«Αναζητώντας τον αδερφό μου»: Ο αγώνας και οι θυσίες των Βορειοηπειρωτών για την Ελλάδα

Αποκλειστική συνέντευξη του συγγραφέα, Φώτου Παπαθανάση: Χρέος του κάθε Βορειοηπειρώτη είναι να υποστηρίξει την Χρυσή Αυγή!

Συνέντευξη στον Γιώργο Μισιάκα για την εφημερίδα «Χρυσή Αυγή»

«Ο αδερφός μου πέθανε για την Ελλάδα στις φυλακές του Ενβέρ Χότζα»

Ψάχνοντας στοιχεία για την ζωή και την δράση του εθνομάρτυρα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, Φίλιππου Παπαθανάση για το 15ο τεύχος του περιοδικού «Μαίανδρος» («Πεθαίνοντας για την Ελλάδα στις φυλακές του Ενβέρ Χότζα»), ανακάλυψα, χάρις στις πληροφορίες που έλαβα από φίλους Βορειοηπειρώτες, ότι βρίσκεται εν ζωή ο μικρότερος αδελφός της οικογένειας Παπαθανάση, ο Φώτος. Σε ηλικία μόλις 10 ετών (1946) παρακολούθησε την δίκη παρωδία και την καταδίκη τόσο του αδελφού του όσο και αρκετών ακόμη Βορειοηπειρωτών από το νεοσύστατο αλβανικό κομμουνιστικό καθεστώς. Ήρθα σε επαφή μαζί του και πληροφορήθηκα για την έκδοση σε λίγο καιρό ενός βιβλίου, που ο ίδιος έγραψε για την δίκη αυτή, με τίτλο «Αναζητώντας τον αδερφό μου» (εκδόσεις «Πελασγός»). Επ’ ευκαιρία της έκδοσης πριν από λίγο καιρό του συγκεκριμένου βιβλίου, είχα την ευκαιρία για μια συζήτηση με τον Φώτο Παπαθανάση, τα κυριότερα μέρη της οποίας παρουσιάζονται σήμερα εδώ με την μορφή συνέντευξης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Φώτος Παπαθανάσης, με τα λεγόμενά του και με την πολιτική τοποθέτησή του, φτύνει κατάμουτρα τόσο την «πολιτική ορθότητα» όσο και το ανθελληνικό κτήνος της αριστεράς και του κομμουνισμού, των οποίων βεβαίως σε καμιά περίπτωση δεν «τιμάει τους αγώνες». Τι θα μπορούσε, άλλωστε, να φοβηθεί ένας Ατρόμητος και Αγέρωχος Συνειδητοποιημένος Έλληνας της Βορείου Ηπείρου, που είδε τον αδερφό του να πεθαίνει στα κελιά της «λαϊκής δημοκρατίας της Αλβανίας» ως «πράκτορας της μοναρχοφασιστικής Ελλάδας»; Αφού έζησε (και σιχάθηκε) επί δεκαετίες στο πετσί του εκείνους τους «γενίτσαρους» Βορειοηπειρώτες που πούλησαν την ψυχή τους στον Χότζα και τον κομμουνισμό, δεν έχει κανέναν λόγο να «λάβει υπ’ όψιν» εκείνους τους «προοδευτικούς» που θα ενοχληθούν για το γεγονός ότι η Υπερηφάνεια του ως Αληθινού Έλληνα παίρνει συγκεκριμένη σάρκα και οστά με τα όσα υποστηρίζει.

Διαβάστε προσεκτικά τα λεγόμενά του και αντιληφθείτε το δράμα του αδερφού του ως μια μικρογραφία του μεγάλου δράματος της κατεχόμενης Βορείου Ηπείρου. Στο «Αναζητώντας τον αδερφό μου» αναζητήστε την τραγική μοίρα εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων Βορειοηπειρωτών που εκτελέστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, δημεύθηκαν οι περιουσίες τους και εν τέλει έδειξαν ότι ως «εχθροί του λαού» έζησαν την φρίκη του «ταξικού πολέμου» από το ανθελληνικό καθεστώς του τυράννου των Τιράνων, Ενβέρ Χότζα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στο πρόσωπο του αδερφού σας καθρεφτίζεται η σύγχρονη τραγωδία του ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Οι Βορειοηπειρώτες (για την ακρίβεια, ένα μεγάλο μέρος τους) ξεγελάστηκαν από τις κίβδηλες (όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων ) υποσχέσεις των αλβανών κομμουνιστών για αυτοδιάθεσή τους και Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πότε αντιλήφθηκε ο Φίλιππος ότι «το παιχνίδι ήταν στημένο»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Φίλιππος ήταν ένας διανοούμενος και ως εκ τούτου ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Αμέσως μετά την «απελευθέρωση» αντελήφθη τις πραγματικές διαθέσεις του Ενβέρ Χότζα και της κομμουνιστικής δικτατορίας που με βία εγκαθίδρυσε. Η επιμονή του να τονίζει, ως δάσκαλος, ότι η περιοχή αυτή ήταν πάντοτε άμεσα συνυφασμένη με την Ελλάδα και απόλυτα ταυτόσημη με την Ιστορία της, καθώς και η απόφασή του τόσο να κρεμάει ταμπέλες γραμμένες στην Ελληνική γλώσσα όσο και τα βιβλία των Βορειοηπειρωτών μαθητών να εκδίδονται στην μητρική τους γλώσσα, προκάλεσαν το φθονερό ενδιαφέρον του νεοσύστατου κομμουνιστικού καθεστώτος. Η μυστική υπηρεσία των κομμουνιστών, η διαβόητη μετέπειτα για τα αμέτρητα εγκλήματά της, «Σιγκουρίμι» τον έβαλε στο στόχαστρό της, άρχισε τον ασφυκτικό κλοιό γύρω του και τον Φεβρουάριο του 1946 τον συνέλαβε «εν ονόματι του λαού». Ο Φίλιππος είχε μεγάλη επιρροή στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό της περιοχής του και αυτό έπρεπε οι αλβανοί να το σταματήσουν, με κάθε τρόπο.

Ερ: Αρκετοί, όμως, ομοεθνείς συμπολεμιστές του, πούλησαν την ψυχή τους στον διάολο Χότζα και την κομμουνιστική κόλαση, πήραν αξιώματα και γαλόνια πατώντας πάνω στα σώματα (και τα πτώματα) των Βορειοηπειρωτών και έγιναν πολύ χειρότεροι βασανιστές των συμπατριωτών τους ακόμη και από τους ίδιους τους αλβανούς. Ένας απ’ αυτούς και ο διαβόητος στρατιωτικός εισαγγελέας Γιώργος Κώτσιας, ο δικαστικός δήμιος αναρίθμητων Βορειοηπειρωτών. Τι έχετε να μας πείτε γι’ αυτόν τον συνεργάτη των αλβανών;

Απ: Αυτός ο σύγχρονος Πήλιος Γούσης ήταν σε τέτοιον βαθμό ολοκληρωτικά πουλημένος στα αλβανικά αφεντικά του, ώστε τον τοποθέτησαν ως πρόεδρο των παλαίμαχων της «εθνικής αλβανικής αντίστασης». Πέρα από τον αδερφό μου, καταδίκασε σε θάνατο, ισόβια δεσμά και άλλες βαριές ποινές αναρίθμητους Έλληνες στο Φρόνημα Βορειοηπειρώτες. Έμαθα ότι «εξομολογήθηκε» σε Ιερέα για τις αμαρτίες του, αφού επανήλθε η θρησκεία. Όλα αυτά, βεβαίως, ήταν καθαρά υποκριτικά. Δεν ξέρω αν τον συγχώρησε ο Θεός όταν πέθανε, αλλά τα θύματά του δεν πρόκειται να τον συγχωρήσουν ποτέ.

Ερ: Αναφέρομαι στην κραυγαλέα περίπτωσή του γιατί πριν από λίγα χρόνια κυκλοφόρησε ένα λογοτεχνικό διήγημα, πολύ καλά δομημένο στην υφή του, με τον συγγραφέα του να είναι ανηψιός του εν λόγω εισαγγελέα. Ένα βιβλίο, το οποίο όμως προσπαθούσε εμμέσως να τον παρουσιάσει κι αυτόν ως «θύμα» του σατανικού Ενβέρ Χότζα και παρασυρμένον από τις ψευτιές του κομμουνισμού, δίνοντάς του ουσιαστικά άφεση αμαρτιών για την ενεργό συμμετοχή του στα εγκλήματα του αλβανικού κομμουνισμού σε βάρος των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Ο παλιός πρόεδρος της «Ομόνοιας» και πολιτικός κρατούμενος Γρηγόρης Λαμποβιτιάδης, ο οποίος σε ηλικία 6 ετών είχε χάσει και τον πατέρα του (εκτελέστηκε από τους αλβανούς) και την έγκλειστη μητέρα του (πέθανε από τις κακουχίες των βασανιστηρίων, αφού προηγουμένως την βίαζαν μπροστά στα μάτια του παιδιού της οι δεσμοφύλακες), με επιστολή του είπε πολύ σκληρά πράγματα για το βιβλίο αυτό.

Απ: Το ότι ένα βιβλίο μπορεί να είναι καλογραμμένο δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι μπορεί να αθωώνει εγκληματίες. Ο Γιώργος Κώτσιας ήταν ένας συνειδητοποιημένος ανθέλληνας και ηθικός αυτουργός της καταδίκης σε θάνατο, ισόβια δεσμά, πολυετείς φυλακίσεις, εξορίες και δεσμεύσεις περιουσιών για αναρίθμητους Βορειοηπειρώτες, οι οποίοι ένιωθαν και έπρατταν ως Έλληνες και όχι ως άνθρωποι των αλβανών. Το όνομά του είναι συνώνυμο της προδοσίας για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.

Ερ: Ο περιβόητος «ταξικός πόλεμος» του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία και την κατεχόμενη Βόρειο Ήπειρο δημιούργησε, δυστυχώς, σύνδρομα φοβίας και δισταγμούς ακόμη και μέσα στις οικογένειες των διωκόμενων Βορειοηπειρωτών. Αυτό φαίνεται και από την επιστολή που έστειλε ο άλλος σας αδελφός, ο Θανάσης, στον Φίλιππο μέσα στην φυλακή. Μια επιστολή που τον πίκρανε πολύ.

Απ: Τόσο ο Φίλιππος που την διάβασε όσο και ο Θανάσης που την έγραψε αυτή την επιστολή, γνώριζαν πολύ καλά ότι το περιεχόμενό της θα διαβαζόταν πρωτίστως από τους υπεύθυνους ασφαλείας της φυλακής. Παρότι τα όσα έγραψε ο Θανάσης είχαν «διπλωματικό» χαρακτήρα, ο Φίλιππος ένιωθε πολύ άσχημα στο καθεστώς απομόνωσης που τον είχαν, γιατί ήξερε ότι εξαιτίας της δικής του σθεναρής στάσης απέναντι στους αλβανούς τυράννους των Τιράνων θα υπέφερε και η οικογένειά του.

Ερ: Η απάντηση του Φίλιππου στον κατάπτυστο εισαγγελέα Κώτσια, ο οποίος του είπε «Φίλιππα Παπαθανάση, εσύ τα ξέρεις και καλύτερα από μένα τα αλβανικά, μα δεν θέλεις να τα μιλήσεις… είσαι ένας βρωμοφιλέλληνας» είναι πραγματικά μνημειώδης και μνημείο λεβεντιάς, αυταπάρνησης και τρανή απόδειξη του Διαχρονικού Μεγαλείου της Ελληνικής Ψυχής. Συγκεκριμένα του είπε: «Φιλέλληνας μπορεί να είναι ο κάθε μη Έλληνας ή ακόμα κι από εσάς του δικαστηρίου κάποιος! Μα βρωμοέλληνας μόνον εσύ είσαι Γιώργο Κώτσια, σπουδαγμένε στην Ιερατική σχολή της Βελλάς με υποτροφία του Ελληνικού κράτους. Και αν θα πάμε με το δικό σου σκεπτικό, εσένα ποιος σε επιστράτευσε; Σπουδαγμένος δεν είσαι στην Ελλάδα; Εγώ είμαι Έλληνας, γι’ αυτό και δικάζομαι ενώπιόν σας!». Τι πιστεύετε γι’ αυτούς τους Βορειοηπειρώτες που, άμεσα ή έμμεσα, δικαιολογούν ακόμη και σήμερα το ανθελληνικό και αιμοσταγές καθεστώς του Ενβέρ Χότζα;

Απ: Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα υπάρχουν Βορειοηπειρώτες, οι οποίοι προσπαθούν να νομιμοποιήσουν ηθικά και πολιτικά τις εκτελέσεις, την καταπίεση και τον γενικότερο ανθελληνισμό εκείνου του καθεστώτος. Πολλοί απ’ αυτούς ή συγγενικά τους πρόσωπα, υπηρέτησαν από διάφορες θέσεις, περισσότερο ή λιγότερο, αυτό το καθεστώς σε βάρος του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Ερ: Το ρωτώ αυτό, γιατί σχετικά πρόσφατα ένα στέλεχος της «Ομόνοιας» δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή, στην οποία συμμετείχε, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου, ότι απευθύνθηκε σ’ όλα τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου εκτός της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ! Δηλαδή, δεν είχε πρόβλημα να συναντηθεί ακόμη και με τους εγχώριους υπερασπιστές (το ΚΚΕ) του Ενβέρ Χότζα και του κομμουνιστικού καθεστώτος εκείνα τα μαύρα χρόνια, αλλά όχι με τους υπερασπιστές των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αν, βεβαίως, αληθεύει η πληροφορία ότι το συγκεκριμένο άτομο ήταν επί καθεστώτος γραμματέας της νεολαίας του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας στους Αγίους Σαράντα, τότε εξηγούνται πολλά… Μπορεί ο πρόεδρος της «Ομόνοιας» να τον «άδειασε», απ’ ό,τι μάθαμε, για την συμπεριφορά του απέναντι στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ σε σχετική ερώτηση που του τέθηκε στην Λάρισα, αλλά το ερώτημα παραμένει ξεκάθαρο και σαφές: Είναι δυνατόν να μην υπάρχει επίσημη ενημέρωση από εκπρόσωπο των Βορειοηπειρωτών στην Τρίτη εκλογικά Πολιτική Δύναμη της Χώρας, την οποία μάλιστα αναμφίβολα υποστηρίζουν οι περισσότεροι Βορειοηπειρώτες στην Ελλάδα και ιδίως οι νέοι; Και αντιθέτως να ενημερώνονται οι εγχώριοι ομοϊδεάτες του Χότζα;

Απ: Αυτό που ακούω είναι εντελώς καταδικαστέο. Με όλα όσα υποφέραμε από το κομμουνιστικό καθεστώς, δεν είναι δυνατόν να έχουμε θετική άποψη για το ΚΚΕ και αρνητική για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αντιθέτως, προσωπικά, το θεωρώ Τιμή μου και καμάρι μου να με πουν Χρυσαυγίτη και Εθνικιστή. Αυτοί που πρέπει να ντρέπονται είναι όλοι όσοι στηρίζουν και ψηφίζουν τους πολιτικούς απογόνους του κομμουνισμού στην Αλβανία και τους ομοϊδεάτες τους στην Ελλάδα.

Ερ: Δηλαδή, δεν σας ενδιαφέρει αν θα σας χαρακτηρίσουν «φασίστα» και «σωβινιστή», όπως συνηθίζουν να αποκαλούν οι εδώ «προοδευτικοί» κάθε πραγματικό Έλληνα Πατριώτη; Και εμείς, ως ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ακούμε επί δεκαετίες αυτούς τους χαρακτηρισμούς.

Απ: Τόσο εμένα όσο και την οικογένειά μου πάντοτε μας θεωρούσαν ως «φασίστες», «αντιδραστικούς», «εχθρούς του λαού». Αυτό ακριβώς πλήρωσε με την ζωή του στα αλβανικά κάτεργα ο αδερφός μου Φίλιππος. Πέθανε για την Ελλάδα στις φυλακές του Χότζα, πιστός στην Εθνικότητά του μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του.

Ερ: Προσωπικά ομολογώ ότι συγκλονίστηκα διαβάζοντας την περιγραφή της ταλαιπωρίας του Εθνομάρτυρα Φίλιππου Παπαθανάση και ειδικά στα όσα διαδραματίστηκαν κατά την διάρκεια της (στημένης εκ των προτέρων) δίκης. Εσείς, ως αυτόπτης μάρτυρας αυτής της δίκης, σε ηλικία μόλις δέκα ετών, πείτε μας με λίγα λόγια γιατί πρέπει να διαβάσουμε το βιβλίο «Αναζητώντας τον αδερφό μου»;

Απ: Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού θα μάθει ο Ελληνικός Λαός για την προσφορά στο Έθνος της οικογένειας Παπαθανάση. Από το 1914 ο Πατέρας μου, Γιάννης, μέχρι την καταδίκη αρχικά σε θάνατο και μετά σε ισόβια δεσμά του αδερφού μου Φίλιππου. Ταυτόχρονα, όμως, θα γίνει αντιληπτό ποιοι ήσαν οι Πατριώτες και ποιοι οι προδότες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Ποιοι ήσαν οι Λεωνίδες και ποιοι οι εφιάλτες.

Ερ: Δώστε μας το δικό σας μήνυμα στους αναγνώστες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, τους Έλληνες Εθνικιστές, που θα διαβάσουν τα λεγόμενά σας και θα πάρουν στα χέρια τους το βιβλίο σας για τον Εθνομάρτυρα του Ελληνισμού και αδερφό σας Φίλιππο Παπαθανάση.

Απ: Προπαντός εμείς οι σκλαβωμένοι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, αφού πάθαμε ό,τι πάθαμε από τον αλβανικό κομμουνισμό, έναν κομμουνισμό όμως με σαφή εθνικιστικά χαρακτηριστικά και όχι με διεθνιστικό περιεχόμενο όπως το ΚΚΕ και η υπόλοιπη εγχώρια αριστερά, πρέπει να στηρίξουμε το κόμμα εκείνο που αγωνίζεται πραγματικά για την Ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου και γι’ αυτό μας αντιπροσωπεύει, δηλαδή την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Είμαι με τους Έλληνες που κλαίνε όταν ακούνε τον Εθνικό μας Ύμνο!

Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου, 20:00 Τ.Ο. Πειραιώς: Βιβλιοπαρουσίαση – “Αναζητώντας τον Αδελφό μου” του Φώτου Παπαθανάση

Advertisements