Αυτοματοποίηση σημαίνει Λευκή Ταυτότητα. Το σκέφτηκαν καλά οι κυβερνώντες;

https://s3-us-west-2.amazonaws.com/vdare-live/wp-content/uploads/2017/01/03223451/robotstakingjobs.jpg

Ο σκοπός του τύπου που ψεύδεται είναι να λέει στους Αμερικανούς ότι δεν επιτρέπεται να αντιστέκονται στην εκτόπισή τους. Έτσι, μόλις πριν τα Χριστούγεννα, η εφημερίδα Νιού Γιορκ Τάϊμς πληροφόρησε περιφρονητικά τους αναγνώστες της ότι η μετανάστευση και η παγκοσμιοποίηση δεν είναι η πραγματική απειλή για τις θέσεις εργασίας, αλλά η αυτοματοποίηση είναι. Συνεπώς, και σύμφωνα με τους οικονομολόγους της εργασίας που αναφέρονται στην εφημερίδα, χρειαζόμαστε «προγράμματα εκπαίδευσης, ισχυρότερα συνδικάτα, περισσότερες δουλειές στον δημόσιο τομέα, υψηλότερο ελάχιστο μισθό, μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές και για την επόμενη γενιά των εργατών, περισσότερα πανεπιστημιακά πτυχία». [ Βλ. Ο μακροπρόθεσμος εξολοθρευτής των θέσεων εργασίας δεν είναι η Κίνα. Είναι η αυτοματοποίηση. New York Times, 21-12-2017]

Αλλιώς, οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν κάτι απαράδεκτο, όπως να αρχίσουν να «κατηγορούν τους μετανάστες.»

Εν τούτοις, οι ΗΠΑ μακροπρόθεσμα οδεύουν προς μια οικονομική καταστροφή καθώς τα δικαιώματα στις παροχές και το κόστος της περίθαλψης θα ωθήσουν το χρέος  σε καταστροφικά επίπεδα. Περισσότερες παροχές και επιδόματα δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα, εκτός και αν πληρωθούν από μαζικές αυξήσεις φόρων, πράγμα που θα καταπνίξει την οικονομική ανάπτυξη. Και το σημερινό επίπεδο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και τα πτυχία δεν αποτελούν πανάκεια.

Επιπροσθέτως, δεν μπορείς να διαχωρίσεις τις εργατικές ενώσεις και τους μειούμενους μισθούς από το φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης. Από τη σκοπιά του Εμπορικού Επιμελητηρίου, το όλο ζήτημα της μετανάστευσης είναι ότι είναι μια Πολιτικώς Ορθή μέθοδος για να διαλυθούν οι εργατικές ενώσεις και να μειωθούν οι μισθοί τόσο των εκπαιδευμένων  όσο και των ανειδίκευτων εργατών.

Και η Αριστερά συναινεί με αυτό διότι εκτοπίζει τους μισητούς Ευρωπαίους-Αμερικανούς.

Τα ίδια κίνητρα υφίστανται και στην Ευρώπη. Στη Γερμανία, η πλειοψηφία των προσφύγων της προδότριας Μέρκελ είναι και άνεργοι και μη απασχολήσιμοι. [Βλ. Δημοσκόπηση αποκαλύπτει ότι οι κορυφαίες εταιρείες της Γερμανίας απασχολούν μόνον 54 πρόσφυγες, Financial Times,  2-1-2017]  Το κόστος είναι καταστροφικό και δεν υπάρχει ορατό τέλος στη μετανάστευση.

Αλλά τουλάχιστον παίρνουμε μια ιδέα σχετικά με τον λόγο που η επιχειρηματική κοινότητα υποστηρίζει τόσο πολύ τη μετανάστευση: [Βλ. Η κυβέρνηση εξετάζει εξαιρέσεις στον ελάχιστο μισθό για τους πρόσφυγες, Die Zeit, 2-1-2017].

Οι επονομαζόμενοι «αντιφασίστες» που ζητούν περισσότερους πρόσφυγες είναι απλώς αυτοί που διαλύουν τα συνδικάτα της σημερινής εποχής. [Βλ. Τα ντόμπερμαν της πολιτικής ορθότητας, NPI, 20-10-2013]

Κι όμως, το άρθρο των Νιου Γιορκ Τάϊμς ανωτέρω, φέρνει στο προσκήνιο ένα σημαντικό θέμα, ειδικά όταν παρατηρεί ότι ενώ η αυτοματοποίηση στο παρελθόν δημιούργησε θέσεις εργασίας, «οι ειδικοί αρχίζουν να ανησυχούν ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά» Πάμε προς ένα σημείο όπου ακόμη και χωρίς τη μαζική μετανάστευση, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού θα είναι βασικά μη απασχολήσιμα και ολόκληρες βιομηχανίες θα διώξουν τους εργαζομένους τους.

Σχεδόν οι μισές θέσεις εργασίας στο Άϊνταχο των ΗΠΑ θα αυτοματοποιηθούν  εντός των επομένων 20 ετών. Οι δύσκολες αλλά καλοπληρωμένες δουλειές στον κλάδο του πετρελαίου χάνονται για πάντα. Οι οδηγοί φορτηγών σύντομα θα απειληθούν με ανεργία. Ακόμη και κλάδοι όπως ο κατασκευαστικός μπορεί να μη χρειάζεται πλέον εργάτες.

Αυτό δεν είναι μόνο κάτι που θα επηρεάσει τη Δύση. Μερικές χώρες όπως η Ιαπωνία,  ήδη φαίνεται ότι προσαρμόζονται στη νέα κατάσταση. Όμως άλλες θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες προκλήσεις.

Στην Κίνα, απέραντα εργοστάσια ρομπότ (βλ. εικόνακατωτέρω) κατασκευάζονται για τη βιομηχανία, τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα να αντικαταστήσουν «εκατομμύρια» εργατών [Βλ. Η Κίνα κατασκευάζει έναν στρατό από υποδειγματικούς εργάτες ρομπότ , MIT Technology Review, 26-4-2016]

https://s3-us-west-2.amazonaws.com/vdare-live/wp-content/uploads/2017/01/03224218/mj16-chinarobots-1.jpg

Σχεδόν 70 τοις εκατό των θέσεων εργασίας στην Ινδία απειλούνται από την αυτοματοποίηση, με ένα ιλιγγιώδες 77 τοις εκατό στην Κίνα που προβλέπεται να χαθούν. Όπως παρατήρησε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, η παραδοσιακή οδός της ανάπτυξης «από την αύξηση της παραγωγής στην ελαφρά βιομηχανία και μετά σε πλήρους κλίμακος βιομηχανοποίηση ίσως δεν είναι εφικτή για τις αναπτυσσόμενες χώρες». [Βλ. Η αυτοματοποίηση απειλεί 69% των θέσεων εργασίας στην Ινδία: Παγκόσμια Τράπεζα, The Hindu, 1-11-2016]

Σε πολλές χώρες, μια από τις πιο πιθανές αντιδράσεις είναι το βασικό ελάχιστο εισόδημα ή «το μέρισμα των πολιτών». Ο Πρόεδρος της Κύπρου υποσχέθηκε  να εφαρμόσει «ένα μέρισμα προς τους πολίτες» το 2013. Η Φινλανδία άρχισε το 2017 ως η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που πληρώνει τους άνεργους πολίτες ένα βασικό μηνιαίο εισόδημα 560 ευρώ. [Βλ. Η Φινλανδία πρόκειται να πληρώσει τους ανέργους ένα βασικό εισόδημα $587 τον μήνα, 3-1-2017. Διάφορες κοινότητες στη Σκωτία διερευνούν δοκιμαστικά προγράμματα για το ελάχιστο εισόδημα. [Βλ. Η Σκωτία θα δοκιμάσει να δώσει σε κάθε πολίτη ένα ελάχιστο εισόδημα The Mirror, 2-1-2017] Η κυβέρνηση της Ινδίας επίσης λαμβάνει μέτρα κινούμενη προς ένα τέτοιο πρόγραμμα [Βλ. Η κυβέρνηση της Ινδίας πρόκειται να δώσει δωρεάν χρήματα σε όλους τους πολίτες, Business Insider, 3-1-2017].

Αντίθετα, οι Ελβετοί πρόσφατα καταψήφισαν μια πρόταση να εφαρμόσουν το Βασικό Εγγυημένο Εισόδημα, και επομένως δεν υπάρχει τίποτε αναπόφευκτο, βραχυπρόθεσμα. Μακροπρόθεσμα όμως, φαίνεται ότι κάτι παρόμοιο  θα είναι πολιτική αναγκαιότητα.

Ένα μεγάλο τμήμα της συμμαχίας του Τραμπ ήταν οι εργαζόμενοι σε εργοστάσια, οι ανθρακωρύχοι και άλλοι ψηφοφόροι της εργατικής τάξης που ανησυχούν να μη χαθούν οι θέσεις εργασίας τους ή  να μην πάνε σε άλλη χώρα. Όταν σχεδόν όλοι γίνουν μέρος αυτής της απειλούμενης τάξης, ο λαϊκισμός θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο.

Και όπως μπορεί να σας πει ο μπαρίστας με πτυχίο στην Αγγλική Φιλολογία και ένα φοιτητικό δάνειο των $80,000, το να στείλουμε ανθρώπους στο κολέγιο δεν βοηθά.

Όμως, οι συνέπειες εκτείνονται πέρα από τον λαϊκισμό. Τελικώς θα τεθεί ζήτημα για την ίδια τη δημοκρατία. Ένας εξαιρετικά μικρός αριθμός ανθρώπων θα συνεισφέρει τα πάντα στην τεχνολογική πρόοδο και την ανάπτυξη. Στον μετά την εργασία κόσμο, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θα είναι απλώς καταναλωτές, παθητικά χρησιμοποιώντας όλο και πιο χαμηλής ποιότητας πολιτιστικά προϊόντα  που απευθύνονται στα χειρότερα ένστικτά τους. Αλλά λόγω του καθολικού δικαιώματος ψήφου, οι μάζες αυτές θα έχουν ακόμη την πολιτική δύναμη να κατευθύνουν περισσότερα αγαθά για αυτούς, ακόμη και όταν ολόκληρο το σύστημα γίνει οικονομικά μη βιώσιμο. Είναι αναπόφευκτη μια μεγάλη κρίση.

Και προσθέτοντας στην αστάθεια: Η μετανάστευση. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι η αυτοματοποίηση και όχι η μετανάστευση είναι η πραγματική απειλή για τις θέσεις εργασίας, το  να προσθέσει κανείς εκατομμύρια τριτοκοσμικούς στη Δυτική υποδομή και τα δίκτυα κοινωνικής προστασίας που ήδη παραπαίουν αποτελεί πρακτικά εγγύηση για μόνιμη κοινωνική σύγκρουση. Επίσης αυξάνει τον ανταγωνισμό για αυτές τις θέσεις εργασίας που θα απομείνουν.

Και επειδή όλοι οι άνθρωποι δεν δημιουργήθηκαν ίσοι, οι ταξικοί διαχωρισμοί θα είναι επίσης κυρίως φυλετικές και πολιτισμικές διαφορές και θα ερμηνεύονται με τον τρόπο αυτόν. Τελικά, εκείνοι οι πτυχιούχοι των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών που η Αριστερά αγαπά τόσο πολύ δεν ξέρουν πραγματικά να κάνουν τίποτε άλλο [Βλ. Κάψτε τα κολλέγια, Radix, 20-5-2014].

Πράγμα που μας φέρνει στον τελευταίο παράγοντα: Την ταυτότητα. Ο Φράνσις Φουκουγιάμα υπέθεσε στο βιβλίο του Το τέλος της Ιστορίας ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία θα είναι το τέλος της Χεγκελιανής Ιστορίας διότι ικανοποιεί καλύτερα την ανθρώπινη επιθυμία για «αναγνώριση». Αλλά οι συγκρούσεις της ταυτότητας για το «Ποιος; Ποιόν;» πρόκειται να αυξηθούν αν οι άνθρωποι δεν απολαμβάνουν αξιοπρέπεια μέσω του επαγγέλματός τους.

“Η αποξένωση,” όπως την όρισε ο Μαρξ, θα είναι ακόμη χειρότερη διότι τα άτομα δεν θα συνεισφέρουν στην παραγωγή των αγαθών. Επιπλέον σ’ αυτήν την οικονομική αποξένωση θα υπάρχει και η πολιτισμική αποξένωση, καθώς τα Δυτικά κράτη θα γεμίσουν με έναν διαρκώς αυξανόμενο αριθμό οικονομικώς άχρηστων τριτικοσμικών που είναι πρόθυμοι να διεκδικήσουν το μερίδιό τους στα δημόσια αγαθά μέσω της κάλπης και δεν θα έχουν τίποτα κοινό με τους Ευρωπαίους.

Η μόνη διέξοδος που έχουν οι άνθρωποι του Πρώτου Κόσμου: Τα κινήματα ταυτότητας. Θα διεκδικήσουν την αξιοπρέπειά τους και θα προβάλλουν την ταυτότητά τους ως ανθρώπινα όντα επιστρέφοντας “πίσω στο αίμα” και αναζητώντας το νόημα μέσω του θρησκευτικού, πολιτισμικού και εθνικού ακτιβισμού.

Επιπλέον, πολλοί από αυτούς δεν θα έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν και δεν θα φοβούνται να τους αφαιρέσουν το «βασικό δικαίωμα» του ελάχιστου εισοδήματος.

Το βλέπουμε ήδη αυτό στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, ο σχεδόν κωμικά ριζοσπαστικός Ισλαμιστής κήρυκας Anjem Choudary (στην είκόνα κατωτέρω) εργάστηκε σε πλήρη απασχόληση ως οργανωτής και ταραξίας επειδή έλαβε επιδόματα από την ίδια την κυβέρνηση που προσπαθούσε να ανατρέψει. [Βλ. Anjem Choudary: Κήρυκας μίσους που σκόρπισε τον τρόμο στο ΗΒ και την Ευρώπη, The Guardian, 16-8-2016] Είναι απλώς ένας μεταξύ πολλών.

https://s3-us-west-2.amazonaws.com/vdare-live/wp-content/uploads/2017/01/03222504/anjem.jpg

Η Ιστορία πρόκειται να ξαναρχίσει. Το τέλος της εργασίας, η μαζική μετανάστευση, η μαζική ανεργία και η πρωτόγονη ανάγκη για ανθρώπινη αναγνώριση πρόκειται να εκραγούν σε μια παγκόσμια Εποχή της Ταυτότητας. Θα φέρει κάθε Δυτικό κράτος αντιμέτωπο με προκλήσεις. Η αποφυγή των εθνικών και πολιτισμικών συγκρούσεων που θα καταστρέψουν τον πολιτισμό μας είναι το κυρίαρχο ζήτημα του επόμενου αιώνα.

Αλλά οι ηγέτες μας φαίνονται αποφασισμένοι να κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Αν όμως η αυτοματοποίηση είναι αναπόφευκτη, τότε γιατί κάνουν τα αναπόφευκτα προβλήματα τόσο χειρότερα συνεχίζοντας τη μαζική μετανάστευση;

Αν μας κυβερνούν άνθρωποι τόσο ανόητοι ή/και κακόβουλοι, ίσως “μια  μικρή εξέγερση που και που” είναι τελικά καλή.

James Kirkpatrick

Πηγή

 

Advertisements