Η αφρικανική μετανάστευση κατευθύνεται προς την Ισπανία

https://hellenicaffairs.files.wordpress.com/2017/08/6ff78-invasion2bof2bspain2bby2bboat.jpg?w=660

Η ισπανική ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι παρέλαβε 600 αφρικανούς μετανάστες που διέσχισαν τα λιγότερα από 10 μίλια θαλάσσης μεταξύ της Ισπανίας και του Μαρόκου σε 15 σκάφη σε λιγότερες από 12 ώρες στις 15 Αυγούστου 2017.

Σύμφωνα με την εφημερίδα El Pais, οι αρχές λένε ότι ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος για μια ημέρα εφέτος και ότι γενικά ο αριθμός των αφίξεων αυξάνει.

Οι περισσότεροι λαθρομετανάστες διασχίζουν το πλάτους επτά μιλίων Στενό του Γιβραλτάρ και πολλοί επιλέγουν φτηνά, μερικές φορές παιδικά, φουσκωτά σκάφη με κουπιά χωρίς μηχανή που τους επιτρέπουν να παρακάμπτουν το δίκτυο των διακινητών και το ακριβό κόστος.

Μερικοί χρησιμοποιούν ακόμη και τα κοινωνικά δίκτυα για να έλθουν σε επαφή με τις ισπανικές αρχές και να τις ενημερώσουν για τη θέση τους μόλις βρεθούν στα ισπανικά χωρικά ύδατα, ανέφερε το BBC.

Μετά το ουσιαστικό κλείσιμο της ιταλικής οδού, η λαθρομετανάστευση φαίνεται ότι μετατοπίζεται προς την Ισπανία.

Μέχρι τις 18 Ιουλίου, ο αριθμός των μεταναστών που έφτασε στην Ισπανία από θαλάσσης το 2017 αυξήθηκε στις 7.547, από σύνολο 10.751 που έφτασαν στην Ισπανία με άλλα μέσα, κυρίως διασχίζοντας τα σύνορα στην Θέουτα και τη Μελίλα στο Μαρόκο. Πρόκειται για αύξηση 104,2% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2016.

Σε πρόσφατη έκθεση της Frontex, αναφέρεται ότι 2.300 μετανάστες έφτασαν στην Ισπανία τον Ιούλιο, τέσσερις φορές περισσότεροι από το 2016. Η αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών μέσω θαλάσσης σημαίνει ότι η Ισπανία θα ξεπεράσει την Ελλάδα εφέτος ανέφερε ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης του ΟΗΕ.

[ΕΘ: Αξιοπερίεργο είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια της εισβολής στην Ευρώπη, αρχικά μέσω Ελλάδος και κατόπιν μέσω Ιταλίας, δεν επιλέγονταν η Ισπανία ως στόχος ενώ είναι πιο κοντά στην Αφρική. Δεν είναι τυχαία η επιλογή των σημείων εισβολής.]

Πηγή

 

 

Μόνο 905 οι δικαιολογημένοι αιτούντες άσυλο στη Γερμανία. Οι υπόλοιποι είναι παράνομοι

https://hellenicaffairs.files.wordpress.com/2017/08/7ecd6-invasion2bof2bgermany.jpg?w=660

Μόνον 905 αιτούντες άσυλο το 2016 είναι γνήσιοι δικαιούχοι στη Γερμανία. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν παραβεί τους νόμους της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το άσυλο και για τους πρόσφυγες, παραδέχθηκε η γερμανική αστυνομία.

Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας Welt am Sonntag, εκπρόσωπος της αστυνομίας παραδέχθηκε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία τους, μόνον 905 άτομα εισήλθαν στη Γερμανία από μη ασφαλείς χώρες το 2016 και αυτός θα ήταν ο συνολικός αριθμός αν εφαρμόζονταν οι νόμοι σωστά.

“Το 2016, συνολικά 903 αιτούντες άσυλο ήλθαν στη Γερμανία όχι από ασφαλείς τρίτες χώρες ή από ασφαλή χώρα αναχώρησης,” είπε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας, προσθέτοντας ότι όλοι οι 903 ήλθαν αεροπορικώς από τις χώρες τους.

Οι υπόλοιποι 2 αιτούντες άσυλο ήλθαν με σκάφη που άραξαν σε γερμανικά λιμάνια και βρέθηκε ότι έρχονταν απ’ ευθείας από τις χώρες τους (Γκάνα και Σενεγάλη). Αν και οι αιτήσεις τους ελήφθησαν υπόψιν, οι δύο αυτοί δεν ήλθαν από μη ασφαλείς χώρες.

Αυτό σημαίνει ότι από τις εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο στη Γερμανία το 2016, μόνον 905 έχουν νομικό δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο στη Γερμανία σύμφωνα με τον Γερμανικό Βασικό Νόμο (Grundgesetzänderung) του 1993 και της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας του Δουβλίνου διότι όλοι οι υπόλοιποι ήλθαν από χώρες που επισήμως θεωρούνται ασφαλείς, ανέφερε η εφημερίδα.

Επειδή δεν είναι δυνατόν να σταλούν όλοι οι φερόμενοι ως πρόσφυγες στις χώρες αυτές (κυρίως στην Ελλάδα) η διαδικασία ασύλου γίνεται στη Γερμανία.

[ΕΘ: Ενώ οι πολιτικοί της ΕΕ και της Γερμανίας φώναζαν με λύσσα να επιτρέπεται η είσοδος των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, τώρα ψάχνουν να βρουν δικαιολογίες για να μας φορτώσουν με χιλιάδες λαθρομετανάστες. Αποδεικνύεται ότι η ΕΕ είναι αναξιόπιστη και η Ελλάδα πρέπει να κοιτάξει το συμφέρον των Ελλήνων όσον αφορά τη μεταναστευτική πολιτική. Να σφραγιστούν τα σύνορα με τις ένοπλες δυνάμεις και να εφαρμοστούν οι νόμοι.]

Πηγή

 

Τρεις «φιλανθρωπικές» ΜΚΟ αποσύρουν τα πλοία τους από τη διακίνηση λαθρομεταναστών

https://hellenicaffairs.files.wordpress.com/2017/08/8be5d-msfprudence.jpg?w=660

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ανακοίνωσαν ότι  αναστέλλουν τη λειτουργία του μεγαλύτερου πλοίου τους, το οποίο μετέφερε Αφρικανούς μετανάστες στην Ευρώπη (βλ. εικονιζόμενο ανωτέρω το Prudence γεμάτο λαθρομετανάστες. Το πλοίο αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα των ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στη Μεσόγειο και μόνο τον περασμένο Μάιο μετέφερε 1.500 Αφρικανούς στην Ευρώπη.)

Ο λόγος που αναφέρει η οργάνωση ως δικαιολογία, είναι ότι η το ναυτικό της Λιβύης διέταξε τα ξένα σκάφη να μείνουν έξω από τη «ζώνη έρευνας και διάσωσης» [Search and Rescue, SAR] της χώρας. Στις 11 Αυγούστου, ο εκπρόσωπος του ναυτικού Αγιούμπ Κασέμ είπε, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, το μέτρο αυτό απευθύνεται στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) «οι οποίες προσποιούνται ότι θέλουν να διασώσουν λαθρομετανάστες και να κάνουν ανθρωπιστικό έργο.»

Όμως ο πραγματικός λόγος είναι ότι η Ιταλία προειδοποίησε τις ΜΚΟ νωρίτερα τον Αύγουστο ότι δεν θα τους επιτρέπονταν να συνεχίσουν τις επιχειρήσεις τους στη Μεσόγειο αν δεν συμφωνούσαν με τους νέους κανόνες λειτουργίας. Οι κανόνες αυτοί απαιτούν να βρίσκονται κρατικά όργανα της Ιταλίας  στα σκάφη των ΜΚΟ και να παρακολουθούν τις δραστηριότητές τους, με άλλα λόγια, να εμποδίζουν τις ΜΚΟ όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα να κάνουν συναλλαγές με τους διακινητές λαθρομεταναστών της Λιβύης.

Έχει αποδειχθεί ότι αυτές οι ΜΚΟ έρχονταν σε επαφή με τους διακινητές και κανόνιζαν σημεία παραλαβής των λαθρομεταναστών μόλις λίγα μίλια από την ακτή της Λιβύης. Κατόπιν μετέφεραν τους λαθρομετανάστες στην πλησιέστερη ναυτική μονάδα μιας ευρωπαϊκής χώρας όπως η Ιταλία, η οποία με τη σειρά της τους μετέφερε σε κάποιο λιμάνι της Ιταλίας.

Η παράνομη αυτή δραστηριότητα συνεχίζονταν για χρόνια. Μετά την επιχείρηση πλοίων όπως το Defend Europe το κοινό έμαθε για τις δραστηριότητες των ΜΚΟ και οι αρχές επιτέλους αναγκάστηκαν να δράσουν. [ΕΘ: Βλ. Marco Malaguti: Η Γενιά της Ταυτότητας θέλει να υπερασπιστεί την Ευρώπη]

Άλλες δύο «φιλανθρωπικές» οργανώσεις αποσύρουν σκάφη

Οι ΜΚΟ “Save the Children” [Σώστε τα Παιδιά] και “Sea Watch” [Θαλάσσια Παρακολούθηση] ανακοίνωσαν ότι διακόπτουν όλες τις επιχειρήσεις τους στη Μεσόγειο μετά από την απαγόρευση εκ μέρους της Λιβύης των σκαφών τους.

Η ΜΚΟ “Save the Children” ανακοίνωσε  αποσύρει το σκάφος Vos Hestia καθώς το Ναυτικό της Λιβύης ανέλαβε τον έλεγχο της θάλασσάς του. Η αλήθεια όμως είναι ότι η ΜΚΟ αυτή αρνήθηκε να συμφωνήσει με τους κανόνες του Ιταλικού Ναυτικού που προαναφέρθηκαν.

Επίσης, ο ιδρυτής της δήθεν φιλανθρωπικής οργάνωσης Sea Watch δήλωσε ότι αναστέλλει τη λειτουργία της οργάνωσης «λόγω της νέας κατάστασης ασφαλείας στη Δυτική Μεσόγειο, αφότου η Κυβέρνηση της Λιβύης ανακοίνωσε την μονομερή και επ’ αόριστον επέκταση των χωρικών υδάτων της», πράγμα που αποτελεί πλέον μια «σαφή απειλή εναντίον των ΜΚΟ.»

Η ΜΚΟ αυτή λειτουργούσε δύο πλοία, το Sea-Eye και το Seefuchs, για την παράνομη διακίνηση των λαθρομεταναστών μασκαρεμένη ως φιλανθρωπία.

Πηγές εδώ, εδώ και εδώ.

 

 

 

Εθνική βιωσιμότητα σε παραγωγική βάση

“… Kι αν, ουρανοί και κόσμοι εσείς, δε μου μιλάτε, αφήστε,
αφήστε Oλύμπιο να τον πω, να κράξω: «Eσ’ είσαι, ο Άρης!»
Nα κράξω: «O Άρης είσ’ εσύ, κι ας έρχεσαι από τόπους
άγριους και ξένους, βάρβαρος κι ας δείχνεσαι· δεν είσαι.
Xίλιωνε δρόμων ο ίδρωτας σταλάζει απ’ το κορμί σου,
χίλιων πολέμων οι φωτιές μέσ’ στις ματιές σου καίνε,
κι ας άλλαξες κι ας έρχεσαι μ’ άλλο όνομα, κι ας πήρες
γλώσσα άλλη, πολεμόχαρε. Σε μάντεψα· ήρθες, ο Άρης.
O Άρης είσαι κ’ έρχεσαι και κλεις μέσ’ στην καρδιά σου
με μια καινούρια δύναμη την ίδια την Eλλάδα.”

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΛΟΓΕΡΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν θα κουραστεί να επαναλαμβάνει με κάθε τρόπο ότι η κρίση είναι πρώτα απ’ όλα ηθική και πολιτική και κατά δεύτερον λόγον οικονομική. «Το κακό είναι η τοκογλυφία», έγραφε ο μεγάλος ποιητής του 20ου αιώνα, αλλά και ο δικός μας Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε πει το ίδιο, μισό αιώνα πριν, λέγοντας ότι «η πλουτοκρατία είναι ο διαρκής αντίχριστος».

Δεν μας προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, ο σκληρός τρόπος των «δανειστών», γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για κάποιους λαούς και θρησκευτικά δόγματα, το χρήμα, ο αποθησαυρισμός, ο τόκος, όχι απλώς αποτελούν κοινωνικές αξίες, αλλά λαμβάνουν τις διαστάσεις ενός θεϊκού δόγματος. Αυτό είναι η προτεσταντική ηθική, για όσους δεν το ξέρουν. Αυτοί είναι οι περίφημοι «WASP» (White Anglo Saxon Protestant), αυτή είναι η Άγγελα Μέρκελ, κόρη προτεστάντη κληρικού, αυτοί είναι οι Σάυλοκ συνεταίροι τους στα θησαυροφυλάκια του άυλου χρήματος, αυτοί είναι, αυτά πιστεύουν και για αυτόν τον λόγο και δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για τα φάρμακα των καρκινοπαθών στην χώρα μας, ούτε για την εθνική άμυνα της Πατρίδας μας, ούτε για την συνεχώς αυξανόμενη ανεργία και φτώχεια. Όμως, θα πει ο δύσπιστος, αυτοί είναι οι ισχυροί του κόσμου και πως θα τους αντιμετωπίσεις; Χρειάζεσαι συμμάχους. Έχουμε συμμάχους;

«Εθνική βιωσιμότητα όχι σε… λογιστική αλλά σε παραγωγική βάση»

Όσο η Ελλάδα είναι ένας παρίας με απλωμένο χέρι δεν πρόκειται να αποκτήσει συμμάχους, οι οποίοι θα την σεβαστούν. Αυτοί, όμως, που για κακή τύχη της χώρας κρατούν στα χέρια τους το μέλλον του Έθνους προσπαθούν με τρόπο «λογιστικό» να αντιμετωπίσουν την δεδομένη στην πραγματικότητα χρεωκοπία, ελπίζοντας στο γεγονός ότι εξουσιάζουν έναν λαό κουρασμένο, του οποίου την ψυχή λεηλάτησαν από κάθε είδους ιδανικά και αξίες!

Επ’ αυτού του θέματος, στο ίδιο κείμενό του ο περιφρονημένος από την θολοκουλτούρα της αριστεράς αείμνηστος φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης γράφει: «Η ΛΥΣΗ του προβλήματος της εθνικής βιωσιμότητας όχι λογιστική αλλά σε παραγωγική βάση αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση σοβαρής εξωτερικής πολιτικής. Οι εθνικοί πόροι πρέπει να αντιμετωπιστούν με γεωπολιτικά και στρατηγικά κριτήρια, όχι ως αριθμητικοί «δείκτες»: το 1% του εθνικού εισοδήματος που προέρχεται από την άνοδο του τουρισμού δεν είναι το ίδιο με το 1% που δίνει μια σύγχρονη εξοπλιστική βιομηχανία”.

Προφανές αυτό το οποίο τονίζει. Η επιστροφή στην εθνική παραγωγή («εθνική βιωσιμότητα σε βάση παραγωγική και όχι λογιστική»), όμως, δεν λέει τίποτε, αποτελεί λόγο κενό για τους διαχειριστές της κρίσεως της χώρας μας.

Όταν στα 1903 ο Ίων Δραγούμης μιλούσε για την «παγκοσμιοποίηση»

Ο δύσπιστος, καλόβουλος ή κακόβουλος δεν έχει σημασία, θα υποστηρίξει πως όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως δεν έχουν καμμία αξία στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Στην σημερινή εποχή όταν πλέον «οι πιστωτές των βασιλέων είναι και οι βασιλείς των πίστεων». Σίγουρα είναι δύσκολο. Χωρίς αμφιβολία θέλει θυσίες. Όμως έτσι επιβιώνουν τα Έθνη. Έτσι γράφουν ιστορία και όχι με την υποταγή και την απάθεια.

Και ήταν στα 1903 όταν ο μεγάλος Έλληνας Ίων Δραγούμης ευρισκόμενος στην αιματοβαμμένη γη της Μακεδονίας σαν πρόξενος της χώρας μας στο Μοναστήριον (το οποίο σήμερα ανήκει στα Σκόπια και αποκαλείται Βίτολα…), έγραφε για την περίφημη παγκοσμιοποίηση, που σήμερα με τρόπο σκληρό σαν Έθνος βιώνουμε:

«Εναντίον στο ρεύμα του κοσμοπολιτισμού πηγαίνει το ρεύμα του Ελληνισμού και κάθε εθνισμού. Ο πολιτισμός της Ευρώπης ο τωρινός πηγαίνει κατά τον κοσμοπολιτισμό. Οι περισσότεροι αφίνονται στο ρεύμα αυτό. Είναι όμως και πολλοί που δεν αφίνονται. Τι κάνουν αυτοί; Κλείνονται στο καυκί τους από σιχαμό για τη μετριότητα του ευρωπαϊκού πολιτισμού και του κοσμοπολιτισμού.»

Πίσω στο καυκί μας, λοιπόν. Αυτά έγραφε ο Ίων Δραγούμης, βλέποντας αυτό που αδυσώπητα ερχότανε.

Όταν οι αληθινοί Αριστοκράτες άφηναν τα σαλόνια για να πάνε να πεθάνουν στους βάλτους

Αυτά στην Ελλάδα του 1903, μια Ελλάδα, όμως, πολύ διαφορετική από την σημερινή. Τότε, οι αληθινοί Αριστοκράτες της εποχής άφηναν τα σαλόνια των Αθηνών για να πάνε να πεθάνουν στους βάλτους της Μακεδονίας μας. Σήμερα, οι «επώνυμοι» ψευτοαριστοκράτες αφήνουν την Αθήνα, φορτωμένοι κόκα, για τα κοσμικά «στέκια» εντός και εκτός της χώρας, όπου και ξεπουλάνε για το χρήμα και με το χρήμα και ψυχή και Πατρίδα και συνείδηση.

Ζούμε στην Ελλάδα του 2017 και πράγματι η κρίση ίσως να είναι μια λύση, υπό την έννοια ότι το παραμύθι θα τελειώσει, το ψεύτικο όνειρο θα αποδειχθεί (ήδη έχει αποδειχθεί) ένας φρικτός εφιάλτης. Ζητούν τα πάντα οι περίφημοι «δανειστές» μας. Ζητούν την εθνική μας ταυτότητα, ζητούν την Γη μας, ζητούν την Ψυχή μας! Και ποιοι μπορούν να αντισταθούν στις απαιτήσεις τους; Στις απαιτήσεις της περίφημης «παγκοσμιοποίησης», που δεν θέλει να υπάρχουν Πατρίδες, δεν θέλει ανθρώπους ελεύθερους, αλλά θέλει έναν άμορφο πολτό, μια μάζα χωρίς ρίζες, μια αγέλη πειθήνιο όργανο στα σχέδια των «εκλεκτών» της.

Η λεγόμενη κεντροδεξιά και ο φιλελευθερισμός από την ίδια τη φύση της ιδεολογίας της δεν είναι αντίθετη σε μία διεθνιστική θεώρηση των πραγμάτων, το αντίθετο. Το ίδιο συμβαίνει και με την σε κάθε της εκδοχή μαρξιστική αριστερά, η οποία δεν πιστεύει στο εθνικό κράτος. Όμως, τόσο η μία πλευρά, όσο και η άλλη δεν μπορούν να δώσουν λύση και η λύση, η μία και μοναδική είναι μια Ελλάδα Εθνικιστική! Η οποία, όμως, ας μη γελιόμαστε δεν είναι εύκολο να έλθει και θα πολεμήσουν τον ερχομό της με κάθε τρόπο. Η μάχη, λοιπόν, αυτή που έρχεται θα κρίνει αυτό το ίδιο του το μέλλον του Έθνους και δεν είναι δυνατόν να διεξαχθεί με συμπλέγματα άλλων εποχών.

Μέσα στον 21ο αιώνα είναι μοιραίο να ανατείλει ένας νέος κόσμος και στον νέο αυτό κόσμο πρέπει να υπάρχει ΕΛΛΑΔΑ. Αυτό για εμάς ευρίσκεται υπεράνω όλων, αποτελεί Δόγμα και πρωταρχικό καθήκον ενάντια στην κάθε λογιστική οπτική του κάθε κακομοίρη.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Μεθόδευση ΝΑΤΟ πίσω από την βουλγαρική πολιτική για τα Σκόπια

Η επιθυμία του ΝΑΤΟ να ελέγξει πλήρως τον ζωτικό χώρο που καταλαμβάνει αυτή την στιγμή το ψευδοκράτος των Σκοπίων φέρνει σε σύγχυση την βουλγαρική εξωτερική πολιτική.

Το Camp Bondsteel είναι μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές βάσεις που έχουν δημιουργήσει οι αμερικάνοι με την κάλυψη του ΝΑΤΟ. Η δυνατότητα δημιουργίας της στο νότιο Κόσοβο, δηλαδή πολύ κοντά στα σύνορα με τα Σκόπια, προήλθε από το σκοτεινό σχέδιο διαμέλισης της Γιουγκοσλαβίας που ξεκίνησε το 1991. Έπειτα το 1999 η αμερικανική εξωτερική πολιτική με την δικαιολογία της προστασίας των αλβανών του Κοσσυφοπεδίου κατάφερε να περιορίσει περαιτέρω την δύναμη της Σερβίας με συνεχείς καταστροφικούς βομβαρδισμούς και αρκετά θύματα και παράλληλα βρήκε την ευκαιρία να αναταράξει την ρωσική στρατιωτική επιρροή και τα αντίστοιχα ενεργειακά συμφέροντα (δίοδοι αγωγών) από τον νευραλγικό χώρο των Βαλκανίων.

Όμως ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας δημιούργησε και ένα σοβαρό ζήτημα για την Ελλάδα με την δημιουργία του ψευδοκράτους των Σκοπίων. Με αυτό τον τρόπο οι αλυτρωτικές επιδιώξεις του σλαβικού και του αλβανικού πληθυσμού κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος αναζωπυρώθηκαν με την προπαγάνδα της «σλαβικής μακεδονίας», θέση που φυσικά είχε υποστηριχτεί αρκετά παλιότερα από το Κουμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) και μετά περίπου το 2000 είχε περιέλθει πια στην σφαίρα επιρροής και χρηματοδότησης αμερικανοσιωνιστικών κύκλων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την εμπλοκή του Σόρος.

Είναι γεγονός ότι η εξωτερική πολιτική της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα δεν ασχολήθηκε δυναμικά με αυτό το πολύ σημαντικό θέμα. Π;vς να μπορούσε να ασχοληθεί άραγε όταν ο Κ. Μητσοτάκης δήλωνε το 1992 ότι το όνομα που θα λάμβαναν τα Σκόπια δεν θα βάρυνε σε σημασία γιατί «κανείς δεν θα το θυμόταν σε δέκα χρόνια».

Όμως με αυτή την μεταπολιτευτική εξωτερική πολιτική όμως δεν ενισχύθηκαν σημαντικά οι Έλληνες που ακόμη κατοικούν στο Μοναστήρι της Πελαγονίας, μιας περιοχής που έσφυζε από Ελληνισμό στις αρχές του 20ου αιώνος, όταν ο Ίων Δραγούμης εργαζόταν εκεί ως Πρόξενος της Ελλάδος. Το απώτερο αποτέλεσμα ήταν η διόγκωση του σλαβικού και αλβανικού πληθυσμού και ο αντίστοιχος διωγμός του ελληνικού στοιχείου που επέφερε και την σημερινή κατάσταση στα Σκόπια.

Ενώ η μεταπολιτευτική Ελλάδα παρέμενε διπλωματικά αδρανής και προς το ΝΑΤΟ αλλά και προς όλη την διεθνή κοινότητα για τους Έλληνες που κατοικούσαν στα Σκόπια, η εξωτερική πολιτική της Βουλγαρίας υπήρξε εξ αρχής καθαρά αλυτρωτική χαρακτηρίζοντας τα Σκόπια βουλγαρικό έδαφος. Βέβαια όταν τα συμφέροντα των αμερικανών το επέβαλαν πάντοτε η βουλγαρική πλευρά ενέδιδε στην σύναψη συμφωνιών με τα Σκόπια, όπως για παράδειγμα συνέβηκε πριν από περίπου μια εβδομάδα αλλά και αρκετές φορές στο παρελθόν. Βέβαια η τελευταία αυτή συμφωνία έχει μια σημαντική αλλαγή ρότας της Βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής μιας και προβλέπει την στήριξη εκ μέρους της Βουλγαρίας σχετικά με τις επιδιώξεις των Σκοπίων για την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όμως η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Σκοπίων και Βουλγαρίας κρύβει ενδεχόμενους κίνδυνους για την Ελλάδα.

Πρώτον η Βουλγαρία αυτή τη φορά δέχτηκε να υπογραφεί η συγκεκριμένη η συμφωνία «καλής γειτονίας και συνεργασίας» στη “μακεδονική” γλώσσα σύμφωνα με το Σύνταγμα των Σκοπίων. Ο κίνδυνος για την Ελλάδα σε αυτό το σημείο είναι εμφανής.

Δεύτερον η συμφωνία προβλέπει την σύσταση κοινών επιτροπών για την ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων και την καθιέρωση μιας εκπαιδευτικής προσέγγισης προς αυτό τον σκοπό. Εδώ υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα μιας και το «εκπαιδευτικό περιεχόμενο» αυτής της προσπάθειας έχει ελάχιστες πιθανότητες να περιέχει πραγματικά ιστορικά στοιχεία που να αφορούν για παράδειγμα το Ελληνικό στοιχείο στο Μοναστήρι.

Τρίτον, με αυτή την συμφωνία η Βουλγαρία στην ουσία παραβλέπει τις αντίστοιχες αλυτρωτικές διεκδικήσεις των Σκοπίων στην νοτιοδυτική περιοχή του Πιρίν αν και υπάρχει μια σχετική παράγραφος που αναφέρει ότι οι δύο χώρες έχουν το δικαίωμα να προστατεύσουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των πολιτών τους στο έδαφος της άλλης χώρας, σύμφωνα όμως με το διεθνές δίκαιο, όπως αναφέρει και το ειδησεογραφικό πόρταλ Βαλκανικό Περισκόπιο στις 26 Ιουλίου 2017. Εδώ δημιουργείται ένας μοχλός πίεσης για την Ελλάδα με το επιχείρημα της προσέγγισης της Βουλγαρίας στα Σκόπια που αναγνωρίζει πολίτες «σλαβομακεδόνες» στην βουλγαρική επικράτεια.

Συμπερασματικά η πρόσφατη αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της Βουλγαρίας που προσεγγίζει τις θέσεις των Σκοπίων δημιουργεί ζητήματα που επιζητούν την αμέριστη προσοχή της ελληνικής διπλωματίας. Πάγια θέση ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να δεχθεί την είσοδο των Σκοπιών στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση με οποιοδήποτε ονομασία ή παράγωγο που θα χρησιμοποιεί τη λέξη «Μακεδονία».

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα και δεν μπορούν οι σφετεριστές της ιστορίας και οι σχεδιαστές αλυτρωτικών κινήσεων να το αλλάξουν.

Πηγή

Οι ταλιμπάν προελαύνουν ακάθεκτοι στο Αφγανιστάν

 

Πριν από 38 χρόνια περίπου (3 Ιουλίου 1979) ο αμερικανός πρόεδρος Κάρτερ έδωσε την συγκατάθεση του για την επιχείρηση «Cyclone», κατόπιν πρότασης του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Μπρεζίνσκι. Η επιχείρηση «Κυκλώνας» είχε ως αντικείμενο την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των Μουτζαχεντίν (πρόδρομοι των σημερινών Ταλιμπάν) από την CIA με σκοπό την αποσταθεροποίηση του προσκείμενου στην Μόσχα κομμουνιστικού καθεστώτος της Καμπούλ. Η απόφαση Κάρτερ-Μπρεζίνσκι ελήφθη περίπου 6 μήνες πριν την εισβολή σοβιετικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν που έγινε με σκοπό την στήριξη του ιδεολογικά προσκείμενου στην Μόσχα καθεστώτος.

Ο Μπρεζίνσκι σε συνέντευξη που παραχώρησε στην γαλλική εφημερίδα «Le Nouvel Observateur» το 1988 αναφέρει: «Με τον εξοπλισμό των Μουτζαχεντίν δεν αναγκάσαμε μεν τους Σοβιετικούς να επέμβουν, αλλά σαφέστατα αυξήσαμε εν γνώσει μας την πιθανότητα να το πράξουν». Ο Μπρεζίνσκι περιγράφει στην συνέντευξη του την επιχείρηση «Cyclone» ως «εξαιρετική ιδέα» που παρέσυρε τους Σοβιετικούς στην «παγίδα του Αφγανιστάν», κάνοντας μάλιστα το λογοπαίγνιο «Sovietnam» για να θυμίσει την παγίδα στην οποία υπέπεσαν οι ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Η CIA για να εξοπλίσει τους προδρόμους των Ταλιμπάν αγόρασε στην ελεύθερη αγορά σοβιετικής κατασκευής φορητό οπλισμό, ενώ όταν το 1981 ο Ρήγκαν έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ η υποστήριξη των Μουτζαχεντίν επεκτάθηκε ευρέως ακόμη και με αντιαρματικά όπλα και φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους.

Η Σοβιετική Ένωση επενέβη στο Αφγανιστάν στις 27 Δεκεμβρίου του 1979 με την αιτιολογία της «κρυφής συμμετοχής των ΗΠΑ στην χώρα», αλλά τότε ουδείς στην Δύση την πίστεψε καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος και η ανηλεής προπαγάνδα εξακολουθούσε να χωρίζει τον κόσμο σε δυο στρατόπεδα. Ο πόλεμος των Σοβιετικών με τους Μουτζαχεντίν, οι οποίοι είχαν ως ηγέτη τον περιβόητο πράκτορα της CIA Σαουδάραβα Μπιν Λάντεν, διήρκεσε περίπου 10 χρόνια και έληξε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν.

Ο «Κυκλώνας» ήταν μία από τις δαπανηρότερες επιχειρήσεις της CIA από τότε που ιδρύθηκε αυτή η μυστική υπηρεσία. Σύμφωνα με πρώην πράκτορες της υπηρεσίας η όλη επιχείρηση κόστισε 6 δισ. δολάρια και χρηματοδοτήθηκε από τα μυστικά κονδύλια του αμερικανικού προϋπολογισμού. Στα 6 δισ. εννοείται ότι δεν συμπεριλαμβάνεται η χρηματοδότηση του «Κυκλώνα» από την Σαουδική Αραβία και άλλες σουνιτικές χώρες του Αραβικού Κόλπου. Μετά την αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων η φιλοσοβιετική κυβέρνηση της Καμπούλ ως ήταν αναμενόμενο κατέρρευσε και την εξουσία στην χώρα ανέλαβαν οι Μουτζαχεντίν. Μετά από παρέλευση μιας δεκαετίας χάους και επιβολής θεοκρατικής δικτατορίας, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ επενέβησαν τον Οκτώβριο του 2001 για να «σώσουν» την χώρα από τους εξτρεμιστές μουσουλμάνους Ταλιμπάν και με πρόσχημα την επίθεση στους Διδύμους Πύργους την 11η Σεπτεμβρίου 2001.

Υπενθυμίζουμε ότι η λέξη ταλέμπ (πληθυντικός ταλιμπάν) στην διάλεκτο της περιοχής έχει την σημασία του «μαθητή». Οι Ταλιμπάν ανήκουν στην φυλή των Παστούν και είναι άκρως φανατικοί σουνίτες μουσουλμάνοι οι οποίοι εφαρμόζουν πιστότατα τον ισλαμικό νόμο της Σαρία. Πιστεύουν δε ότι το Αφγανιστάν θα πρέπει να γίνει η αγνότερη ισλαμική χώρα του μουσουλμανικού κόσμου. Η δε λέξη μουτζαχίντ (πληθυντικός μουτζαχεντίν) σημαίνει στα αραβικά τον μαχητή του τζιχάντ, δηλαδή τον μαχητή του ιερού πολέμου. Στις 11 Ιανουαρίου του 2015 οι Ταλιμπάν ορκίστηκαν πίστη στο Ισλαμικό Κράτος και για να αποδείξουν την αφοσίωση τους αποκεφάλισαν μερικές δεκάδες «άπιστους» σιίτες αιχμαλώτους. Εξυπακούεται ότι μεταξύ των Σαουδαράβων σουνιτών-βαχαμπιστών, των σουνιτών-βαχαμπιστών του Ισλαμικού Κράτους και των σουνιτών Μουτζαχεντίν και Ταλιμπάν υφίστανται στενότατοι ιδεολογικοί και θρησκευτικοί δεσμοί.

Πριν από μερικές ώρες έγινε γνωστό ότι οι Ταλιμπάν έχουν καταλάβει την επαρχία Μιρζαβαλάνγκ στο βόρειο Αφγανιστάν, μια περιοχή που είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο της χώρας. Σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας οι Ταλιμπάν προελαύνουν και σίγουρα αυτό δεν γίνεται χωρίς την υποστήριξη του ντόπιου πληθυσμού. Σήμερα στρατοπεδεύουν στο Αφγανιστάν 8.400 στρατιώτες των ΗΠΑ και 5.000 του ΝΑΤΟ. Έχουν παρέλθει 16 χρόνια από την επέμβαση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, 16 χρόνια πολέμου των Ταλιμπάν με την υποτίθεται ισχυρότερη στρατιωτική συμμαχία του κόσμου και οι «μαθητές» είναι ακόμη πιο δυνατοί και έχουν περισσότερη επιρροή απ’ ότι πριν την επιδρομή των νεοιμπεριαλιστών της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ το 2001. Η μόνη εξήγηση για αυτό είναι ότι οι προθέσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αποσκοπούσαν στην διατήρηση ή ενδυνάμωση αυτών των εξτρεμιστών και όχι στην συντριβή τους. Διότι αν αποσκοπούσαν στην συντριβή τους θα το είχαν καταφέρει, όπως θα είχαν καταφέρει αν πραγματικά το ήθελαν και την εξόντωση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους στην Μέση Ανατολή πολύ πριν επέμβουν οι Ρώσοι.

Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν είναι ο μακροβιότερος της αμερικανικής ιστορίας. Έχει ξεπεράσει σε διάρκεια αθροιστικά τον Αμερικανικό εμφύλιο, τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέραν της διάρκειας του αυτός ο πόλεμος στοιχίζει στους αμερικανούς πολίτες 35 δις δολλάρια ετησίως, τουτέστιν μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ έχουν δαπανήσει για αυτό τον πόλεμο περίπου 600 δισεκατομμύρια. Η επέμβαση των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν είχε τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα με αυτά των επεμβάσεων στην Λιβύη, στο Ιράκ, στο Σουδάν, στην Υεμένη, στην Συρία. Άφησε πίσω της ερείπια, εκατομμύρια νεκρούς και δημιούργησε την φύτρα της λαθρομετανάστευσης.

Οι Ταλιμπάν μετά από 16 χρόνια υποτιθέμενου πολέμου με την μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου ελέγχουν τις περισσότερες επαρχίες του Αφγανιστάν και σύμφωνα με πληροφορίες του ΟΗΕ οι «μαθητές» του Κορανίου εξαπλώνονται και καταλαμβάνουν ήδη και την υπόλοιπη χώρα. Εάν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θέλουν να σώσουν πραγματικά την χώρα και τους κατοίκους της από την λαίλαπα ενός αιματηρού θεοκρατικού καθεστώτος και εφόσον αδυνατούν να το πράξουν όπως έχει αποδειχθεί μετά από 16 χρόνια, τότε δεν έχουν παρά να καλέσουν σε βοήθεια την ρωσική στρατιωτική μηχανή, η οποία έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητα της πρόσφατα για τέτοιες περιπτώσεις.

Εάν δεν το πράξουν τότε αποδεικνύεται ότι ο πραγματικός λόγος επέμβασης τους το 2001 και το 1979 (με μισθοφόρους τους Μουτζαχεντίν) και η συνεχιζόμενη αποσταθεροποιητική παραμονή τους στην χώρα είναι η προώθηση των συμφερόντων των Αμερικανοσιωνιστών, δηλαδή η προβολή της στρατιωτικής δύναμης της Ουάσιγκτον στην Κεντρική Ασία και στην πλούσια σε ενεργειακά κοιτάσματα περιοχή της Κασπίας με ταυτόχρονη περικύκλωση της Ρωσίας και προσπάθεια αποδυνάμωσης της Κίνας προς Ανατολάς και του Ιράν προς Δυσμάς.

Γ. Λιναρδής

Πηγή

Η αύξηση της λαθρομετανάστευσης στις ΗΠΑ και γιατί μας ενδιαφέρει

Τον Ιούλιο συνήθως σταματά η ροή των λαθρομεταναστών από τα νότια σύνορα των ΗΠΑ λόγω της αφόρητης ζέστης. Όμως εφέτος, ο αριθμός των οικογενειών που διέσχισαν τα σύνορα αυξήθηκε κατά 46% και ο αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών αυξήθηκε κατά 27%, παρόλο που συνολικά παραμένει μικρότερος από την εποχή του Ομπάμα.

Δεν είναι δύσκολο να βρούμε την εξήγηση για το φαινόμενο. Τα διατάγματα του νέου προέδρου Τραμπ για την πάταξη της λαθρομετανάστευσης δεν περιελάμβαναν τον νόμο του Ομπάμα DACA (Deferred Action for Childhood Arrivals, δηλαδή, την παράταση κατά 2 έτη της εφαρμογής της απέλασης για όσους λαθρομετανάστες είχαν εισέλθει στις ΗΠΑ ως ανήλικοι).

Ο Τραμπ είχε υποσχεθεί προεκλογικά να καταργήσει τον νόμο αυτό αλλά δεν το έπραξε. Μάλιστα οι δικαιούχοι μέσω της DACA αυξάνονται και παίρνουν τις δουλειές και τις θέσεις στα κολέγια από τους νέους Αμερικανούς. Μέχρι το 2016, η υπηρεσία πολιτογράφησης και μετανάστευσης των ΗΠΑ είχε δεχθεί περίπου 845 χιλιάδες αιτήσεις οι περισσότερες από τις οποίες εγκρίθηκαν κυρίως στην Καλιφόρνια και στο Τέξας.

Tην εποχή του διαδικτύου, οι ανακοινώσεις των πολιτικών γίνονται γνωστές στους επίδοξους μετανάστες, οι οποίοι όπως δείχνει και το συγκεκριμένο παράδειγμα από τις ΗΠΑ, αντιδρούν άμεσα για να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται.
Η μεταναστευτική πολιτική λοιπόν σε οποιαδήποτε χώρα θα πρέπει να είναι συνολική, δηλαδή, να συνδυάζει την προστασία των συνόρων με την επιβολή του νόμου για όσους εισέρχονται και με αντικίνητρα. Οι ειδήσεις μεταφέρονται αστραπιαία διεθνώς και το φαινόμενο σταματά πριν αρχίσει.

Όταν όμως μια κυβέρνηση, όπως π.χ. αυτή των Αθηνών, υλοποιεί προγράμματα στέγασης των λαθρομεταναστών σε διαμερίσματα που έχουν κατασχεθεί από τους Έλληνες, παρέχει στους λαθρομετανάστες μισθό, σίτιση, υγειονομική περίθαλψη, προτεραιότητα στις δουλειές και στη φοίτηση των παιδιών τους καθώς και συντάξεις, εννοείται ότι η ροή των λαθρομεταναστών θα συνεχίζεται επ’ αόριστον.

ΕΘ με στοιχεία από εδώ.