Μια ιστορική, ίσως επαναστατική νίκη

Αποτέλεσμα εικόνας για Trump triumph

Ήταν μια εντυπωσιακή νίκη. Όλα τα άστρα ευθυγραμμίστηκαν. Πρώτα, η πολύ μικρή πιθανότητα για να μπει ο Τραμπ στο ψηφοδέλτιο. Μετά έπρεπε να διεξάγει πολιτικό αγώνα εναντίον της πιο διεφθαρμένης και λιγότερο χαρισματικής υποψήφιας στην ιστορία, τη στιγμή που οι Αμερικανοί φυσικά επιθυμούσαν την αλλαγή μετά από 8 χρόνια με τον Ομπάμα.

Είναι θεμελιωδώς μια νίκη για τους Λευκούς Αμερικανούς εναντίον των ολιγαρχικών, εχθρικών ελίτ που έχουν κυβερνήσει τη χώρα αυτή για δεκαετίες. Ο Τραμπ κατάφερε μια επιθετική άλωση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και νίκησε χωρίς την υποστήριξη ή μόνο με τη χλιαρή και αμφιταλαντευόμενη υποστήριξη από τη ρεπουμπλικανική ελίτ.

Τον Μάιο του 2015 ήμουν πολύ αποκαρδιωμένος για την προοπτική μας. Δεν φαίνονταν ότι θα κάναμε ρήγμα στην επικρατούσα άποψη της ελίτ που κυριαρχεί στην κορυφή αλλά και σε ηθικό επίπεδο στις ΗΠΑ, περιλαμβανομένων και των ΜΜΕ (έντυπα, τηλεόραση, και κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλυγουντ), τον ακαδημαϊκό κόσμο, την πολιτική, την Γουώλ Στρητ και τους υψηλόβαθμους διευθυντές των σημαντικών εταιρειών. Ήμασταν συστηματικά αποκλεισμένοι και ήταν προφανές ότι οι δυνάμεις (της εξουσίας) δεν θα άφηναν την Εναλλακτική Δεξιά να έχει μια θέση στο τραπέζι.

Όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, ήταν δύσκολο να την πάρει κανείς στα σοβαρά, αλλά τα σχόλιά του για τη μετανάστευση, τον αμερικανικό εθνικισμό, την πολιτική ορθότητα και το διεθνές εμπόριο έκρουσε μια χορδή. Η άμεση αντίδρασή μου στις 10 Ιουλίου 2015 ήταν ότι ο Τραμπ είχε δύο μοναδικά χαρακτηριστικά: Ήταν διασημότητα και ήταν πολύ πολύ πλούσιος (βλ. “Πώς θα μπορούσε να συμβεί“). Ένα τέτοιο άτομο είναι σε θέση να ακούγεται. Δεν μπορεί να αποκλειστεί από τα ΜΜΕ και δεν χρειάζεται τα χρήματα της διεφθαρμένης χορηγού τάξης. Μάλιστα τα ΜΜΕ, πρόθυμα για υψηλή θεαματικότητα, του έδωσαν αμέτρητες ευκαιρίες να περάσει το μήνυμά του προς τα έξω. Ο οποιοσδήποτε στην Εναλλακτική Δεξιά θα μπορούσε να έχει πει τα ίδια πράγματα, αλλά θα μιλούσαμε απομονωμένοι.

Ακόμη και τον Ιούλιο του 2015 ήταν προφανές ότι ο Τραμπ δεν ήταν ο συνηθισμένος Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος:

[Ο Τραμπ] δεν ενέπιπτε στους υπολογισμούς μου όταν επιτέθηκε  σε δύο εξέχοντες πράκτορες του πλέγματος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος/Ισραηλινού Λόμπι που ήταν εχθρικοί προς την υποψηφιότητά του, τον Charles Krauthammer και τον Jonah Goldberg. Μετά υπήρχε το Επεισόδιο του Τουίτερ: “Σας υπόσχομαι ότι θα είμαι πολύ πιο έξυπνος από τον Jonathan Leibowitz — εννοώ τον Jon Stewart @TheDailyShow,” έγραφε στο Τουίτερ ο Τραμπ, προσθέτοντας  “Ο οποίος παρεμπιπτόντως, είναι εντελώς υπερεκτιμημένος.» Βεβαίως θεωρείται «αντισημιτικό» να τονίζεις ότι κάποιος είναι Εβραίος λόγω της εντελώς απαράδεκτης υποψίας ότι η εβραϊκή ταυτότητα κάποιου όπως ο Stewart/Leibowitz θα μπορούσε να επηρεάσει τη γνώμη του. Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι Εβραίοι είναι όπως οποιοσδήποτε άλλος.

Και γρήγορα αποκαλύφθηκε ότι αντιλαμβάνονταν τον θυμό στη Λευκή Αμερική πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον και ήταν διατεθειμένος να πει αυτό που ήθελαν να ακούσουν — οι περισσότεροι της Λευκής εργατικής τάξης (72-23!), αλλά επίσης οι Λευκές γυναίκες (53-43) και το έλλειμμά τους μεταξύ των μορφωμένων Λευκών γυναικών ήταν μόνο 51-45 (Δημοσκοπήσεις εξόδου του CBS). Φαίνεται ότι πολύ λίγες μορφωμένες γυναίκες με σπουδές κολεγίου αγνόησαν αυτά που είχαν ακούσει στα μαθήματα μελετών του φύλου και εκείνα τα υποχρεωτικά μαθήματα στις Μαύρες Σπουδές (Black Studies).

Ενώ προφανώς χρειάζεται να γίνει ακόμη πολλή δουλειά, είναι μια ένδοξη ημέρα.

Τα παρακάτω είναι μια εκτεταμένη έκδοση του άρθρου μου  στη σειρά άρθρων του περιοδικού RadixJournal  για τη σημασία του Τραμπ.

Η Εναλλακτική Δεξιά έκλινε υπέρ της υποψηφιότητας του Τραμπ για τον εξής σημαντικό λόγο. Τα περισσότερα από αυτά που θέλει η Εναλλακτική Δεξιά θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να τα καταφέρει ακόμη και με έναν πρόεδρο που είναι εντελώς υπέρ της ιδέας ότι η Αμερική θα πρέπει να σκεφτεί για τα συμφέροντα της παραδοσιακής Λευκής πλειοψηφίας. Αλλά είτε κέρδιζε είτε έχανε, ο Τραμπ είχε ήδη μεγάλη επίδραση στην αμερικανική πολιτική με έναν τρόπο που ωφελούσε την Εναλλακτική Δεξιά:

  • Ο Τραμπ έχει κάνει δηλώσεις για τη μετανάστευση που έχουν απαγορευτεί από την κοινωνία για 50 χρόνια — απελάστε τους παράνομους, σφραγίστε τα σύνορα, σταματήστε την απονομή ιθαγένειας λόγω γέννησης, απαγορέψτε τη Μουσουλμανική μετανάστευση και κάντε τη μετανάστευση να εξυπηρετεί πραγματικές ανάγκες εργατικού δυναμικού παρά μια ηθική υποχρέωση (κατά ιδανικό τρόπο με προσκεκλημένους εργαζόμενους χωρίς απονομή υπηκοότητας). Έχει αποδοκιμάσει τις πολιτικές της Άνγκελα Μέρκελ στη Γερμανία και έχει κάνει δηλώσεις που δείχνουν ότι αντιτίθεται στον μετασχηματισμό των δυτικών κοινωνιών μέσω μετανάστευσης και πολυπολιτισμού (βλ. “Το Παρίσι δεν είναι Παρίσι πλέον.”)
  • Η νίκη του Τραμπ θα ενθαρρύνει και θα ενεργοποιήσει τη Δεξιά στην Ευρώπη. Είναι κάτι σαντο Brexit με στεροειδή — μια κραυγή των ψηφοφόρων να σταματήσει τον τρόπο που πηγαίνουν τα πράγματα. Να σταματήσει η καταστροφή του παραδοσιακού τρόπου ζωής τους. Ει μη τι άλλο, σαμποτάρει το σύστημα και το μπλοκάρει. Γκρεμίστε το! Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι! Οι ψηφοφόροι ζητούν ένα τέλος στους χωρίς νόημα πολέμους και ένα τέλος στην εισαγωγή ανθρώπων που μας μισούν και ποτέ δεν θα ενσωματωθούν στον δικό μας τρόπο ζωής.
  • Ο Τραμπ έχει βγάλει το προσωπείο των νεοσυντηρητικών (neocons). Οι νεοσυντηρητικοί έχουν κυριαρχήσει στο κατεστημένο της διανόησης και της εξωτερικής πολιτικής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος από τη δεκαετία του 1980. Από την αρχή της υποψηφιότητας του Τραμπ, οι νεοσυντηρητικοί είναι στην ηγεσία του κινήματος #NeverTrump (#ΠοτέΤραμπ), παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα της ενδεχόμενης προεδρίας της Κλίντον πάνω στο ίδιο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η προεδρία της Κλίντον θα εξασφάλιζε μια φιλελεύθερη (liberal)/αριστερή πλειοψηφία στο προσεχές μέλλον, δεδομένου ότι θα έδινε αμνηστία σε εκατομμύρια παράνομους μετανάστες και θα αύξανε δραματικά τον αριθμό των μεταναστών και των προσφύγων. Οι τοποθετήσεις εκ μέρους της Κλίντον στο Ανώτατο Δικαστήριο πιθανόν να ακύρωναν την Πρώτη Αναθεώρηση [του Συντάγματος] εφαρμόζοντας νόμους για τη «ρητορική μίσους» και θα ακύρωναν και τη Δεύτερη Αναθεώρηση επίσης.  Κανείς στη Δεξιά, από τους παραδοσιακούς συντηρητικούς του τύπου «περιορισμένο μέγεθος κυβέρνησης» έως την Εναλλακτική Δεξιά, δεν θα το επιθυμούσε αυτό και είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι Εβραϊκές ταυτότητες και οι δεσμεύσεις υπέρ του Ισραήλ των πιο σημαντικών νεοσυντηρητικών έχουν χαθεί στους μη Εβραίους Ρεπουμπλικανούς. Θα θυμούνται στους Ρεπουμπλικανικούς κύκλους για πολύ καιρό την  προδοσία των νεοσυντηρητικών πράγμα που θα περιορίσει την επιρροή τους στο μέλλον.

Πρόσεξα στο Τουίτερ ότι ο Bill Kristol λέει ότι οι οπαδοί του κινήματος #NeverTrump θα έπρεπε να είναι μεγαλόψυχοι στην ήττα, αλλά θα με εξέπληττε αν έπαιρναν κάν κάποιο ρόλο στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.  Το κόμμα αυτό είναι του Τραμπ τώρα. Είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι θέλει μια καλή σχέση με τη Ρωσία τη στιγμή που οι νεοσυντηρητικοί και το ΝΑΤΟ φωνάζουν υπέρ της σύγκρουσης και της επιθετικότητας. Είναι απίστευτα ενθαρρυντικό ότι υποστηρίζει την νόμιμη κυβέρνηση του Άσαντ στη Συρία. Δεν αμφιβάλλω ότι θα ενεργήσει σε συνεργασία με τη Ρωσία για να τελειώσει την επανάσταση και να φέρει ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή.

  • Ο Τραμπ έχει τονίσει το χάσμα μεταξύ της συντριπτικά Λευκής Ρεπουμπλικανικής βάσης των ψηφοφόρων και της κλάσης δωρητών του κόμματος σχετικά με τις πολιτικές παγκοσμιοποίησης για τη μαζική μετανάστευση, το ελεύθερο εμπόριο και μια πολεμοχαρή εξωτερική πολιτική υπέρ του Ισραήλ και εναντίον της Ρωσίας. Το προ-Τραμπ κόμμα κυριαρχούνταν μια εξωτερική πολιτική του νεοσυντηρητικού κατεστημένου και μια οικονομική πολιτική υπέρ του Εμπορικού Επιμελητηρίου και υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων. Το κόμμα αυτό δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Ρεπουμπλικάνων ψηφοφόρων και δεν μπορεί να αναστηθεί. Ακόμη και αν ο Τραμπ έχανε, οι ενεργοποιημένοι υποστηρικτές του θα ήταν μια νέα και σημαντική δύναμη εντός του κόμματος. Η νίκη του εξασφαλίζει ότι το Ρεπουμπλικανικό κόμμα θα είναι ένα λαϊκό κόμμα τουλάχιστον για το προβλεπόμενο μέλλον.
  • Ο Τραμπ έχει βγάλει το προσωπείο των ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ ήταν πάντα φιλελεύθερα (liberal), αλλά αυτή τη φορά, ακόμη και τα συνήθως υπέρ των Ρεπουμπλικάνων ΜΜΕ ήταν εχθρικά προς τον Τραμπ, και μια δημοσκόπηση από το Media Research Center βρήκε ότι ένα εντυπωσιακό 91% της ειδησεογραφικής κάλυψης ήταν εχθρικό προς την υποψηφιότητα του Τραμπ. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την εχθρικότητα από τα κύρια συντηρητικά μέσα όπως η National Review, η Weekly Standard και άλλα νεοσυντηρητικά έντυπα; Αυτό τροφοδοτεί το αφήγημα ότι υπήρξε ένα ενωμένο κατεστημένο από την άκρα αριστερά έως τη νεοσυντηρητική δεξιά που ήταν αντίθετο με τις λαϊκιστικές πολιτικές του Τραμπ που ευνοούσαν τη μεσαία τάξη και την παραδοσιακή Λευκή πλειοψηφία.

Τα ΜΜΕ αποτελεί κολώνα του συστήματος και πράγματι είναι ενθαρρυντικό που η συμπαγής πλειοψηφία των Λευκών αγνόησε τη συκοφαντική πλημμύρα ότι ο Τραμπ είναι φασίστας, ρατσιστής και μισογύνης. Τα ΜΜΕ είναι ο μεγάλος χαμένος κατά τη νίκη του Τραμπ. Όπως έχουμε σχολιάσει πολλές φορές, τα ΜΜΕ είναι υπό την πολύ ισχυρή σιωνιστική επιρροή. Η νίκη του Τραμπ είναι ένα χτύπημα σε όλο το σιωνιστικό οικοδόμημα. Έχω γράψει 6 άρθρα για τη σιωνιστική εχθρότητα εναντίον του Τραμπ, η οποία εχθρότητα είναι κυρίως παρανοϊκή. Οι σιωνιστές αντιλαμβάνονται ότι πράγματι χρειάζονται πολλή δύναμη στις ΗΠΑ και σε όλη τη Δύση και έχουν χρησιμοποιήσει τη δύναμη αυτή για να καταστρέψουν την παραδοσιακή ομοιογένεια των κοινωνιών αυτών και να κάνουν ό,τι μπορούν για να μετατρέψουν σε μειονότητες τους Λευκούς. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο για να προκαλέσουμε ακόμη και ένα μικρό βαθούλωμα σ’ αυτή τη δομή ισχύος αλλά η νίκη του Τραμπ είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα.

  • Ο Τραμπ έχει βάλει την Εναλλακτική Δεξιά στον χάρτη. Υπήρξαν πολλά άρθρα και σχόλια σχετικά με την Εναλλακτική Δεξιά λόγω της υποψηφιότητας του Τραμπ. Η Εναλλακτική Δεξιά υπήρξε η μόνη ταυτοποιήσιμη άποψη που υποστήριζε τον Τραμπ, αν και καταλαβαίνουμε ότι (ο Τραμπ) δεν είναι ένας από εμάς και δεν θα επιχειρήσει να κάνει αυτά που θα θέλαμε στον ιδεώδη κόσμο μας. Είμαστε η μόνη διανοητική άποψη που παίρνει στα σοβαρά την έννοια της φυλής και δέχεται την έρευνα της κοινωνικής επιστήμης όχι μόνο σχετικά με τη φυλή αλλά και για το καταστροφικό κόστος της αναγκαστικής πολυπολιτισμικότητας επί των Λευκών πλειοψηφιών και το τρομακτικό μέλλον που περιμένει τους Λευκούς αν πράγματι γίνουν μισητές, περιφρονημένες μειονότητες. Οι παραδοσιακοί συντηρητικοί διανοητές απλά δεν μπορούν να εξηγήσουν τι συμβαίνει με βάση τη διανοητική τους «εργαλειοθήκη». Δεν μπορούν να εξηγήσουν τον θυμό και τους πολύ δικαιολογημαίνους φόβους της Λευκής μειονότητας. Δεν αντιλαμβάνονται την φυλετοποίηση της πολιτικής. Εμείς την αντιλαμβανόμαστε και είμαστε ικανοί να την αναλύσουμε με πολύ σύνθετους τρόπους που είναι εντελώς συμβατοί με τη συνηθισμένη επιστήμη.
  • Όπως τόνιζα σε ένα  πρόσφατο άρθρο μου σχετικά με τον Τραμπ και τους Εβραίους, οι Εβραίοι διανοούμενοι όπως ο Jonathan Chait και ο David Brooks βλέπουν το φαινόμενο Τραμπ από την πλευρά της Λευκής πολιτικής και συμφωνώ απολύτως. Εντούτοις, η Εναλλακτική Δεξιά είναι η μόνη διανοητική προσέγγιση που προτείνει την πολιτική της λευκής ταυτότητας. Αν η Εναλλακτική Δεξιά στερηθεί μια θέση στο τραπέζι των ΜΜΕ, δεν θα υπάρχει κανείς να αντιπροσωπεύει τις απόψεις, τις έμμεσες ή της έκδηλες, των εκατομμυρίων ψηφοφόρων τουΤραμπ ότι οι Λευκκοί όντως έχουν  συμφέροντα, ακριβώς όπως κάθε άλλη ομάδα. Δεν θα υπάρχει κανείς να υποστηρίζει τα συμφέροντα αυτά με έναν διανοητικά τίμιο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο.

Η περισσότερη κάλυψη από τα ΜΜΕ της Εναλλακτικής Δεξιάς έχει παρακινηθεί από τη λασπολογία εναντίον του Τραμπ ως «ρατσιστή» και μετά από τις εκλογές αυτές τα ΜΜΕ ενδέχεται να προσπαθήσουν να «τα μαζέψουν». Όμως η νίκη του Τραμπ κάνει το εγχείρημα αυτό αδύνατον. Η  επιφανής πλέον θέση μας συνεπάγεται μια μεγάλη αύξηση στην υποστήριξη υπέρ της Εναλλακτικής Δεξιάς. Η συμμετοχή στα συνέδριά μας έχει αυξηθεί και το αναγνωστικό κοινό στις ιστοσελίδες της Εναλλακτικής Δεξιάς έχει ανέβει στα ύψη. Το μέλλον είναι λαμπρό και κατά μεγάλο μέρος αυτό οφείλεται στον Ντόναλτ Τραμπ.

Είμαστε το μέλλον.

Kevin MacDonald

Πηγή

 

Advertisements