Το συνέδριο Europa Terra Nostra: Ευρωπαϊκή ταυτότητα και λαϊκή εξέγερση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη

https://i0.wp.com/www.theoccidentalobserver.net/wp-content/uploads/2016/10/sunic-kevin-bill.jpg

Από αριστερά προς τα δεξιά: Kevin MacDonald, William Johnson, Tom Sunic

Η Europa Terra Nostra διεξήγαγε πρόσφατα ένα συνέδριο στην πόλη Βίσμαρ της Γερμανίας με τίτλο “Συνέδριο για την ελευθερία με μήνυμα ελπίδας.” Το συνέδριο χρηματοδοτήθηκε από την ΕΕ(!) καθώς η ΕΕ χρηματοδοτεί ομάδες που σχετίζονται με κόμματα που εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο.

Συμμετείχε το κόμμα NPD της Γερμανίας (Nationaldemokratische Partei Deutschlands, Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα) με τον Udo Voigt, που έκανε μια παρουσίαση για την καταστροφή στη Συρία, την ισραηλινή ανάμιξη, κλπ.

Το πρόγραμμα είχε και ομιλητές όπως ο Nick Griffin (του οποίου η ομιλία επικεντρώθηκε στις δριμύτατες συνέπειες της μαζικής μετανάστευσης μη Λευκών που συνδυάζεται με την καταστροφική υπογεννητικότητα των Λευκών) και ο Tom Sunic (του οποίου η ομιλία επικεντρώθηκε στις διαφορετικές ευρωπαϊκές ταυτότητες και στα όρια των μικρών ευρωπαϊκών εθνικισμών). Ο Daniel Friberg, ιδρυτής της Arktos Media, έδωσε μια ζωηρή ομιλία για τις προοπτικές της ευρωπαϊκής εθνικιστικής δεξιάς.

Η επιτροπή από το κόμμα Kotleba (Κόμμα του Λαού – Η Σλοβακία μας) ήταν επίσης πολύ αισιόδοξη για το μέλλον. Ο Δρ. Milan Uhrik, μέλος του Ευρωβουλίου και αντιπρόεδρος του κόμματος, μίλησε για την επιτυχία του κόμματος που εξασφάλισε 14 από τις 150 θέσεις στο Εθνικό Συμβούλιο (το σλοβακικό κοινοβούλιο), σημειώνοντας πως η συνεχιζόμενη καταστροφή στη Δυτική Ευρώπη κάνει τις εθνικιστικές ιδέες πιο ελκυστικές. Ο William Johnson, Πρόεδρος του Αμερικανικού Κόμματος της Ελευθερίας, έκανε μια σύντομη παρουσίαση για τις δραστηριότητες του AFP για τις επερχόμενες εκλογές.

Ο Frank Rennicke, γνωστός εθνικιστής λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης παρείχε τη διασκέδαση. Δεν υπάρχει τίποτα σαν μια ομάδα 100 περίπου ατόμων να τραγουδά ενθουσιωδώς, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνεις τα λόγια. Το βίντεο αυτό με τον Rennicke σε ένα ντουέτο με φόντο το Αμβούργο, 1945, δίνει μια γεύση για τη μουσική και τα τραγούδια του.

Η δική μου ομιλία ήταν συρραφή κάποιων παλιότερων ιδεών μου με κάποιες νέες προσθήκες για το γερμανικό ακροατήριο, την οποία και παρουσιάζω κατωτέρω.

[ΕΘ: Μεταφράζουμε ενδεικτικά μερικά κομμάτια από την ομιλία με επιγραμματικό τρόπο, λόγω της μεγάλης έκτασης της ομιλίας που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και μας αφορά όλους ως Έλληνες.]

Ευρωπαϊκή ταυτότητα και λαϊκή εξέγερση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη: Ανατρέποντας τις εχθρικές ελίτ.

Φτάνουμε στην κλιμάκωση της εκλογικής εκστρατείας στις ΗΠΑ. Η Αμερική διαφημίζεται ως δημοκρατία αλλά ουσιαστικά είναι μια ολιγαρχία εναντίον της παραδοσιακής Λευκής πλειοψηφίας. Ο Ντόναλτ Τραμπ αποτελεί απειλή για την ολιγαρχία αυτή γι’ αυτό και αντιμετωπίζεται με μένος τόσο από τη δεξιά όσο και από την αριστερά.

Το σύστημα προβάλλει την ανησυχία του δήθεν για το Σύνταγμα. Γι’ αυτό βλέπουμε στα ΜΜΕ συγκρίσεις  του  Τραμπ με τον Χίτλερ.

Η άνοδος του Τραμπ έχει δείξει ότι το κατεστημένο είναι ολοκληρωτικά εναντίον του. Για παράδειγμα, οι δισεκατομμυριούχοι υποστηρίζουν την Κλίντον κατά αναλογία 20 προς 1 όσον αφορά τη χρηματοδότηση των κομμάτων, ενώ παλιότερα ήταν σχεδόν μοιρασμένοι στα δύο.

Το ότι οι ΗΠΑ μοιάζουν περισσότερο με ολιγαρχία, φαίνεται σε πρόσφατο άρθρο   δύο πολιτικών επιστημόνων, στο οποίο οι ελίτ των ΜΜΕ, των επιχειρήσεων, της πολιτικής υιοθετούν εντελώς διαφορετικές απόψεις από αυτές του λαού σε θέματα όπως η μετανάστευση.

Σύμφωνα με το Ερευνητικό Κέντρο Pew, περισσότεροι από το 90% των Ρεπουμπλικάνων ψηφοφόρων αντιτίθενται στη μετανάστευση, αν και ποτέ δεν υποστηρίχτηκε μια τέτοια πολιτική από την ελίτ στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα και σίγουρα απορρίφτηκε από ολόκληρο το Δημοκρατικό κόμμα.

Η νέα ελίτ είναι εντελώς διεφθαρμένη και το ζεύγος Κλίντον μπορεί να ιδωθεί ως αντιπροσωπευτικό αυτής της άρχουσας τάξης. Η Χίλαρι διατηρεί υψηλά ποσοστά παρά τις κατηγορίες εναντίον της περί διαφθοράς και χρηματισμού της μέσω του Ιδρύματος Κλίντον (μερικοί από ξένες κυβερνήσεις), τα χιλιάδες παράνομα ηλεκτρονικά μηνύματα της Χίλαρι και την έρευνα εκ μέρους του FBI για εγκλήματα  και άλλα ενοχοποιητικά στοιχεία που δημοσιεύουν το Wikileaks και άλλοι.

Έχουμε φτάσει στο τέλος των ΗΠΑ ως συνταγματική δημοκρατία. Τα ΜΜΕ είναι σημαντικός πυλώνας του κατεστημένου. Επιτίθεται στις παραδοσιακές αξίες και τον πολιτισμό της Δύσης. Αυτό δημιούργησε μια άρχουσα τάξη που έχει χάσει την επαφή της με τον λαό.

Η φύση της επανάστασης από την κορυφή προς τη βάση είναι σημαντική. Ποτέ δεν υπήρξε μια απαίτηση από μια πλειοψηφία σε μια δυτική χώρα για απόλυτη αλλαγή, στο σημείο που να φτάσουμε οι Λευκοί να αποτελούν μειονότητες στις κοινωνίες που κυριαρχούσαν για χιλιάδες χρόνια όπως στην περίπτωση της Ευρώπης.

Τα ΜΜΕ είναι υπέρ της μαζικής μετανάστευσης και της αντικατάστασης του γηγενούς πληθυσμού και προωθούν την ιδέα αυτή με δήθεν όρους ηθικής. Καταδικάζουν ως ανήθικη την άποψη ότι οι Γερμανοί και οι Λευκοί εν γένει έχουν συμφέροντα όπως ο καθένας, ότι η έννοια της φυλής είναι ουσιαστική και ότι υπάρχουν διαφορές και χαρακτηριστικά μεταξύ ανθρώπων που δεν μπορεί κανείς να τα εξαφανίσει ως δια μαγείας. Επίσης, η μετανάστευση και ο πολυπολιτισμός γενικά ενέχουν μεγάλο κόστος από πλευράς κοινωνικής συνοχής, κοινωνικών συγκρούσεων, εμπιστοσύνης και δημοσίων αγαθών όπως η υγειονομική περίθαλψη, τα επιδόματα ανεργίας, τα σχολεία και οι υποδομές.

Ο μεγαλύτερος ηθικός ξεπεσμός είναι η απώλεια της εθνικής ταυτότητας ενός λαού. Η ιθαγένεια καθίσταται ένας απλός νομικίστικος όρος, αναφερόμενος σε αφηρημένες έννοιες όπως ελευθερία, δημοκρατία και διακυβέρνηση, αντί για την ταυτότητα και τα συμφέροντα ενός λαού, όπως αναλύονται στο βιβλίο μου The Culture of Critique.

Η ιδεολογία της πίστης στην Αμερική ως λευκό, ευρωπαϊκό πολιτισμό ήταν ισχυρή στη δεκαετία του 1920. Ήταν σε άμυνα στη δεκαετία του 1930. Και μετά τον Β’ΠΠ έχει λίγο πολύ εξαφανιστεί. Προφανώς, μια ισχυρή εθνική αίσθηση της γερμανικής ταυτότητας απαγορεύονταν ως αντίδραση στην ήττα του Εθνικοσοσιαλισμού. Στις ΗΠΑ, δεν ήταν ένας φυσικός θάνατος αλλά το αποτέλεσμα μακρόχρονης επίθεσης από τη διανόηση της Αριστεράς στην ακαδημαϊκή κουλτούρα και στα ΜΜΕ. Τώρα πλέον διατηρείται όχι από την ελεύθερη ροή των ιδεών αλλά από την επιβολή ποινών στους αντιφρονούντες, όπως απόλυση από την εργασία τους, εξοστρακισμός και απαγόρευση πρόσβασης στα ΜΜΕ.

Ένας από τους ψυχολογικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούνται στην επίθεση εναντίον των Ευρωπαίων και την ταυτότητά τους είναι η ενοχή για παλαιές επεμβάσεις. Στις ΗΠΑ όλοι οι πόλεμοι δικαιολογούνται από πλευράς ηθικής (παρεμβάσεις στη Λιβύη, Συρία, Ιράκ, κλπ). Αντίθετα, πολλοί Ευρωπαίοι αισθάνονται ενοχή για την αποικιοκρατία των προγόνων τους όσον αφορά τη Βόρεια Αφρική και άλλες περιοχές. Και φυσικά στη Γερμανία υπάρχει η ατέρμονη ενοχή του Ολοκαυτώματος. Διαφορετικές λευκές χώρες λαμβάνουν διαφορετικά μηνύματα ενοχής, δηλαδή, σκλαβιά και κατακτήσεις στις ΗΠΑ, αποικιοκρατία στη Βρετανία και τη Γαλλία, το Ολοκαύτωμα παντού, κλπ.

Το πρόβλημα είναι ότι ζητείται από τους Ευρωπαίους να συμμετάσχουν στην ίδια τους την αυτοκτονία για να διατηρήσουν τη φήμη τους ως ηθικοί πολίτες και να αποφύγουν να τους αποκαλέσουν «ρατσιστές». Αυτό αποτελεί μαρτυρία στην ικανότητα της Αριστεράς με τη δύναμή της στα ΜΜΕ και το εκπαιδευτικό σύστημα να δημιουργεί ομάδες ηθικώς ορισμένες που τελικώς είναι αυτοκαταστροφικές.

Καθήκον μας είναι να δημιουργήσουμε μια αντίθετη κουλτούρα, που να βασίζεται στην επιστήμη και στην αλήθεια βεβαίως, αλλά που να είναι επίσης βαθιά ηθική και να τονίζει την ορθότητα περί προστασίας των ανθρώπων μας και του πολιτισμού μας.

Στην Ευρώπη το αστυνομικό κράτος ελέγχει τη σκέψη και τη συμπεριφορά των ανθρώπων που αντιτίθενται στον πολυπολιτισμό. Στο Ην. Βασίλειο, τη Γερμανία και αλλού, οι πολίτες ελέγχονται για σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα. Όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον Ρατσισμό και την Αδιαλλαξία  προέτρεψε τα ΜΜΕ να μην αναφέρουν τη Μουσουλμανική ταυτότητα των τρομοκρατών.

Οι σεξουαλικές επιθέσεις στην Κολωνία θα εντείνουν την παρακολούθηση των πολιτών εκ μέρους της αστυνομίας και θα περιορίσουν τις κοινωνικές ελευθερίες. Οι χώρες μας δεν θα είναι απλώς γεμάτες πολυπολιτισμό αλλά επίσης και αστυνομοκρατούμενες χώρες. Πολλοί άνθρωποι όπως οι γυναίκες, θα διστάζουν να παρακολουθούν δημόσιες εκδηλώσεις και δημόσιες εγκαταστάσεις όπως πισίνες. Αυτή δεν είναι η κοινωνία που θέλουμε να ζήσουμε.

Ο πολυπολιτισμός δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ισχυρότατες κοινωνικές απαγορεύσεις στον λόγο και στη συμπεριφορά. Καθώς οι εθνοτικές συγκρούσεις θα κλιμακώνονται σε όλη τη Δύση, θα γίνουν απέλπιδες προσπάθειες να απεικονιστούν οι λευκοί ως προβληματική φυλή. Δηλαδή, θα δούμε περισσότερο ρατσισμό εναντίον των λευκών.

Ο Thilo Sarrazin στο βιβλίο του Η Γερμανία Καταργεί τον Εαυτό της παρατηρεί τις χαμηλότερες επιδόσεις των Τούρκων στο σχολείο έχει οδηγήσει σε διαστρωμάτωση της κοινωνίας που συνδέεται με την εθνικότητα. Και η μετανάστευση από την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη Μέση Ανατολή χειροτερεύει την κατάσταση. Αυτό τελικά οδηγεί στη «φυλετοποίηση της πολιτικής», όπου ο καθένας ψηφίζει ανάλογα με τη φυλή και την εθνικότητα, με τους μετανάστες και τα παιδιά τους να ψηφίζουν συνήθως υπέρ της Αριστεράς που υπόσχεται μεγαλύτερα προνόμια στους ξένους. Η Αριστερά, έχοντας εγκαταλείψει τη βάση της και τη Λευκή εργατική τάξη, βλέπει τη μετανάστευση σαν το κλειδί της πολιτικής της επιτυχίας.

Και θα γίνει  χειρότερη η κατάσταση με τη δεύτερη γενιά . Στην Ευρώπη, ο μεγάλος αριθμός Μουσουλμάνων έχει οδηγήσει σε αποκομμένες, παράλληλες κοινωνίες καθώς οι νέες γενιές προσκολλώνται στους δικούς τους. Τα παιδιά των Μουσουλμάνων μεταναστών εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά εγκληματικότητας από τους γονείς τους, πράγμα που διαπιστώθηκε στη Δανία και τη Σουηδία.[1] Επίσης είναι προφανές στη Γαλλία με τη δεύτερη και τρίτη γενιά Μουσουλμάνων να δημιουργούν περιοχές άβατο για την αστυνομία. Ομοίως και στη Βρετανία όπου υπάρχουν Πακιστανοί Μουσουλμάνοι και Ινδοί Χίντου μετανάστες.

Μέχρι τη δεύτερη γενιά οι φτωχότεροι μετανάστες είναι ευάλωτοι σε ριζοσπαστικές ιδεολογίες που εξορθολογούν τη χαμηλή οικονομική και κοινωνική τους τάξη και την αποστασιοποίησή τους από την κοινωνία δείχνοντάς τους ως θύματα του Λευκού ρατσισμού και των Λευκών προνομίων. Οι ιδεολογίες αυτές προσλαμβάνονται από τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τα ΜΜΕ, τους πολιτικούς και τους εθνικούς αρχηγούς.

Οι πολιτικές γραμμές μεταβάλλονται γρήγορα. Προσαρμόζονται με βάση τη φυλή και δεν έχουν να κάνουν με τον «αγώνα της κοινωνικής τάξης» όπως λένε οι Μαρξιστές. Στην Αμερική η συντριπτική πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων ψηφοφόρων είναι Λευκοί και γύρω στο 60-65 των Λευκών με καταγωγή από την Ευρώπη ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους και τον Τραμπ.

Η φυλετοποίηση της πολιτικής αντικατοπτρίζει αυτό που ονόμασα έμμεση Λευκότητα. Παρά τον πολιτιστικό προγραμματισμό, οι Λευκοί σταδιακά συγκεντρώνονται σε «έμμεσες Λευκές κοινότητες» στην πολυπολιτισμική Αμερική, δηλαδή, κοινότητες που αντικατοπτρίζουν τη Λευκή ταυτότητα, αλλά χωρίς να διατυπώνουν την ταυτότητα αυτή. Υποθέτω ότι το ίδιο ισχύει και στη Γερμανία.

Η έρευνα στον εθνοκεντρισμό έχει δείξει ότι οι άνθρωποι έχουν απόψεις εν υπνώσει που δεν εκφράζουν δημόσια. Στις ΗΠΑ, η Λευκοί έχουν τα συνήθη στερεότυπα για τους Μαύρους και αντιστρόφως αλλά συχνά αυτές οι απόψεις είναι άδηλες και δεν εκφράζονται δημόσια. Η επιλογή των σχολείων εκ  μέρους των γονέων αντικατοπτρίζει αυτήν την υποκρισία. Ακόμη και οι φιλελεύθεροι (λίμπεραλ) γωνείς ενεργούν με βάση τις έμμεσες απόψεις και τη συμπεριφορά που δείχνουν φυλετική προτίμηση, ενώ δημόσια εκφράζουν την επίσημη ιδεολογία της ισότητας. Έχω ακούσει ότι οι λίμπεραλ Σουηδοί αποφεύγουν εντελώς τις περιοχές όπου ζουν μετανάστες.

Εκ των πραγμάτων, δημιουργούν έμμεσες Λευκές κοινότητες. Δεν λένε ότι η επιλογή των φίλων τους, της γειτονιάς τους, της διασκέδασής τους, των σχολείων τους οφείλονται σε φυλετικά κίνητρα, διότι αυτό έρχεται σε σύγκρουση με την επίσημη ιδεολογία. Αντίθετα λένε, π.χ., ότι τα σχολεία είναι καλύτερης ποιότητας και οι γειτονιές πιο ασφαλείς.

Το πρόβλημα είναι ότι οι Λευκοί συχνά πιστεύουν στον εξορθολογισμό που κάνουν. Και δεν προβάλλουν το πραγματικό τους ενδιαφέρον να εμποδιστεί ο δημογραφικός μετασχηματισμός της κοινωνίας τους.

Στην Αμερική, οι Λευκοί συγκεντρώνονται ως Λευκοί όσον αφορά τις πολιτικές και πολιτισμικές προτιμήσεις τους και η τάση αυτή θα ενισχυθεί στο μέλλον. Αλλά υπάρχουν επίσης έμμεσες Λευκές κοινότητες στην Αριστερά. Μια τέτοια ομάδα είναι οι πλούσιοι και σπουδασμένοι Λευκοί. Τους αρέσουν οι λαϊκές αγορές, τα ακριβά ποδήλατα και οδηγούν ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Έχουν ως είδωλά τους τους Μαύρους ως πολιτιστικούς ήρωες και ψηφίζουν αριστερά κόμματα. Πιστεύουν σε μια κοινωνία ισότητας  και στη Γερμανία ή στις ΗΠΑ όπου όλοι είναι καλοδεχούμενοι. Οι Λευκοί αυτοί είναι επιρρεπείς στο σύμπλεγμα της φυλετικής ενοχής.

Για τους ανθρώπους αυτούς η Λευκή ταυτότητα είναι συμβατή με την εξαφάνιση των Λευκών μέσω της μετανάστευσης και του πολυπολιτισμού. Πολλοί προσδοκούν μια μη-Λευκή Αμερική ή μη-Λευκή Γερμανία τη στιγμή που συνεχίζουν να κάνουν κοινωνικές σχέσεις μόνο με Λευκούς στην ασφάλεια των Λευκών περιοχών μακριά από τους μετανάστες. Συνεργάζονται με τις ελίτ που επιθυμούν τον αφανισμό των Λευκών και αισθάνονται μάλιστα και ηθική ικανοποίηση γι’ αυτό.

Δεν μπορούν όμως όλοι οι Λευκοί να απομονωθούν από τον πολυπολιτισμό και τη μετανάστευση, ειδικά αυτοί που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα. Στη Νότια Καρολίνα, ο Τραμπ έχει μεγαλύτερη υποστήριξη σε κομητείες με το υψηλότερο ποσοστό μη-λευκών πληθυσμών. Αυτό συμφωνεί με τις έρευνες που δείχνουν ότι η ποικιλότητα οδηγεί σε μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της φυλής εκ  μέρους των Λευκών.

Από πλευράς μας θα συνεχίσουμε τον αγώνα που διεξάγουμε τώρα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το μήνυμά μας εισακούγεται. Το Brexit ήταν ένα καλό σημάδι και κόμματα όπως το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία και το NPD και άλλα στη Γερμανία συνεχίζουν να αποσπούν μεγαλύτερα ποσοστά ιδιαίτερα στους νέους, έξυπνους και σπουδασμένους. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το μήνυμά μας βασίζεται στην επιστήμη και στην πραγματικότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και, το πιο σημαντικό, είναι ηθικά σωστό. Και πρέπει να προβάλλουμε την εικόνα των πολεμιστών που έχουν αυτοπεποίθηση και είναι αισιόδοξοι. Ξέρουμε ότι οι μετασχηματισμοί που μας επιβάλλουν είναι διαβολικοί και έχουν σχεδιαστεί ότι από αγάπη για την ανθρωπότητα αλλά από ένα στενό συμφέρον μιας μικρής ομάδας όπως οι καπιταλιστές που ενδιαφέρονται για φτηνά εργατικά. Οι άνθρωποι αυτοί διακατέχονται από μίσος εναντίον των παραδοσιακών λαών της Δύσης. Και ξέρουμε ότι οι μετασχηματισμοί αυτοί υποστηρίζονται από έναν παραπλανητικό, αυτοκτονικό ιδεαλισμό.

Πρόκειται για αλλαγές ήδη σε προχωρημένο στάδιο και οι εχθροί μας παραμένουν πλούσιοι, ισχυροί και αποφασισμένοι. Αλλά υπάρχει ένας ηθικά σωστός θυμός που έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο προφανής. Αργά ή γρήγορα αυτό θα έχει κατακλυσμικές συνέπειες.

[1] Danish Statistical Yearbook, 2015: http://www.dst.dk/pukora/epub/upload/20195/headword/dk/128.pdf; Swedish National Council for Crime Prevention (2005). Crime among people born in Sweden and abroad Swedish). https://www.bra.se/bra/publikationer/arkiv/publikationer/2005-12-14-brottslighet-bland-personer-fodda-i-sverige-och-i-utlandet.html#

Kevin MacDonald

Πηγή

 

Advertisements