Ο πολιτιστικός Μαρξισμός και η επανάσταση του 1%

https://i0.wp.com/russia-insider.com/sites/insider/files/styles/s400/public/main/2016-Sep-16/cu_0.png

Γιατί έχουμε την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά;

Γιατί δεν έχει πλέον σημασία ποιόν ψηφίζεις, αφού τίποτα δεν αλλάζει;

Γιατί οι εργάτες του κόσμου δεν έχουν ενωθεί;

Ο συγγραφέας ουσιαστικά λέει ότι οι κοινωνίες που έχουν χτιστεί πάνω στα θεμέλια των ευρωπαϊκών αξιών και κυρίως του Χριστιανισμού δεν μπορούν να ανατραπούν, αν δεν κοπούν οι ρίζες τους. Και οι Πολιτιστικός Μαρξισμός έχει γίνει πλέον το αγαπημένο εργαλείο του Καπιταλισμού. [Σημείωση ΕΘ: Δείτε επίσης το άρθρο στον Κόκκινο Ουρανό «Μια εισαγωγή στον πολιτιστικό μαρξισμό»] 

Αριστεροί, μειονότητες της Black Lives Matter (Οι ζωές των μαύρων έχουν σημασία), φτωχοί μετανάστες, φεμινίστριες και ομοφυλόφιλοι δεν είναι πλέον υπέρ των εργατών της χώρας τους. Η νέα ριζοσπαστική ελίτ έχει χειραγωγήσει το εργατικό κίνημα του παρελθόντος.

Από τον Mugabe στη Ζιμπάμπουε, κάποτε η τροφοδότρια χώρα της Αφρικής έως τον Chavez στη Βενεζουέλα, κάποτε μια πλούσια εξαγωγική πετρελαϊκή χώρα, η φαντασία ότι με τεχνητό τρόπο θα δημιουργηθεί ισότητα τελικώς οδήγησε σε δικτατορίες πάσης φύσεως παρέχοντας ίση φτώχεια και εξαθλίωση για όλους.

Αυτή τη φορά δεν είναι διαφορετικά τα πράγματα, καθώς η παλιά ιδεολογία έχει διαφορετικό περιτύλιγμα, προσθέτοντας δήθεν ελευθερία, ισότητα και ανθρώπινα δικαιώματα.

Με άλλα λόγια, η πτώση της Σοβιετίας δεν κατέστρεψε και την ιδεολογία πίσω από αυτήν. Ο κολλεκτιβισμός και η ισότητα επανήλθαν με μένος μέσω της ΕΕ και τελικά στις ΗΠΑ μέσω του Ομπάμα.

Δεν έχει σημασία τι ψηφίζεις και τίποτε δεν αλλάζει, διότι σταδιακά στις δυτικές κοινωνίες έχει επέλθει μετά από δεκαετίες προπαγάνδας από γενιά σε γενιά μια μετάλλαξη του λαού προς την κατεύθυνση του Μαρξισμού.

Ο κόσμος λοιπόν άλλαξε, αλλά οι αρχικές ιδεολογίες δεν άλλαξαν. Δείτε τους ριζοσπάστες του 1% με το νέο τους περιτύλιγμα.

https://lh3.googleusercontent.com/Jh5zghq90kZb3IHcGesnDqtdAFLqoQdTVcdlLZkxhb-J9nY87BdN4zdeZ38AZ_Vy1ScIl0VihYfK3kVOHn7Mef13NtNrVDqKjxwciolJmYdSoaiwny_N2nS0DDzPn4ojzlnXPIkroeBDWgD3Bg

Μεταμφιεσμένοι ως Δημοκράτες, Σοσιαλιστές και Χριστιανοί (Σοσιαλδημοκράτες) αυτοί είναι οι νέοι ηγέτες. Δείτε όμως ποια είναι η πραγματικότητα πίσω από αυτά τα χαμογελαστά πρόσωπα.

https://lh5.googleusercontent.com/BOKEM_xsu5NrrmJ9EPaTbc-oNhYq7RTJgVWBWkCIk-1KZ331WM9I_XxIOM-ag6VdKulngx7ik8apk6Tjr4_PLKmSDWl0Y-yYky12II92JlyqzNCT83047Ff-4h0KGEJqi215PaUP1XYcY6gqbw

Έτσι, το ερώτημα γιατί το σύνθημα «εργάτες του κόσμου ενωθείτε» δεν κατέληξε στην ένωση των εργατών έχει την απάντησή του.

Η επανάσταση δεν μπορεί να γίνει χωρίς να καταστραφεί εντελώς η παλιά κοινωνία του κόσμου και οι αξίες της.

Και τα 11 σημεία της Μαρξιστικής Σχολής της Φρανκφούρτης μας δίνουν μια ιδέα για την πρόταση της καταστροφής των παραδοσιακών αξιών χρησιμοποιώντας τον Πολιτιστικό Μαρξισμό για να συνηθίσουν οι κοινωνίες στον «προοδευτισμό». Ο σκοπός είναι να καταστραφούν οι τρεις πυλώνες της δυτικής κοινωνίας, η θρησκεία, ο πολιτισμός και η οικογένεια. Και αντί για εργάτες, η νέα επανάσταση χρησιμοποιεί τις πολιτιστικές μειονότητες.

Δείτε μια άριστη εισαγωγή στον πολιτιστικό Μαρξισμό. Από τη δεκαετία του 1960, οι αριστεροί ριζοσπάστες αντιλήφθηκαν ότι οι δυτικοί εργάτες δεν επρόκειτο να επαναστατήσουν και έτσι προώθησαν τις πολιτιστικές μειονότητες ως το νέο προλεταριάτο. Κατά συνέπεια, τα αποτελέσματα αυτής της καταστροφικής αλλαγής δεν άλλαξαν απλώς την κοινωνία, αλλά άρχισαν να αλλάζουν τους ίδιους τους ανθρώπους προωθώντας τη ναρκισσιστική συμπεριφορά που βλέπουμε σήμερα (πολυπολιτισμός, σατανισμός, διαστροφές, κ.ά., όπως δείχνουν οι φωτογραφίες παρακάτω).

https://lh3.googleusercontent.com/Elq4qFaUU-lRWWoVl040u7tQoqRotBCkbhit-hmGYR89ELimHv1pJv659Ws4k7XMe79UeqU3uzGso2143TAScJpxOQKasAYWyGSN-tsTEGu9L1taODpobHP3kw6YwVjLdFT8fxfrxXUVLsmJ5w

Παλιότερα, οι πολιτικοί έπρεπε να πείσουν τους λαούς τους για τα πλεονεκτήματα μιας ιδεολογίας. Καλύτερος προφανώς τρόπος ήταν να αλλάξουν τους λαούς τους για να θέλουν την ιδεολογία. Έτσι σήμερα σε όλον τον δυτικό κόσμο οι λαοί βγαίνουν στους δρόμους και διαδηλώνουν υπέρ της ίδιας τους της καταστροφής και υποβάθμισης της ζωής τους στο όνομα της προόδου και της ελευθερίας, καθώς ο πολυπολιτισμός διαλύει την εθνική ταυτότητα, οι άνθρωποι στρέφονται ακόμη και στον σατανισμό και τις σεξουαλικές διαστροφές που έχουν γίνει επιλογή και τρόπος ζωής.

Η παλιά νέα δουλεία

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε για να εξασφαλίσει ότι η μεγάλη μάζα των ανθρώπων δεν θα μπορούν να ελέγξουν την κυβέρνηση ποτέ ξανά». Janet Daley, συγγραφέας και δημοσιογράφος.

Το βιβλίο του Όργουελ «1984» έχει αντικατασταθεί από το βιβλίο «Brave New World» του Aldous Huxley, που λέει: «Μέσα στην επόμενη γενιά οι ηγέτες του κόσμου θα ανακαλύψουν τη διαμόρφωση των παιδιών και την ναρκούπνωση που είναι πιο αποτελεσματικές ως εργαλεία διακυβέρνησης από τις φυλακές. Το πάθος για την εξουσία μπορεί να ικανοποιηθεί αν προτείνουμε στους ανθρώπους να αγαπούν τη δουλεία τους αντί να τους υποτάσσουμε με τη βία

Δείτε την αποκλειστική ομάδα του 1% της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ αλκοολικοί, πρώην τραπεζίτες και αριστεροί.

https://i1.wp.com/cdn.images.express.co.uk/img/dynamic/139/590x/EU-677905.jpg

Πίσω στο μέλλον

Ο πολιτιστικός Μαρξισμός είναι πολύ δημοφιλής σε όλο το πολιτικό φάσμα. Η κοινωνική υποβάθμιση και η φτώχεια δεν επηρεάζουν το 1% των τραπεζιτών, των εταιρειών και των πολιτικών που αντιθέτως κερδίζουν από το χάος. Έτσι είναι το γραφειοκρατικό δόγμα του 1% στον ευρωπαϊκό προοδευτισμό.

Δεν χρειάζονται περίεργες θεωρίες συνωμοσίας, διότι τα πράγματα είναι απλά. Η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας, η εκστρατεία για την απαγόρευση των όπλων, η κατασκοπεία της NSA, η υπηρεσία αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών (FEMA) και ο νόμος του 2011 που δίνει στον πρόεδρο των ΗΠΑ τη δικαιοδοσία να παρακάμπτει το Κογκρέσο και να επιβάλλει τον στρατιωτικό νόμο, είναι αρκετά στοιχεία.

Όταν οι άνθρωποι πρέπει να ανταγωνίζονται για λιγότερο διαθέσιμο πλούτο, συνηθίζουν στη φτώχεια και στο χαμηλότερο βιωτικό επίπεδο όπου τα συσσίτια και οι άστεγοι είναι ο κανόνας. Οπότε καθώς οι πολίτες συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους γείτονές τους, δεν υπάρχει και τίποτα για να παραπονεθούν.

https://lh6.googleusercontent.com/hBZxXwOdTmtIBZD_UNZHpr8z0RBgVIdWaZxmAekCT_q35IOMnLbVeOamDyhG3lDV_qAZolb6eTm1JaQLOxoPS4XOoZaQeIFIEAajzqMsAAVDk-znBf6SbO0McZ1D9rkN4US-gT28Wl9KKMirzw

Η μεγαλύτερη ειρωνεία της τύχης είναι οι στρατευμένοι πολεμιστές της κοινωνικής δικαιοσύνης (social justice worriors) που δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η ισότητα είναι απλώς μια αφηρημένη και μη βιώσιμη έννοια, ο καπιταλισμός δεν λειτουργεί με βάση ένα κράτος που δίνει επιδόματα και η ανεξέλεγκτη μετανάστευση έχει αποτύχει σε κάθε χώρα.

Παρόλα αυτά, συνεχίζουν μέσα στην ουτοπία αυτή και φυσικά το 1% τους είναι ευγνώμον.

John V.

Πηγή

 

Advertisements