Προοπτικές των ρωσικών εξοπλιστικών προγραμμάτων

Προοπτικές των ρωσικών εξοπλιστικών προγραμμάτων

Η αμυντική βιομηχανία, η παραγωγή οπλικών συστημάτων ανήκει στους κλάδους υψηλής προτεραιότητας της ρωσικής κυβέρνησης. Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις στηριζόμενες στην εμπειρία του πολέμου με την Γεωργία (2008) υιοθέτησαν για την περίοδο 2011-2020 το εξοπλιστικό πρόγραμμα GPV-2020 (Gosudarstvennaya Programma Vooruzheniya/ Κρατικό Πρόγραμμα Εξοπλισμών) για το οποίο διατέθηκαν 755 δισεκατομμύρια δολάρια. Εξ αυτών το 70% διατίθεται για την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων και το 30% για τον εκσυγχρονισμό υπαρχόντων και την έρευνα και ανάπτυξη αμυντικής τεχνολογίας.

Η ρωσική κυβέρνηση έχει διαγνώσει ότι η ρωσική στρατιωτική αδυναμία, η οποία είχε γίνει αντιληπτή μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, έκανε την χώρα  τρωτή σε εξωτερικές πιέσεις και ευάλωτη σε διαλυτικές τάσεις στο εσωτερικό. Έτσι από τo δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 2000 έβαλε ως στόχο την αύξηση της χρηματοδότησης για τις ένοπλες δυνάμεις, ώστε να τις καταστήσει μια ισχυρή αλλά ταυτόχρονα σύγχρονη, ευέλικτη και τεχνολογικά προηγμένη πολεμική μηχανή, κάτι που υλοποιείται μέσω του προγράμματος GPV-2020.

Την υψηλότερη προτεραιότητα στο εξοπλιστικό πρόγραμμα GPV-2020 καταλαμβάνουν τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα και τα οπλικά συστήματα αντιπυραυλικής-αντιαεροπορικής άμυνας, καθώς και ο εκσυγχρονισμός του στόλου του Ειρηνικού και της Βόρειας Θάλασσας. Επίσης έως το 2020 όλα τα στρατηγικά βομβαρδιστικά θα εξοπλιστούν με τους υπερσύγχρονους πυραύλους cruise Kh-101/102 οι οποίοι δύνανται να φέρουν πυρηνικές κεφαλές (γόμωση). Προτεραιότητα του προγράμματος είναι και ο εκσυγχρονισμός του Στρατού με τα νέα άρματα μάχης Τ-14 Armata. Το 2020 ο αριθμός των στρατιωτών υπό τα όπλα θα ανέρχεται σε 1 εκατομμύριο και θα υποστηρίζεται από 2.300 νέα άρματα μάχης, 1.200 μαχητικά ελικόπτερα και αεροσκάφη, 50 πολεμικά πλοία επιφανείας και 28 σύγχρονα υποβρύχια. Οι Ένοπλες Δυνάμεις θα υποστηρίζονται επίσης από περίπου 100 νέους δορυφόρους με δυνατότητες τηλεπικοινωνιών και διοίκησης -ελέγχου πεδίου μάχης.

Η ρωσική αμυντική βιομηχανία την αρχική περίοδο της κρίσης με την Ουκρανία υπέφερε από έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και επαρκών μονάδων παραγωγής, καθώς στην βιομηχανικές περιοχές της Ανατολικής και Νότιας Ουκρανίας κατασκευάζονταν το 50% των αρμάτων μάχης και το 50% των πυραύλων μεγάλου και μεσαίου βεληνεκούς των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ στα ναυπηγεία της Μαύρης Θάλασσας της Νότιας Ουκρανίας ναυπηγούνταν το 40% των ρωσικών πολεμικών πλοίων. Το πραξικόπημα του Κιέβου ανέτρεψε αυτή την αλληλεξάρτηση  της ρωσικής και ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας με αποτέλεσμα η Ρωσία να χρειαστεί εύλογο χρονικό διάστημα για να μεταθέσει τις αμυντικές παραγωγικές της δραστηριότητες σε άλλες ασφαλείς περιοχές, με την ενσωμάτωση της Κριμαίας έγινε ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ζωτικής σημασίας για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις πέραν του GPV-2020 είναι τα πατριωτικά προγράμματα για την κατήχηση της ρωσικής νεολαίας, καθώς και το πρόγραμμα αναδιοργάνωσης του στρατού που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Σε αντίθεση με την περίπλοκη και δυσκίνητη δομή της σοβιετικής εποχής, σήμερα οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν διαχωριστεί σε τέσσερα στρατηγεία, σε τέσσερις στρατιωτικές περιοχές, ήτοι της Δύσης, του Νότου, του Κέντρου και της Ανατολής. Η δυτική στρατιωτική περιοχή έχει την πλέον ανεπτυγμένη ετοιμότητα μάχης, καθώς σε αυτό το στρατηγείο εντάσσεται ο στόλος της Βόρειας Θάλασσας και η πλειοψηφία των αρμάτων μάχης του στρατού, κάτι που επισημαίνει την ετοιμότητα της ρωσικής πολεμικής μηχανής με κατεύθυνση προς το δυτικό θέατρο πολέμου, τουτέστιν από εκεί που προέρχεται η νατοϊκή απειλή. Στο στρατηγείο του Νότου ανήκουν οι περιοχές της ρωσόφωνης Ουκρανίας και Μολδαβίας και η Μαύρη Θάλασσα.

Η ρωσική κυβέρνηση ήδη επεξεργάζεται το εξοπλιστικό πρόγραμμα GPV-2025 το οποίο θα είναι πενταετούς διάρκειας (2021-2025) και στο οποίο προτεραιότητα θα έχει η παραγωγική ικανότητα και η αυτοματοποίηση της παραγωγής της αμυντικής βιομηχανίας. Η Ρωσία συνεχίζει να εξοπλίζεται, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις γίνονται ισχυρότερες καθώς η νατοϊκή επεκτατική πολιτική, ο νατοϊκός ιμπεριαλισμός εξακολουθεί να απειλεί την γεωπολιτική σφαίρα επιρροής της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Γ. Λιναρδής   

Advertisements