ΔΝΤ: Η Υποσαχάρια Αφρική δεν θα καταφέρει μέσω της οικονομίας να υπερβεί την κρίση του υπερπληθυσμού

https://i2.wp.com/www.unzcloud.com/wp-content/uploads/2015/09/Population-1950-2100-b.png

[ΕΘ: Το διάγραμμα από το Vdare.com δείχνει τις  προβλέψεις του ΟΗΕ για την αύξηση του πληθυσμού. Μαύρη γραμμή: Υποσαχάρια Αφρική. Πορτοκαλί γραμμή: Δυτική Ασία και Βόρεια Αφρική. Γαλάζια γραμμή: Ευρώπη.]

Η Υποσαχάρια Αφρική τα πηγαίνει σχετικά καλά από οικονομικής πλευράς στον αιώνα αυτόν, κυρίως λόγω της κινεζικής ζήτησης για πρώτες ύλες, καθώς και λόγω μιας μικρής ανάπτυξης σε παραδοσιακές βιομηχανίες όπως η κλωστοϋφαντουργία.

Αλλά σύμφωνα με ένα νέο άρθρο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η Υποσαχάρια Αφρική είναι απίθανο να ακολουθήσει την αναπτυξιακή πρόοδο, ακόμη και ασιατικών χωρών όπως το Βιετνάμ, το Λάος και το Μπανγκλαντές, λόγω του υπερπληθυσμού.

Παρουσιάζουμε αποσπάσματα από το άρθρο «Δομικός μετασχηματισμός στην απασχόληση και την παραγωγικότητα: Σε τι μπορεί να ελπίζει η Αφρική;»:

«… Οι δημογραφικές τάσεις της Αφρικής είναι διαφορετικές. Η γεννητικότητα είναι υψηλότερη και ο δημογραφικός μετασχηματισμός συμβαίνει πιο αργά. Μεταξύ 2000 και 2010, το εργατικό δυναμικό αυξήθηκε μόνο κατά 1,2 τοις εκατό ετησίως στην Ανατολική Ασία και κατά 1,7 τοις εκατό στη Νότια Ασία, αλλά κατά 2,5 τοις εκατό στην Υποσαχάρια Αφρική. Η διάμεση ηλικία στην Υποσαχάρεια Αφρική είναι 18, επτά χρόνια μικρότερη από τη διάμεση ηλικία στη Νότια Ασία είναι η δεύτερη περιοχή σε μικρής ηλικίας πληθυσμό. Αυτές οι πληθυσμιακές τάσεις δείχνουν ότι ο αριθμός των νέων που μπαίνουν στο εργατικό δυναμικό της Αφρικής θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια. Μεταξύ 2005 και 2020 ο πληθυσμός που βρίσκεται σε ηλικία εργασίας προβλέπεται να αυξηθεί περισσότερο από 200 εκατομμύρια, συνεχίζοντας την αυξητική τάση της προηγούμενης δεκαετίας. Η τάση δεν προβλέπεται να μειωθεί σύντομα, διότι δεν έχει εφαρμοστεί συστηματική μείωση στον ρυθμό της γεννητικότητας στην Υποσαχάρια Αφρική.

Τη δεκαετία του 1970, η γεννητικότητα στην Ασία και τη Λατινική Αμερική ήταν ίδια με αυτήν της Αφρικής σήμερα, αλλά η γεννητικότητα της Αφρικής μειώνεται πολύ πιο αργά σε σύγκριση με αυτές τις περιοχές εκείνη την περίοδο.

Η έλλειψη θέσεων εργασίας στη βιομηχανία που προσανατολίζεται στις εξαγωγές δεν είναι ο μόνος παράγοντας που η Αφρική ξεχωρίζει. Μια αργή δημογραφική μετάβαση σημαίνει ότι η το εργατικό δυναμικό αυξάνεται πολύ πιο γρήγορα στην Αφρική απ’ ό,τι στην Ασία ή τη Λατινική Αμερική. Αυτή η δημογραφική μετάβαση περιπλέκει τον μετασχηματισμό της απασχόλησης. Αν και η ανάπτυξη των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα είναι το ίδιο ταχεία και το ίδιο υψηλής εντάσεως εργασίας όπως συνέβη τα τελευταία 20 χρόνια στην Ανατολική Ασία, δεν μπορεί να συμβεί μια παρόμοια μετάβαση στην Υποσαχάρια Αφρική. Οι επιχειρήσεις δεν θα μπορούν να απορροφήσουν το ίδιο ποσοστό του εργατικού δυναμικού διότι το εργατικό δυναμικό θα είναι πολύ μεγάλο.

Για παράδειγμα, επειδή το εργατικό δυναμικό του Βιετνάμ αυξήθηκε με ρυθμό ίσο με τα δύο τρίτα του ρυθμού της Σενεγάλης την τελευταία δεκαετία (2,1 έναντι 3,1 τοις εκατό ετησίως) κάθε δολάριο που επενδύεται στη δημιουργία βιομηχανικών θέσεων εργασίας θα έχει ισχυρότερη επίδραση στη διάρθρωση της απασχόλησης (μετρούμενης ως ποσοστό του συνόλου του εργατικού δυναμικού) στο Βιετνάμ απ’ ό,τι στη Σενεγάλη. Με άλλα λόγια, η Σενεγάλη χρειάζεται 50 τοις εκατό περισσότερη επένδυση στη βιομηχανία απ’ ό,τι το Βιετνάμ μόνο και μόνο για να φέρει το ποσοστό της απασχόλησης στη βιομηχανία στο επίπεδο του Βιετνάμ.

Η ανάλυση δείχνει ότι ένας σημαντικός και συχνά αγνοημένος παράγοντας πίσω από τον αργό μετασχηματισμό της απασχόλησης της Υποσαχάριας Αφρικής είναι η δημογραφική κατάσταση, δηλαδή, ότι το εργατικό δυναμικό αυξάνεται πολύ γρήγορα.»

Τα τελευταία χρόνια οι οικονομολόγοι χρησιμοποιούσαν τη λέξη «δημογραφικά» σαν λογιστές: Το Τσαντ είχε καλά δημογραφικά στοιχεία επειδή πολλά παιδιά έμπαιναν στην παραγωγή, ενώ η Ελβετία είχε κακά δημογραφικά για τον αντίθετο λόγο.

Τώρα παραδέχονται ότι η συνεχιζόμενη υπεργεννητικότητα της Υποσαχάριας Αφρικής είναι … προβληματική.

Από όλα τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει ο πλανήτης στο μέλλον, ίσως η αύξηση του πληθυσμού της Αφρικής είναι το πιο σοβαρό. Οι προβλέψεις του ΟΗΕ το 2015 εκτιμούσαν ότι ο πληθυσμός της Υποσαχάριας Αφρικής θα αυξηθεί από μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους το 1990 στα 4 δισεκατομμύρια το 2100.

Είναι μεγάλο πρόβλημα αλλά όχι άλυτο. Σχεδόν όλος ο υπόλοιπος κόσμος κατάφερε να ελέγξει την γεννητικότητά του. Κανείς όμως δεν ενθαρρύνει πλέον τους Αφρικανούς  να κάνουν το ίδιο από τον φόβο μη χαρακτηριστεί ρατσιστής.

Πηγή

 

 

 

Advertisements