Ο «δρόμος του μεταξιού» αυξάνει την γεωπολιτική επιρροή της Κίνας

Ο «δρόμος του μεταξιού» αυξάνει την γεωπολιτική επιρροή της Κίνας

Το Πεκίνο αναβιώνει την ιστορική διαδρομή εμπορίου «δρόμος του μεταξιού» που ενώνει την Ευρώπη με την Κίνα. Ο νέος «δρόμος του μεταξιού» που έχει ανακοινωθεί το 2013 από τον πρόεδρο Ξι Τζινπίνγκ έχει μια χερσαία και μια θαλάσσια διαδρομή και έχει ως στόχο να βελτιώσει την εμπορική σύνδεση μεταξύ Κίνας, Ασίας, Αφρικής και Ευρώπης. Η πρωτοβουλία συγχωνεύει την χερσαία διαδρομή από την Κίνα μέσω της Κεντρικής Ασίας προς την Τουρκία και την Ευρώπη, όσο και την θαλάσσια διαδρομή μέσω του Ινδικού Ωκεανού και της Αφρικής προς την Ευρώπη. Και οι δυο διαδρομές δημιουργούνται με σκοπό την ανάπτυξη των υποδομών και μεταφορών, διευκολύνοντας την οικονομική βελτίωση και την αύξηση του εμπορίου. Το έργο θα ενώσει 60 χώρες μεταξύ των οποίων τους οικονομικούς γίγαντες Κίνα, Ρωσία, Ινδία, Ιράν και χώρες της Ευρώπης και το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Το έργο είναι δαπανηρό και πέραν των ισχυρών εμπορικών συμφερόντων έχει γεωπολιτικές προεκτάσεις. Το Πεκίνο εδώ και αρκετά χρόνια έχει διαβλέψει ότι η τεράστια και πλεονάζουσα βιομηχανική ικανότητα της χώρας θα πρέπει να διοχετευτεί με ασφαλείς και σύντομες διαδρομές προς τις αγορές της Ασίας, της Αφρικής και κυρίως της Ευρώπης. Δεδομένου ότι η εγχώρια αγορά της Κίνας επιβραδύνεται, το άνοιγμα νέων αγορών θα βοηθήσει σημαντικά στην ανοδική πορεία της κινεζικής εθνικής οικονομίας. Για το τεράστιο έργο, ήτοι κατασκευή υποδομών, σιδηροδρομικών γραμμών, αυτοκινητοδρόμων, λιμανιών, αεροδρομίων, ενεργειακών αρτηριών, έχουν ήδη διοχετευτεί 1.000 δις δολάρια, ενώ η κινεζική ηγεσία ελπίζει ότι το όφελος για την εθνική οικονομία θα ανέλθει σε βάθος δεκαετίας στα 2.500 δις δολάρια. Σε 4.000 δισ. δολάρια υπολογίζεται το συνολικό κόστος του εγχειρήματος, με το Πεκίνο να ενθαρρύνει ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να επενδύσουν στο έργο και κυρίως σε κατασκευές και υποδομές στο εξωτερικό.

Η πρωτοβουλία του Πεκίνου δεν είναι απλώς μια εξιδανίκευση της ιστορικής κληρονομιάς του «δρόμου του μεταξιού» με προβολή στον 21ο αιώνα, αλλά αποτελεί ένα εγχείρημα με στρατηγικούς, οικονομικούς και γεωπολιτικούς υπολογισμούς. Πέραν λοιπόν του οικονομικού σχεδιασμού το έργο έχει εξέχουσα γεωπολιτική σπουδαιότητα, καθώς η Κίνα δια μέσου αυτού του έργου προσπαθεί να τοποθετηθεί ως κυρίαρχη δύναμη στην παγκόσμια οικονομία. Η Κίνα με τον νέο «δρόμο του μεταξιού» και άλλες σχετικές πρωτοβουλίες όπου συμμετέχει και η Ρωσία (Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, BRICS, Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, Τράπεζα AIIB) θέλει να στείλει ένα μήνυμα: Είναι έτοιμη να αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στην περιφερειακή και παγκόσμια διακυβέρνηση. Είναι σαφές ότι οι σχέσεις της Κίνας με τις περιοχές απ’ όπου θα διέλθει η θαλάσσια και χερσαία διαδρομή του νέου «δρόμου του μεταξιού» θα βελτιωθούν σημαντικά, καθώς κεφάλαια και αγαθά θα κατευθυνθούν προς την ανάπτυξη των χωρών αυτών των περιοχών.

Για την Ελλάδα από όπου διέρχεται τμήμα αυτού του δρόμου (Πειραιάς- Βελιγράδι, Πειραιάς-Βενετία) υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα που διακυβεύονται και που έχουν σχέση με την περιφερειακή σταθερότητα, την οικονομική ανάπτυξη και τον ενεργειακό σχεδιασμό. Η Κίνα στο εγχείρημα της αυτό θα χρειαστεί συμμάχους έως την τελική του ολοκλήρωση και συνεργασίες για να το λειτουργήσει χωρίς προσκόμματα. Η Ελλάδα έστω και για το μικρό σκέλος της διαδρομής που διέρχεται από τα εδάφη της θα πρέπει να διατυπώσει τα συμφέροντα της (κάτι που δεν έχει πράξει έως σήμερα εκτός και αν το ξεπούλημα του ΟΛΠ θεωρείται μια τέτοια διατύπωση ή πρόταση), δεσμεύοντας την Κίνα σε μια πολυεπίπεδη συνεργασία που να συμπεριλαμβάνει  αμυντικά και γεωπολιτικά θέματα.

Η Κίνα θέλει να αυξήσει την γεωπολιτική της επιρροή στην Ευρώπη δια μέσου του «δρόμου του μεταξιού». Επαφίεται στην Ελλάδα να επωφεληθεί εθνικά από αυτή την πρωτοβουλία της Κίνας.

Γ. Λιναρδής

Advertisements