Τι είπαν οι τραπεζίτες μαφιόζοι στο Γουαϊόμινγκ;

https://i0.wp.com/www.thenewamerican.com/media/k2/items/cache/9654b4ece7e04bae9c79057f9f684426_M.jpg

Τι είναι χειρότερο, οι μαφιόζοι ή οι τραπεζίτες; Το ερώτημα εγείρεται λόγω του πρόσφατου συμποσίου των παγκόσμιων τραπεζιτών στο Τζάκσον Χόουλ Του Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ που διοργάνωσε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed).

Όπως έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν (δείτε για παράδειγμα εδώ) αυτές οι συναντήσεις φέρνουν κοντά τα αφεντικά των αφεντικών της Μαφίας του Χρήματος για να αποφασίσουν πόσον πλούτο θα αρμέξουν από τις μεσαίες τάξεις του κόσμου και με ποιο τέχνασμα. Οι συνήθεις ύποπτοι περιλαμβάνουν αντιπροσώπους από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τους οικονομικούς συμβούλους της Ομάδας των 30 και κορυφαία στελέχη των μεγάλων κεντρικών τραπεζών του κόσμου. Πληθώρα οικονομικών σημάτων και στοιχείων δείχνουν ότι αυτοί οι τραπεζίτες/μαφιόζοι ετοιμάζονται να δημιουργήσουν άλλη μια τεχνητή χρηματοοικονομική «κρίση» πολύ μεγαλύτερη από την καταστροφή του 2008-2009.

Και ενώ οι μέθοδοι των μαφιόζων είναι ορατές, οι τραπεζικές μέθοδοι είναι αόρατες και ύπουλες. Ο τραπεζίτης της Γουώλ Στρητ Paul Warburg (1868-1932), ίδρυσε το ομοσπονδιακό τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, το οποίο στις ημέρες του λήστεψε εκατομμύρια Αμερικανούς. Οι σημερινοί τραπεζίτες ληστεύουν δισεκατομμύρια θυμάτων διεθνώς. Αλλά το κάνουν έμμεσα και σιωπηρά. Αντί να λερώνουν τα χέρια τους και την εικόνα τους, χρησιμοποιούν τις διάφορες κυβερνήσεις να ληστεύουν, να εκβιάζουν, να φυλακίζουν, να δυσφημούν, να χτυπούν ή και να φονεύουν τα θύματά τους. (Σημ. ΕΘ: Σας θυμίζει την Ελλάδα;)

Ως συνήθως το ετήσιο συμπόσιο οικονομικής πολιτικής στο Τζάκσον Χόουλ ήταν απέσπασε την προσοχή των οικονομικών αναλυτών, για κάποια νύξη για το τι θα κάνουν οι κεντρικές τράπεζες. Αν η Fed θα αυξήσει τα επιτόκια ή αν οι τραπεζίτες θα συνεχίσουν με την «ποσοτική χαλάρωση», κλπ.

Όμως το μεγάλο ερώτημα είναι: Γιατί θα πρέπει μια μικρή κλίκα ανθρώπων, που εύκολα υποπίπτουν στα σφάλματα και στη διαφθορά θα πρέπει να τους εμπιστευόμαστε με τόση δύναμη; Γιατί όλη η οικονομική ευημερία ή η φτώχεια ολόκληρου του κόσμου να είναι στα χέρια αυτών των μαφιόζων τραπεζιτών που επανειλημμένα έχουν αποδειχθεί ότι πλουτίζουν  εξανεμίζοντας τις αποταμιεύσεις δισεκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως (βλ. εδώεδώ και εδώ); Γιατί τους επιτρέπεται ακόμη να λειτουργούν υπό μυστικότητα και να αποφεύγουν τους λογιστικούς ελέγχους που είναι αναμενόμενοι για κάθε επιχείρηση ή κρατική οντότητα;

Μετά την κρίση του 2008-2009 η δημόσια κατακραυγή για τη διάσωση των τραπεζών και των εταιρειών οδήγησε στον νόμο που έφερε ο Ron Paul σχετικά με τον έλεγχο της Fed. Τελικώς έγινε μερικός έλεγχος που έδειξε ότι η Fed είχε δώσει τρισεκατομμύρια δολάρια σε συγκεκριμένες τράπεζες της προτίμησής της.

Η Fed δημιουργήθηκε υπό απόλυτη μυστικότητα το 1910 από τιτάνες της τραπεζικής στο Νησί Τζέκυλ στη Γεωργία των ΗΠΑ. Η πιο λεπτομερής διαθέσιμη αναφορά της συνωμοτικής συνεδρίας βρίσκεται στο βιβλίο του Έντουαρτ Γκρίφιν, Το Τέρας από το Νησί Τζέκυλ.

Τον προηγούμενο αιώνα, τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και οι πανεπιστημιακοί είτε αγνόησαν την εγκληματική προέλευση της Fed είτε αρνήθηκαν ότι η έγινε ποτέ η συνάντηση στο Νησί Τζέκυλ. Όμως, το 2013, στην 100ή επέτειο του νόμου για τη Fed, η κεντρική τράπεζα όχι μόνον αναγνώρισε τη συνάντηση στο Τζέκυλ αλλά και τη γιόρτασε. Ο βασικός πράκτορας των Ρότσιλντ εκείνης της συμμορίας ήταν ο Paul Warburg, ο οποίος έγινε το δημόσιο πρόσωπο της εκστρατείας για την κεντρική τράπεζα και κατόπιν έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Fed. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Council on Foreign Relations (CFR) το 1921 και υπηρέτησε ως διευθυντής του CFR μέχρι το θάνατό του. Επίσης, πολλοί από τους φίλους του της Γουώλ Στρητ και του Νησιού Τζέκυλ υπήρξαν συνιδρυτές του CFR και από τότε τα μέλη του CFR έχουν καθοδηγήσει τη Fed σε μια σταθερή πορεία παγκοσμιοποίησης.

Τα μέλη του CFR που συγκαταλέγονται στους συμμετέχοντες στο συμπόσιο του 2016 στο Τζάκσον Χόουλ περιλαμβάνουν τους εξής:

Janet Yellen, Πρόεδρος του Συμβουλίου των Διοικητών της Fed.
Stanley Fischer, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου των Διοικητών της Fed.
William Dudley, Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης.
Dennis P. Lockhart, Πρόεδρος/Διευθύνων Σύμβουλος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Ατλάντα.
Lael Brainard, Διοικητής, Συμβούλιο Διοικητών της Fed.
Jerome Powell, Διοικητής, Συμβούλιο Διοικητών της Fed.
Alberto Musalem, Εκτελεστικός Διευθυντής, Ολοκληρωμένη Ομάδα Πολιτικής Ανάλυσης, Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης.
Michelle Smith, Βοηθός και Διευθύντρια Τμήματος Συμβούλιο Διοικητών της Fed.

Προσδίδοντας πρόσθετο κύρος στο συμπόσιο συμμετείχαν επίσης και εφέτος οι καθηγητές των κορυφαίων πανεπιστημίων (μέλη βεβαίως του CFR), καθώς και άλλοι ειδήμονες:

Kristin J. Forbes, Καθηγητής, Massachusetts Institute of Technology;
Peter Blair Henry, Κοσμήτορας, Stern School of Business New York University;
R. Glenn Hubbard, Κοσμήτορας, Columbia Business School;
Donald Kohn, Κορυφαίο Στέλεχος, Brookings Institution;
Adam Posen, Πρόεδρος, Peterson Institute for International Economics;
Martin Feldstein, Καθηγητής, Harvard University;
Carmen Reinhart, Καθηγητής, Harvard University;
Kenneth Rogoff, Καθηγητής, Harvard University.

Υπήρχαν επίσης και συμμετέχοντες από τα ΜΜΕ που έχουν σχέση με το CFR:

Binyamin Appelbaum, Ανταποκριτής, The New York Times;
Peter Barnes, Κορυφαίος ανταποκριτής στην Ουάσιγκτον, Fox Business Network;
Sam Fleming, Οικονομικός Συντάκτης για τις ΗΠΑ, Financial Times;
Kathleen Hays, Παρουσιάστρια και Οικονομική Ανταποκρίτρια, Bloomberg Radio and Television;
Jon Hilsenrath, Κύριος Οικονομικός Ανταποκριτής, The Wall Street Journal;
Steve Liesman, Κύριος Οικονομικός Ανταποκριτής, CNBC;
Steve Matthews, Ανταποκριτής, Bloomberg News;
Ylan Mui, Ανταποκριτής, The Washington Post;
Howard Schneider, Δημοσιογράφος, Reuters News;
Harriet Torry, Ανταποκριτής, Dow Jones Newswire.

Ένας πραγματικός λογιστικός έλεγχος της Fed είναι το πρώτο βήμα για να φύγει αυτή η κλίκα από την εξουσία. Πρέπει οι Αμερικανοί πολίτες να επιμείνουν έτσι ώστε οι γερουσιαστές τους και τα μέλη του Κογκρέσου να υποστηρίξουν την προσπάθεια αυτή.

Πηγή

Advertisements