Ποιοι προωθούν τις συναλλαγές χωρίς μετρητά;

https://i2.wp.com/journal-neo.org/wp-content/uploads/2017/01/Indian-Currency-counting-1024x576-300x169.jpeg

[ΕΘ: Στο άρθρο με τίτλο «Εντείνεται ο πόλεμος εναντίον των μετρητών» είχε αναλυθεί το θέμα της μερικής απόσυρση των μετρητών στην Ινδία και αλλού. Εντούτοις, το σημερινό άρθρο, ρίχνει περισσότερο φως στην υπόθεση και μας αφορά.

Επειδή η Ελλάδα είναι το κατ’ εξοχήν εργαστήριο πειραμάτων της παγκοσμιοποίησης, να αναφέρουμε ενδεικτικά ότι ο πρόσφατος νόμος (Νόμος 4446, 22-12-2016, ΦΕΚ 240, Άρθρο 69, Ηλεκτρονικές συναλλαγές) και όχι μόνο, μας πηγαίνει όλο και περισσότερο προς την κατεύθυνση της «αχρήματης κοινωνίας». Αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη τα πράγματα είναι τα ίδια. Ποιος όμως είναι πίσω από όλα αυτά; Διαβάστε παρακάτω.]

Πριν μερικούς μήνες προσέξαμε κορυφαίους οικονομολόγους και ΜΜΕ να μιλούν για τα οφέλη της «κοινωνίας χωρίς μετρητά». Μετά η κυβέρνηση του Ναρέντα Μόντι ανακοίνωσε ότι αποσύρει τα μεγαλύτερα χαρτονομίσματα από την κυκλοφορία, αναγκάζοντας τους Ινδούς να βάλουν τα λεφτά τους στην τράπεζα για να μην τα χάσουν. Τώρα, όλοι μιλούν για τον θαυμάσιο κόσμο των «ψηφιακών» μετρητών. Μου θυμίζει τον Χένρι Κίσσινγερ τη δεκαετία του 1970, που φέρεται να είπε: «Αν ελέγχεις το πετρέλαιο, ελέγχεις ολόκληρα έθνη. Αν ελέγχεις την τροφή, ελέγχεις τον λαό. Αν ελέγχεις τα χρήματα, ελέγχεις ολόκληρο τον κόσμο».

Ο Μόντι και ένας «καταλύτης» της USAID

Στις 8-11-2016, σε μια τηλεοπτική του ομιλία, ο Ινδός Πρωθυπουργός Ναρέντα Μόντι ανακοίνωσε ότι, με προθεσμία πενήντα ημερών, όλα τα χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 ρουπιών πρέπει να μπουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς και να ανταλλαγούν με μικρότερα χαρατονομίσματα. [ΕΘ: Με τη σημερινή ισοτιμία, 1000 ρουπίες είναι περίπου 13,7 ευρώ.]

Μέσα σε μια νύχτα, η κυβέρνηση Μόντι αυθαίρετα έκανε παράνομο το 86 τοις εκατό όλων των χρημάτων που βρίσκονταν σε κυκλοφορία. Όμως, παρά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης ότι θα εξέδιδε πιο ασφαλή χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 ρουπιών, δεν είχε το ισοδύναμο των ποσών αυτών για αντικατάσταση. Λένε ότι ίσως χρειαστεί ένα έτος για να εκτυπώσουν αρκετά χαρτονομίσματα, πράγμα που σημαίνει ουσιαστικά απαλλοτρίωση. Κάλπικες δημοσκοπήσεις [ΕΘ: Κάτι μου θυμίζει από Ελλάδα] με στημένες ερωτήσεις μέσω κινητών στα οποία μόνον το 17% του πληθυσμού έχει πρόσβαση, ισχυρίζονταν ότι «90% των Ινδών εγκρίνουν» την απονομισματοποίηση.

Όμως τα πράγματα είναι χειρότερα. Η Ινδία είναι μια υπανάπτυκτη χώρα, η μεγαλύτερη στον κόσμο από πλευράς πληθυσμού με πάνω από 1,3 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Απαιτώντας από τους Ινδούς να καταθέσουν όλα τα μεγάλα χαρτονομίσματά τους στις τράπεζες, ο Μόντι επιβάλλει τον τρόπο με τον οποίο οι Ινδοί διαχειρίζονται τα χρήματά τους, σε μια χώρα που λίγοι εμπιστεύονται στην κυβέρνηση, πόσο μάλλον τις ιδιωτικές τράπεζες, και προτιμούν να συναλλάσσονται με μετρητά ή αποταμιεύουν χρυσό. Σχεδόν ο μισός πληθυσμός, κάπου 600 εκατομμύρια Ινδοί, δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό και μάλιστα 300 εκατομμύρια από αυτούς δεν έχουν καν ταυτότητα που είναι απαραίτητη να ανοίξουν τραπεζικό λογαριασμό.

Όταν έκανε την ανακοίνωση ο Μόντι προέβαλε ως αιτία την παραοικονομία της Ινδίας. Αλλά γρήγορα άρχισε να επαινεί τα οφέλη της «αχρήματης κοινωνίας» για να μπορέσουν οι Ινδοί να εισέλθουν στην ψηφιακή εποχή κάνοντας έκκληση στους νέους που είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία να πείσουν τους παλαιότερους για τη χρησιμότητα των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Η δραστική απονομισματοποίηση σχεδιάστηκε με απόλυτη μυστικότητα και μάλιστα ούτε οι τράπεζες γνώριζαν τίποτα. Το ερώτημα είναι ποιος είναι πίσω από αυτή τη συγκλονιστική νομισματική αλλαγή.

Πέραν των μετρητών

Η απάντηση είναι τόσο διαβολική όσο και χαρακτηριστική ενός σχεδίου παγκοσμιοποίησης. Η επιχείρηση «αχρήματη Ινδία» του Μόντι είναι ένα έργο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Υπουργείο Εξωτερικών) των ΗΠΑ και του Γραφείου του Προέδρου, που το διαχειρίζεται μέσω της Αμερικανικής Υπηρεσίας για τη Διεθνή Ανάπτυξη (US Agency for International Development ή USAID). Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρκ Τόνερ σε μια συνέντευξη τύπου στις 1-12-2016, εξήρε την κίνηση του Μόντι λέγοντας «… αυτό ήταν πιστεύουμε ένα σημαντικό και απαραίτητο βήμα για να αντιμετωπιστούν οι παράνομες πράξεις… απαραίτητο για να αντιμετωπιστεί η διαφθορά.”

Έχετε υπόψιν σας ότι σήμερα η USAID δεν έχει τόσο να κάνει με βοήθεια προς τις φτωχότερες χώρες. Δια νόμου πρέπει να ακολουθεί την ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Προέδρου και του Υπουργείου Εξωτερικών. Είναι ευρέως γνωστό ως ο δίαυλος για τη διοχέτευση των χρημάτων της CIA προς υλοποίηση των σκοτεινών σχεδίων της στο εξωτερικό σε μέρη όπως η Γεωργία. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο σημερινός επικεφαλής της USAID, Γκέιλ Σμιθ, ανέλαβε την USAID από μια θέση ως Επιτελικός Διευθυντής (Senior Director) στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ.

Ο Γερμανός οικονομολόγος Νόρμπερτ Χέρινγκ, σε μια εκτενή και τεκμηριωμένη έρευνα στο υπόβαθρο της κίνησης του Μόντι να προχωρήσει σε μια αχρήματη Ινδία, βρήκε ότι η USAID δεν ήταν μόνον η οικονομική πηγή του έργου. Ανακάλυψε μια φιδοφωλιά τεχνοκρατών που χρηματοδοτούνται από την USAID για να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν το έργο αυτό στην Ινδία.

Η USAID διαπραγματεύτηκε μια συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομικών της κυβέρνησης Μόντι. Τον Οκτώβριο του 2016 σε μια ανακοίνωση τύπου η USAID ανακοίνωσε ότι είχε δημιουργήσει και χρηματοδοτήσει κάτι που ονόμαζε Έργο Καταλύτης (Project Catalyst). Ο τίτλος της ανακοίνωσής τους ήταν, «Καταλύτης: Συμπεριληπτική Εταιρική Σχέση Πληρωμών Χωρίς Μετρητά». Ο σκοπός του ήταν να επιφέρει ένα «κβαντικό άλμα» στις πληρωμές χωρίς μ μετρητά στην Ινδία.

Οπωσδήποτε το κατάφεραν και μάλιστα έκαναν δύο άλματα και περισσότερα.

Αν ψάξουμε βαθύτερα, θα βρούμε ότι τον Ιανουάριο του 2016, η USAID παρουσίασε μια έκθεση στο ινδικό Υπουργείο Εξωτερικών με τίτλο «Πέραν των μετρητών: Γιατί η Ινδία αγαπά τα μετρητά και γιατί έχει σημασία για την οικονομική συμπερίληψη». Οικονομική συμπερίληψη γι’ αυτούς σημαίνει να φέρουν όλους τους Ινδούς στο ψηφιακό τραπεζικό σύστημα όπου κάθε πληρωμή τους θα παρακολουθείται ηλεκτρονικά και θα δίδεται στην εφορία ή σε οποιονδήποτε θεωρεί κατάλληλο η κυβέρνηση.

Η έκθεση που ετοιμάστηκε για την USAID από κάτι που ονομάζεται Global Innovation Exchange, παραδέχονταν ότι «97% των λιανικών συναλλαγών στην Ινδία γίνονται με μετρητά ή με επιταγές. Λίγοι καταναλωτές χρησιμοποιούν ψηφιακές πληρωμές. Μόνο 11% χρησιμοποίησαν χρεωστικές κάρτες πέρυσι. Μόνο 6% των Ινδών εμπόρων δέχονται ψηφιακές πληρωμές… Μόνο 29 τοις εκατό των τραπεζικών λογαριασμών στην Ινδία έχουν χρησιμοποιηθεί τους τελευταίους τρεις μήνες.” Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Ινδίας ήξεραν καλά πόσο η απόφαση αυτή θα συγκλόνιζε την Ινδία.

Ο οργανισμός Global Innovation Exchange περιλαμβάνει αμφίβολα μέλη οργανισμούς όπως το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέϊτς, ένας μεγάλος δωρητής στον ινδικό πόλεμο εναντίον των μετρητών της USAID. Περιλαμβάνει επίσης την ίδια τη USAID, πολλές υπηρεσίες του ΟΗΕ όπως η UNICEF, η UNDP και η UNHCR [ΕΘ: Ναι, αυτή για τους πρόσφυγες. Όλα δένουν τελικά.] Και περιλαμβάνει ακόμη και το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ καθώς και τη διαβόητη MITRE Corporation από το Μακλίν της Βιρτζίνια των ΗΠΑ, της οποίας πρόεδρος είναι ο πρώην Διοικητής της CIA, Τζέιμς Ρόντνεϊ Σλέσινγκερ, στενός συνεργάτης του Χένρι Κίσινγκερ.

Το Έργο Καταλύτης της USAID σε συνεταιρισμό με το ινδικό Υπουργείο Οικονομικών έγινε, σύμφωνα με την ανακοίνωση τύπου της USAID, με έναν οργανισμό που ακούγεται διαβολικός την CashlessCatalyst.org [Αχρήματος Καταλύτης] Μεταξύ των 35 μελών της CashlessCatalyst.org είναι η USAID, το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέϊτς, η VISA, η MasterCard, το δίκτυο Omidyar Network του δισεκατομμυριούχου ιδρυτή του e-Bay, Πιέρ Ομιντιάρ, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, αλπικό κέντρο των συνεδρίων για την παγκοσμιοποίηση.

Πόλεμος εναντίον των μετρητών

Εντούτοις, το πιο ενδιαφέρον μέλος του Έργου Καταλύτης της USAID είναι κάτι που ονομάζεται «Συμμαχία Καλύτερη Από Μετρητά» (Better Than Cash Alliance, εφεξής ΣΚΑΜ). Είναι γεγονός ότι το χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ Έργο Καταλύτης αναπτύχθηκε μετά από μακρά συνεργασία μεταξύ της USAID, της εδρεύουσας στην Ουάσιγκτον ΣΚΑΜ και του Υπουργείου Οικονομικών της Ινδίας. Φαίνεται να είναι η κινητήριος δημόσια δύναμη που προωθεί την ατζέντα του παγκόσμιου «πολέμου εναντίον των μετρητών

Η Ινδία και η απρόσεκτη (ή ίσως διεφθαρμένη) κυβέρνηση Μόντι που εφαρμόζουν την ατζέντα της ΣΚΑΜ της USAID ξεκάθαρα γίνονται πειραματόζωα σε ένα μαζικό κοινωνικό πείραμα για το πώς να προωθηθεί ο πόλεμος εναντίον των μετρητών σε άλλες χώρες. Η ιστοσελίδα της ΣΚΑΜ ανακοινώνει ότι η συμμαχία, που δημιουργήθηκε το 2012, είναι μια «εταιρική σχέση κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και διεθνών οργανισμών που επιταχύνει τη μετάβαση από τα μετρητά στις ηλεκτρονικές πληρωμές για να μειώσει τη φτώχεια και να προωθήσει την συμπεριληπτική ανάπτυξη.» Στεγάζεται στο Ταμείο Ανάπτυξης Κεφαλαίου του ΟΗΕ (UN Capital Development Fund, UNCDF) στη Νέα Υόρκη, του οποίου οι μεγάλοι δωρητές είναι, οποία έκπληξις, το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέϊτς και το Ίδρυμα MasterCard. Μεταξύ των 50 μελών της ΣΚΑΜ είναι, επιπλέον του Ιδρύματος Μπιλ και Μελίντα Γκέϊτς, το Ίδρυμα Citi (του τραπεζικού κολοσσού Citigroup), το Ίδρυμα Φορτν, η MasterCard, το δίκτυο Omidyar, η USAID και η Visa.

Προσφάτως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τάπεζα (ΕΚΤ), που διατηρεί αρνητικά επιτόκια για πάνω από ένα έτος υποτίθεται για να προωθήσει την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη εν μέσω μιας εννεαετούς κρίσεως, ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει να τυπώνει το χαρτονόμισμα των 500 ευρώ. Ισχυρίζονται ότι συνδέεται με το ξέπλυμα χρήματος και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, αν και αυτό μοιάζει με τον πόλεμο του Μόντι εναντίον των μετρητών. Ο πρώην Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Λάρι Σάμερς, του οποίου ο σκοτεινός ρόλος στον βιασμό της Ρωσίας μέσω των φίλων του στο Χάρβαρντ έχει τεκμηριωθεί αλλού, ζητά να αποσυρθεί το χαρτονόμισμα των 100 ευρώ. Αυτά είναι τα πρώτα βήματα για μελλοντικές τολμηρές κινήσεις προς την επιθυμητή αχρήματη κοινωνία των Γκέϊτς, Citigroup, Visa και άλλων.

Τα διπλά κριτήρια των ΗΠΑ

Η κίνηση προς ένα καθαρά ψηφιακό σύστημα χρήματος θα ήταν ο Μεγάλος Αδελφός με στεροειδή. Δηλαδή, θα επέτρεπε τις κυβερνήσεις να παρακολουθούν όλες τις χρηματικές μας συναλλαγές με ψηφιακά ίχνη, να απαλλοτριώνουν τις καταθέσεις μας με τη μέθοδο “bail-in” (δηλαδή, τη διάσωση των τραπεζών με τα χρήματα των δανειστών τους, των καταθετών) όπως έγινε στην Κύπρο το 2013. Αν οι κεντρικές κυβερνήσεις θέσουν αρνητικά επιτόκια, κάτι που η Τράπεζα της Ιαπωνίας και η ΕΚΤ ήδη κάνουν, οι πολίτες δεν θα έχουν καμία επιλογή παρά να ξοδεύουν τα χρήματα που έχουν στην τράπεζα, αλλιώς θα χάνουν. Παρουσιάζεται ως τρόπος να χτυπηθεί η φοροαποφυγή αλλά είναι κάτι πολύ, πολύ πιο διαβολικό.

Όπως παρατηρεί ο Νόρμπερτ Χέρινγκ, η «ιδιότητα του δολαρίου ως το παγκόσμιο νόμισμα αναφοράς και η κυριαρχία των εταιρειών των ΗΠΑ στη διεθνή χρηματοοικονομική παρέχουν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ τρομερή δύναμη πάνω σε όλους τους συμμετέχοντες στο επίσημο χρηματοπιστωτικό σύστημα χωρίς μετρητά. Μπορεί να τους κάνει όλους να συμμορφωθούν προς τον αμερικανικό νόμο παρά στους δικούς τους τοπικούς ή διεθνείς κανόνες.»  Προσθέτει, αναφερόμενος στην τρέχουσα απαίτηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να πληρώσει η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας, η Ντόιτσε Μπανκ, ένα αστρονομικό πρόστιμο 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων: «Κάθε τράπεζα που δραστηριοποιείται διεθνώς μπορεί να εκβιαστεί από την αμερικανική κυβέρνηση να ακολουθήσει τους δικούς της κανόνες, διότι αν αφαιρέσει την άδειά της να λειτουργεί στις ΗΠΑ ή σε δολάρια, βασικά αυτό σημαίνει ότι την κλείνει.»

Πρέπει να προσθέσουμε κάτι ακόμη σε αυτό το «καλοπροαίρετο ενδιαφέρον» της αμερικανικής κυβέρνησης να ξεκινήσει τον πόλεμο εναντίον των μετρητών στην Ινδία και αλλού: Ενώ η Ουάσιγκτον απαιτεί αυστηρά οι άλλες χώρες να υιοθετήσουν μέτρα πλήρους διαφάνειας, οι ίδιες οι ΗΠΑ αποφεύγει συστηματικά να απαιτήσει τα ίδια και από τις δικές της τις εγχώριες τράπεζες. Το αποτέλεσμα είναι, όπως παρατήρησε και το Μπλούμπεργκ μετά τις ύποπτες διαρροές των Εγγράφων του Παναμά για τις υπεράκτιες εταιρείες τον Μάϊο του 2016, οι ΗΠΑ μετατρέπονται ταχέως σε καταφύγιο μυστικότητας και φοροδιαφυγής για τους πλούσιους αλλοδαπούς.

Το 2010 οι ΗΠΑ ψήφισαν έναν νόμο, τον Νόμο για τη Φορολογική Συμμόρφωση των Ξένων Λογαριασμών (Foreign Account Tax Compliance Act ή FACTA), που υποχρεώνει τις τράπεζες να αποκαλύπτουν τους ξένους λογαριασμούς που κατέχουν οι πολίτες των ΗΠΑ και να τους αναφέρουν στην Εφορία των ΗΠΑ, αλλιώς οι ξένες τράπεζες θα αντιμετωπίζουν αυστηρές ποινές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συναίνεσε στη FACTA παρά τις έντονες αντιδράσεις. Κατόπιν, χρησιμοποιώντας τη FACTA ως υπόδειγμα, ο εδρεύων στο Παρίσι ΟΟΣΑ συνέταξε μια πιο αυστηρή έκδοση της FACTA το 2014 υποτίθεται να κυνηγήσει τους φοροφυγάδες. Μέχρι σήμερα, 97 χώρες έχουν συμφωνήσει με τους αυστηρούς κανόνες του ΟΟΣΑ. Πολύ λίγες αρνήθηκαν, μεταξύ αυτών το Μπαχρέϊν, το Ναουρού, το Βανουάτου και… οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Το μεγαλύτερο καταφύγιο φοροδιαφυγής του κόσμου

Δεν χρειάζεται να είσαι επιστήμονας για να καταλάβεις ότι εδώ υπάρχει ένα πρότυπο. Η Ουάσιγκτον απαιτεί τη διαφάνεια στους τραπεζικούς λογαριασμούς των πολιτών και των εταιρειών της στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα τους απαλλάσσει από ελέγχους εντός των ΗΠΑ. Δεν είναι έκπληξη λοιπόν ότι οι έμπειροι τραπεζίτες όπως η Ρότσιλντ του Λονδίνου έχουν ανοίξει γραφεία στο Ρίνο της Νεβάδα, λίγα λεπτά μακριά από τα καζίνο της περιοχής και, σύμφωνα με το Μπλούμπεργκ, κάνει χρυσές δουλειές μετακινώντας την περιουσία των πλούσιων πελατών τους από υπεράκτια καταφύγια όπως η Βερμούδες ή η Ελβετία (που υπόκεινται στις αυστηρές απαιτήσεις του ΟΟΣΑ) στη Νεβάδα, όπου απαλλάσσονται από υποχρεώσεις διαφάνειας.

Ο διεθυντής της Ρότσιλντ, Άντριου Πένεϊ, παρατήρησαν ότι ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ σήμερα «είναι ουσιαστικά το μεγαλύτερο καταφύγιο φοροδιαφυγής στον κόσμο.» Σήμερα η Νεβάδα, το κατασκεύασμα του Μέγιερ Λάνσκι για το ξέπλυμα χρήματος της δεκαετίας του 1930 με νόμιμα τυχερά παίγνια, γίνεται η «νέα Ελβετία». Το Γουαϊόμινγκ και η Νότια Ντακότα έρχονται στα χνάρια της.

Μια περιοχή όπου τα ιδρύματα της Αμερικής έχουν την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία είναι στην εφεύρεση πολύπλοκων συστημάτων χρηματοοικονομικού ελέγχου, κλοπής περιουσίας και πολέμου στον κυβερνοχώρο. Ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον των μετρητών, σε συνδυασμό με τον πόλεμο του Υπουργείου Οικονομικών και της Εφορίας των ΗΠΑ εναντίον της υπεράκτιας τραπεζικής είναι το πιο πρόσφατο μοντέλο τους. Όπως και ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας της Ουάσιγκτον έχει μια διαβολική, κρυφή ατζέντα, έτσι έχει και ο πόλεμός της εναντίον των μετρητών. Είναι κάτι που πρέπει να αποφεύγεται με κάθε κόστος αν οι άνθρωποι είναι να διατηρήσουν ένα ψήγμα κυριαρχίας και αυτονομίας. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πόσο ένθερμα θα κινηθεί ο μεγιστάνας των καζίνο Τραμπ για να κλείσει το καθεστώς των ΗΠΑ ως καταφύγιο φοροδιαφυγής. Τι στοίχημα βάζετε ότι δεν θα το κάνει;

[ΕΘ: Θα κοιτάξει το συμφέρον της χώρας του και των πολιτών της, αν κρίνουμε από τις πρώτες ημέρες της προεδρίας του και τα διατάγματα που υπέγραψε. Ό,τι υποσχέθηκε προεκλογικά (βλ. το διάγγελμά του στο Γκέτισμπεργκ στις 25-10-2016) το πραγματοποιεί. Ας ανοίξουμε και εμείς τα μάτια μας για το συμφέρον της Ελλάδας και των Ελλήνων.]

F. William Engdahl

Πηγή

 

 

 

Advertisements