Γεωπολιτικές εξελίξεις στην Κίνα από την προσέγγιση ΗΠΑ – Ρωσίας

Γεωπολιτικές εξελίξεις στην Κίνα από την προσέγγιση ΗΠΑ - Ρωσίας

Οι σχεδιασμοί για την εξωτερική πολιτική του νέου αμερικανού προέδρου έχουν προσελκύσει τεράστιο ενδιαφέρον και προσοχή τόσο μεταξύ των παραδοσιακών συμμάχων των ΗΠΑ όσο και μεταξύ των αντιπάλων αυτής της χώρας. Μεταξύ των συμβούλων του νέου προέδρου υπάρχουν πολλοί, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson, οι οποίοι διάκεινται φιλικά προς την Ρωσία, κάτι που προδιαγράφει μια προσέγγιση Ουάσιγκτον-Μόσχας σε πολλά κρίσιμα και ανοικτά ζητήματα όπως αυτά της Συρίας, του Ιράκ, της Λιβύης και της Ουκρανίας.

Από την κυβερνητική μηχανή του Λευκού Οίκου απουσιάζουν όμως σύμβουλοι που διάκεινται φιλικά προς την Κίνα, εξ άλλου ο ίδιος ο Τραμπ επανειλημμένα έχει δηλώσει ότι θα ασκήσει πίεση προς το Πεκίνο κυρίως αναφορικά με την εμπορική και νομισματική πολιτική αυτής της χώρας. Έχουμε αναφέρει ότι ο οικονομικός πατριωτισμός που ευαγγελίζεται ο Τραμπ φέρνει στο προσκήνιο τις οικονομικές σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας και την ασυμμετρία που υφίσταται στο εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ των δυο χωρών, μια ασυμμετρία που επηρεάζει θεμελιωδώς την αγορά εργασίας στις ΗΠΑ και την εξαγγελθείσα πολιτική «America First».

Υπό τις παρούσες συνθήκες δεν θα ήταν ανώριμο να αντιληφθούμε ότι η προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την άσκηση πίεσης στην Κίνα και την αμφισβήτηση των κοινών προσπαθειών Μόσχας-Πεκίνου να αντισταθμίσουν την απειλητικότητα της Δύσης των τελευταίων δεκαετιών. Είναι όμως έτσι; Η προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας βάζει σε κίνδυνο τις πολύ καλές σχέσεις Ρωσίας-Κίνας;

Είναι βέβαιο ότι ο Τραμπ και ο Πούτιν θέλουν να αποκαταστήσουν καλές διμερείς σχέσεις, οι οποίες διαταράχτηκαν σε επικίνδυνο βαθμό από την νεοιμπεριαλιστική-αμερικανοσιωνιστική πολιτική των προκατόχων του νέου αμερικανού προέδρου. Η τροχιά των νέων διμερών σχέσεων θα επηρεαστεί από ένα κυρίαρχο ζήτημα: Την κατανόηση από τις δυο πλευρές της διεθνούς νομιμότητας και της παγκόσμιας τάξης και τον ρόλο που θέλουν να παίξουν στην γεωπολιτική σκακιέρα οι δυο υπερδυνάμεις.

Οι όποιες αλλαγές στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας θα ασκήσουν εκ των πραγμάτων κάποιες επιρροές στην Κίνα και στις τριγωνικές σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας. Είναι αναντίρρητο ότι οι ενισχυμένες σχέσεις Μόσχας-Πεκίνου των τελευταίων ετών βασίστηκαν, ήταν αποτέλεσμα πίεσης της επεκτατικής πολιτικής της Δύσης. Οι BRICS, η Shanghai Cooperation Organization, η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση και η οικονομική ζώνη του «Δρόμου του Μεταξιού» ήταν η λελογισμένη, ρεαλιστική απάντηση στην νεοιμπεριαλιστική πολιτική της Δύσης.

Η Κίνα θέλοντας να αντισταθμίσει την αναμενόμενη πίεση που θα της ασκηθεί από την διακυβέρνηση Τραμπ θα αναζητήσει περισσότερη στρατηγική υποστήριξη από την Ρωσία, κάτι που αναγκαστικά θα οδηγήσει σε αλληλεπιδράσεις με τις ΗΠΑ. Οι όποιες θετικές λοιπόν αλλαγές στις διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας θα συμπαρασύρουν και την Κίνα η οποία εκ των πραγμάτων θα παραμείνει πιστή στην αντίληψη της διατήρησης της ισορροπίας στην διεθνή τάξη ανασχηματίζοντας τις σχέσεις εξουσίας στην Ασία, χωρίς να ανησυχεί για παρεμβατικές πολιτικές τύπου «pivot to Asia» της Ουάσιγκτον, αφού ο Τραμπ έχει κάνει σαφές ότι θα κρατήσει ίσες αποστάσεις στην διαμάχη των παράκτιων χωρών της Θάλασσας της Νότιας Κίνας.

Ένας ισχυρός άνεμος αλλαγών πνέει ο οποίος επηρεάζει την γεωπολιτική σκακιέρα. Οι επιπτώσεις αυτών των αλλαγών θα είναι μεγάλες και ραγδαίες, παρά την λυσσαλέα αντίδραση του διεθνούς Σιωνισμού. Η γεωπολιτική και η γεωοικονομία θα τύχουν σειρά απρόβλεπτων έως τώρα δραματικών αλλαγών. Η Ρωσία δεν θα απομακρυνθεί από την στρατηγική εταιρική της σχέση με την Κίνα και αυτό θα συνεισφέρει και στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας.

Η ύφεση στην αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Μόσχας θα λειτουργήσει ως εμπύρευμα και στις σχέσεις Ουάσιγκτον-Πεκίνου προς απογοήτευση των σιωνιστών για τους οποίους το απόλυτο «nightmare» πέραν αυτού είναι μια αυτόνομη Ανατολική Ουκρανία, μια συνθήκη ειρήνης στην Συρία με πρωτοβουλία της Ρωσίας και η διάλυση του ΝΑΤΟ.

Γ. Λιναρδής

Advertisements