίκο ότι η επιβολή μιας τέτοιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων θα απαιτούσε 70.000 Αμερικανούς στρατιώτες για να καταστρέψουν το αντιαεροπορικό σύστημα της Συρίας και μετά να ελέγχουν επί εικοσιτετραώρου βάσεως τον εναέριο χώρο της Συρίας.

«Πρώτα απαιτεί, και θα σας το πω ευθέως, το σκότωμα πολλών ανθρώπων και την καταστροφή της αεράμυνας της Συρίας και του προσωπικού των συστημάτων αυτών. Και μετά απαιτεί την καταστροφή της πολεμικής αεροπορίας της Συρίας, κατά προτίμηση στο έδαφος, στον αέρα αν χρειαστεί. Είναι μια βίαιη πράξη μάχης που οδηγεί σε πολλές απώλειες και αυξημένο κίνδυνο στο δικό μας προσωπικό.»

Με άλλα λόγια, η έκκληση [από τα Λευκά Κράνη] για μια «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων» δεν είναι καθόλου μη βίαιη λύση. Επιζητεί μια αιματηρή πράξη πολέμου  από τις ΗΠΑ εναντίον της Συρίας, ένα έθνος που δεν αποτελεί απειλή για την Αμερική. Και θα υλοποιηθεί παραβιάζοντας τη διεθνή νομιμότητα επειδή το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών δεν μπορεί να εκδώσει μια απόφαση, λόγω πιθανής αρνησικυρίας από τη Ρωσία και πιθανόν την Κίνα.

Επίσης τα Λευκά Κράνη δεν έχουν καταδικάσει ούτε έχουν κάνει έκκληση να σταματήσει η χρηματοδότηση των εξτρεμιστικών οργανώσεων όπως η Nusra Front, συνδεόμενη με την Αλ Κάιντα.  Αντίθετα, τα Λευκά Κράνη γενικά συνεργάζονται με την οργάνωση αυτή η οποία ορίζεται ως «τρομοκρατική» ακόμη και από τις ΗΠΑ, που ίσως εξηγεί γιατί στον επικεφαλής των Λευκών Κρανών Raed Saleh, έχει  απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ.

Η σχέση των Λευκών Κρανών με τις εταιρείες μάρκετινγκ  ξεσκεπάστηκαν πριν από ενάμισι χρόνο και από τότε η συγγραφέας Vanessa Beeley έχει αποκαλύψει τον οργανισμό αυτόν σε βάθος με άρθρα όπως “Ποιοι είναι τα Λευκά Κράνη;” και “Πόλεμος μέσω απάτης.”

Παρόλα αυτά, η γνώση του κόσμου για τα Λευκά Κράνη είναι περιορισμένη και μάλιστα πολλοί φιλελεύθεροι και προοδευτικοί δέχονται την προπαγάνδα τους για τη Συρία. Πολλά από τα προοδευτικά ΜΜΕ εμποδίζουν ή λογοκρίνουν την κριτική εν μέσω μιας πλημμυρίδας από προπαγάνδα για «βόμβες-βαρέλια» που ρίχνει ο «βάναυσος δικτάτορας» και το «καθεστώς» του.

Την περασμένη εβδομάδα, το Netflix άρχισε να προβάλλει ένα σαραντάλεπτο ντοκιμαντέρ για τα Λευκά Κράνη που ουσιαστικά τους διαφημίζει. Ένα μεγάλο κομμάτι του λαμβάνει χώρα στην Τουρκία όπου βλέπουμε εκπαιδευόμενους σε δωμάτια ξενοδοχείων να κάνουν απελπισμένα τηλεφωνήματα για να ρωτήσουν σχετικά με τις οικογένειές τους στη Συρία.

Το θέμα των «οικογενειακών αξιών» είναι εμφανές σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, μια καλή οπτική γωνία από πλευράς μάρκετινκγ. Το πολιτικό μήνυμα του βίντεο είναι επίσης σαφές: Μετά από τον βομβαρδισμό, «Είναι οι Ρώσοι… λένε ότι πολεμούν το ISIS αλλά στοχεύουν τους πολίτες.»

Η ταινία περιλαμβάνει ένα βίντεο που προωθούνταν παλιότερα από τα Λευκά Κράνη όπως η διάσωση του «Μωρού Θαύματος», ένα γεγονός που μπορεί να είχε σκηνοθετηθεί. Το βίντεο περιλαμβάνει δηλώσεις όπως «Είστε πραγματικοί ήρωες.» Ενώ υπάρχουν κάποιοι πραγματικοί διασώστες εν μέσω του πολέμου, πολλά από τα βίντεο που δήθεν δείχνουν τους πραγματικούς ήρωες επί το έργον ξεχωρίζουν από τη σκηνοθεσία όπως  αποκαλύπτεται εδώ.

Στην παρακάτω εικόνα, «μετριοπαθείς» επαναστάτες που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ ετοιμάζονται να αποκεφαλίσουν ένα 12-χρονο παιδί, του οποίου το κομμένο κεφάλι περιφέρεται θριαμβευτικά από αυτούς στη συνέχεια.

 https://i0.wp.com/russia-insider.com/sites/insider/files/styles/1200xauto/public/Screen-Shot-2016-07-21-at-12.32.20-PM.png

 Ξεγελώντας τους προοδευτικούς

Πολλά από τα «Εναλλακτικά Μέσα» στη Δύση απλώς αντιγράφουν ή απηχούν τις απόψεις των μεγάλων ΜΜΕ σχετικά με τον πόλεμο στη Συρία. Το αποτέλεσμα είναι η απόλυτη σύγχυση των προοδευτικών ανθρώπων. Για παράδειγμα, μια οργάνωση ακτιβιστών, η CodePink πρόσφατα δημοσίευσε ένα βίντεο που προωθεί  το βίντεο της  Netflix για τα Λευκά Κράνη που αναφέραμε.

Παραγωγός του συγκεκριμένου βίντεο είναι η εταιρεία Grain Media and Violet Films/Ultra-Violet Consulting, η οποία αυτοαποκαλείται εταιρεία μάρκετινγκ που εξειδικεύεται στη διαχείριση των κοινωνικών δικτύων, στη συγγραφή αιτήσεων για υποτροφίες, την προσέλκυση κοινού και την υλοποίηση εκστρατειών. Το μόνο αναπάντητο ερώτημα είναι ποιος τους πλήρωσε για να παράγουν το βίντεο αυτό.

Η στάση των ΜΜΕ σε θέματα προπαγάνδας όπως αυτή με τα Λευκά Κράνη είναι κατακριτέα. Όπως έγραψε ένας πολεμικός ανταποκριτής, “Τη δημοσιογραφική κάλυψη του πολέμου στη Συρία θα τη θυμούμαστε ως ένα ντροπιαστικό επεισόδιο στην ιστορία του αμερικανικού τύπου.”

Πηγή