Επικεφαλής της ΕΕ: Οι πολίτες δεν επιτρέπεται να ψηφίζουν για σημαντικά θέματα

https://i1.wp.com/www.thenewamerican.com/media/k2/items/cache/bec4b38f0e2c04ce98199fd708b96f65_M.jpg

Στο τέλος της θητείας του στην εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 2-1-2017, ο Σλοβάκος Πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο (εικονιζόμενος) ζήτησε από τους αρχηγούς της ΕΕ να σταματήσουν να επιτρέπουν στους πολίτες τους να ψηφίζουν για σημαντικά θέματα που θα μπορούσαν να απειλήσουν το όλο και πιο αμφιλεγόμενο υπερ-κράτος της ΕΕ. Αναφέροντας τα αντικαθεστωτικά δημοψηφίσματα στη Βρετανία και στην Ιταλία, ο επικεφαλής του Συμβουλίου της ΕΕ επιτέθηκε στις «περιπέτειες» που επιφέρει το να επιτρέπεται στους πολίτες να αποφασίζουν τη δική τους μοίρα με δημοψηφίσματα στη δική τους χώρα.

Αλλά ενώ τα σχόλια συγκλόνισαν τους αναλυτές, δεν έπρεπε να μας εκπλήσσουν — ειδικά αν  σκεφτούμε την μακρά ιστορία της ΕΕ στην καταπάτηση των ψηφοφόρων για να ενισχύσει το υπερκράτος ενάντια στη θέληση του λαού. Το ακραίο λαϊκό αίσθημα ακολουθεί τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις των Ευρωπαίων αρχηγών ότι οι φανατικοί της παγκοσμιοποίησης στις Βρυξέλλες συνωμοτούν για να καταστρέψουν την αυτοδιάθεση και τα έθνη-κράτη καθ’ οδόν προς την τοπική και μετά παγκόσμια «διακυβέρνηση».”

Τα λόγια του Φίτσο ήταν ξεκάθαρα: «Ζητώ από τους αρχηγούς της ΕΕ να σταματήσουν τις περιπέτειες όπως το Βρετανικό και το Ιταλικό δημοψήφισμα.» είπε ο Σλοβάκος Πρωθυπουργός που σαφέστατα ζητούσε από τους πολίτες των χωρών της ΕΕ να απωλέσουν το δικαίωμά τους να αποφασίζουν για αυτά που τους αφορούν.

Οι «περιπέτειες» που ανέφερε ήταν για το δημοφήφισμα στη Βρετανία όπου οι ψηφοφόροι επέλεξαν την έξοδο της χώρας από την ΕΕ της παγκοσμιοποίησης . Η ιστορική αυτή ψήφος τάραξε την πολιτική τάξη που προσπαθεί πλέον να παρακάμψει τον λαό χωρίς να εξευτελιστεί εντελώς. Επίσης και για το δημοψήφισμα της Ιταλίας όπου οι ψηφοφόροι απέρριψαν τις απαιτήσεις του κατεστημένου για δήθεν μεταρρυθμίσεις που θα παρέδιδαν την κυριαρχία της και θα επέκτειναν τη δικαιοδοσία της κυβέρνησης (της ΕΕ).

Και στα δύο δημοψηφίσματα, τόσο πριν όσο και μετά, η αρνητική ψήφος εμφανίστηκε ως καταστροφή της χώρας. Προφανώς ο ουρανός δεν έπεσε και οι ψηφοφορίες αυτές έδειξαν ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μονόδρομος.

Οι υπέρμαχοι της παγκοσμιοποίησης όμως φοβούνται ότι τα δημοψηφίσματα θα ξεκινήσουν μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα καταστρέψει την ΕΕ. Και ήδη μεγάλα πολιτικά κόμματα και υποψήφιοι σε όλη την ΕΕ απειλούν να ζητήσουν δημοψηφίσματα για την παραμονή ή μη στο υπερ-κράτος της ΕΕ.

Στη Γαλλία, για παράδειγμα, η αρχηγός του Εθνικού Μετώπου, Μαρίν Λεπέν, ορκίστηκε να κάνει δημοψήφισμα για την παραμονή της Γαλλίας στην ΕΕ και για το αμφιλεγόμενο νόμισμα του «ευρώ». «Το Frexit θα είναι μέρος της πολιτικής μου» είπε η Λεπέν τον περασμένο μήνα. «Ο λαός πρέπει να έχει την ευκαιρία να ψηφίσει για την απελευθέρωσή του από τους τεχνοκράτες των Βρυξελλών».

Παρομοίως και σε άλλες χώρες, η διάθεση είναι παρόμοια. Στο κάτω κάτω, αν οι Βρετανοί μπορούν να ψηφίζουν για να απελευθερωθούν, γιατί δεν μπορούν οι Φινλανδοί, οι Ολλανδοί, οι Τσέχοι ή οι Πολωνοί, ή ακόμη και οι Γερμανοί; Ο δημοφιλής πολιτικός αρχηγός του αντι-ισλαμικού, εναντίον των ανοιχτών συνόρων Κόμματος της Ελευθερίας της Ολλανδίας, που μπορεί να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας, δήλωσε πρόσφατα την «αναγκαιότητα για το Nexit» (δηλαδή την έξοδο της Ολλανδίας από την ΕΕ). Και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν κάνει παρόμοιες δηλώσεις.

Κατά ειρωνεία της τύχης, ακόμη και στη χώρα του Φίτσο, τη Σλοβακία, το κόμα «Η Δική μας Σλοβακία» εργάζεται προς την κατεύθυνση ενός δημοψηφίσματος για την παραμονή στην ΕΕ. Είναι λογικό ο Φίκο να ανησυχεί πραγματικά. «Η Βρετανία δεν είναι χώρα της Ευρωζώνης, η Ιταλία έχει μεγάλη επίδραση στον τραπεζικό κλάδο, το ευρώ» παραπονέθηκε ο Φίκο. «Τι θα κάνουμε αν υπάρξει ένα δημοψήφισμα στην Ιταλία για το ευρώ και οι πολίτες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν το ευρώ;» Να βρείτε άλλη δουλειά, ίσως;

Υποβόσκει επίσης στο βάθος η πρόσφατη ψήφος στην Ουγγαρία όπου οι ψηφοφόροι απέρριψαν συντριπτικά το σχέδιο της ΕΕ να αναγκάζει ευρωπαϊκά κράτη να δέχονται την πλημμυρίδα των Ισλαμιστών μεταναστών από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Ο Ούγγρος Πρωθυπουργός Βίκτωρ Ορμπάν κατακεραύνωσε αυτό που περιέγραψε ως «προδοτική συνωμοσία» από τους «φανατικούς της παγκοσμιοποίησης» στις Βρυξέλλες να χρησιμοποιήσουν την Ισλαμική μετανάστευση ως όπλο για να υπονομεύσουν τον Δυτικό Πολιτισμό, τον Χριστιανισμό και το έθνος-κράτος.

Η ΕΕ έχει ξαναχάσει στο παρελθόν όταν το πρόγραμμά της τίθεται ενώπιον της ψήφου. Δέκα χρόνια πριν, για παράδειγμα, όταν η ΕΕ προσπαθούσε να επιβάλει ένα ολοκληρωτικό «Σύνταγμα» στους λαούς της Ευρώπης, οι ψηφοφόροι στη Γαλλία και την Ολλανδία απέρριψαν το σχήμα. Αντί να σεβαστεί όμως την ψήφο του 2005, η ΕΕ και οι προπαγανδιστές της απλώς άλλαξαν το όνομα στο Σύνταγμα και το ονόμασαν «Συμφωνία της Λισαβώνας» και το πέρασαν στα κράτη της Ευρώπης έτσι και αλλιώς —αυτή τη φορά χωρίς να ζητήσουν την άδεια από τα θύματα.

Οι Ιρλανδοί επίσης ήταν εμπόδιο στο συγκεκριμένο σχήμα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιρλανδίας, μια τέτοια συμφωνία έπρεπε να εγκριθεί από τους ψηφοφόρους. Και έτσι, το 2008, έγινε δημοψήφισμα και οι Ιρλανδοί— ο μόνος λαός που του επετράπη να ψηφίσουν στο νέο σχήμα — το απέρριψαν. Χωρίς να μας εκπλήσσει, όπως ένας βιαστής, η ΕΕ και το κατεστημένο της παγκοσμιοποίησης πίσω από αυτήν αρνήθηκαν να δεχθούν το όχι ως απάντηση.

Αντί θα δεχθούν λοιπόν το αρχικό αποτέλεσμα, τα αφεντικά της ΕΕ πρότειναν ψευδεπίγραφες υποσχέσεις ότι να σεβαστούν τους Ιρλανδούς και τις παραδόσεις τους και τους νόμους τους. Το εκλεκτορικό σώμα διατάχθηκε να ξαναψηφίσει για το ίδιο θέμα μετά από μια εκφοβιστική εκστρατεία πληρωμένη από τους φόρους του λαού που τους προειδοποιούσε για την τελειωτική καταστροφή αν οι απαιτήσεις της ΕΕ δεν γίνονταν δεκτές. Οι ψηφοφόροι τελικώς παραδόθηκαν το 2009. Παρόμοιες σκευωρίες των υπερμάχων της παγκοσμιοποίησης φημολογείται ότι εξετάζονται από το καθεστώς στη Βρετανία για να αντιστρέψουν το αποτέλεσμα του Brexit.

Η ΕΕ επιτίθεται ακόμη και σε δημοψηφίσματα και τη θέληση των λαών σε κράτη εκτός της ΕΕ. Σκεφθείτε την περίπτωση της μικρής Ελβετίας, όπου οι ψηφοφόροι έχουν σταθερά και συντριπτικά αρνηθεί να παραδώσουν την κυριαρχία τους και την ελευθερία τους, αρνούμενοι να συμμετάσχουν στην ΕΕ. Όταν οι Ελβετοί ψήφισαν το 2014 να περιορίσουν τη μετανάστευση, η ΕΕ αποκρίθηκε με απειλές και με εκφοβισμό εναντίον του ευημερούντος αυτού κράτους — φτάνοντας στο σημείο να πουν ότι οι Ελβετοί θα χάσουν την πρόσβασή τους στην ευρωπαϊκή αγορά αν αρνούνταν να δεχθούν τα ορθάνοιχτα σύνορα και άλλες ολοκληρωτικές απαιτήσεις της ΕΕ.

Είναι σχεδόν απίστευτο, αλλά εν μέσω της αναταραχής με την Ελβετία, ο Γερμανός Πρόεδρος Γιοακίμ Γκάουκ  επιτέθηκε στην ίδια την αυτοδιάθεση, ισχυριζόμενος ότι το να αφήνουμε τους λαούς να αποφασίζουν για την  ίδια τους την τύχη είναι «επικίνδυνο». Μιλώντας για το συγκεκριμένο δημοψήφισμα περί μετανάστευσης, ο Γκάουκ ισχυρίστηκε ότι είναι «επικίνδυνο για τους πολίτες να ψηφίζουν για ένα πάρα πολύ πολύπλοκο ζήτημα». Οι Ελβετοί το κάνουν αυτό για αιώνες και μέχρι τώρα τα έχουν καταφέρει μια χαρά.

Όταν ο Τσέχος Πρόεδρος Βάτσλαβ Κλάους  προειδοποιούσε το 2012 ότι το υπερ-κράτος της ΕΕ ήταν στην τελευταία φάση της εξαφάνισης της εθνικής ακεραιότητας και της αυτοδιάθεση, δέχθηκε σφοδρές επιθέσεις από τους υποτακτικούς της ΕΕ και τις στρατιές των προπαγανδιστών που χρηματοδοτούνται από τους φόρους των Ευρωπαίων. Σήμερα, καθώς η ΕΕ καταρρέει εν μέσω λαϊκών εξεγέρσεων, οι μάσκες επιτέλους πέφτουν και η εχθρότητα του κατεστημένου της παγκοσμιοποίησης προς την ελευθερία των λαών γίνεται ορατό σε όλους.

Πηγή. Συντόμευση κειμένου: ΕΘ.

Advertisements