Συρία και ΗΠΑ: Νέες αποκαλύψεις

https://offgraun.files.wordpress.com/2017/01/kerryisis.jpg?w=660

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2016, αεροσκάφη της επονομαζόμενης «συμμαχίας», υπό την αρχηγία των ΗΠΑ βομβάρδισαν θέσεις του Συριακού Στρατού στο Ντέϊρ εζ-Ζορ. Αεροσκάφη από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία και την Αυστραλία έλαβαν μέρος στην επίθεση. Μεταξύ 62 και 90 (οι εκτιμήσεις διαφέρουν) Σύριοι στρατιωτικοί σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 100 τραυματίστηκαν. Η επίθεση επέτρεψε στις δυνάμεις του ISIS να πάρουν τον έλεγχο μιας ζωτικής σημασίας περιοχής που προστάτευε το αεροδρόμιο.

Τότε, η επίθεση ονομάστηκε «λάθος». Ο Πρωθυπουργός της Αυστραλίας Μάλκολμ Τέρνμπουλ ζήτησε συγγνώμη, λέγοντας ότι λυπάται για την απώλεια της ζωής και τους τραυματισμούς του συριακού στρατιωτικού προσωπικού.

Εκπρόσωπος της συριακής κυβέρνησης είπε ότι η επίθεση ήταν «σκόπιμη», μια άποψη που εκφράστηκε επίσης από τον σύμμαχο της Συρίας, το Ιράν. Ο στρατός των ΗΠΑ διέταξε μια έρευνα για το γεγονός αυτό. Όπως συνηθίζεται στις περιπτώσεις αυτές με τις έρευνες, τίποτα δεν γίνεται εκτός από το να παραδέχονται «μετά λύπης λάθη» και κανείς δεν υφίσταται κυρώσεις.

Συχνά, κάποιος λόγος βρίσκεται για να αποδοθεί το «λάθος» στις ενέργειες του εχθρού, όπως στην περίπτωση του βομβαρδισμού του Νοσοκομείου Κουντούζ στο Αφγανιστάν.

Δύο πρόσφατες εξελίξεις όμως, ρίχνουν φως σε εκείνο το «λάθος» του Σεπτεμβρίου του 2016.

Η πρώτη είναι η δημοσίευση της έκθεσης για την έρευνα επί του θέματος στις 29 Νοεμβρίου 2016 εκ μέρους της Κεντρικής Στατιωτικής Διοίκησης των ΗΠΑ που εδρεύει στο Κατάρ. Όπως συμβαίνει συνήθως, η έκθεση «δεν βρήκε στοιχεία για κάποια παράβαση.»

Η έκθεση όμως αναγνώρισε ότι οι ΗΠΑ παραπλάνησαν τη διοίκηση του ρωσικού στρατού για το πού θα γίνονταν η επίθεση.

Επιπλέον, η έκθεση αναγνωρίζει ότι η Διοίκηση των ΗΠΑ αγνοούσε τόσο τις πραγματικές πληροφορίες όσο και την ανάλυση ότι οι θέσεις που έγιναν στόχος ήταν κατειλημμένες με στρατεύματα της συριακής κυβέρνησης και δεν ήταν τρομοκράτες του ISIS.

Η τρίτη αποκάλυψη ήταν ότι η στρατηγική των αεροπορικών αυτών επιδρομών άλλαξε από  «εσκεμμένη στόχευση» σε «άμεσο πλήγμα.» Αυτό παραβίασε την συνηθισμένη επιχειρησιακή διαδικασία της αεροπορίας των ΗΠΑ. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε για την παραβίαση αυτή της συνηθισμένης διαδικασίας.

Το γεγονός ότι οι Ρώσοι παραπλανήθηκαν, η άγνοια των πραγματικών και των μυστικών πληροφοριών και η απότομη αλλαγή στην επιχειρησιακή διαδικασία χωρίς λόγο, όλα ενισχύουν το συμπέρασμα των Συρίων, ότι δηλαδή, η επίθεση δεν ήταν «λάθος» αλλά εσκεμμένη.

Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί συνέβη η επίθεση με τον τρόπο που συνέβη. Το κύριο γεγονός, που δεν αναφέρεται στην έκθεση, ήταν μια εκεχειρία που είχε συμφωνηθεί στις 9 Σεπτεμβρίου 2016 μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών (Γραμματέα του Στέητ Ντηπάρτμεντ) Τζων Κέρρυ και του Ρώσου ομολόγου του Σεργκέϊ Λαβρώφ.

Με εκείνη την εκεχειρία ήταν γνωστό ότι ήταν αντίθετοι κάποιοι εντός του Υπουργείου Αμύνης και ειδικά ο Υπουργός Αμύνης, Ας Κάρτερ, ο οποίος έχει κρατήσει μια αμείωτα εχθρική στάση εναντίον της Ρωσίας. Ο Κάρτερ ήταν αντίθετος σε κάθε συνεργασία με τη Ρωσία, περιλαμβανομένης, στο πλαίσιο αυτό, και της δημιουργίας ενός «Κοινού Κέντρου Συντονισμού» (Joint Integration Centre, JIC) που ήταν κύριο συστατικό της συμφωνίας Κέρρυ-Λαβρώφ.

Το JIC έπρεπε να σχηματιστεί επτά ημέρες από την αρχή της εκεχειρίας, δηλαδή, στις 19 Σεπτεμβρίου 2016. Η αεροπορική επιδρομή την 17η αμέσως κατέστρεψε την εκεχειρία και τη δημιουργία του JIC.

Η χρονική στιγμή της επίθεσης, δύο ημέρες πριν, ήταν επομένως πολύ απίθανο να οφείλεται σε σύμπτωση.

Η επίθεση επίσης ενίσχυσε την εικόνα ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή δεν κατευθύνονταν από τον Πρόεδρο, αλλά από τον στρατό. Η ρωσική άποψη ότι πράγματι αυτό συνέβαινε έγινε σαφής στη συνέντευξη τύπου που έδωσε ο πρέσβης της Ρωσίας στον ΟΗΕ, Βιτάλυ Τσούρκιν μετά από μια επείγουσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας που ακολούθησε την επίθεση.

Ο κ. Τσούρκιν ρώτησε: «Ποιος είναι επικεφαλής στην Ουάσιγκτον, ο Λευκός Οίκος ή το Πεντάγωνο;» Τα στοιχεία μάλλον υποδεικνύουν την απάντηση στο ερώτημα και, αν αυτή αληθεύει, τότε υπάρχει λόγος σοβαρής ανησυχίας.

Η άλλη πρόσφατη εξέλιξη σχετίζεται άμεσα με τα θέματα που εγείρονται με την επίθεση των ΗΠΑ στις 17 Σεπτεμβρίου. Μας βοηθά να κατανοήσουμε περισσότερα για τη συμπεριφορά των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Ειδικότερα, εξηγεί γιατί οι ΗΠΑ απέτυχε θεαματικά να εμποδίσει την ταχεία εξάπλωση του ISIS σε τεράστιες περιοχές του Ιράκ και της Συρίας.

Αξιόλογη πρόοδος προς την κατεύθυνση της ανακοπής της προέλασης του ISIS σημειώθηκε μόνον μετά την παρέμβαση της Ρωσίας τον Αύγουστο του 2014 μετά από επίσημη πρόσκληση της κυβέρνησης της Συρίας.

Στις αρχές του 2017, το Γουικιλήκς διέρρευσε ένα ηχητικό αρχείο της συνάντησης που είχε ο Κέρρυ με μέλη της Συριακής Αντιπολίτευσης στις 22 Σεπτεμβρίου 2016 στην Ολλανδική Αποστολή του ΟΗΕ. Αυτό έγινε λιγότερο από μια εβδομάδα μετά τον βομβαρδισμό στο Νρέϊρ εζ-Ζορ.

Οι Νιού Γιόρκ Τάϊμς και το CNN ανέφεραν το γεγονός της διαρροής, αλλά απέκρυψε πληροφορίες σχετικά με τα πιο σημαντικά της μέρη. Από όσο μπόρεσα να επιβεβαιώσω, τα κύρια ΜΜΕ της Αυστραλίας δεν ανέφεραν καν τη διαρροή πόσο  μάλλον τα περιεχόμενά της.

Το ηχητικό αποκαλύπτει τρία στοιχεία σχετικά με την πολιτική των ΗΠΑ στο Ιράκ και τη Συρία. Για αυτούς που είναι εξοικειωμένοι με την περιοχή και την πολιτική των ΗΠΑ εκεί, οι αποκαλύψεις δεν είναι έκπληξη. Είναι όμως επιβεβαίωση από έναν υψηλά ιστάμενο αξιωματούχο αυτού που οι επικριτές της πολιτικής των ΗΠΑ λένε εδώ και πολύ καιρό.

Το πρώτο στοιχείο που επιβεβαιώνεται από το ηχητικό είναι ότι ο Κέρρυ παραδέχθηκε ότι ο πρωτεύων στόχος της κυβέρνησης Ομπάμα στη Συρία ήταν αλλαγή καθεστώτος. Οι λόγοι για αυτό δεν είναι δύσκολο να εξακριβωθούν.

Οι ΗΠΑ ήθελαν ένα υπάκουο καθεστώς στη Δαμασκό που θα επέτρεπε, μεταξύ άλλων στον αγωγό του Καράρ να προμηθεύει την Ευρώπη με φυσικό αέριο. Αυτό θα προκαλούσε σοβαρή ζημιά στη Ρωσική οικονομία. Ένα επιπλέον όφελος προς τους Αμερικανούς θα ήταν το κλείσιμο της ρωσικής ναυτικής βάσης στην Ταρτούς (Αντάραδο) στη μεσογειακή ακτή της Συρίας.

Το δεύτερο στοιχείο από το ηχητικό ήταν ότι για να επιτύχει τον στόχο της αλλαγής καθεστώτος, ο Λευκός Οίκος επέτρεψε την άνοδο του ISIS. Εδώ ο Κέρρυ είναι πολύ μετριόφρων, διότι οι ΗΠΑ έκαναν πολύ περισσότερα από το να «επιτρέψουν» απλώς την άνοδο του ISIS. Με τους Καταριανούς, Σαουδάραβες, Τούρκους, Ιορδανούς και Ισραηλινούς συμμάχους τους, χρηματοδότησαν, εκπαίδευσαν, όπλισαν και υποστήριξαν (τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά) το ISIS.

Εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων σκοτώθηκαν και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους ως το άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής των ΗΠΑ. Και είναι μέρος της καταιγιστικής προπαγάνδας εναντίον της συριακής κυβέρνησης το ότι οι θάνατοι αυτοί αποδίδονται στη «θηριώδη δικτατορία του Άσαντ».

Αυτή η σκληρή αδιαφορία για τις επιπτώσεις του πολέμου στον άμαχο πληθυσμό μπορεί να παρατηρηθεί στη σημερινή εκστρατεία του ISIS για να στερήσει στα πέντε εκατομμύρια των κατοίκων της Δαμασκού την πρόσβαση καθαρό νερό. Τα δυτικά ΜΜΕ ελάχιστα αναφέρουν αυτό το έγκλημα πολέμου και το αποδίδουν στους συριακούς και τους ρωσικούς βομβαρδισμούς.

Τρίτον, ο Κέρρυ παραδέχθηκε ότι όχι μόνον οι ΗΠΑ όπλισαν το ISIS, αλλά και διεξήγαγαν στρατιωτικές επιχειρήσεις που βοηθούσαν ευθέως το ISIS. Το «λάθος» στο Ντέϊρ εζ-Ζορ μόνον δύο ημέρες πριν τη συζήτηση που είχε θα ήταν πρόσφατο στο μυαλό του Κέρρυ.

Τρεις ημέρες μετά τη δημοσίευση της έκθεσης του Πενταγώνου (2/12/16) η κυβέρνηση της Δανίας ανακοίνωσε ότι αναστέλλει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των πολεμικών αεροσκαφών της (F-16) στο Ιράκ και τη Συρία. Η Δανία επομένως ήταν η δεύτερη χώρα που αποσύρεται μετά τον Καναδά (22/2/2016).

Την Αυστραλία φαίνεται ότι δεν την απασχολούν τα ερωτήματα σχετικά με τη διεθνή νομιμότητα και επιδεικνύει ακλόνητη αφοσίωση στις ΗΠΑ, χωρίς να είναι η πρώτη φορά. Σε μια συνέντευξη με το κρατικό δίκτυο ενημέρωσης ABC στις 7 Ιουλίου 2016, ο πρώην Πρωθυπουργός Τζων Χάουαρντ έδωσε ίσως τον κύριο λόγο για την προθυμία της Αυστραλίας να ανακατεύεται στους παράνομους πολέμους των ΗΠΑ.

Αναφερόμενος στην απόφαση για τον Πόλεμο του Ιράκ τον Μάρτιο του 2003 είπε: “Δεδομένης της κοινής μας ιστορίας και των αξιών, ήταν προς το εθνικό μας συμφέρον να υποστηρίξουμε τους Αμερικανούς.»

Αν αυτό πραγματικά είναι το επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής της Αυστραλίας, τότε η Αυστραλία πρέπει να ετοιμάζεται για μια μακρά ιστορία ατελείωτων πολέμων, όπου το εξακριβωμένο αληθινό εθνικό συμφέρον της είναι συμπτωματικό, στην καλύτερη περίπτωση.

James O’Neill

Πηγή. Επίσης και εδώ.

Advertisements