Λαθρομετανάστευση: Προσωρινή αναδίπλωση της Γερμανίας (λόγω εκλογών) αλλά απελάσεις δεν γίνονται

Στη φωτογραφία: Νέοι από τη Μέση Ανατολή γεμίζουν ασφυκτικά ένα τραίνο στην Ουγγαρία για να φτάσουν στη Γερμανία και τις υποσχέσεις της για πολλές δωρεάν παροχές.

Κατωτέρω είναι μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στην Ουγγρική τηλεόραση σχετικά με τη  λαθρομετανάστευση στην Ευρώπη. Μόλις εισέλθουν οι τρακαδόροι εισέλθουν στην Ευρώπη είναι σχεδόν αδύνατον να τους διώξουν. Οι αλλοδαποί έχουν ολόκληρο  κατάλογο από τακτικές καθυστέρησης. Και επιπλέον, ούτε οι δικές τους χώρες τους δέχονται πίσω.

Η Αμερική κατά τα φαινόμενα απέφυγε τον κίνδυνο εκλέγοντας τον Ντόναλτ Τραμπ. Η Χίλαρι υποσχέθηκε να δεχθεί μεγάλον αριθμό από μη φιλικούς ξένους, και δεν θα μάθουμε ποτέ πόσους τζιχαντιστές φονιάδες εμπόδισαν οι ψηφοφόροι απορρίπτοντας τη Χίλαρι.

Στη Γερμανία, τα εγκλήματα εις βάρος περιουσίας και τα εγκλήματα βίας εναντίον των γυναικών (μέρος του Ισλαμικού πακέτου ποικιλομορφίας) έχουν αυξηθεί σε τεράστιο  βαθμό. Η παρακάτω ανταπόκριση περιέχει μερικά συγκλονιστικά στοιχεία, π.χ., στο Βερολίνο, 86 τοις εκατό των διαρρήξεων διαπράχτηκαν από αλλοδαπούς. Σε όλη τη χώρα, οι αλλοδαποί διαπράττουν 800 εγκλήματα την ημέρα.

Η Γερμανία είναι πολύ λιγότερο ασφαλής επειδή η Μέρκελ προσκάλεσε τον Μουσουλμανικό κόσμο στην καρδιά της Ευρώπης.

Εκφωνητής: Η Γερμανία δεν θέλει πλέον τους μετανάστες. Η γερμανική κυβέρνηση σκοπεύει να αρνηθεί αναπτυξιακή βοήθεια προς τις χώρες που αρνούνται να δεχθούν τους μετανάστες που απελαύνονται. Φαίνεται ότι η πρώτη χώρα που θα έχει προβλήματα είναι η Τυνησία. Ο ειδικός στην πολιτική και την ασφάλεια Georg Spöttle και ο Barna Fábián συζητούν το θέμα αυτό. Καλημέρα.

BARNA FÁBIÁN: Καλημέρα. Σκέφτομαι ότι αυτοί οι Άραβες μετανάστες δεν ήταν απαραίτητοι στη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και έτσι οι πλουσιότερες χώρες στη Μέση Ανατολή δεν τους θέλουν. Τώρα οι χώρες από όπου προέρχονται δεν τους θέλουν πίσω. Που θα πάνε;

GEORG SPÖTTLE: Ανακαλύψαμε ότι περίπου 5.000 Τυνήσιοι εντάχθηκαν στη διεθνή τζιχάντ, οι περισσότεροι πήγαν να πολεμήσουν για το ISIS, και αυτούς τους επικίνδυνους (Στα Γερμανικά: gefährdend) η γερμανική κυβέρνηση θα ήθελε να τους απελάσει όσο γίνεται πιο γρήγορα στην Τυνησία. Επίσης τους σοβαρούς παραβάτες και τους διαβόητους Nafris, οι οποίοι πήγαν στη Γερμανία μόνο για να πουλήσουν ναρκωτικά, που με 4-5-6-7-8 ψεύτικες ταυτότητες παίρνουν κοινωνικά επιδόματα, μιλάμε για χιλιάδες ευρώ μηνιαίως. Τώρα η Μέρκελ και η κυβέρνηση θα ήθελαν να απαλλαγούν από αυτούς γρήγορα, καθώς οι εκλογές είναι «προ των πυλών» εφέτος, το Φθινόπωρο, όταν ψηφίζουμε για νέο Καγκελάριο.

Την Κυριακή υπήρξε μια διαδήλωση στην Τυνησία εναντίον της πιθανής επιστροφής των τζιχαντιστών. Βάδισαν δια μέσου της πόλης με ένα τεράστιο πανώ που έλεγε «Δεν είμαστε η σκουπιδοσακούλα της Γερμανίας.» Αυτή ήταν λίγο παράξενο, διότι οι άνθρωποι αυτοί δεν εκκολάφθηκαν από κάποιο αυγό εδώ, αλλά ήλθαν από την Τυνησία χρησιμοποιώντας το κύμα της μετανάστευσης. Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι η Τυνησιακή κυβέρνηση δεν βιάζονταν στο παρελθόν να δεχθεί τους ανθρώπους αυτούς. Το είδαμε στην περίπτωση των τρομοκρατών, για παράδειγμα στην επίθεση του Βερολίνου. Δεν ήταν καν ζωντανός όταν επιτέλους έφτασαν τα χαρτιά του επαναπατρισμού. Δεν μπορούσαν να τα χορηγήσουν σε δύο χρόνια. Οι Βορειοαφρικανικές χώρες Τυνησία και Βασίλειο του Μαρόκου δεν βιάζονται να δεχθούν πίσω αυτούς τους επικίνδυνους τζιχαντιστές στη χώρα τους.

FÁBIÁN: Φαίνεται επίσης ότι δεν έχουν καθόλου χαρτιά, όπως λένε οι αρχές της Τυνησίας. Πώς θα μπορούσαν να τον δεχθούν; Μπορεί να μην είναι Τυνήσιος. Αλλά ο πατέρας, η μητέρα, τα αδέλφια του, τα παιδιά του είναι εκεί. Είναι ζήτημα ενός απλού ελέγχου DNA για να φανεί ότι είναι οι συγγενείς του. Αλλά ο πατέρας, Δεν γεννήθηκε στο… Βλαδιβοστόκ.

SPÖTTLE: Ναι, γνωρίζουν ότι γελοιοποιούν τους Γερμανούς αστυνομικούς. Όταν φτάνει η ημέρα της απέλασης, λέει απλά: «Είπα ψέματα, δεν είμαι Τυνήσιος, είμαι από την Αλγερία.» Τότε όλη η διαδικασία σταματά. Γράφουν προς τις αρχές της Αλγερίας. Μπορεί να απαντήσουν, μπορεί και όχι, συνήθως δεν απαντούν, ή μπορεί μετά από δύο χρόνια να φτάσει  μια απάντηση: «Δεν ξέρουμε, παρακαλώ στείλτε μας μια φωτογραφία, δακτυλικά αποτυπώματα, κλπ.» Τελικά έρχεται το αποτέλεσμα: Δεν είναι από την Αλγερία. Μετά αυτός λέει: «Ναι, είπα ψέματα πάλι, είμαι Σύριος» ή οτιδήποτε. Έτσι μπορούν να παραμείνουν για χρόνια. Μπορούν να σαμποτάρουν τη διαδικασία. Αποκαλύφθηκε ότι πέρυσι γύρω στις 50.000 Βορειοαφρικανοί και Αφγανοί έπρεπε να έχουν απελαθεί, αλλά στην πραγματικότητα μόνο 50 απελάθηκαν. Οι υπόλοιποι είπαν: «Έχω πρόβλημα με την καρδιά μου», «δεν μπορώ να πετάξω με αεροπλάνο» ή «είμαι ανήλικος». Εφευρίσκουν αυτά τα ψέματα. Έτσι, χθες εκτύπωσα τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για την εγκληματικότητα, τα στατιστικά για την εγκληματικότητα στη γερμανική ομοσπονδία. 

FÁBIÁN: Πώς φαίνονται;

SPÖTTLE: Φαίνονται θηριώδη. Θα ήθελα να αρχίσω με το Βερολίνο, το μέρος  που έπαιζα μικρός, όπου 86,4% των διαρρήξεων διαπράττονται από μετανάστες. Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, γύρω στα 800 εγκλήματα διαπράττονται καθημερινά από μετανάστες. Σκεφθείτε το, 800 εγκλήματα καθημερινά, που είναι 8000 σε δέκα ημέρες, σε εκατό ημέρες 80.000, ένας θηριωδώς υψηλός αριθμός.  

Παρατήρησα τα στατιστικά στοιχεία των φυλακών. Από τους φυλακισμένους σήμερα στις γερμανικές φυλακές, το 27,9% τοις εκατό είναι αλλοδαποί, επομένως δεν είναι Γερμανοί πολίτες και δεν έχουν υπηκοότητα. Εντούτοις, σε ομοσπονδιακό επίπεδο…, η αύξηση στην εγκληματικότητα είναι 33,9% από τη στιγμή που έφτασαν οι μετανάστες. Η τάση είναι αυξανόμενη. Αυτό βλέπουμε. Έτσι, οι μεγάλες πόλεις έχουν σχεδόν ταυτόσημα προβλήματα: Στο Αμβούργο και το Βερολίνο, για παράδειγμα, από τον αριθμό των κλοπών και των αρπαγών τσάντας κοντά σε ATM, το 43,5% των κλεφτών είναι μετανάστες, έτσι ο γερμανικός πληθυσμός – κυρίως γυναίκες και ηλικιωμένοι – δικαιολογημένα φοβούνται να βρίσκονται στους δρόμους αφού σκοτεινιάσει. Φοβούνται τις κλοπές, τις ληστείες και οι νέες κοπέλες φοβούνται για σεξουαλικές επιθέσεις.

FÁBIÁN: Δημοσιεύονται ποτέ αυτά τα στατιστικά στοιχεία σε γερμανικά έντυπα; Είναι δυνατόν να δημοσιευτούν αυτές οι πληροφορίες;

SPÖTTLE: Ναι. Όχι με πλήρη λεπτομέρεια, αλλά είναι ενδιαφέρον ότι τα είδα στο φιλελεύθερο περιοδικό Focus ή στην Süddeutsche Zeitung. Η Bayernkurier επιλέγει  κομμάτια από αυτά τα στοιχεία. Έτσι, μπορούμε να δούμε ότι αρχίζει να ξεθωριάζει η καλή εικόνα που μας έδωσε η Άνγκελα Μέρκελ, και για να αναφέρω τον Ágoston Mráz: «Από πέρυσι, ούτε η Άνγκελα Μέρκελ δεν θα μιλούσε στον εαυτό της», τρόπος του λέγειν. Αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτήν τη δήλωση του Ágoston.

Επειδή οι εκλογές πλησιάζουν [η Μέρκελ] προσπαθεί να μιλήσει κάπως στη γλώσσα των ψηφοφόρων. Ασκεί κριτική στον εαυτό της κάθε μέρα στα ΜΜΕ. Παρόλα αυτά, δεν το κάνει στο βαθμό που θα έπρεπε, δηλαδή, να πει «Πραγματικά τα κάναμε θάλασσα εδώ πέρα, διότι θα έπρεπε να υπερασπιστούμε τα σύνορά μας», ή να πει «Πρέπει να απελάσουμε όλους τους εγκληματίες μετανάστες.» Για παράδειγμα, τα μέσα ενημέρωσης μιλούν καθημερινά για τις εγκληματικές συμμορίες των μεταναστών. Τη μαφία των ναρκωτικών από τον Λίβανο, ή την διαβόητη εγκληματική οργάνωση των χιλίων μελών που εξειδικεύεται στην κλοπή πολυτελών αυτοκινήτων, που συνήθως κλέβει ακριβά γερμανικά αυτοκίνητα και SUV και μέσω της Μεσογείου τα φέρνει πίσω στη Βόρεια Αφρική όπου τα πουλά παράνομα.

FÁBIÁN: Αυτοί οι χιλιάδες μετανάστες από ποιος ξέρει πόσες χώρες – που βρίσκονται τώρα στη σερβική πλευρά των συνόρων και περιμένουν για το απίθανο γεγονός να ανοίξει ο ουγγρικός φράχτης των συνόρων, πράγμα που δεν θα γίνει ποτέ, επειδή αν κάποιος θέλει να έλθει νόμιμα, μπορεί να έλθει με χαρτιά και βίζα και αυτοί που θέλουν άσυλο μπορούν να κάνουν αίτηση. Έτσι λειτουργεί η διαδικασία συνήθως και επομένως αυτοί οι μετανάστες λένε ότι έχουν μια μοναδική φίλη στην Ευρώπη τη Μέρκελ…

SPÖTTLE: Πιστεύουν ότι και μόνον αν μπορούσαν να μιλήσουν Γερμανικά, θα εργάζονταν ήδη εκεί, αλλά δεν μιλούν τα Γερμανικά, λαβαίνουν αποσπασματικές πληροφορίες, που μπορεί να δει κανείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για παράδειγμα, μετά το ουγγρικό δημοψήφισμα, νόμιζαν ότι τα σύνορα θα άνοιγαν γι’ αυτούς. Τώρα νομίζουν ότι λόγω του ψύχους θα υπάρχουν λιγότερες περιπολίες αστυνομικών. Επιχειρούν να περάσουν και έτσι παίρνουν λανθασμένες πληροφορίες και ενεργούν με βάση αυτές. Αν μπορούσαν να διαβάσουν τα γερμανικά ΜΜΕ, ή αν είχαν έναν φίλο να τους μεταφράσει τη μεγάλη αλλαγή που συμβαίνει στη γερμανική πολιτική, νομίζω ότι θα γύριζαν πίσω, θα πήγαιναν στις πρεσβείες τους και θα έδειχναν τα χαρτιά τους: «Πάρτε με πίσω στο Αφγανιστάν ή στο Πακιστάν.» Ελπίζουν ακόμη ότι μια καλή ζωή τους περιμένει.

Χθες για παράδειγμα, παρακολούθησα μια εκπομπή με τον Attila Muci. Μιλούσε για 5-6 χιλιάδες ανθρώπους, που έχουν κολλήσει στη Σερβία. Κοιτάζοντάς τους κανείς δεν μπορεί παρά να αισθανθεί οίκτο. Τους λυπάμαι ως ανθρώπινα όντα, υπό θερμοκρασία -20 βαθμών. Αλλά δεν δέχονται την πραγματικότητα, ότι μένουν ένα χρόνο σε έναν σερβικό σιδηροδρομικό σταθμό, ζεσταίνοντας το φαγητό τους οι δυστυχείς. Θα ήταν πολύ καλύτερο να γυρίσουν στην πατρίδα τους, διότι δεν έχουν κανένα μέλλον στην ΕΕ και αυτό είναι που εκμεταλλεύονται οι εγκληματικές οργανώσεις. Όπως οι αιρέσεις, μπερδεύουν αυτούς  τους απογοητευμένους ανθρώπους.

Μπορεί κάποιος να πει ότι αν ζήσει στη Γερμανία, ίσως μπορεί να πουλήσει ναρκωτικά ή να  χρησιμοποιήσει ψεύτικες ταυτότητες για να πάρει πιο πολλά επιδόματα και να βγάλει άλλα δύο χιλιάδες ευρώ αλλά στο τέλος δεν θα ενσωματωθεί. Τελικά θα καταλάβει ότι κάπως έτσι άρχισαν όλα, δηλαδή, ότι θα μάθαινε Γερμανικά και θα δούλευε αλλά χωρίς τη γλώσσα και τις δεξιότητες που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να βρει δουλειά και την έλλειψη διάθεσης να ενσωματωθεί, δεν θα τα καταφέρει. Οι αριθμοί των μεταναστών είναι πολύ μεγάλοι.

Αν έφταναν μόνον 20.000, θα μπορούσαν να απορροφηθούν, να ενσωματωθούν σε διάφορα κρατίδια στη Γερμανία, να τους δοθεί δουλειά και  μαθήματα γλώσσας. Αλλά στα πλήθη των εκατομμυρίων, ακόμη και εκείνοι που ήθελαν να κάνουν κάτι χάνουν τη διάθεση να ενσωματωθούν. Στρέφονται είτε στο έγκλημα, είτε δέχονται την κρατική βοήθεια, παίρνουν τα 3.500 ευρώ και επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Ή έρχονται οι επικίνδυνες οργανώσεις τζιχαντιστών που στα κέντρα φιλοξενίας των μεταναστών υποδύονται τις φιλανθρωπικές Ισλαμικές οργανώσεις. Προσελκύουν τους νέους με την ιδεολογία τους και αργότερα τους χρησιμοποιούν για τους σκοπούς τους, τους φέρνουν στον «Μοναδικό Αληθινό Σκοπό» τους, να τους κάνουν τζιχαντιστές.

FÁBIÁN: Georg, ευχαριστώ.

SPÖTTLE: Παρακαλώ, ήταν ευχαρίστησή μου.

Brenda Walker

Πηγή

 

Advertisements