Το λαϊκό εθνικιστικό ρεύμα

https://i1.wp.com/www.theamericanconservative.com/wp-content/uploads/2016/11/Marine.jpg

Τώρα που οι Βρετανοί έχουν ψηφίσει να αποσχισθούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Αμερική έχει εκλέξει έναν πρόεδρο που δεν κατείχε προηγουμένως δημόσια θέση, φαίνεται ότι ήλθε η σειρά των Γάλλων.

Στις εσωκομματικές εκλογές της Κυριακής οι κεντροδεξιοί Ρεπουμπλικάνοι εξέλεξαν μαζικά τον Φρανσουά Φιγιόν για να αντιμετωπίσει την Μαρίν Λεπέν του Εθνικού Μετώπου στις προεδρικές εκλογές της ερχόμενης Άνοιξης.

Ενώ ο Φιγιόν έχει ως πρότυπο την Μάργκαρετ Θάτσερ όσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, είναι ένας κοινωνικά συντηρητικός Καθολικός που υποστηρίζει τις οικογενειακές αρχές και θέλει να συγκρουστεί με την Ισλαμική τρομοκρατία, να σταματήσει τη λαθρομετανάστευση να αποκαταστήσει την ιστορική ταυτότητα της Γαλλίας και να θέσει τέλος στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας.

«Η Ρωσία δεν αποτελεί κίνδυνο για τη Δύση», λέει ο Φιγιόν. Αλλά τότε, γιατί [υπάρχει] το ΝΑΤΟ; Γιατί υπάρχουν στρατεύματα των ΗΠΑ στην Ευρώπη;

Καθώς η Λεπέν ευνοείται για να νικήσει στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών και ο Φιγιόν στον δεύτερο τον Μάιο, θεωρούνται βέβαιες οι πιο στενές σχέσεις μεταξύ Παρισιού και Μόσχας. Οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι τραβούν τη Ρωσία πάλι μέσα στην Ευρώπη και απομακρύνονται από τους Αμερικανούς.

Την επόμενη Κυριακή, η Ιταλία διεξάγει ένα δημοψήφισμα για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που υποστηρίζεται από τον Πρωθυπουργό Ματέο Ρένζι. Αν το δημοφήφισμα, που είναι χαμηλά στις δημοσκοπήσεις, αποτύχει, τότε ο Ρένζι λέει ότι θα παραιτηθεί.

Αντίπαλος του Ρέντζι είναι η αποσχιστική Λέγκα του Βορρά, το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Πέπε Γκρίλο και η Φόρτσα Ιτάλια του πρώην Πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι, φίλου του Πούτιν.

«Οκτώ από τις προβληματικές τράπεζες της Ιταλίας διακινδυνεύουν με κατάρρευση» αν η κυβέρνηση Ρέντζι αποτύχει, λένε οι Financial Times. Σε μια εβδομάδα, οι πρώτες σελίδες του τύπου της Δύσης θα είναι γεμάτες  με τη νέα κρίση στην ΕΕ.

[ΕΘ: Όπως και με το δημοψήφισμα της Βρετανίας, άρχισε πάλι ο εκφοβισμός των ψηφοφόρων από τα ψευδόμενα ΜΜΕ.]

Στην Ολλανδία, το Κόμμα της Ελευθερίας του Γκέερτ Γουίλντερς, που δικάζεται για ρητορική μίσους διότι μιλούσε για λιγότερους Μαροκινούς μετανάστες, είναι πρώτο η σχεδόν πρώτο σε δημοσκοπήσεις για τις εθνικές εκλογές τον επόμενο Μάρτιο.

Εν τω μεταξύ, η πόρτα της ΕΕ φαίνεται να κλείνει για τη Μουσουλμανική Τουρκία, καθώς το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε να θέσει τέλος στις ενταξιακές συνομιλίες με την Άγκυρα και τον αυταρχικό της πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν.

Κατά το καλωσόρισμα των Μουσουλμάνων μεταναστών, η Άνγκελα Μέρκελ της Γερμανίας δεν μιλά πλέον για την Ευρώπη, καθώς είναι να χάσει τον μεγαλύτερο σύμμαχό της, Μπαράκ Ομπάμα.

Όχι μόνο η Ευρώπη αλλά ολόκληρος ο κόσμος που ο εκλεγείς πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ πρόκειται να κληρονομήσει, βρίσκεται σε αναταραχή, με τα παλιά καθεστώτα και τα κόμματα να χάνουν την επιρροή τους και οι εθνικιστικές, λαϊκές, δεξιές δυνάμεις να ανεβαίνουν.

Νωρίτερα αυτό το έτος, η Γερουσία της Βραζιλίας ψήφισε να απομακρυνθεί η αριστερή Πρόεδρος Ντίλμα Ρουσέφ. Τον Σεπτέμβριο, οι προκάτοχός της δημοφιλής πρώην Πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα, κατηγορήθηκε για διαφθορά. Ο Πρόεδρος Μιχέλ Τεμέρ που διαδέχθηκε τη Ρουσέφ είναι επίσης υπό εξέταση για διαφθορά. Γίνεται λόγος αμφισβήτησής του.

Η Βενεζουέλα, προικισμένη με το περισσότερο πετρέλαιο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στη Γη, βρίσκεται τώρα λόγω του Καστροϊσμού του Χιούγκο Τσάβεζ και του διαδόχου του Νίκολας Μαντούρο κοντά στην κατάρρευση και την αναρχία.

Η Τουρκία του ΝΑΤΟ και η αραβική σύμμαχός μας Αίγυπτος, που κυβερνώνται από καταπιεστικά καθεστώτα, αποκρίνονται λιγότερο στην ηγεσία των ΗΠΑ.

Η βαθμολογία αποδοχής της Παρκ Γκουέν-χιε, Προέδρου της Νότιας Κορέας, βρίσκεται σε μονοψήφια επίπεδα και η ίδια αντιμετωπίζει αμφισβήτηση και κατηγορίες διαφθοράς.

Εν τω μεταξύ, η Βόρεια Κορέα, υπό τον Κιμ Γιονγ Ουν, συνεχίζει να διεξάγει πυρηνικές δοκιμές και πυραύλους που μπορούν να χτυπήσουν όλη τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία και να φτάσουν όλες τις βάσεις των ΗΠΑ στην Ανατολική Ασία και τον Δυτικό Ειρηνικό.

Οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες με συνθήκη να υπερασπιστούν τη Νότια Κορέα, όπου έχουμε ακόμη 28.500 στρατεύματα, και την Ιαπωνία καθώς και τις Φιλιππίνες, όπου ο λαϊκιστής Πρόεδρος Ροντρίγκο Ντουτέρτε, βρίζοντας τη Δύση οδηγούνται προς το Πεκίνο. Η Μαλαισία και η Αυστραλία κινούνται επίσης πιο κοντά προς την Κίνα και εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από το εμπόριο με την Κίνα.

Αντιδρώντας στη μετακίνηση από μέρους μας των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Εσθονία, τη Λαπωνία, τη Λιθουανία και την Πολωνία, ο Πούτιν έχει αρχίσει τη συσσώρευση επιθετικών και αμυντικών πυραύλων ικανών να φέρουν πυρηνικά στο ΚαλίνResponding to our moving NATO troops into Estonia, Latvia, Lithuania, and Poland, Putin has begun a buildup of nuclear-capable offensive and defensive missiles in Καλίνινγκραντ, τον θύλακά της μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας.

Αν συγκρουσθούμε με τους Ρώσους στην Ανατολική Βαλτική, πόσοι από τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, που μερικοί τώρα είναι ανοιχτά υπέρ του Πούτιν, θα σταθούν στο πλάι μας;

Το θέμα είναι ότι όχι μόνο έχει τελειώσει ο Ψυχρός Πόλεμος, αλλά έχει τελειώσει και η εποχή μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Ζούμε σε έναν αλλαγμένο και μεταβαλλόμενο κόσμο. Καθεστώτα πέφτουν. Παλιά κόμματα πεθαίνουν, νέα κόμματα ανέρχονται. Παλιές συμμαχίες ξεφτίζουν και παλιοί σύμμαχοι απομακρύνονται.

Οι δυνάμεις του εθνικισμού και του λαϊκισμού έχουν απελευθερωθεί παντού στη Δύση και στον Κόσμο. Δεν υπάρχει επιστροφή.

Παρόλα αυτά, η πολιτική των ΗΠΑ φαίνεται να έχει ακινητοποιηθεί από πολεμικές εγγυήσεις και δεσμεύσεις από συνθήκες που ξεκινούν από τον καιρό του Τρούμαν και του Στάλιν και του Άικ και του Τζον Φόστερ Ντουλς.

Η Αμερική αναδύθηκε από τον Ψυχρό Πόλεμο πριν ένα τέταρτο του αιώνα ως η μόνη υπερδύναμη. Όμως φαίνεται σαφές ότι δεν είμαστε σήμερα το επικρατέστερο έθνος όπως ήμασταν το 1989 and 1991.

Έχουμε μεγάλους αντιπάλους και ανταγωνιστές. Είμαστε βαθύτερα στο χρέος. Είμαστε πιο διαιρεμένοι. Έχουμε πολεμήσει στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Υεμένη που δεν μας απέφεραν τίποτα. Ότι είχαμε το κλωτσήσαμε.

Η Αμερική βρίσκεται σε μια εύπλαστη στιγμή στην ιστορία.

Και η Αμερική δεν χρειάζεται τίποτα άλλο τόσο πολύ όσο έναν στοχασμό των αποτυχιών ενός τετάρτου του αιώνος και καινούργια σκέψη για το μέλλον της.

Patrick J. Buchanan

Πηγή

 

Advertisements