Ο Δείκτης Αντίληψης Διαφθοράς και η πραγματική διαφθορά

https://i1.wp.com/journal-neo.org/wp-content/uploads/2017/02/IMG_3960_670-300x200.jpg

[ΕΘ: Στον δείκτη αυτό, η Ελλάδα βρίσκεται στην 58η θέση μεταξύ 167 χωρών. Πρώτη είναι η Δανία και τελευταία η Σομαλία.]

Ο διεθνής οργανισμός Transparency International (Διαφάνεια Διεθνής, ΔΔ) εκδίδει αυτό που ονομάζει «Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς» (Corruption Perceptions Index). Πρόκειται για έναν ετήσιο δείκτη που η ΔΔ ισχυρίζεται ότι «θέτει το ζήτημα της διαφθοράς στην ατζέντα της διεθνούς πολιτικής.»

Τα προσεκτικά αυτά λόγια, φαίνονται καλοπροαίρετα, ακόμη και προοδευτικά. Αν όμως ψάξουμε βαθύτερα στο υπόβαθρο του οργανισμού αυτού γίνεται σαφές ότι αυτές οι «αντιλήψεις» έχουν πολιτικό κίνητρο και η «ατζέντα της διεθνούς πολιτικής» σαφώς μεροληπτεί υπέρ μιας συγκεκριμένης περιοχής στον κόσμο, ειδικά την περιοχή που καταλαμβάνουν οι Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και οι Βρυξέλλες.

Η ΔΔ λοιπόν ισχυρίζεται στην ιστοσελίδα της «ποιοι είμαστε»  ότι (δική μας η έμφαση):

Από τα χωριά τις επαρχιακής Ινδίας έως το κατώφλι της εξουσίας στις Βρυξέλλες, η ΔΔ δίνει φωνή στα θύματα και τους μάρτυρες της διαφθοράς. Εργαζόμαστε μαζί με κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και πολίτες για να σταματήσουμε την κατάχρηση της εξουσίας, τη δωροδοκία και τις μυστικές συμφωνίες. Ως παγκόσμιο κίνημα με ένα όραμα, θέλουμε έναν κόσμο ελεύθερο από τη διαφθορά. Με γραφεία σε περισσότερες από 100 χώρες και μια διεθνή γραμματεία στο Βερολίνο, ηγούμαστε του αγώνα εναντίον της διαφθοράς για να υλοποιήσουμε το όραμα αυτό.

Πριν πάμε στη χρηματοδότηση του οργανισμού και τα οικονομικά του, θα υποθέταμε ότι πάνω και πέρα από κάθε άλλον οργανισμό στον κόσμο, η ΔΔ θα απέφευγε προσεκτικά και με επιμέλεια κάθε αντίληψη σύγκρουσης συμφερόντων εκ μέρους της. Εντούτοις, χωρίς να μας εκπλήσσει, αυτό δεν ισχύει.

Ένας οργανισμός εναντίον της διαφθοράς γεμάτος συγκρούσεις συμφερόντων

Στη σελίδα τους «ποιος μας στηρίζει» η ΔΔ παραδέχεται ότι λαμβάνει χρηματοδότηση από κρατικές υπηρεσίες συμπεριλαμβανομένων και των εξής:

  • Το Τμήμα για τη Διεθνή Ανάπτυξη του Ηνωμένου Βασιλείου (DFID).
  • Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Εξωτερικών της Γερμανίας.
  • Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Υπουργείο Εξωτερικών) των ΗΠΑ.

Η ΔΔ δεν λαμβάνει χρηματοδότηση μόνον από τις ίδιες τις κυβερνήσεις που έχει καθήκον να ελέγχει και να τις αξιολογεί με έναν «δείκτη» κάθε χρόνο, πράγμα που αποτελεί τεράστιο ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, λαμβάνει επίσης και χρήματα από τους κάτωθι:

  • Το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy).
  • Το Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας.
  • Την πετρελαϊκή εταιρεία Shell Oil.

Προκαλούν ανησυχία οι χορηγοί της ΔΔ, εκτός από τα τεράστια εταιρικά συμφέροντα όπως του γίγαντα της ενέργειας Shell [ΕΘ: Η Shell, μια από τις διαβόητες Επτά Αδελφές που εμπλέκεται σε παγκόσμια σκάνδαλα,  μας είναι γνωστή και στην Ελλάδα από ειδήσεις περί φοροδιαφυγής της και παρανόμων ολιγοπωλιακών συμφωνιών της για τον καθορισμό των τιμών της βενζίνης στη χώρα μας].

Το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία, στου οποίου το διοικητικό συμβούλιο κάθονται αντιπρόσωποι από άλλες μεγάλες εταιρείες και χρηματοοικονομικά ιδρύματα καθώς επίσης και κομματικές μορφές που εμπλέκονται ή επηρεάζουν την πολιτική στις οικείες χώρες, αλλά χρησιμοποιούν το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία ως μέσον επηρεασμού άλλων χωρών. Ενώ τα ατομικά συμφέροντα είναι προφανή, η συμμετοχή των συγκεκριμένων ατόμων στο Κληροδότημα τους επιτρέπει να εμπλέκονται στις πολιτικές υποθέσεις και τις εκλογές ξένων χωρών μέσω της «προώθησης της δημοκρατίας». Αυτό φαίνεται να είναι ο ορισμός της διαφθοράς, της «κατάχρησης εξουσίας» και των «μυστικών συμφωνιών», αλλά χρηματοδοτούν την ύπαρξη της ΔΔ.

Η Ανοιχτή Κοινωνία είναι ένα κοινωνικοπολιτικό ταμείο που χρησιμοποιείται από τον καταδικασμένο οικονομικό εγκληματία Τζωρτζ Σόρος. Το άρθρο των Νιου Γιορκ Τάιμς “Γαλλικό εφετείο διατηρεί την καταδίκη του Σόρος,” αναφέρει ότι:

Η καταδίκη του Τζωρτζ Σόρος, του δισεκατομμυριούχου επενδυτή και διαχειριστή κεφαλαίων, λόγω κατηγοριών διαπραγμάτευσης με εσωτερική πληροφόρηση διατηρήθηκε την Πέμπτη από ένα γαλλικό εφετείο, το οποίο απέρριψε το επιχείρημά του ότι η επένδυσή του σε μια γαλλική τράπεζα το 1988 δεν βασίζονταν σε εσωτερική πληροφόρηση.

Ο Σόρος, 74 ετών, τώρα αποσυρθείς από τη διαχείριση των ταμείων αλλά ενεργός ως φιλάνθρωπος και συγγραφέας, διατάχθηκε να πληρώσει ένα πρόστιμο 2,2 εκατομμύρια ευρώ, ή 2,9 εκατομμύρια δολάρια, που αντιπροσωπεύουν τα χρήματα που κέρδισε από τα ταμεία που διαχειρίζονταν από  μια επένδυση στη Societe Generale. Είπε ότι η αγορά ήταν μέρος μιας στρατηγικής να επενδύσει σε έναν όμιλο εταιρειών που είχαν ιδιωτικοποιηθεί από τη γαλλική κυβέρνηση.

[ΕΘ: Δείτε επίσης και εδώ διάφορα άρθρα σχετικά με τις δραστηριότητες του Σόρος.

Αν δεν ήταν η σοβαρή επίδραση στα διάφορα κράτη που έχει η ψευδής αντίληψη που προκαλείται από την ΔΔ ως αξιόπιστος οργανισμός ελέγχου, θα ήταν κωμικό το θέμα. Ο επονομαζόμενος οργανισμός εναντίον της διαφθοράς χρηματοδοτείται όχι μόνον από τις κυβερνήσεις που υποτίθεται ότι ελέγχει, αλλά από καταδικασμένους εγκληματίες όπως ο Σόρος και οργανισμούς όπως το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία που χρησιμοποιεί δήθεν την προώθηση της δημοκρατίας αλλά στην ουσία προωθεί ατομικά συμφέροντα.

Συνεπώς, είναι σαφές ότι η ΔΔ υπηρετεί ως ένα προκάλυμμα συμφερόντων, μόνο που αντί να κρύβεται πίσω από την «προώθηση της δημοκρατίας» για να προάγει μια ειδική πολιτική ατζέντα, κρύβεται πίσω από την «καταπολέμηση της διαφθοράς.»

Πέρα από το γεγονός ότι η απρέπεια είναι τόσο κραυγαλέα, η έλλειψη κρίσης εκ  μέρους της ΔΔ όσον αφορά τη χρηματοδότησή της και τη σύγκρουση συμφερόντων οδηγεί στην αμφισβήτηση της αξιοπιστίας της.

Για τα κράτη του κόσμου που πιέζονται από την ΔΔ και τον δείκτη διαφάνειάς της θα ήταν χρήσιμο να απορρίψουν την ΔΔ και να δημιουργήσουν άλλους αξιόπιστους οργανισμούς ελέγχου και παρακολούθησης

Τα ειδικά συμφέροντα που χρησιμοποιούν την ΔΔ για να στοχεύσουν και να υπονομεύσουν διάφορες χώρες μέσω επιρροής και εκβιασμού δεν περιορίζονται μόνον στον οργανισμό αυτόν, αλλά είναι ένα πρότυπο που επαναλαμβάνεται, από τον δείκτη του «Ελευθερία στον κόσμο» του Freedom House (του Εθνικού Κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία) έως τις εκθέσεις που δημοσιεύουν οι Human Rights Watch και η Διεθνής Αμνηστία.  Τα ειδικά συμφέροντα λοιπόν των ΗΠΑ και της Ευρώπης έχουν αναγάγει σε τέχνη την πρακτική της χρήσης καλοπροαίρετων σκοπών ως προκάλυμμα της διαφθοράς και του εκβιασμού.

Πηγή

 

Advertisements