Η Γερμανία αποσυντίθεται μπροστά στα μάτια μας

https://i1.wp.com/russia-insider.com/sites/insider/files/styles/s400/public/main/2017-Jan-17/c94b863bdb02b9ffb5ab041afc47a8b1.jpg

Σχεδόν ένα χρόνο πριν, με διάθεση απελπισίας και με αίσθηση του κινδύνου, έγραψα ένα άρθρο με τίτλο Exit Strategy for Traitors. Το παρόν αποτελεί ενημερωμένη έκδοση του άρθρου εκείνου.

Τίποτε δεν έχει αλλάξει επί της ουσίας, αλλά πολλά έχουν συμβεί και η κατάσταση έχει βελτιωθεί από μία και μόνο άποψη.

Η καθημερινή εισροή μεταναστών που κατευθύνονται προς τη Γερμανία δια μέσου της Τουρκίας και των Βαλκανίων έχει μειωθεί σημαντικά και έχει απομακρυνθεί η πιθανότητα για εμφύλιο πόλεμο στη χώρα. Αλλά αντιμετωπίζουμε μια συνεχή χειροτέρευση της ασφάλειάς μας και της διάθεσής μας. Το έθνος που ήταν γνωστό ως Γερμανία αποσυντίθεται μπροστά στα μάτια μας και αντικαθίσταται με μια μέτρια δικτατορία. Το μίγμα της ευφορίας και του συγκλονισμού του 2015 έχει μετατραπεί σε έναν πόλεμο χαρακωμάτων μεταξύ των αριστερών, αυτών που έχουν απόλυτη άγνοια και των υπολοίπων.

Ανοιχτά σύνορα

Τα σύνορα της ΕΕ παραμένουν ορθάνοιχτα για οποιονδήποτε τρακαδόρο, εγκληματία ή τρομοκράτη που είναι σχεδόν φιλόδοξος και οι αριθμοί των εισερχομένων είναι τώρα σε ιστορικώς υψηλά επίπεδα όσον αφορά τη θαλάσσια διαδρομή.

Η Frontex ακόμη μαζεύει «πρόσφυγες» κατά χιλιάδες κοντά στην αφρικανική ακτή και τους φέρνει στην Ευρώπη, πράγμα που είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με την αρχική αποστολή της. Η λαθραία μεταφορά ανθρώπων συμβαίνει τώρα σε βιομηχανική κλίμακα αλλά δεν πληρώνεται από τους ανθρώπους που μεταφέρονται. Πάνε πλέον οι καιροί των απλών ξύλινων σκαφών που ήταν γεμάτα με μετανάστες. Τώρα, καλά εξοπλισμένοι μεσάζοντες εξασφαλίζουν ότι οι εισβολείς θα φτάσουν στον προορισμό τους. Αναρωτιέμαι αν ποτέ συνέβη οποιαδήποτε επονομαζόμενη «τραγωδία» με πνιγμένους μετανάστες.

Στην Ισπανία, οι εισβολείς επιτίθενται με βία στα φρουρούμενα σύνορα κατά χιλιάδες και παρόλα αυτά κανείς δεν κάνει αυτό που παλιά ήταν λογική τακτική άμυνας των συνόρων. Δηλαδή, να πυροβολήσει στον αέρα και μετά να σημαδέψει και να ανοίξει πυρ.

Οι απελάσεις, κάποτε συνηθισμένη διαδικασία για όσους κατάφερναν να εισέλθουν παράνομα, απλά δεν γίνονται. Πριν λίγο καιρό, 50 Αφγανοί επρόκειτο να απελαθούν αεροπορικώς. Οι αριστερές οργανώσεις διαδήλωσαν με μένος. Μόνο 35 απελάθηκαν και οι υπόλοιποι παρέμειναν. Μερικοί από αυτούς που απελάθηκαν στο Αφγανιστάν ανακοίνωσαν αμέσως την πρόθεσή τους να επιστρέψουν στη Γερμανία. Καθώς αυτή η «μαζική απέλαση» λάμβανε χώρα, κάπου 3.000 νέοι εισβολείς έφταναν στην Ιταλία. Δηλαδή κάπου 350.00 για όλο το 2016. Υπάρχει ακόμη ανάγκη να εξηγήσουμε ότι δεν υπάρχουν πρόσφυγες και ότι πρόκειται μια εσκεμμένη και οργανωμένη επιχείρηση; Η ΕΕ θα μπορούσε να την τερματίσει εντός ωρών, αλλά οι εντολές που έχει λένε άλλα, διότι αυτοί που είναι επικεφαλής τους θέλουν μέσα.

Ασφάλεια

Υπάρχουν πολύ περισσότερες διαρρήξεις, βίαιες επιθέσεις, σεξουαλικές επιθέσεις και δολοφονίες το 2016. Ένα μικρό ποσοστό από αυτές αναφέρονται ακόμη από τον Χάρτη εγκλημάτων των προσφύγων. Σύμφωνα με μια πρόσφατη επίσημη έκθεση του BKA, οι εισβολείς διαπράττουν κατά μέσον όρο 800 εγκλήματα την ημέρα.

Οι απαγορευμένης εισόδου ζώνες που έχουν καταληφθεί από τους εισβολείς, όπου οι αρχές φοβούνται να περπατήσουν, εξαπλώνονται στη Γερμανία αλλά σε σύγκριση με τη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Σουηδία, η κατάσταση στις πιο πολλές γερμανικές πόλεις είναι πολύ καλύτερη. Παρόλα αυτά, ξανά και ξανά οι πολίτες πηγαίνουν στην αστυνομία και τους λένε ότι οι καταγγελίες τους δεν καταγράφονται ή ότι οι γυναίκες θα πρέπει να βάφουν τα μαλλιά τους σκούρα ή ότι πρέπει να μένουν μέσα το βράδυ. Με άλλα λόγια, οι αρχές είναι απρόθυμες και ανίκανες να μας βοηθήσουν. Μας προειδοποιούν όμως να μην καταφεύγουμε στην αυτόκλητη δικαιοσύνη αλλά δεν μας λένε για το δικαίωμά μας στην άμυνα. Μόλις λίγες ημέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Βερολίνο η ΕΕ ψήφισε έναν νέο νόμο  να αφοπλιστούν όλοι στην Ευρώπη ακόμη περισσότερο, ακόμη και όσοι ασχολούνται με τη σκοποβολή.

Εντούτοις, η Γερμανία δεν έχει γίνει ακόμη Συρία. Η Γερμανία είναι μικρή ως προς την έκταση αλλά δεν είναι  μικρή όσον αφορά τον πληθυσμό και οι εισβολείς ακόμη δεν την έχουν κατακλύσει. Εξαιτίας αυτού, οι Γερμανοί συνεχίζουν να ζουν σε άρνηση ακόμη και τώρα, μέχρι κάποιος από αυτούς γίνει θύμα. (Και αν συμβεί αυτό, καλύτερα να μην το πείτε πουθενά γιατί ακόμη και οι δικοί σας άνθρωποι θα σας αποκαλέσουν ρατσιστή!) Είναι λιγότερο ασφαλές οπουδήποτε πάτε, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Αυτό που σήμερα θεωρείται συνηθισμένη εβδομάδα, το 1980 θα θεωρούνταν εθνική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οποιοσδήποτε στην ηλικία μου, συγκρίνοντας την παιδική μας ηλικία με τη σημερινή πραγματικότητα, με τρόμο δεν πιστεύει στα μάτια του. Αλλά οι κοινωνικοί κανόνες είναι εύπλαστοι και οι νέες γενιές δεν μπορούν να δουν καν ότι κάτι δεν πάει καλά με το να έχεις ανοιχτά, αφύλακτα σύνορα, διότι τους έχουν μάθει ότι τα σύνορα είναι παρωχημένα και αποτελούν ενόχληση. Γιατί να επιθυμούν την εθνική κυριαρχία αν δεν την έχουν βιώσει ποτέ; Αντίθετα τους διδάσκουν να αποδέχονται την εγκληματικότητα, την τρομοκρατία και την δια της βίας Ισλαμοποίηση. Όσοι αρνούνται να αποδεχθούν την κατάσταση αυτή κατηγορούνται ότι είναι ρατσιστές, φασίστες και ξενόφοβοι.

Χαλκευμένες ειδήσεις, στα Γερμανικά Lügenpresse

Ο τύπος στη Γερμανία παραμένει οριακά άχρηστος, αλλά δυστυχώς εξαρτώμαστε από αυτόν για τις βασικές ειδήσεις. Για να είμαστε δίκαιοι οι ανταποκρίσεις για τα εγκλήματα των εισβολέων και την αποτυχία της κυβέρνησης να υπακούσει τον νόμο και να τους απευθύνει κατηγορίες φαίνεται ότι είναι πιο συχνές τώρα. [ΕΘ: Εκλογές έρχονται…]

Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία είναι περισσότερο διαθέσιμα, κάθε ερμηνεία ή σχόλιο που ακούμε αποσκοπεί στο να συγκαλύψει την Ισλαμική εισβολή, να διασκεδάσει τις επιδράσεις της και να μειώσει τις καταστροφικές συνέπειές της για τη χώρα. Κανείς δεν τολμά να την αποκαλέσει αυτό που είναι, μια εισβολή, πόσο μάλλον να απαιτήσει να τερματιστεί χρησιμοποιώντας τα μέσα που είναι γνωστά εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Η αντιγερμανική διάθεση που εκφράζεται από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης είναι απλά εντυπωσιακή. Ακριβώς όπως τα ΜΜΕ των ΗΠΑ εξέφραζαν την αποδοκιμασία τους προς τους υποστηρικτές του Τραμπ, τα γερμανικά ΜΜΕ δεν κάνουν καμία προσπάθεια να κρύψουν το μίσος τους και την απέχθειά τους προς τον μέσο Γερμανό πολίτη. Ο τόνος των σχολίων τους που είναι εναντίον των λευκών, εναντίον των ανδρών, εναντίων των παιδιών, εναντίον του κάθε τι δυτικού και υπέρ των Ισλαμιστών, είναι ο ίδιος στη Γερμανία όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Πράγμα βεβαίως που δείχνει σαφώς προς μια επιχείρηση κεντρικά οργανωμένη και καλά χρηματοδοτημένη που έχει σχεδιαστεί να υποστηρίζει την εισβολή και να εξουδετερώνει οποιονδήποτε αντιτίθεται σ’ αυτήν. Γυναίκες με μαντίλες και μπούρκες  εμφανίζονται τώρα σε τηλεοπτικές εκπομπές, μαζί με αριστερούς «ειδικούς» που αναμασούν ασταμάτητα τα ίδια ανόητα επιχειρήματα: Ότι το Ισλάμ είναι μια «θρησκεία ειρήνης» και ότι δεν έχει να κάνει τίποτε καθόλου με μια ολοκληρωτική πολιτική ιδεολογία. Ότι η Μέρκελ έχιε το δικαίωμα να επιτρέψει να εισέλθουν οι εισβολείς και ότι δεν διέπραξε ένα καταστροφικό λάθος. Και ότι οποιοσδήποτε δεν είναι διατεθειμένος να συμφωνήσει με την αριστερή, υπέρ των εισβολέων ατζέντα, αυτομάτως είναι ένας επικίνδυνος ρατσιστής, φασίστας, ξενόφοβος.

Η επιχειρηματολογία αυτή δεν είναι δημοφιλής με τους περισσότερους Γερμανούς και κάποια έντυπα όπως το Spiegel, βρίσκονται τώρα σε οικονομική δυσχέρεια λόγω της τυφλής τους υπακοής να ακολουθήσουν το υπέρ των εισβολέων πρόγραμμα. Αλλά η κρατική τηλεόραση και το ραδιόφωνο χρηματοδοτούνται απ’ ευθείας με παράνομους φόρους, απορροφώντας περίπου 8,1 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο από την τσέπη μας και θα συνεχίσουν να επαναλαμβάνουν τα ίδια αποτυχημένα επιχειρήματα ανεξάρτητα από το πόσο εμετικά είναι για το ακροατήριό τους. Αλλά η επιλογή μας είναι μεταξύ «χαλκευμένων ειδήσεων» και καθόλου ειδήσεων. [ΕΘ: Τα ίδια και χειρότερα στην Ελλάδα με την ΕΡΤ και τα επονομαζόμενα «τσοντοκάναλα».]

Όταν η όμορφη κόρη ενός πολιτικού της ΕΕ βιάστηκε κτηνωδώς και πνίγηκε από έναν μετανάστη στο Freiburg πέρυσι [ΕΘ: Δείτε εδώ στον Κόκκινο Ουρανό, http://redskywarning.blogspot.gr/2016/12/blog-post_97.html], το κορυφαίο πρόγραμμα ειδήσεων Tagesschau της κρατικής τηλεόρασης ARD δεν το ανέφερε καν ως είδηση. Όταν δυο χρόνια μετά αναγκάστηκε να δικαιολογηθεί, είπε ότι το συμβάν ήταν «απλά μια περίπτωση τοπικού ενδιαφέροντος» αυτογελοιοποιούμενοι, διότι ακόμη και η Washington Post το δημοσίευε. Παρόμοια πράγματα έχουν συμβεί σε παρόμοιες καταστάσεις και σε κάθε περίπτωση τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εξευτελίζουν τα ΜΜΕ. Επομένως, δεν είναι αποτελεσματική η απόκρυψη των γεγονότων, οπότε πάνε στο σχέδιο Β: Πραγματική λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το σχέδιο αυτό είναι τώρα εν εξελίξει, με το καθεστώς της Μέρκελ να απειλεί να επιβάλει πρόστιμα στις εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης δήθεν για τις «χαλκευμένες ειδήσεις»! Το Υπουργείο Εσωτερικών πρόκειται να δημιουργήσει Ένα κέντρο άμυνας εναντίον της παραπληροφόροησης, για να αντιμετωπίσει τις «χαλκευμένες ειδήσεις». Αν σας φαίνεται σαν το Υπουργείο της Αλήθειας του Όργουελ, ή την MfS στην παλιά Ανατολική Γερμανία, τότε αυτό ακριβώς είναι. Για να είναι τοποθετημένο πολύ κοντά στο γραφείο της Μέρκελ στο Βερολίνο, το κέντρο αυτό προβλέπεται να «αντιδρά πολύ γρήγορα» στην «παραπληροφόρηση» στα κοινωνικά δίκτυα, ειδικά εν όψει των γενικών εκλογών το 2017, επειδή οι ψευδείς ειδήσεις θα μπορούσαν να «επηρεάσουν» τις εκλογές αυτές και να αποφύγουν το προκαθορισμένο αποτέλεσμα (κάνοντας τη φωνή του λαού να ακουστεί).

Το πόσο αποτελεσματικό θα είναι αυτό, θα φανεί στο μέλλον. Η μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας (ΣΤΑΖΙ) δεν μπορεί να ξαναδημιουργηθεί σε μια νύχτα, αλλά με την πλήρη βοήθεια της Γκουγκλ, του Φέισμπουκ, του Τουίτερ και άλλων, που φαίνονται έτοιμες να υποκύψουν στην πολιτική πίεση, το DDC μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικό. Θα γίνει τότε το δεύτερο πιο αποτελεσματικό τμήμα της Γερμανικής κυβέρνησης μετά τους φοροεισπράκτορες.

Απώλεια του ελέγχου

Αν κοιτάξετε προσεκτικά την κατάσταση της Γερμανικής εθνικής κυβέρνησης και της εκτελεστικής από μια ιστορική άποψη, ας πούμε αυτή της δεκαετίας του 1990, φαίνεται ότι τώρα βρίσκεται σε πλήρη αποδιοργάνωση και σε προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης. Πάρτε, για παράδειγμα, τον τρομοκράτη, που υποτίθεται ότι ήταν υπεύθυνος για την επίθεση με το φορτηγό στο Βερολίνο τον Δεκέμβριο, ο οποίος ήταν βεβαίως ένας «πρόσφυγας». Ήταν ο δεύτερος ύποπτος, αφού ο πρώτος βρέθηκε «αθώος», απλώς ένας παράνομος μετανάστης με εννέα (9) ψεύτικες ταυτότητες. Αφέθηκε ελεύθερος και ποτέ δεν τον ξαναείδε κανείς. Ίσως να εισπράττει επιδόματα χρησιμοποιώντας την ταυτότητα υπ’ αριθμόν 10.

Ο «πραγματικός» δράστης ήταν ο Anis Amri, Τυνήσιος. Ήλθε από μια «ασφαλή χώρα», την Ιταλία, όπου είχε καταδικαστεί σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης και αφέθηκε ελεύθερος το 2015. Του είχαν αρνηθεί άσυλο στην Ιταλία και στη Γερμανία αλλά η απέλασή του είχε ανασταλεί, διότι είχε «χάσει τα χαρτιά του». Είχε τουλάχιστον 14 ψεύτικες ταυτότητες και ίσως λάμβανε επιδόματα με κάθε μια από αυτές. Παρακολουθούνταν συνεχώς καθώς προσπαθούσε να αγοράσει αυτόματα όπλα από έναν μυστικό αστυνομικό και μετά προσπάθησε να πείσει άλλους Σαλαφιστές να γίνουν  βομβιστές αυτοκτονίας. Παρόλα αυτά, η αστυνομία δεν είδε κανένα λόγο να συλλάβει και να απελάσει αυτόν τον έμπορο ναρκωτικών, βίαιο εγκληματία και επίδοξο τρομοκράτη.

Ακόμη και αφού σκότωσε 12 ανθρώπους στο Βερολίνο, τα κατάφερε να ξεφύγει. Μια ολόκληρη ημέρα μετά την επίθεση, το κινητό του «βρέθηκε» στο εσωτερικό του φορτηγού του. Άλλη μια μέρα χρειάστηκε για να «βρεθούν τα χαρτιά του» πάλι στο ίδιο φορτηγό. Μια μέρα μετά, η αστυνομία «κατά λάθος» ανακοίνωσε ότι σκόπευε να κάνει επιδρομή στη Βόρεια Rhine-Westphalia, μια έξι ωρών απόσταση με το αυτοκίνητο από το Βερολίνο. Ο τύπος έφτασε πρώτα εκεί και για περίμενε για ώρες κάτι να συμβεί, αλλά τίποτα δεν συνέβαινε διότι η αστυνομία έκανε λάθος με το ένταλμα σύλληψης. Έτσι, εντελώς εκπληκτικά, δεν τον έπιασαν και ο αρχηγός της αστυνομίας ανακοίνωσε ότι «έφυγε». Κατά τις πρώτες δύο ημέρες η αστυνομία έκανε διαθέσιμο ένα σκίτσο του τρομοκράτη με τα μάτια του καλυμμένα – περιμένετε! – για να προστατέψει την ιδιωτικότητά του! Μόνο αφού ανέλαβε το Τουίτερ και το Φέισμπουκ και δόθηκαν στη δημοσιότητα οι κατάλληλες φωτογραφίες, άλλαξε και η αστυνομία τη δική της, αλλά τότε χρησιμοποίησε μια παλιά φωτογραφία και τον επικήρυξε με 100.000 ευρώ. Αφού έκανε πολλές παρακάμψεις διασχίζοντας πολλά σύνορα της ΕΕ, τελικώς έπεσε νεκρός από πυρά στην Ιταλία από κάποιους κατάλληλα παρακινημένους Ιταλούς.

Πολλοί άνθρωποι στη Γερμανία δεν μπορούν να αποφασίσουν αν πρέπει να είναι ευχαριστημένοι με τον θάνατο ενός τρομοκράτη ή να αποκαλέσουν την ιστορία αυτή μια απαράδεκτη φάρσα ή στημένη υπόθεση. Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διακρίνει κανείς την αλήθεια από τη φαντασία και την ανικανότητα από το εσκεμμένο σαμποτάζ. Αλλά αν οι διαταγές τους ήταν να δείξουν απόλυτη ανικανότητα, οι γερμανικές αρχές δεν θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερη δουλειά.

Όταν κάπου κάπου η αστυνομία κάνει καλή δουλειά, οι προδότες μας στην κυβέρνηση το θεωρούν κακή συμπεριφορά. Κατά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, τα μέτρα ασφαλείας ήταν πολύ ακραία, σε μια προσπάθεια να αποτραπούν οι μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις από μετανάστες που είχαν συμβεί πέρυσι. Παρόλα αυτά, χιλιάδες μετανάστες, κυρίως Βορειοαφρικανοί, που είχαν έλθει από όλη τη χώρα, ακόμη και από τη Γαλλία και την Ελβετία, για να «γιορτάσουν» πάλι με τις τοπικές γυναίκες. Πολλοί από αυτούς ήταν υπό έλεγχο από χιλιάδες αστυνομικούς, αλλά ακόμη και τότε η διοίκηση ανησυχούσε ότι πάλι η κατάσταση θα ξεφύγει.

Η μόνη αναγνώριση αυτών των γεγονότων από τους Γερμανούς πολιτικούς ήταν υπό τη μορφή σκληρής κριτικής για τη χρήση ρατσιστικών προφίλ εναντίον των Βορειοαφρικανών. Για κάθε πρόβλημα υπάρχει τώρα μια παράκαμψη, ενώ οι λύσεις δεν επιδιώκονται. Με τα ΜΜΕ υπάκουα και τα κοινωνικά δίκτυα φιμωμένα, κανείς δεν θα μπορεί να διατυπώσει τα δύσκολα ερωτήματα. Αν κάτι είναι λάθος, αυτό συμβαίνει ίσως λόγω «της ρωσικής υπονόμευσης μέσω υπολογιστών» και αν σε κάποιον δεν αρέσει αυτό, τότε είναι μάλλον «ρατσισμός». Αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετό για να επιβιώσει [το καθεστώς].

Η πολιτική κατάσταση

Υπό το φως των παραπάνω, πώς αλλάζει η γερμανική κοινή γνώμη; Η κανονική πολιτική διαδικασία έχει πάψει να υπάρχει και έχει αντικατασταθεί από απόλυτη πολιτική πόλωση. Δεν υπάρχει πλέον μεσαίος χώρος. Είτε προσεύχεσαι στην Ιερή Μέρκελ, είτε είσαι εχθρός του κράτους. Είτε πας με τα νερά τους και συμφωνείς με κάθε ψέμα που σου λένε, είτε είσαι Ναζί. Η κυβέρνηση δεν κάνει καμία προσπάθεια να κερδίσει την συγκατάβαση των κυβερνωμένων. Αντίθετα, στηρίζεται ξεκάθαρα στον εκφοβισμό. Η Μέκελ είναι εκ των πραγμάτων δικτάτωρ, ακριβώς επειδή κανείς δεν την αμφισβητεί με κανέναν τρόπο.

Κατά το τελευταίο συνέδριο του κόμματος, αντιμετώπισε κατηγορίες από μέλη του κόμματος ότι προσπαθούσε να δημιουργήσει μια μυστηριώδη προσωπικότητα, με χειραψίες με τους μετανάστες, αλλά παρόλα αυτά την ξαναψήφισαν ως αρχηγό του κόμματος με ποσοστό 89,5% την ίδια ημέρα. Η Μέρκελ δεν μας αποκαλεί πολίτες ή Γερμανούς πλέον. Επανειλημμένα αναφέρεται σε εμάς ως «αυτούς που έζησαν εδώ για πολύν καιρό.» Το προφανές συμπέρασμα είναι ότι δεν έχουμε δικαιώματα ή προνόμια καλύτερα από «αυτούς που δεν έζησαν εδώ για πολύν καιρό», δηλαδή, τους εισβολείς. [ΕΘ: Εντυπωσιακή σύμπτωση. Το σύνθημα του ΠΑΣΟΚ κατά τις εκλογές του 2009 και μετά ήταν το «πρώτα ο πολίτης». Όχι «πρώτα ο Έλληνας» αλλά ο πολίτης, δηλαδή, οποιοσδήποτε.]

Για λόγους που πρέπει να είναι προφανείς, αυτό το πράγμα δεν πρόκειται να επιτύχει. Δεν μπορείς να κυβερνήσεις, ακόμη και με τη βία, ισχυριζόμενος ότι οι ίδιοι σου οι πολίτες είναι ο εχθρός. Η Χίλαρι Κλίντον το προσπάθησε, αναφερόμενη στους ψηφοφόρους της ως «ένα καλάθι άχρηστους». Και πού είναι τώρα; Στο ίδιο μέρος που πάει και η Μέρκελ. Η απόλυτη αποξένωση των Γερμανών από την πολιτική τους τάξη μπορεί να έχει μόνον ένα αποτέλεσμα στο τέλος: Την ολική αντικατάσταση της γερμανικής πολιτικής τάξης.

Μόλις οι ψηφοφόροι αντιληφθούν την κατάσταση, θα τους χάσουν τα παλιά κόμματα για πάντα. Αυτός είναι ο λόγος που η αντίσταση χτίζεται τόσο αργά: Οι περισσότεροι ψηφοφόροι πρέπει να απομακρυνθούν από κάθε πολιτική πίστη που είχαν ποτέ, να καταστρέψουν την ψευδή αίσθηση της ασφάλειας που έχουν, να αποσύρουν την υποστήριξή τους σε οτιδήποτε έπαιρναν από το κράτος με το να είναι καλοί, νομιμόφρονες πολίτες που ψηφίζουν όπως οι γονείς τους επειδή η κυβέρνηση είναι πάντα με το μέρος τους. Είναι [η κυβέρνηση] τώρα σαφώς με το μέρος των εχθρών τους, των τρομοκρατών, των βιαστών, των εισβολέων. [ΕΘ: Ακριβώς όπως και στην Ελλάδα, δηλαδή.]

Αλλά ακόμη και αυτοί που δεν πιστεύουν πλέον τίποτε από αυτά που τους σερβίρουν τα ΜΜΕ, αποφεύγουν να μιλήσουν δημοσίως εξαιτίας δικαιολογημένων και φανταστικών αντιποίνων. Οι δημόσιες διαπομπεύσεις είναι πολύ συχνές. Εκφράζεις την άποψή σου μια φορά και μπορεί ποτέ να μην πάρεις προαγωγή ή και να καταστρέψεις τη σταδιοδρομία σου.

Για αυτούς που αποφασίζουν να αφήσουν την παλιά πολιτική πίσω τους, είναι κάπως σαν να απομακρύνονται από τη δημοσιότητα. Φαίνεται πιο σοβαρό από το να επιλέξεις την εναλλακτική. Δεν είμαστε εντελώς παράνομοι ακόμη, αλλά αν οι Αντίφα σε ξυλοκοπήσουν ή σου κάψουν το αυτοκίνητο, δεν περιμένεις συμπάθεια από κανέναν.

Υπάρχουν κάποιες ακραίες ομάδες που εργάζονται για να σχηματίσουν μια υπόγεια αντίσταση. Εκτός από το πιο διεθνές κίνημα της ταυτότητας, που δραστηριοποιείται πολύ και στη Γερμανία, οι περισσότερες από αυτές στοχεύουν σε ένα νέο κοινοβουλευτικό σώμα. Βέβαια, αυτό μπορεί να περάσει μόλις έχει ανατραπεί το σημερινό πολιτικό σκηνικό. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτα από καλοπροαίρετους αλλά κυρίως ανίσχυρους ανθρώπους.  Είναι σαν ένας γιγαντιαίος οργανισμός «Ανώνυμοι Επαναστάτες» που βοηθά τα μέλη του να τα καταφέρουν.

Για αυτούς από εμάς που προτιμούμε τον δύσκολο δρόμο για την μεταρρύθμιση, υπάρχει ακόμη μόνο το AfD [Εναλλακτική για τη Γερμανία]. Το κόμμα αυτό έχει αυξήσει τα ποσοστά του από το περασμένο έτος. Μέχρι το τέλος του 2016, μετρούσαν 25000 μέλη και 300.000 φίλους στο Φέισμπουκ και 16% των ψήφων σε όλη τη χώρα. Αλλά συγκρινόμενο με το τέρας του CDU, με τα 400.000 μέλη, είναι ακόμη πολύ μικρό. Υπό τις συνθήκες όμως, η επιρροή του μπορεί να γίνει τεράστια.

Αλλά τι νόημα έχει η πολιτική όταν οι αντίπαλοί μας δεν είναι πραγματικά πολιτικοί αλλά προδότες, προσηλωμένοι στο να καταστρέφουν τη χώρα μας, να μας γονατίζουν οικονομικά, να προωθούν τον γάμο με παιδιά, να αποδέχονται τον νόμο της Σαρία και την αντικατάσταση του πληθυσμού μας με εγκληματίες και εισαγόμενους από αποτυχημένα κράτη; Για εμένα, ο Πολιτιστικός τους Μαρξισμός δεν είναι παρά πνευματική αρρώστια. Αυτοί που τον εξασκούν είναι επικίνδυνοι και δεν αξίζουν να τους υπολογίζουμε καν. Πρέπει να τους ξεμπροστιάσουμε και αυτούς και το πρόγραμμά τους ως τοξικά για οποιαδήποτε κοινωνία. Το να πιστεύει κανείς ότι ένα έθνος πρέπει να πάψει να υπάρχει με βίαια μέσα και να αντικατασταθεί από μια τριτοκοσμική ψευτοκοινωνία, πρέπει να θεωρείται απαράδεκτη άποψη για την πολιτική. Για το λόγο αυτό πιστεύω ότι πρέπει να αγωνιστούμε ασύμμετρα. Να αγνοήσουμε εντελώς τις υστερικές τους επιθέσεις, να τους αποκλείσουμε από τον κύκλο μας και να τους γελοιοποιήσουμε με κάθε ευκαιρία και οπωσδήποτε ποτέ να μην τους ψηφίσουμε ξανά. Αυτό που έγινε στις ΗΠΑ με την εκλογή του Τραμπ μπορεί να γίνει και εδώ πριν η καταστροφή γίνει μη αντιστρέψιμη.

Συμπερασματικά, οι τάσεις υπάρχουν ακόμη αλλά αν το τελικό τους αποτέλεσμα θα είναι πόλεμος, κοινωνική κατάρρευση ή επανάσταση είναι ένα ερώτημα που παραμένει ανοικτό όπως και πέρυσι. Η Γερμανία έχει αλλάξει για πάντα και εκτός αν αντιστρέψουμε όλα αυτά που μας έχουν κάνει ο Σόρος και η Μέρκελ και γίνουμε πάλι μια συντηρητική και με αυτογνωσία χώρα, η πρόγνωσή μας θα χειροτερεύει όλο και περισσότερο.

Πηγή

 

Advertisements